장음표시 사용
451쪽
qui sententiam meam oppugnasse sibi Plauderent , postquam trita multa ita congessissent, ut ex iis nee quid ego di- Nerim , nec quid ipsi docere vellent, eis
ruere esset. Librorum etiam relatores
non defuere , qui ex eorum fide qui su- gesserant , ea mihi in hoc argumento putarint , quae nec protuli , nec somniavi umquam. Rem modo ita in octavo libro explicavi, ut concessum iri aliquando sperem , distinctum hactenus ut plurimum non fuisse inter Romanas provincias, & inter geographicas , proptereaque nequaquam animadversum, Μetropoles regionum quidem , & gentium suisse, minime vero provinciarum a Romanis ob Praesidum suorum admini strationem constitutarum . Imputatum
mihi est , haec , & alia quaedam in ali.
is voluminibus a me exposita , nondum a quoquam animadversa di x ille, quod quidem iactantiam sapiat. D. Hieronymus in Praefatione ad Interpretationem nominum Hebraicorum librum illum suum novum Uur cum appellasset, oe tam Graecis quam Latinis inauditum prose sus esset , subiunxit : non quo studium meum insolenter extollam, sed quod furi. rit conscius ad lectionem eorum provocem nescientes . Quae quidem postrema S. Doctoris verba opellis a me prosectis velis lem praemissa ; ut constaret omnibus , si quicquam mihi sortasse excidit, ex
quo de novitate mihi ipsi aliquando vi derer placere , id profecto non quo studium meum insolenter extollerem dictum , sed ut sudoris conscius ad legenis dum provocarem , atque ea non sine observatione aliqua transilienda esse ad. monerem. Sed tum de his, tum de aliis eiusdem momenti di se ussionibus, quae in opusculis meis passim instituentur , quid tu vere sentias, quid illustres ceteri in percelebri Academia conlegae , cum Pa risiis fuero, avide sciscitatum veniam, atque ut per vestram doctrinam proficiam , libentisissime exploratum. Vale.
IN epistola tertia vicanorum Minnodunem sum votum dedi non Genevae, sed Minnoduni servatum , hodie Moudon , haud recte in
Theodosana tabula Minodum. Derci, sive In derci tempus in eo lapide raraxwio, putavi plurium dierum solenne, vel statum aliquod anni tempus, cui a nativa regionis dialecita istuc nominis adhaeserit , neque eni in a s ρκω repetendam opinor vocem , neque Dercem a Syriacis usque plagis huc arces Mam.IPrope Nemausum in eoile Turris magnae.
Pulcherrimam hane epigraphen quam ex materia Segulerio meo indicante erui, atque in lucem protuli, liceat heic afferre. Quae de lapidibus Restitutis in Epistola quinta retuli, adi. re ne pigeat. Post Deum sontem, ad quem balnea suere nuper detecta , Urnia Dea memoratur: urnisne, & urnariis pra densi neque enim Uraniam, ut in Novo Tnesauro, huc advocandam opinor. Anno ΜDCCXL eum ad aquam abundantius eliciendam, altius ei deretur terra, Nemausensum thermarum reliquiae adinventae sunt i statuarum , columnarum , nobiliumque marmorum fragmenta plurima , inscriptionum quoque. Nondum editas tantummodo exhibeo.
452쪽
Splenaidae , ae prolixae . euius plures literae sparsim interlucent, haec uniee verba supersunt.
. . . . I A N O . L a. . . . O HABENT . . . . M . C O L
Graecarum quoque fragmenta quatuor reperta, in quorum uno Traiani ,&Commodi nomen sua
perest. In Mio verba THNIE PANCΥNoaON de Athletis agi subindicant . Hoc quoque pse phismatis initium emersiti
ΕΠΕΙΔΗ CAMNIOC . . .r ErONO TON .... quo constat, Craecam linguam Nemausensbus sumiliarem sulse. Inter Neinausenses, quas Segulerius meus aliquando egregie colliget, atque illustrabit, subsequentem ab Epistola undecima cra Or decerpere,
15ινλtis hunc remtilam flos induat, utque recentem On iami homentes, aegiwr que maia , Sed properent vivaeque, O amaraecis, o narcises, V bi, atque omnis humus te prope iam rosast. In latina versone rabi pro iami perperam legebatur. Legebatur etiam V bae, quod quibus omnon placuit: at videsis Cellium l. e q. Duos Crammaticos aeriter certantes audivit , cam a ter in casu vocati , iis egregi, dicendum mihi deret , alter vis circite: honis rati nibus uterque causam pr pugnabat suam. Priscianus lib. I. Hire tumen eadem etiam in e proferebant a nessis i , ο V2rgilis, o Mercuris, escentes archaismis vero cum poeta utitur, utitur iure suo. Mulci in medas cte. De amipyri genere litem ne insti. tuas: masculino tribuas, seminino, aut neutrali , tueri te grammariee poteris. Volumen vidi Vo ge Oe. in quo novus hie tumulus in hominem 2 eo et nominatum transit.
