Bibliotheca Graeca. [Lib. I-VI] Sive notitia scriptorum veterum graecorum, quorumcunque monumenta integra, aut fragmenta edita exstant tum plerorumque è mss. ac deperditis

발행: 1707년

분량: 855페이지

출처: archive.org

분류: 철학

431쪽

sTOICORUM. Lib. m. c. v. ΛI 1

occisi: Fannia Helvidii uxor, cujus rogatu hoc Senecio fecerat, in exsilium pulsa. Vide Ionsium p. 23 1. Proesi duo Mallotae Cilices de quibus Suidas, testatus alterum scripsisse ωομνημα Διομνους Seleuci ensis) G φισμάτων, --TΗκουρον. Alterius horum & simul Philonidis Stoici, de quo supra, meminit

Proclus junior patria Lycius, in Tima zim p. 156. Protagoras Stoicus Laertio memoratus. Vide quae dixi lib. t. c. Publius Hierapolita. Steph. in ὶε πολις. blius Ruti us, Senecae variis locis celebratus. & Cic. in Bruto c. 3 o Rhodius quidam de quo Laertius VII. 21. Sisorus tibicen , Aristonis Chii sermonibus captus. AElian. III. 33P

QMutias Scaevola, a juris cognitione & eloquentia Ciceroni laudatus,qui primus omnium jus Civile apud Romanos in disciplinae formam redegit, interfectus a Mario. Gryidius Scaevoia itidem juris peritia celebris, qui M. Antonino a Consiliis fuit. Constat& alios bene multos ex veteribus Romanis j Ctis Stoicae potius quam alteri cuidam Sectar addictos fuisse.

Semius. JOns. p. 2O9. L. Annaeus Seneca , qui plurimis scriptis Philosophiam Stoicam illustravit. Herennius Senecio, supra in Prisco Helvidio. S rapio Hierapotita. Steph. ita libeπολις. uintus Sextius, de quo Seneca Episti M. Lectus es deinde liber AE. Sextii Pritris, magni si quid mibi credis viri, licet negent, Stoici. Huic praestantissimus Galeus tribuendas esse contendit sententias aureolas

quas pro Sexti Pythagorici sententiis habuit & pro Xysti Episcopi Romani venditavit in versione sua Rufinus. Vide Galei praefati ad opuscula Mythologica Physica & Ethica edit. Amstelodamensis. itaextur Chaeron us Plutarchi Sororis filius, Marci Antonini praeceptor, diversus a Sexto Empirico Stoicorum adversario, ut quos imprimis oppugnare se in libris suis innuit lib. i. Pyrrhon. Hypotypos. c.

432쪽

iL CATALOGUS Lib. III. e. Sosis ApaAmta. Supra in Antiocho. Sonon Alexandrinus male Σιτίων apud Syncellum p. 3i8. aquil quem sedisse se puerum testatur Seneca. Alius Sotion antiquior qui de successionibus Philosophorum scripsiti Vide Lipsi ii man iducti lib. i. dissis a.& Ionsium lib. 2. c. IO.5 -us Borysthenites sive Bosporanus, inter praecipuos Zenonis Citiei& Cleanthis auditores, Lacedaemone docuit atque inter alios Cleomenem instituit ad virtutem. Vide Plutarchum Cleomene p. 8os. Laert. V. 37. Ne VII. 177. Chrysippi apud Cleanthem condiscipulus. Athen. VIII. p. 24 s. Scripta ejus refert Laert. VII. I7 8. inter quae, . ατριβῶν malim disjungere: κλείτου, & libros quinque Aa ιβῶν ' περι Λακωνικης πολιτ rota,

Contra Sphaerum hunc scripsit Chrysippus, id. i98. Cleanthes vero eundem misit ad Ptolemaeum Philopatora qui regnavit ab Olymp. CXXXIX . ad CXLIX . in id. i8s. Ejus librum de Rep Lacedaemoniorum laudat & Athenaeus, & respicit Plutarchus in Lycurgo. Hominem inprimis bene definientem antiquis Stoicis habitum hunc Sphaerum testatur Cicero IV. Tusc. quaest

Spurius Albinus. Cicero Bruto, c. 23.

