장음표시 사용
111쪽
HYPsICLES. THEODOSIUS TRIPOLITES. tib m e. V. 't
De aliis septem vel octo Aristarchis dixi infra libro quarto, ubi inter Grammaticos celebro Aristarchum Alexandrinum. jam suffecerit annotasse, a pandectarum Brande burgicarum scriptore male Aristarchum nostrum Samium confundi cum Aristarcho Tragico.XV. HYPSICLES Alexandrinus Isidori Mathematici, quem ipse magnum cs vocat, discipulus fuit. De aetate ejus constat ex eo quod Suidas ait Isidotum sub Divis Fratribus floruisse M. Aurelio & L. Vero qui fuerunt ab A. Christi I 6o. ad I 69.) Itaque quis non miretur Vossium D) eo ipso loco quo Suidae sententiam laudat, tamen tradere Isidorum claruisse sub Ptolemaeo Phy scone. Sed doctissimi etiam viri dormitant aliquando , & inhumanus sit qui eis hoc nomine insultandum, & qui hoc eis propter infinita alia egregie observata non libenter
condonandum putet. Hujus itaque Hypsiclis Anaphoricus sive de ascen-mmbus Ger Graece dilatine cum Menteni versione lucem Vidit una
cum Opticis Heliodori, Parisiis apud Cramoisium A. I 6y7. . curante Erasino Bartholino. Idem Hypsicies auctor creditur libri XIV. sari Elementorum Euclidis, qua de re vide si placet quae dixi infra in Euclide.
XVI. THEODOSIUS Tripolites diversus fuit a Theodosio Bitnyno ) qui horologiu solaris ad quodcunque clima apti inventor celebratur Vitruvio IX. V. & Straboni lib. XII. p. s66. ubi ipsum&filios ejus Mathematicos fuisse testatur. Tripolites enim Theodosius Suida teste scripsit commentarios in Theudae sceptici Laodiceni capitula, quem Theudam e Laertio IX. Ii9. colligitur circa Trajani tempora & paulo ante vixisse. Neque Theodositi meminit neque evolvisse ejus scripta videtur Ptolemaeus, licet hunc ex illis profecisse tradunt Pena praes ad Sphaericorum libros,& Vomus p. 16o. de scientiis Mathemathicis. At laudant Theodosium ejusque scripta Theo ad Ptolemaeum Pappus Alexandrinus in sua oυναγωγῆ , Proclus in Hypotypost Astronomica p. 7. & ante hos Laertius IX. 7o. Exstant hujus Theodosii Sphaericorum libri III. Graece editi a Johanne Pena Regis Galliae Mathematico, qui ad calcem voluminis versionem suam latinam subjecit. Paris i si . . Ex Penae versione postea cum sphaera Autolyci, Phaenomenis Euclidis, & suis ipsius Sphaericis recud i curavit Francisicis
Maurolycus, Messanae eodem anno tys 8. fol. & cum demonstrationibus Ma ac
n) Hypsicles ad librum XV. Euclidis proposit M
ob Voss. de scientiis Mathemat. c. 7η. * 6. p. 328. Eundem putantJOh Pena praef. ad Sphaerica & Vossitis c. I p. Sed merito aliter visum Menagio ad Laert. IX. ZO. P. 429.
112쪽
s, THEODOSIUS TRIPOLITES. MENELAUS. L;b. IV e. H
ac scholiis suis Christophorus Claoiis , adjunctis tabulis Sinuum & Tangentium doctrinaque triangulorum Sphaericorum. Romae l3 86. q. Sphaerica Theodotii ab Il. Barrore demonstrata Lond. Is 7s. 4. Ara bice quoque occurrunt in variis Bibliothecis, sed & latina ex Arabico interpretatio lucem Vidit interprete Platone Tiburtino Venet. Isi 8. Verum in hac versione definitiones & theoremata multiplicata sunt , demonstrationibus vicissim mutilatis, ita ut aliud prope opus e sse videatur.