Epistolam, in qua de Narbonenss primae milliariis columnis disserui, singulari benignita. te exceperunt destiores Calli. Cl. Astrue, qui de naturali eius regionis historia postmodum mgit , lapides etiam id genus in argumentum suum advoeavit , es deduxit , sed non aeque faustis auspiciis. Toties aberras , quoties ab iis quae tradidi deviat. Cum eolumnas ipsas nequaquam viderit , cur oculis meis, itemque eruditi Semierii, sdcre noluerit non intelligo, sed Rul-mani potius illaudatis set edis , & duorum Benedi
453쪽
nedicti norum Historiae, in qua haee etiam inseriptio tamquam genuina asseriuri C. Iul. caris, de Gestiis , o Allobrogitas , o Myeeomissariumphatae. Titulos valde multiplicat, quia eosdem ter & quater ingerit , ae nusquam visos non respuit . iae sinis etiam Maxima titulo Augustum donat. Quo fundamento Augusto e lumnam tribuerim ignorat , in qua aliquae s persunt literae,& eum paulo post fateatur ipse, exteriori etiam forma sngulorum Caesarum milialia res distingui . Numerales notas, quae recte procedere non inseiatur, semesos cippos praeseserre negati verum inspiciendi euram quibusdam demandavit, quos nec nominat, quorumque oeuli vetustis sane lapidibus non erant pares. Errorem susus imputat, quod eum ex dum bus antiquo loeo stantibus Romanorum milliarii mensura in colligere siuguerim , excessisse mesbi eredi postulat preticis duabusi serione agmtat , eum hare seriberet at quo ad Romana milliaria spectat, multo magis Cassinum oppugnat. In Antonini Pii columnis duas confunditiae miscet, de potius quam I.& II. ut in iis apparet , LXII I. Ae ORR ainat proferre, ut in Rulmani Μs,& in memorata Historia mon. stro se assertur . Lieeat Mee innuisse , ut magis
constet, quam vere aliquando dixerim , librorum multiplicatione literas non raro inset, ae turbari. Quid enim iuvat, diligentiam acti huic se summam, ut acu denique res tangeretur Prodeunti exinde in frenam, commiseendi rursus omnia atque Insaretendi quae libuerit , plenum arbitrium permittitur. Ubi militares collegi, Meumnos Narbonenses pro militibus Legionis deeimae, vel pro ineolis M . ex ea Legione prosectis habui. Cl. Muratorius publieanos potius intelligendos putat. Verumtamen Tacitus Decumanos , de inartadecuma nos Legionarios memorat , de Hano Murtias Decumamorum colonia dieitur a Plinio.
Quod in dubitationem ad Cl. Bouhierium
scribens adduxeram, nune resolvo. Femina hiesta dieitur e Calaviorum gente Marci Centuri nis filia; neque enim Calavius quisquam seminae personam indueret a nee Centurio praenomiisne, ae cognomine mutilaretur. sacrarum, ut in veronens ostiae sumtae Derorum Romamensum: ita loquebantur. Recipere propterea nequeo. calamium varum, S sacrorum vastem a Novo Thmsauro oblatum. Tertiam eiusdem Epistolae idem js6. I. Thesaurus quartae adnectit , & unam de duabus saetit quoad Consules, adhue ambigo, severum enim Alexandrum in priori versu non video, nee in I. Aufidio C. Quinctilium di sus sectos, atque ignotos iterum suspieor. Cinnami epigraphen in deeim,sexta aliqui et
verbis auxere, qui e mss exemplaribus aeceperunt.
Rhodano , vel melius Rhodaniam sculpi debuisset,
quem Cinnamus navigabat , neque enim eum
Cl. Mamehio Rhodani num bilis puto interpretaberis Rhodani nataguntis. T. sennii sollennis elogium eum adnexis epistolis ita protuli, ut in marmorea basi spectatur. Vir doctus, qui manifestari vetuit, summa diligentiae,seripsi, ae sde. Verba quorum hodie vestigia quoque evanuere, sed in apograisphis habentur usque a sextodecimo seculo exa ratis , literis exhibui minoribus . Cl. Bimardius,
qui pariter marmor non vidit , maioribus cimiania repraesentavit. Doctas ad eximium monuis
mentum illustrandum animadversiones addidit sed quod ad lectionis veritatem pertinet, ubi divertus est , palmam tulisse non reor. Tauri. Heia legere, ae supplere iubet, eum Leonicia , aut id genus alia, inflexione eiusmodi numquam snt audita i lassi Tainitia per biduam facti, inquit Livius lib. 3 9. non Taurinicia r nihilominus ostro Torigny Taurinicia nomen 'edisse eoniicit Cl.