Strabonem Amasenum, Geographorum Principem,licet Peripatetica et iam dogmata edoctum, Stoicis tamen magis favisse eorumque placita secutum esse, evincit adversus Xylandrum I s. Casa ubonus praef. ad Strabon. R in notis haud uno loco, tam Vomus II 6. de Hi st. Graecis, Nemistocles cujus meminit Longinus p. a 4 edit. Clariss. Tollii e Porphyrio in vita Plotin L Syncellus p. 3 8O. Alius Themistoues Stoicus antiquior, quem colloquentem inducit Plutarchus lib. I. Sympos . quaein '. Theo Alexandrinus Arei de quo supra & Augusti Impo tempore clarus, quem Suidas ait scripsisse H Aπολλώωρου ψυ9ολογκης ώσαγωγῆς crura μνημα & artis Rhetoricae libros III iubeo Antiochenus qui scripsis Apologiam Socratis, eodem Suida

Theo Tithoraem, Boeotus Laert. IX. 8a Theodorum Chium & Milesiam itemque tertium hujus nominis Stoicos me morat Laertius II. 1 o I. seq.

433쪽

sTOICORUM. Lib. III. c. m. 4 II Tt sinopolis. Lucia n. de mercede conductis T. I. p. 72. seq.

Thraseea Paetus, qui vitam Catonis Uticensis scripsit, hinc mori jussus a Nerone. Vide Jonsium p. 23o.&VOssium de Hist. latinis p. iss Sub hujus Thraseae titulo librum in affectis habuit Julius Lipsius, quo disquisivit quatenus sapienti viro ' fas sit vel jus sibi ipsi mortem consciscere. Vide Centur. r. Epist. Misceli rL.& Epistolam quam Velle jo suo praemisit ad Theodorum Leeuvium.

Thrasionides. Laert. VIII. lso. Suid, Π mocks. Lucia n. JOVe Tragoedo.T. r. p i43. Fuit & vetustior quidamTimocles Syraculanus cui Orphei sci ipta quaedam tributa fuisse te

statur Suid . in Uρφεύς. De Timocie Atheniensi dixi supra lib. 2.

c. 2 2.

Trypho Stoicus & Platonicus. Porphyr. vita Plotini ius Iube o Plutarch.Lucullos FIS . Seneca Epist. 96 Cic. Bruto c. 3 r M. Nerentium Marronem Romanorum doctissimum Stoicis accenset Leo nardus COZZandus, quem vide sis libro tertio de Magisterio antiquorum Philosophorum p. a s i. seq Prodiit liber Gene vaei 684 Zeno Citieus quem Poenulum vocat Cicero Laert. VII. 3. &Suidas *ρι-

νικοῆ ) quod Citienses e Phoenicia fuerint profecti. Xenocra is primum & Polemonis Laert. VII. r. &as. 9 Stilponisque id. r &14.) Platonicorum discipulus fuit: Euseb. XIV. praeparat. p 7ὶ9. a quibus exiguam cur discederet causam habuisse docet Cicero IV. de finibus. Audivit deinde Cratetem Cynicum Laert VII. 3. ia. et .s 2.9&Heracliti '' libros legit, unde austerus eva-

Ejusdem argumenti librum paulo ante obitum composuit Io Uerge ruis Abbas Sancy-xanus sub inscriptione cisse Regiὰ in hoc triginta & quatuor occasiones notaverat in quarum aliqua homo constitutus posset recte ἐξαγειν ἐαυτον. Johannis vero Donnet Decani Londinensis , Anglice post auctoris fata & contra spirantis desiderium librum enim a se forte amissum volebat a recuperatore here caeae ternis tenebris mandari P in lucem editum & nota ita pridem Londini recusam quo propricidium quodcunqUe scia natura turpe atque injustum esse negat, hunc tu quani librum argumentis non inficiandis confutavit Jo. Adamus in libro cui titulus : Specimen diatribae de Autochima. sive : An Eslay concernang Selisnurther, xkhere in is en de avo urd to prove thatit is uniari fui according to Naturas Principies Lond,