Vitellionem in Opticis suis qui medio saeculo post Christum decimo tertio scripsit Theodosii nostri principiis institisse, ab eodem Pena
observatum. Πεδ νυκτίν ηαερων, de diebus ac noctibin libri II. latine tantum prodierunt ex interpretatione Iosephi Auria cum Scholiis antiquis & figuris. Rom. is 87. 4. Ediderat etiam latine Conradus Da possim Argentorat. Is 72.8. Graece exstant in Bibl. Regis Christianissimi, ne de Arabica versione dicam. Liber arm οὶκησεων, de habitationibu , curante eodem Josepho Auria vidit lucem latine tantum Rom. Is 87. . Et e X Fran
cisti Misurol ci versione una cum Sphaericis, de quibus jam dixi, Messanaeis s8. fol. tum in Synopsi Mathematica Marii Mersenni p. z46. Graecς& Arabice etiamnum delitescit in Bibliothecis. Perdita Theodosii scripta haec sunt:
Διαγω*- οικιῶν εν βιβλiοις γ id. Xςρολογικά id. Post haec scripta Theodosii Philosophi memorat Suidas x aluterum hujus nominis, quem Tripolitana vocat & carmen Heroicum de Vere, aliaque varia scripsisse refert. Θεούο ΟΜ, εγωψε δὶ επῶν - τοέοιο ,- ἔτε μ λά*ορα, ην δε Tω πλίτης. XVl I. MENELAUS patria Alexandrinus fuit teste Pappo lib. 6. collectan Mathemat. proposit r6 & Proclo in Euclidem p. 9 O. Geometra vocatur a Ptolemaeo lib. 6. magnae constructionis p. II o. ubi ait eum observationes Astrologicas instituisse Romae anno primo Tra-jani In p. qui respondet anno Christi XCVIII. Eundem non dubito esse Menalum Mathematicum quem colloquentem inducit secum Plutarchus lib. de facie in orbe lunae p. 93 o. Ejus IIL libros Sphaericorum sive de figuris Sphaericis ex Arabico nescio quo auctore latine edidit in Synopii Mathemathica Marius Mersennus Paris Io q. q. pag. 2Os. seq.
113쪽
CONON SAMIUS. Lib. III. e. V. Ge
ms Menelai libros Mersenni verba agnoscis cum ego in antiquis ex ment-brana codicibus invenissem , conatus sium eos, quoniam corruptissmum erat exemplar, emendare ac restituere, nec non quam plurimu tum necessariis tum argutis adaugere propositionibuN. Arabicum codicem manu exaratum memorat
Labbeus Bibl. nov. MSS. p. 1m. Meminit hujus Menelai etiam Pap-pus lib. q. propos. 3 o. De Menelao AEgeo Poeta, & Menelao A naro ex Alaea Cariae civitate Peripatetico atque historico, vide si placet Volsium in Historicis Graecis p. 388. XVIII. Post scriptores in parvo hoc Alexandrinorum Astronomo comprehensos, redeundum est ad seriem temporis, quam recensio illius tantisper interrupit , ubi occurrunt primo loco qui sub Ptolemaeo Philadelpho claruerunt Poetae, ARATUS Phaenomenon scriptor&MANETHO, quibus singularia capita suo loco infra destinavi, &cum Arato plures ejus interpretes, cum Manethone alios Graecos scriptores Astrologiae Apoteles alicae, quam potui diligenter recensui. HO-rum aequalis fuit CONON Samius 6ω cujus observationes Astronomicus in Italia factas memorat Ptolemaeus libro de apparentiis fixarum. Comana Berenices ab eo inter sidera relatam celebrant Callimachus apud Scholiasten Arati, Catullus, Hyginus II. et ' poetic. Aitronomic.& Theo in Aratum. Epigramma Vetus p. F s O.
E Beroniceo detonsum vertice crinem Retulit e uriens Graecus in astra Conon.