Hagen ellius. Reeepta ex M. m. nee marmor habet, nee quadrare videntur. Ubi ego lassici meae Frerum ipse I dieiuriae seribit , nisi typographi erratum fuit. Μihi Area Feriuriamum est , nam conductis Misariarum habetur in Narbonens lapide apud Gruterum i spiria dissimi vectum ' si
tis massae Misariartim habetur in Lugdunens a me edita δ de magnas Ferrarius apud Caturiges memorat Caesar. Congruens ergo erat, ut hiniuoemodi negotio, de litibus ex eo nascentibus, Iudex ad naretur, si ii ex alio lapide Ferra. ,p. in riarum 'Proeurus, innotescit. Clarissimi Bima di , ' ijdius , de Bouhierius , inter quos caeteroquin
perraro convenit, de Ferrariorum arca intelliis Levitigendum censent. At qui eredi possit, privatis 'ae exilibus oppidanorum arti Mum areis Iudieem deputatum hi isse , Ee insuper Iudiei huiusnodi M. Valerio Floro, Tribuno militum , Sollemnem nostrum adsedisse λ Magnum, & publieum quid Area continebat, ob quam peculiaris Iudex eonstituebatur apparet ex Cruteriana a Bi- M s. o. mardio laudata, in qua Iudex Oeae Gestiarum honoratur. pauci momenti varietates, quae incurrunt, diligenter adnotavit anonymus, de e- rugitus Aucior peri diei operis Romae prodeuntis Nymi Leu. o Damontane , inscriptionem GPa. ex optimo ac vetusto exemplari rursus asserens, quod editioni meae magis consentire affirmat.
Quam promis Artem Criticam lapidariam idem Auctor sollicitat; sed heu quid reponam nescior Tempora Iuluntur, tuestis e sen scimus annis. Bimardius areeptat lectionem, & explicationem quam dedi ad ea stiisque, seu sinoemii FLseulia eum agerem. Bouhierius Bimardium arguit
454쪽
de vel stilaoraratia, vel Quinquennalis mavult, quae tamen contextui minime aptantur: dicti nes etiam aliquas ex ingenio immutare pergit. Sub finem eum inscriptioni absolutae postremo addatur CONCORD. nihil enim in lapide ubterius habebatur, num intelligi possit concydat, ad des gnandam eum autographo, quod in Archivo de more reponebatur , concordiam , cingitavi, nihil tamen asserens. Qui hoe improbarunt , magis probandam interpretationem aliquam vellem protulissent. Quibusdam ex inseriptionibus , quas in Gallia reperire mihi contigit Consulum notatione insgnitas, pavea verba superaddo. Boethium comodem in deei matertia Epistolae tigesimae vel ad annum CDLXXXVII, vel ait DX speetate Opi natus sum. Reperio nunc, idem prorsus iudicisse Consulari chronologia laudatum Relandum . Cl. Hagenhuehius de anno Christi DXXII, seu de Boethio tertio, me nee quidem cogitasse, adnotat. Mihi vero ea non obvenit cogitatio, quia Boethi ut ille in nullo ad hane alem monumento apparuit solus, cum apud script res omnes is annus se designetur i S Maias, o mellas. Avienum deinde anno DI adsignavi.