' Ita intelligenda Laertii verba. quae Interpres male ita accepit, ac si Heraclitum, qutaeentum annis junior lui L audivisset Zenoia

434쪽

sit & Cynicus. Frequentavit etiam Diodorum Dialecticum cognomento Cronum quem audivit&alte aeno junior Sidoni' id. et s.& i 6.9 Hinc ipse novam condidit sectam, licet non tam rerum inventor, judice Cicerone 3. de fi n. quam novorum verborum, &qui decori magis ac verecundiae rationem haberet. Adscivit plures discipulos, qui ab ipso primum nonii, deinde a poecile Stoa sive porticu in quo docebat, sunt appellati Stoici. id. 1'. 9 Magna gratia valuit/pud Antigonum Gonatam Macedoniae Regem de quo supra dixi. Hic rebus praefuit ab Ol. CXXV . ad CXXXVI.& Zenoni diu supervixit. Docuit Zeno per annos LVIII. Laert. VIL 28. .Vixit annos saltem octoginta ci76. nisii supposititia sit Disola ejus ad Antigonum quam dat Laertius VII. 8. At Per us discipulus, duos tantum & septuaginta annos tribuit cid. a 8.) alii longe pauciores, Suid . in αυειν alii duo decentum. Laerti

VlI. 28.) Successorem reliquit cieanthem discipulos habuit r- saeum, Heridum, Arsonem, Athenodorum avios te. Vide Lipsi tam lib. 1.manuduet. c. I a. Scriptorum Catalogus e Laertio aliisque monumentis, ' hic esticiερ, ΗΘρώπου φυσεως, Laert. VII. ψ. 8 7.

Διαπιβή, id. VII. 3 q. Sextus Empir. X. contra Math. p. U. & Pyrrhon. Hypotypos . III. 2 s. Ελεγχοι Laert. VII. 4. Nescio an ex his petiti duo versiculi quos sub Zenonis nomine affert Ioannes Stobaeus serm. i . de adulatione:

Eλεγχε σαυτον μη πζος χῶρον. A κου' ἁφωοου θ κολάκων παρρησίαν. περ ἡ ἔλλοιικης πωδείας, Laert. VII. 4. Eoω7ικη τεχνη. id. ΤΑ. πορμνημα ἀς τό, bibόL θεογονίαν. Cicero I. nat. De Or. G- pero Hesiori Theogoniam interpretatur c Zeno9 tollit omnino usitatas praeceptasque cognitiones Deorum, neque enim JoPem neque Iunonem neque Vesam neque quenquam qui ita appellatur in Deorum habet numeror sed rebus inanimis atque mutis per quandam significationem haec docet tributa nomina.

E recentioribus praeter viros doctos ad Laert. contuli Meursium in Cypro lib. II p. I 63. seq.

435쪽

sTOICORUM.

pevi. III. p. 49. PIatonis Rem p. hoc in opere oppugnaverat Zeno, sed hoc fecerat iniquius & alia parum verecunde in eo teste Cice rone scripserat, unde Laertius ait fuisse qui dicerent illud in cauda canis exaratum a Zenone. Vide Plutarch. de Stoicorum contradictionibus p. io 3 &Numenium apud Euseb. Praeparat. pag. 73 δε seq Laerta VII. q.