Non minus nomen sibi comparavit Geometrica scientia, quo nomine vehementer laudatur ab Archimede praef. de lineis spiralibus,&praefat. de quadratura parabolae . qui ipsi familiarem fuisse se, & haec ipso jam defuncto scriptisse testatur. Scripta Cononis ad Thrasydemum allegat Apollonius Pergaeus lib. IV. Conica r. seel. Laudatur & a Pappo IV. 19. Alius fuit Conon, qui Archelao Philopatori Cappadociae Regi, Antonio adversus Augustum faventi) inscripsit ληγή ς sive narrationes fabulo as quinquaginta, quarum argumenta servavit Photius Cod. CLXXXVI.&cum Apollodoro Graece ac latine edidit 4 ho. Galeus Paris. 1673'. 8. Ex iisdem Nic. Damascenum quaedam in suam ἐθῶν συναγωγήν derivas te, refert idem Photius Cod CLXXXIX. Neque alius fortasse Conon fuit quem de Italia scripsisse Servius testatur ad VII. Eneidos, & i. χιτω πῆ ρ νησιαῖPo & D H, H 'μκλήα laudat Schol Apollonii r quem qi Iudaeorum fecisse mentionem scribit Iosephus I. contra Apionem p. i Osi. Omitto Cononem Atheniensium ducem incly-M et tum
114쪽
tum de quo proverbium etήλεμ Κόνωνι μελήσει, ejusque nepotem, Timothei F. de quo Nepos in Timotheo, tumCononem fratrem Zenonis Imp. de quo Galaus suspicatur intelligendum Stephanum Byg. in Uίμαδα. XIX. De ARCHIM EDE Syracusiano & admiranda ejus Sphae.1 a tum de ERATOSTHENE Cyrenaeo dixi infra capitibus peculiaribus. Iam celebrandus mihi HIPPARCHUS patria Nicaenus e Bithynia teste Strabone ac Suida ) quique in Bithynia observationes iiderum instituit, ut refert Ptolemaeus in extremo libri de apparentiis inerrantium. Idem tamen Hipparchus in Rhodo etiam observas. nonnulla se scripsit, teste eodem Ptolemaeo lib. V. magnae Syntax. p. Ii 2. unde Rhodium
Hipparchum a Bithyno male fortassis distinguunt viri quidam doeli , ut Gassendus T. V. Opp. p. 377. Ricciolus&c Floruit Hipparchus Olympiade CLIV - - - CLXIII. ante Christum CXX VIII - - . CLXII )prout ex Ptolemaei lib. II. &IIL Syntax. pulchre observatum Vomo de scientiis Math. p. Is 8. seq. ἀνηρ φιλο πνος ini. κών φιλαληθης eodem Ptolemaeo judice lib. III. p. s9. quod Hipparchi elogium e Ptolemaeo repetit Theodorus Meliten tota prooemio Astrologiae, ) nunquam satis
laudarus, ut quo nemo magis approbavit cognationem cum homine siderum, Plinio
II. 16. Hist. Plurimum certe ipsi debet Astronomia, tum quod plurima aequinoctia quam potuit diligenter a se observata, tum imprimis catalogum plurimarum fixarum secundum longitudinem & latitudinem plurimasque Eclipsium vetustissimarum observationes a tempore Mardocem pedi reliquerit: Ad haec periodum Callippicam 6 correctiorem adhibuit, & cum latitudinem lunae variam, nodorum anticipationem, tum eccentricitatem motumque lunae circa apogaeum segniorem, ad perigaeum vero citatiorem animadvertit, Hypotheses & tabulas no ctuum condidit, quibus utriusquesideris curseus in sexceηtos aseos praecinuit, mensisgentium, diesque o horas, ac situs locorum s visus populorum tolem. Geograph. lib. I. c. q.) complexus, in vo teste, haud alio modo quam con siliornm Naturae particeps. Tlin.4Ι. I a. Hist.) Pro reliquis etiam planetis tabulas constructurus, si idoneas a Chaldaeis, Babyloniis, AEgyptiis, Graecisq; obtinuisset observationes. Sic ut primus fere fuerit, notante Hevelio, qui limen ostii tetigerit, & solidiora Astronomiae jecerit fundamenta. Scripta ejus haec apud veteres celebrantur . I. AP τ απλανων ανακα quas laudat & sequitur Ptole
maeus o Conser Maligerum 2. de emendat. temporum p. Iog. seq Baylium in Lexico ubici Hipparebo Rev. Joh. Andreae Schmidii de Hipparcho ac Theone diatribam.
115쪽
matus libro VII. Suntax. Equidem εκΘεσις α ρ σμων sive liber aperfmorum quem sub Hipparchi nomine Graece edidit Petrus Victorius, Florentiae 1 sci . f L legitur fere ad verbum in Ptolemaei Syntaxi VII p. 37 a. seq. atque ideo a Petavio praetermissus est in Uranologio, sed ex Hipparchi observationibus haud dubie a Ptolemaeo depromptus. Suidas quoque inter Hipparchi scripta memorat ,- ἡ τ απλανῶν συντάξεως - ,γμ si citatione 9 & ώς τους αρὰους, ss. ἡ ρ σμους. ) Servius in r.