Cl. Muratorius subsequenti dat, sed subsequentis Avienus Ita in appellari solet. Inseriptionis decimaecimvae Anastasum annti tribui DXVII. Idem Auctor sub CDXCil collocat. Utrique potest eompetere 1 vide Nori sum in Epistola Consulari, & Relandum ad annum DXVII. In
vigesama secunda AppioUs, an is honis supplendum sit, quis divinet anno DXL titulum adsignavi , quia poli consulatam Appionis etiam in Graeca epigraphe habetur , at mitionis in m numento nullo. Ad vigesimam tertiam nova &ineondita haberi figia monui. Quis ibi Seratoris constuat nvotitavit explicarit, quod Bimardius,&Vagent,uel ius notant, ignoro: ego quidem viari crurissimi confvilis interpretatus sum , & post confudatum quater: propterea annum DXLV ad oram adieci. IV pro I laris nequaquam accepi, eum IVN ubique seribatur a & quod Rasui I nioris de more, non Iaalaris Bessiti, diei debui s. set, ut paulo ante Polai II N. de in aliis Aa stit Iunioris, di Probo ua ore. Quod autem ea de epigraphe loquens, dixi, IV pro IIII videre
non memini in monumento vetustiora , memoriam
sateor me tune misere defecisse; nam perraro quidem , sed in aliquibus tamen antiquis titulis eam notam vidi. Quin Romae, ubi in Porta , quam Maiorem vocant, triplex inscriptio hine& hine iteratur, Vespasanus Consul seribitur ab una parte DESIG. IIII. ab altera DLMG. 1V. Adnotaveram ad viges mam sextam anno eam tribui posse DCXXVI, atque haee addideram. Tenultima Inscriptio AIupti monumentam continet, quod a Spoma inter Lagianensia parum da grater relatum, adam sta enem, etim inauditum I miserage iam primum pocleon lutum doceat. LXI NIVSTINI. Selmus Itismum iuniorem G tilatus h norem tunc propemodum a guttim instaurasse, mi tamen suu O , o Decessaratis resematum. D cte in Me aettimeneo Tagitis Errans nos Iasos Η satira Disseriar me restituens . Sed notum est , Iustini nomine amnos ultra sexagis a Moiri, ac se Tiberias co adit rurus, eeterique usque ad PQ a- tum saleessores constitutum non interimi. Guarta etiam dissimo animia: nenda est eum sexagesimo primo possconsaluta copiausa; quae coniunctis nec modum comprobat , qas Iuctant ca adultis Murias ruenticensis enuntiat, nee cam Fustas Muge oram facit, qtios lutidat Padivisitis, queriramiae non inavice Fusius in latera non prodiisse. Scite opponit Cl. Muratorius , eo anno indictionem quartam non decurris: at decurrebat decim aquarta 1 quam facile priorem X praeter mittere quadratarius potuit Τ probe quidem amtedictus rati ei natur, rem ad annum DCI deducens, in qua indictio quarta deeurrebat: nihilominus certo statuere vix auderem 3 ut enim omnino videtur mihi, ab Imperatore solummodo procedere potuit nova haee & perpetua post msulatuum strici r idque eo magis confirmatur, eum sciamus, ab eodem Iustino iuniore Consulum quidem renovatum nomen, sed eodem tempore privatis ablatum. Tertiam eiu silem Epistolae Inseriptionem , in qua Tovem incia um Adnisi ratio memora tur , suere qui spuriam dicerent. Vide Nov. Thes. I 8 9 6. Iudicii huius argumenta vel nulla allata sunt, vel omnino infirma, nullum s- quidem alicuius momenti in tam mala causa a serri poterat. Provincia erat una, & nihilominus Novem Populi nuncupabatur. Ita D. Hi ronymus Ed. Veron. t. r. p. 9og. Ammianus Mamcellinus lib. is . Ausonius, sex. Rusus, alii In Notitia Calliarum , quae Sirmondi appellari s let, edita Florentiae anno a 3 19. Novemps I xia dicitur. Mirum non est, in nostra epigraphe vire Novem Populorum Novem Provinciarum nomine donatam esse. Ad moraris una provineiam reipsa unam satis demonstrabat. Visas in Gallia, & nee a me, nee ab aliis , quod sciam, adhue vulgatas adiicio.
455쪽
Apud Abbatem de la creta. SEX. COELIO
HIC REQUIESCIT IN PACE MERCASTO QUI FLORENTEM AEVVΜ EGIT PER AN Nos IUCUNDAM UITAM HAEC PER TEMPORA D vXIT
456쪽
ALLEIA PHILETE CONIUGI CUM PHILIpΡΟ FILFECERUNT
IN. FR. P. XVinee & subsequentes omnes in Urbis moenibus, ex quibus alias adtuli in Epistola VI.
457쪽
GAUDENTIVS ET p ALLADIUS FRATRI INNOCENT Is SIM . FECER
458쪽
phum accipe pulcherrimum, amire L. ctor , quod Parisis in aula Regali servatur . Eius interpretationem, quam Italice Parisis vulgavi, & Ob quam plures celebrium virum, quae eorum humanitas fuit, gratulatorias accepi episto. las, in Observat. tomo I. obsecro percurras.
sed errorem eave, ubi in eonsmilibus aliis qui iam spiritum emiserant , repraesentari dixi , nam vere in aliis quoque paulo post emissuri , ut heie factum est, esinguntur. Unicum habemus in Admirandis, in quo pro defuncta haberi
Claudam eximia hae, quam e Mucio incirti Cardinalis de polignae , cum adhue inedita est, vulgavi.
possit quae in lecto iacet: sed qui adstant, nondum expirasse indicant , neque enim post amgrorum exitum neeessarii, /e similiares ibidem se morabantur . Sculptoriae artis argumentum fuit ad funebres areas elaborandas saepe arreptum , extremo languentes mor cssingere, eius intimis cireumquaque plcirantibus, primamque vale pleno singulidas ore dicentibus . atque extremum aut filiorum, aut fratrum spiritum ore excipientibus, ut Tullius loquitur in Verrinis. In Veronens Museo pathctici hare secta his ante oculos ponitur: videran via