περi ζ σφύσιν id. g. Laudatur praeterea Zeno noster serpsus a Cicerone, Platarcho, emente, Censorino, Sexto, Eusebio, Theodor sto & aliis. Zeno Sidonius Diodori Croni & Zenonis Citiei discipulus. Laert. VII. I G& 3 8. Suid . in λων Σιδωνιος. Menag. ad Laert. p. 2 2, Zeno Tarsensis. Laert. VII. . I. & 48. Eoo CBr tui discipulus & successor, cujur meminit Laertius VII. Is

436쪽

16 CATALOGUS STOICARUM. Lib. III. e. v. testatus pauca scripsisse , sed plures reliquisse discipulos. Vide &Eusebium XV. i3. praeparat. p. 8i6. & c. 18 p. 82O. ubi notat eum de conflagratione universi leorsim sensiisse a reliquis Stoicis. aeno Diphili , cognomento Labyrinthi discipulus. Lucia n. Convivio. nodotus Diogenis Babylonii discipulus. Laert. VII 19.

Zenothemis. Luci an . convivio.

Stoicis mulieribus Porcia, Arria utrique, Fanniae s Theophila , de quibus Menagius in Historia Philosopharum, adde Helviam, Matrem Senecae, quam filius inter alia in consolatione ad eum scripta c. I 6. testatur sapientium praeceptis fuisse eruditam.

ciden sit.

Deophron;s aetas s fatum. r. Hus Cassandra siυe Alexandra Tragoedia μονο- σαω ,π'. a. Interpretes Lycophronis perditi s editus Jo. Tete-ezae commentarius quem 'b fratris sivi Isaaci nomine exire spassus. cophronis editiones. ψ. Editiones promis, s codices quidam I , cophronis MSti. I. Scripta ejus Poetae deperdita. o. Dcophrones alii. 7. Index Scriptorum a Taeteta ad Lycophronem allegatorum, secunda Clarisi. Potteri editione. S.

LYCOPHRON ex Chacide Euboeae, quae hodie Nigro pontus)Soclis ca) F. a Lyco Rhegino historico adoptatus b) a quo for

437쪽

LYCOPHRON TRAGICUS. Lib. IV e. TVL

tassis etiam nomen retulit. Grammaticus & I ragicus Poeta fuit, unusti de qua dixi supra lib. 2. c. 1'. clarus temporibus Ptolemaei Philadelphi, cui gratus tu i ite dicitur composito in illum & Arsinoen ana. grammate ce) ut Ptolemaeos esset mutato literarum ordine , - μελι-τ', quasi totus mellitus ac jucundissimus. Arsinoe ἰυH , Viola sive flos Iunonis. Neque tamen inde mihi persuaserim, quod nescio, quo in loco legisle se testatur Blancus Albiensis, nec improbat in Delphis Phoenici gantibus acutissimus Edmundus Dicli inton , Lycophronem

literas Hebraicas percalluille , & inde anagrammata conficiendi mo . dum didicisse. Non enim video cur solis Hebratis in mentem venire potuerit, non etiana Graecis illa literarum lususque evisceratis verba qumentium in verbis. Periisse fertur Lycophron sagitta perculsus ab adversario, cum de antiquorum poetarum principatu certaret, ut annotatum reperio ad haec Ovidii in Ibin. v. sit.

Utque cothurnatum periissa cophrome narrant,

Haereat infibris Da sagitta tuis. Apud Theodori tum VIII. Therapeui. p. r I p. ubi Lycophronis monumentum memorat interpres latinus, graeca habentλ- - ,& Sylburgius e Clemente Alex. jam observavit legendum e Te λευκοφομνην. Adde, si placet, quae e Dionysio Salvagnio Boessio p. io . commentarii ad Ovidii Ibin notavit Clari T. Bavius in Lexico, ubi de Lycophrone nostro agit. . in II. Exstat sola ejus KΑΣΣΑ NAPA sive A AEEA NApA , Drama