Georgic. Hipparchus scripsit de signis , re commemoravit etiam, unumquodque signum quot claras , quot secundae lucis, quot ob curassedas habeat. Plin. II 6. ausus rem etiam Deo improbam, annumerare posteris stelias, ac sidera ad nomen
2. Πώι μεγεΘων ωυ γ' μάτων, de magnitudine S distantiis Solista lunae. Pappus Alex. VI. 38. Chalcidius p. 28 I. Hipparchus in eo opere quodscribitur des cossibus atque intervastis Solis N Lunae docet magnitudinem So- ω i 88 o. partibus potiorem esse quam terram, terram vero demum 27. partibus potiorem esse quam lunam.
3. De duodecimsignorum ad censione. Pappus IV. s 9. & vide inr re. spicere Ptolemaeus Hipparchum laudans libro de apparentiis inerrantium & lib. i. Geograph. cap. q. ubi ait eum paucarum civitatum εράρ-
μα- ζ βορε ου ἡ sive elevationes poli Borealis& οικ-ως silve habitationes iisdem subjectas parallelis tradidisse , nisi hoc potius fecit in opere quo examinaverat Eratosthenis Geographiam, de quo infranum. 9.
116쪽
AEFchrioni, s etiamnum exstant, & Graece primum editi sunt a Petro H-ctorio 60 e Bibliotheca Cosmi Medici, Florentinorum ac Senensium Ducis, Florentiae is 6 r. fol. tum Graece&latine cum Dionysii Petavit u)
s) Hschrionem ἐν τοῖς εφημερίσιν laudat TZetzes Vlli. hist. 198. deinde addit eum genere fuisse Mytilenaeum, qui επη, &ίαμβους & aIta multa scripserit Meminit &Suidas Eschrionis Mytes enori quem Aristotelis discipulum atque Alexandri
M. in itinere comitem fuisse assirmat. ' ed hic antiquior est, quam ut es Hipparchus librum suum m scribere potuerit: Antiquior quoque fuit, a quo tribus Alchrionia apud Samios Herodot. lil. 26.ὶ & JEschrion Lysaniae pater apud Laertium VI. 23. si I ysanias iste intelligatur Cyrenaeus Eratosthenis praeceptor, ut visum Jons Io p. I 23. Nec minus Eschrion Agathoclis duκ in Africa ab Hannone caesus Olymp. CXVlli. 3. teste Diodoro Sic. XX. p. 764. quem cum superiore eundem male , ut e Xistinno, idem Jonsius suspicatur. Fuit & AEschrion Samius loιμΘοποιος Athenaeo laudatus auctor forte Φεσίδ 'i cujus librum septimum allegat TZetZes ad Lycophronem v. 6gg. Eschrionem quoque nescio quem citat : limus Hist. Nat. atque luter scriptores rei rusticae Columella & Varro, Alius fuit, & junior haud dubie, aeschrion Pero amenus, Empiricus, Galeni praeceptor, quem laudat XI. de simplic. T. E. p Ι48.edit Rassit. & Oxibasius 3. Synops. at cum superiore eundem esse itidem male tradit destissimus lonsius.
