Bibliotheca Graeca. [Lib. I-VI] Sive notitia scriptorum veterum graecorum, quorumcunque monumenta integra, aut fragmenta edita exstant tum plerorumque è mss. ac deperditis

381쪽

IN DEMOCRITI FRAGMENTUM. Lib IV. e. XXIV 36i

maticali Jonte desipent , sibii is silentium imponent , s aliis immerito succenseres injurias i onere desinent. mm) AElian. Amm. VII. 8. 1ροβατα θ όρυύοντα ς οπλοῶ ς τὼ υ γά . Aικε μ ειν χειμωνα. Aratus in Prognos. IJo. kq.edit. Oxon. p. tis.

Πλmάσες χειμωνα κατερχόιδις φορέοιεν αuae ira reddit Grotius: Si gravido autumno pecudes & bucera secta, Effodient pedibus glebas, obnixaque Vento Sustentant capita, horrendis furibunda procellis Surget hyems,nostros fugiet cum lucida visus Pleias, & miseros vexabit bruma colono S.

Protendit tibimet canis id praesentia multam

382쪽

Io. RENDTORFII NOTAE Lb. IV. e. XXIX.

Pecudes si denique terram Lanigerae fodiant , caput aut alat i tendatur in arctons ruet aethra concitus imber.

383쪽

IN DEMOCRITI FRAGMENTUM. Lib.M. c. m. 36ῖ

κρμ. μονόκαυλα - ἄμφω , - γονατῶδε. ἀγων τάτε ς υλλα βλα- νει κα κρωMί τινες μικροἰ. βλα-νει J-τα φύλλα. ἡ βλά ,9ς ἶ- ω ρῶτον φῶ τ φυλλων, επειτα ζ καυλῶ , κα πιοτ αλλων. ρiζαν ' εχει βαναν, δε μονόρριζον. Natura ferularum muraenis infestissima est, tactu si quidem ea moriuntur. Plin. XV 23. si XXXII a. p. III. fuste non interrimi easdem ferula protinus. Pro φθεγγρῖοι forte rectim leg=ώH Oi, volantes. Si prius reis

tineatur,placide, quiete ac tenuiter murmurantes aut loquentes, explicanis dum erit non singultu latrantes , Pelcarptim vocem reborbentes ; lusiciniam interdum secum murmunare N Plin. X. v. ao. dixit. Ventos enim s venis

rosum imbrem tales voces significare perhibet Plin. XLII. 3T. p. F fi bis verbis: Corvique singultu quodam latrantes , seque concutientes, si continuabunt, ventos: si vero carptim vocem resorbebunt, ventosum imbrem. N X. ra. pessima eorum significatio cum glutiunt vocem velut strangulati. Auio c. II. ejusae libr.observatis avibus: Sine voce non volant multae, aut E contrario semper involatu silent. Idem fere s in Geopon. I. p. o. narratur: κορώνη νυκτὸς σφο μοτερον κράζουσα. νγ κόρ κες κ μ κουιοι ἀθρόως δ φωνοιδνοι-κρωζοντες, ομβρον m. υ0. Ex Arato id de sumtum , qui in Prognost. P. Rit. Feqq. ed Oxon. ρ. IZ . Δη πιτε ώκ Φεαμ κορέκων , ΟΜ Φόλα κουιουν, Υδατος ερχο βοιο Διος--μ ἐ-im Φακνό οι αγελληα , - iρηκεωτν ομοῖονφΘεγξά ιυοι. καί που κόρ κες λους λαγμῶς φωνη εμιμησαν Γ σαω-ερχομυοιο. ua eleganter s feliciter ita Grotius reddit. p. Corvus & atratis velata mone dula pennis Venturo terras madituras imbre monebunt, Accipitrum in morem , si magnis garrula turmis Agmina concelebrent : gravibus vox aemula guttis

Corvorum : pluvias praedixit saepe futuras. Ubi Schoc haee annotat:-οὶ κόγκες, , οἱ κουιοὶ κr OvοφLυ κώ-

384쪽

Haec ne despicias, sed signum jungere signo

Esto memor, geminis rem praesignantibus unam Spes subeat: ternis rata sit fiducia signis.