ob sicurum quo unica persona inducitur Case

- ΗHic atraim Lycophronem vocar Statius V. silvar. 3. Is 7 non ut interpres latanus I an. Fabri de poetis T. 1 o. thesauri Gro nov. p 76 i. Haud absurde idem Faber 1r ingeri io sisti mus 3c ante Fabrum Arnoldus Artentus Peragylus praefat ad Lycophronem ) Poetam hunc propter tenebras hujus dramatis Cimmeria caligine obscuriores ait respondere risia in Plejade obsecura ac nebulos. Vide etiam sis Novollas Reipublicae literariae A. IZOs. sub initium, ubi non ab re improbat auctor Clarissimus inititutum Poetae nostri, tam prolixo carmine crucem figentis lectoribus & Grammati- eis. tanquam fixurus esset se ipsum Cruci ut in MSto quodam codice legisse se ait. vel potius ipse lepide consi it I an. Faber si a quoquam intelligi drama suum contingeret. Vignerius in libro de Zifris Gallice scripto p. II. refert Lycophronis poe ma a quodam obscuritatem indignante medium fuissc conscisse tam , pour Dosr cey avolt nu Hedam,pus TU On ubpouυρίt rien riscerner par te dehors. Colomes opust P, λψΙ. seq. r

438쪽

LYCOPHRONIS

Lib. III. e. XVI.

sandra sive Alexandra perpetuo carmine jam bico vaticinans de clade Trojanorum & variis malis eam secuturis . Ac primo quidem ea recenset, quae ex Helenae raptu ipsi, parentibus, fratribus, sororibus, toti denique regiae familiae sint eventura. Secundo quae Graeci propter Ajacis libidinem sint perpessuri, idque partim in reditu, ut Ajax, Diomedes, Ulysses, Menelaus, alii multi: partim domum reversi, ut Agamemnon & Idomeneus. Postremo Callandra repetitam altius causam exponit, de qua perpetuis inter se bet is Europa & Asia longo tempore conflictatae sunt. In qua quidem explicatione ab Ionis usque S Europae raptu per Argonautarum, Ama Zonum , Trojanorum historiam, Midae quoque & Xerxis imperia ad monarchiam usque Alexandri Magni, qualemcunque historiae seriem deducit. Quo facto, cogitans, nullam sibi apud homines iidem vel auctoritatem fore, qostquam falsos de ipsis rumore Apollo sparsisset, tandem conquiescit. Aliae etiam historiae fabulaeque permultae per varias digressiones inseruntur , in his labores Herculis, Deucalioneum diluvium, Dioscurorum S Apharidarum pugna, Ameae peregrinatio & in Latium deducta colonia, aliarumque gentium migrationes aliquot & coloniae. uamobrem mare ausim sin- Ruit Guil. Cante rus) quicunque hoc poema licet parrum versuum tamen I 4 4. ) diligenter perlegerint adde, & intellectum perspectumque habuerint ) eos s historiarum s poeticarum abularum partem non exiguam pro- heperfecteque esse cognituros. Qui poema hoc de levibus causis alteri nescio cui Lycophroni olim adjudicaverunt, eXploduntur a TZetZa ad

III. Clemens Alex. V. Strona p. s7 i. testatur Cassandram Lycophronis uberem materiam praebuisse Grammaticis ingenii sui exercendi, &sane e veteribus in illud olim scripserunt Dection laudatus Elymo LM. in Theon teste Stephano Byr. in Ai-α & Κυτινα & Orus quem , Ozzzμνηαατι λυκ ρον laudat Elymol. in Eιλμια & videtur resipicere in άμπιυς, ατλας, βάτρια . Mirum est neq; hos neque alios Lycophronis interpretes nomine tenus citari in commentario prolixo &erudito graeco in hunc poetam, quem hodie habemus auctore Tretra, licet aliquando allegat & reprehendit antiquiora scholia his verbis :ῶ τἀ ς Λυκόφρον' προ ημῶν Εολιάσαντες ad V. I 4 6. Vel οι ολιαςοὐ σφάλλον-had v. IOI7.&c. Eustathio etiam ad Homerum plus simplici vice laudantur Lycophronis O ομνηματςotii & a Scho lassi e Pindari, Aυ

439쪽

ALEXANDRA.