f) Petris Victorim post Hipparchi libros , & de qua paulo ante dixi ἐκ Θεσιν α ρti uων, in eodem volumine Gryece edidit Achillis Tatii Isagogen in Arati Phaenomena
ex ejus libro V παντος , & de genere Arati atque vita commentatiunculam nescio cujus scriptoris, tum aliam quandam Isagogen in Aratum quam itidem eX Achille Tatio mutuatam alia eXhibebant scholia : denique in eadem Arati phaenomen adissertationem quae tricipit: την μεν δειξιν γ φανομένων , & Eratostheni vel Hipparcho in diversis codicibus trisuitur, sed Petavio judice eundem Achillem auctorem habet, Claudit librum catalogus eorum qui in Aratum scripserunt, sed in hoc multos commemorari qui Λstronomica tantum utcunque attigerunt, licet de Arato illustrando nunquam cogitaverint', ostendi infra, ubi de illo Poeta dicendi fuit
α Dion sim universa quae a Victorio edita jam diκi recensuit in urisnologio suo sive appendice ad opus de doctrina temporum, latina qUe Versione donavit, ac praeterea addidit i )Gemini, de quo moX dicam, Isagog en cum versione Edonis Nil er/ci. 1 Ptolemaeum de apparentiis & significationibus inerrantium , 3) Calendarium Romanum dupleX,unum a Petavio collectum ex Ovidii fastis, Columella X l. r. h linio XVlli. 26 - 3O. Alterum circa A. Q 327. compositum temporibus Conflantini M.& 1 Foh. Georgio Hervet,irto Hochenburg pridem editum. q) Theodorυm d mensibus, cum versione Rh. Perresi . s Computum Ecclesiasticum S Maximi Monachi&Martyris qui A. 31. Imp. Heracli Christi 641.3 scripsit, & quem Graece ediderat notisque illustraverat Scaliger I ll. emendat. temporum p. 736 seq 6)Isaac; Arori Monachi ciaca A. C. i 373. qim Oenaeotae Andronico suum dedicavit, editum pridem ex parte, latine aJos. Scaligero IV. emendar. temporUm p. 32 T. seq. tum integrum Graece cum versione & notis a fac obo Chrsmanno Heidelbergae isII. 4. & a Petavio nescio quare sine E pilogo recubum: Computum alterum quem eidem
117쪽
pLIlRES HIPPARCHI. Lib. III. e. V. 97 versione Paris. 163O. fol. intlra nologio, quod recusum est Amstelodami licet titulus Antu verpiam refert apud Georgium Gallet, IIo R. l. In hoc opere Hipparchus Eudoxi, & qui Eudoxum in omnibus fere eli secutus Aristi, & Attali Rhodii Grammatici qui in Aratum commentaria ediderat, errores castigat, quos in doctrina απλανῶν admiserunt circa culminationes, coortus ac cooccasus astrorum. 9. Προς-EmMuτΘενη λυμ τα εν τη Γεω ραφία άυζ λεχθέντα. --
versius Eratosthenis Geographiam. Meminit Strabo & laudat lib. i. p. 7. At lib. a. p. 79. atque aliis locis reprehendit tanquam iniquiorem ac severum nimis Eratosthenis adversarium. In plures libros distinctum fuit hoc opus, nam liber secundus ab eodem Strabone allegatur
lib. II. p. 69. DPraeter nostrum qui laudatur & a Vitruvio IX. 7. M. Antonino v I. 4 . &c. ruere & alii Hipparchi, ut IJ Hipparchus Pythagoricus, de quo dixi lib. II. cap. 13. ab Hipparchus Syrus Gadatae pater, qui sub Cyro majore vixit. Apostol. proverb. XX. i8. c39 Hipparchus Pisi- .:: ' At e 'is ab Harmodio & Aristogitone interfectus Olymp. - V Lq. 4 HipparchusCharmi F. Pisistrati cognatus qui primus Ostraciscinum teste Suida subiit. ConferMeursii librum de Pisistrato p. s6. y Hipparchus, quem colloquentem in dialogo cognomine inducit Plato. 63 Hipparchus veteris Comoediae poeta, de quo dixi lib. II. c. et a. Suidas male eum ait scripsisse ' γάμων, nam de nuptiis Deorum scripserat alter Hipparchus Stagirita, de quo statim dicam. 7 ὶ Hipparchusniltrio, cujus meminit Demosthenes. c89 Hipparchus Eretriae Tyrannus. Suid. Hipparchus Stagirita, Aristotelis D μ λ & cognatus, quem Suidas ait scripsisse H αψεν τὰ ο