385쪽

IN DEMOCRITI FRAGMENTUM Lib. IV e. XXIX. 36s

'Eoσοώων 'ανῶριαν η χώματ' , υετοιο. Tertius aequoreis cum surget Lucifer undis Horrida tempestas instat: Sic caetera cuncta Ventique pluviaeque, &saevae signa procellae Ipsa, sequensque dies, aut tertia perficit.

Ventorum ut s tempestatum praesagia non ebo contemnenda experientia

docet. Tradunt Democritum, apud Plin. XXIII. 3 i. p. 3 I. meten te fratre ejus Damaso ardentissimo aestu orasse, ut reliquae segeti parceret, raperetque desecta sub tectum, paucis mox horis saevo imbre vaticinatione approbata. Theophrasus sib. de signis uV. p. iri ea quae a sole s luna destumuntur caeteris praefert : ἄλλα, δε ση

λίμηνυκὼς άῖον ηλιος . In Sacris Literis fit s mentio horum praelagiorum caelestium , Matth. MI. i. a. I. ubi Gripus Judaeis exprobrans quod qualitatem caeli quidem dignoscerent, ac inde quae immineret tempestas animadverterent; at signa imminentis adpentin Mesiae non satis diligenter confiderarent, imo dam negligerent , quasi nuda essent data , noPAE poscerent, ait: ἶ-πρόσωπον ζ ουρανου γνωσκετε My κωνω/, τα ίε ση

μελτ -ρων ου δυωαE ε 3 Faciem ergo coeli dijudicare nostis, signa autem temporum non potestis scire y Praesagiorum pluviae a pecori-bindesiumtorum Job. XXXVI. 33. en, or 8M 'N pup a M TV Indicat de ea, pluvia, strepitus ejus, nubis vel Dei, pecus etiar de ascendente, scin vapore aut nube ex qua sit pluvia , indicat. Id es,

pluviam mox futuram tonitru silenificat, pecus etiam antequam nubes sublime ascenderint, ascen uras prae agit, s inde futuras denunciat pluvias. AbenEzra fere eodem modo, nisi quod fetum exponat , quod non placete e in verba in Annotate super hoc loco, sic be habent: 'M a

386쪽

Io. RENDTORFII NOTAE. Lib. IV e. XXIV

: r ivnn Iudicabit , pluViam nempe , strepitus ejus , vox 'Mn eandem significationem habet cum nuY n sonitus ejus, id est, tonitru, occurritque Exod. XXXIV . ubi legitur: Et audivit Iosua vocem populi r 1 2 in vociferatione sua , i. populum vociferantem, strepitum & tumultum excitanter . Etiam pecora & quidem feta, nam n ax eo significatu hic sumi-riar quo Genes XXXIII. rri,M, at mmchi s alii, lactantes exponant ) pecora feta quae mihi incumbunt: sentiunt adventur pluviae tempore quo appropinquat. Suntque multa hominibus ligna in bubus & ovibus ut & caeteris animalibus , quale est quod ad dextram cubantes pluviam portendere solent.) Ambiguitastquinque vocum, 'l, π, 'M , 'N , ri pz , M discrepantes interpretes

fecit s in varias interpretationes induxit , quampis ut videtur, eodem modo legerint; excepta una poee n, M pro qua Oὶ ο. n, M , τρεὶ κιας, legentes im hunc persiculum interpretati sunt: -αγγελῶ, Mocpiri)ν ω- , Κυροου κτησrς κα ι αδικίας. Mulgatus interpres qui