Lib. III. c. XVI.

ΑΙ 'annis TZelgae, qui circa A. C. II o. Chiliades scripsit, fratrem J auctorem esse commentarii in Lycophronem editi, & sane ei tribuitur a Joanne fratre his verbis pro lego m. ad Hesiodum: - τῶ ἐμω κ Λελ

adde Chil. VIII. hist. 2o . v. 486. Sed Claris L. Potterus in editione altera Lycophronis A. i 7o2. edita in notis p. Io. Ostendit verum auctorem ess e Johannem Tretram; sed qui sub Isaaci nomine hoc opus vulgaverit & honori fratris sui illud tribuerit. Primo, inquit, sillum N ingenium

Scholiastae nostri consideremus, ea cum sicriptore Chiliadum historicarum in omnibis conveniunt. Uterque nimius est in liui laudibus, uterque nomen suum toties in*rit, ut ejus amore quodam captus esse videatur. Denique tum in enarratione fabularum, tum in explicatione Pocum magna inter eos consensio es. Confer Chil. r.

hs. t . cum scholio ad p. Zιa .seq. Gil. m. h . I6. cum schol is ad p. ID. Gil. XI. hi'. 38o. cum scholiis ad p. 3io. 9 c. Secundo quamvis tanta inter fratres morum re opinionum consensio alia ex causa proficisci pol et , tamen Ioh. Taeetesse eommentarium hunc scripsisse aperte fatetur mil. IX. hs. apri coge quem lo

cum a nemine hactenus observatum miror :

Quae conferenda sunt cum scholiis ad v. 83. His denique addam Epistolam Iohannu Taetrae XXL in Cod. IF F. Biblioth. Reg. Paris quam mecum pro singulari siua humanitate communicavit υir domFraus Ludolsus 'Neocorus, quaeque hanc rem paene extra dubitationem posuit. TA Παπιαρχικω Πρω πνοτα μω Κυωω ΒαGλείω τω

η Cons. Viri hujus Clari Timi notas ad Suidam in ΛυκοΦρων. '' Conter Apostolium XVII. ia. proverb. & quos laudat Franciscus Iunius in Catalogo pi ctorum f. 8.

440쪽

LYCOPHRONIS

queritur etiam alibi Ioh. TZetzes, Grammaticum nescio quem per plagium eadem in Lycophronem commentaria sibi vindicas & a discipulis suis furti manifestum deprehensum, Chil. VIII. him zo .

ille commentator. IV. Edytiones Lycophronis.

Graece Venetiis apud Aldum, cum Pindaro, Callimacho, &Dionysii perlegesi A. I s Ι3. 8.

Paris. I 3 8Α. . apud Morelium. Hic eadem forma etiam Metaphrasin Joy imo separatim excudit, qui carmine Iambico latino, dictione veteri tragica Lycophronem transtulerat.

Graece cum Vraetbe commentariis primum lucem vidit

Eurante Arnoldo Artento Perax lo, qui in Epistola ad Benedictum Accoltum Cardinalem Ravennae testatur se illa edere e Bibliotheca Collegii quod Bononiae est S. Salvatoris&Lycophronem ipsum ad exemplar M. Antonii AntimMhiennenda M. Basil. I s 46. fol. adjunctis TZetetae Variis historiis sive Chiliadibus, de quibus infra libro V. Occurrunt etiam in hac editione castigationes Nic. Ger belli ad TZelgae commentarios, & index, sed minus integer scriptorum in illis allegatorum.

Latine e Metaphrasi JUephi salteri inter hujus poemata a Petro Scriverio junctim vulgata Lugd. Bat. e Raphelelagii ossicina

SEARCH

MENU NAVIGATION