eidem Isaaco tribuit Petavius in lucem protractum e Bibliotheca Regis Christianissi1. mii S. ndrea Hierosolymitani Episcopi Cretensis Methodum investizandi Cycli elaris & lunaris, Paschatisque: cum ver ione Petavit. si) Anonymi fragmentumae alchate, Graece , in quo retri Aleon , ni circa A. C 3oos fragmentum de Ualcnate, q- Hebr i usque is eυersitonem mer obmae consanter dis Hec o Guarto mensis primi Pascha celebraυer,nim aliud Hippolyti Porinensis circa A C rro artemqUe O aris Episcopi Hierapta sis circa A C. t o. quod Chrsus an
Chronico Paschali edidi pluraque hujus argumenti adjunxit. Paris. I 688, fol. Adiunxit & Petavius notas ad Geminum L Hipparchum, itemque octo libros disserta-loniam . quoriam ctaVO, Maximi praecipue atque Isaaci Argyri compuli illustrantur. n erit quoque p.ssa I. euit. Parii. Amst. p. aI6.) Aetii parapegma sive caput 163 ex
libro 3. tetrabiblii. quod est
118쪽
ya GEMINUS RHODIUS, ET SCRIPTORES L;b. m eap. V
idem forte de quo in testamento Theophrasti mentio apud Laert. V. s r . deis. io) Hipparchus Dux Atheniensium tempore Demetrii Phalereio Polyaen. V. 17. I. i I) Hipparchus de quo apud Suetonium in Vespasiano c. 13. quid ad arem, si Hipparchus m. milites habet Z IaθHipparchus qui contra Chrysippum scripsit teste Plutarcho VIII. 9. sympos . sis) Hipparchus audior-άιγsimem carmine Heroico, cujus meminit Athenaeus lib. III. p. io 1. &IX. p. 3O3. Apud Nemesium Vero p. y 3. pro Hipparcho Metapontino Hippasi nomen reponendum. Vicissim apud Iamblichum de disciplina Pythagorica libro III. in vertione Scutellii p. 6 . pro Hippaso legendum Hipparchus, e Clementis
XX. Post Hipparchum GEMINUS Γεμῖν' Procloo commemorandus, qui in insula Ita scripssisse se testatur cap. I.&c. )annis CXX. post Isidis festum hyberno solstitio celebratum, cap. 6.9 quod accidisse Petavio videtur Olymp. CXLV. 4. unde concludit Geminum scripsisse Olymp. CLXXV. . Ante Christum LXXVII. Gulielmo- autem Bonjour, Tolosano, antiquior videtur, & referendus ad Olymp. CLX. 4. ante Christum CXXXVI L in dissertatione de nomine Josephia Pharaone imposito. Rom. 1696. Equidem Posidonius, qui Ciceronem in Rhodo docuit, e Gemino nonnulla profert de Physicae & Astro- Iogiae discimine, apud Simplicium in a. Phys. se l. 1 o. Exstat Gemini
libellus insignis ώσαγω - ρις - φωνόμενοι ' sive elementa Astronomiae, quae cum versione sua edidit atque Electori Saxoniae Christiano dicavit Edo uideriem. Altdors IJ 9O. 8. recusa Lugd. Bat. I 6o3. 8. & cum eadem versione & Petavit notis in Ura nologio Petaviano Paris. 63o.&Ams telo d. iro; fol. Usus est Petavius MSto codice eximio licet recenti, & variis praeterea Iectionibus quas ex Oxoniensi codice adnotaverat Henricus Briggius, Logarithmicae Nepperianae illustratione celebris Laudat Geminus
Aratum c. q. s. s. II. Iq. Aristotebem c. I 4.
Boethum Philosophum ἐν πτάρτω βιβλίω ἡ-ὲξ γήπως c. I
Cra ' Vide Acta Eruditor Iss7. p, 9. seq.'- Hinc inter Arati interpretes refertur Geminus in Caviilogo Graeco eorum qui in Aratum scripserunt, de quo vide infra in Arato..
119쪽
Cratetem Grammaticum Homeri interpretem, c. F. I 3. Dicaearchum libro de montibus) c. I .
Capite postremo decimo sexto exhibet Geminus tempora signorum, in quibus unumquodque sol peragrat, & singulorum ue
cuας , ex observation Ibus tum propriis, tum Callippi, Democriti, AEgyptii , Euctemonis, Eudoxi ac Metonis.
Ι agogicum Astrologiae, Prosemaei nomine editum,& ex Arabico ab Abraharno de Balmes conversum, Usterius c. VI. de Macedonum& Asianorum anno solari, non aliud esse notat quam Gemini Isago aenin Phaenomena, cujus, inquit, eritionem ex codice, quem Hennae a Iob Sambu- eo Savilius nosser uari se es, expressism non sistrum cum Mabico so Uaeoσico sed etiam cum alio HS st Graeco ue in i aut exemplariae AH:καφίαις ab ' o dem p flanissimo viro acceptis diligenter contulimus , quo ideo monendum duximuου, nequiae erratum putaret, si quid a libro edito varians iu nostra Eisbem ride deprehen-
δεμ Exstat& Gemini liber MS. Oxoniae inter codices Baroccianos ba unianosq;, ac Vindobonae in Bibliotheca Cars area teste Lambecio Ullp. 6. In Procli libro de Sphaera, pleraque e Gemino petita sunt. Decies amplius Geminum laudat Proclus ad Euclidem, Geometricum aliquod, ut videtur, illius sici iptum respiciens. Iosiephum autem Blancanum fugit ratio, qui p. 32. Chronologiae Mathematicorum, praeceptorem Procli Lycii Geminum hunc fuisse scribit. Viderint & alii de Ca-
, omius p. sI. de scientus Mathematicis Nam in Catalogis MStorum Angliae& Hiberniae qui Oxon. 1697. Bl. lucem viderunt, nullam eo rum mentionem reperio. Dicitur autem, ut idem Vosmus p. aro e Blancano ait, opus condidisse de ortu compositione9 linearum sipiralium, conchoidarum, cisso idarum,&earum affectionibus, & de ordine Mathematicarum disciplinarum.) Fuit&alius Geminus Tyrius, cujus Umrocriticon libros tres memorat Artemidorus II. 4'. 'XXI. Altronomiam scriptis quoque illustrarunt POSIDO-
120쪽
Ni US, de quo infra in Stoicis dicam, & ARETAS Dyrrhachinus, laudatus Censorino c. XVIII. & XXL tum CHARIMANDER, e cujus libro de Cometis nonnihil profert Seneca VII. 3. Nat. quaest. DIO item Neapolites, cujus mentio apud Augustinum XX. 8. de C . Dei, atq; ut videtur apud Censorinum c. XVIII. qui cap. XIX. meminit & APHRODISII cujusdam,sive,ut alii dices,APLΥRODII,vel quod Modius praefert, ALPHRODII. His addes SOSIGENEM ) AEgyptium, secta Peripateticum, qui in libros Aristotelis de coelo commentatus est teste Simplicio in lib. a. comment. 46. & a Julio Caesare adhibitus ad anni
emendationem, de quo Plinius XVIII et s. s. Denesi e trinis commentationibus, quanquam diligentior esset caeteris, non Favit tamen addubitare i e semet corrigendo. Proclo in Hypotypost Astronom. positionum p. s.
nibu . ANDROMACHUM Cretensem, quem theoricas Planetarum primum in vulgus edidisse ajunt, Neronis Imp. Archiatrum, de quo infra lib. VI. in Medicis. AGRIPPAM denique,qui observationes Astronomicas instituit anno duodecimo Domitiani Imperat. Christi XCII. teste Ptolemeo VII. h magnae Syntax. p. Iro. Mentio hujus Agrippae etiam in Procli Hypotyposi , perinde ut Menelai ac Timocharidis, de quibus supra. Verum missis hisce, quorum scripta perierunt, pergimus ad THEONEM Smyrnaeum, cujus nomen perstrinxit leviter
Suidas, Θέων, Σμυρνή', φιλοσοφοψ. M mare vero ausim, inquit Isemael Bullialdus, vir doctissimus, eum esse, quem lib. I. in Timaeum Pocat Pro-ιlis Theonem Platonicum, quique de Solonis s Platonis Genealogia quaedam scripserat. Ipsiumque Claudio Ptolemaeo '' antiquiorem esse putarem. HPrimmile essenim, stiposterior Ptolemaeo ruisset, non obmissurumfuisse Abin virisummi in Matbematicis authoritarem quepraesi rtim,quavis in Musicis Aristoxenum reprehendit , eosdemque iis est errores circa estui diVrsionem ac Ptolemaeus detegit. Thrasso vero, quem citat, posteriorem esse, nemo sanae mentis dubitaverit. Me dium itaque floreuisse Theonem concludere postumin, videlicet inter Tiberii Caesaris aetatem, cui inter familiares adfuit Ibra istas; σ tempora Antonini Pti, quo imperante claruit Ptolemaeus, inter annum videlicet abae Christianae XX. S CYL. Et citra erroris si icionem ab rmarς βιος, cum esse, cuus obstemationes coelestes stella
' Alitis Soligenes Archon Athenis Olymp. CIX. 3. & Sosigenes praesectus Phaeniciae classis
sub Eumene. Polyzeri. IV. 6.9. .
η' Fallitur certe Josephus B Iancanus, qui ad Saeculum a Christo nato X . vel XII. rejicie dum putat,in Chronologia Mathemaricorum p. sy.