reddit: annuntiat de ea amico suo, quod possessio ejus sis, & ad

eam possit ascendere; habet sin Hebraeo, unde expositionem suam

tueatur, potestque commodus ex ea versione elici sensus. Explicationem, tamen nostram omnium minime eoactam esse cum D. Mercero in Commentib. 4 pag. ap6. opinor. In his praesagiis ut G aliis rebus divinam proviaeentiam , qua omnia siuaviter re sapienter dissonis G ordinat, venerari s adorare decet i ea quia in homines benigna fuit, tot serenitatis, ventorum oe pluviae signapraemittere voluit. Horum est eam ubique agno- sicere, ipsi considere, ac in omni negotio omnique tempore acquiescere. Improbum vero est eam aut omnino negare aut de ea non recte sentire, di*ositioni dipinae contraire viribus suis considere, fiducia flut o hominu11 multa sibi vane G inaniter promittere. Scholiasis Aratei verba , δνinam providentiam in omnibus agnoscentis, hie apponere placet: Cum enim Apostolus Paulus scribente Luca, M. MIL aI Arati dictum siswma in . re citaverit, Scholiastius ipsis lanam sententiam de providentia divina ariducere decet, s in fine apponere libet. Leguntur ea in inu. Διο ημ. 8- νψ, ed. Oaon. advoc. ολίγη πρibras a. πολλῶν

387쪽

Polemone, Herode Attico, A RIS FIDE Adrianensi , Adriano,

Himerio, & aliis quibusdam oratoribuSatque Sophistis.

Tres Oratorum Gracorum ames. I. Ex tertia aerate Polemo. 2 Bbt obtinter de aliis novem hoc nomine. ibi d. Herodes Atticus. Arsides. 4. Ejus scripta edita. I Deperdita. 6. editiones. 7. Alii AH flidae. 8 . Index scriptorum ab Aristide memoratorum. 9. Adrianus. IO. Severus o Callinicus, ac Theodorus Basilaea. Excerpta Rhetorum s Sophisiarum ab Leone Allatio edta. a I . Himeris , I 2. De Demade. I ς. s Lesbonacte, I 4.

L Am Philosophis ad Rhetores divertere pIacet , atque dicere d

Oratoribus tertiae aetatis, quorum monumenta quaedam ad nos pervenerunt. Tres enim oratorum Graecorum veterum

Φουας sive proventus potiti imum enituisse, observat post alios scriptor antiquus argumenti in Aristidis Panathenaicum, pri

388쪽

, iues POLEMONES VARII. LibIV. c. XXX. mam quidem in qua Pericles, Themistocles, Alcibiades, alii, qui di

cere cum laude contenti, nihil quicquam scriptum post se reliquerunt. Alteram, qui dicendo quidem sua ipsorum aetate celeberrimi, tum apud posteros non minus claruere scripto consignatis orationibus. In hac decem illi eminent Andocides, Antipho, Demosthenes, Aschines, caeterique de quibus dixi libro t.capite ultimo. Tertiam deniq; in Asia nec minus' Athenis inclytorum Sophistarum , quorum Philostratus memoriam celebravit, licet paucorum ex illis scripta quaedam restant , ut Herodis, Polemonis, tum maxime Aristidis, de quo igitur paullo diligentius, de caeteris brevius h. L disseram, alios deinde quos . dam, licet antiquiores supra adhuc mihi indictos, quorum ima alae ra-ve Oratio ad nos pervenit , subjuncturus: juniorum vero ut Libani iac Themistii notitiam servaturus suae aetati suoque loco, quem liber quintus illis assignabit. II. Antonius POLEMO f patria Laodice nus, ex consulari

τοῖς , η πρ ιττομενη π Pητορων δεκας. αυτος ουν ος δυο Φοραὶ εν Ἀλνα ς γεγονοισιν. H-τυχη κρυ τῆ 'Aσία τήτων δωρεῖτις Φοραν , τρίτην σαν επι-Sημ , ης εςι Πολέμων, 'Hρω δης, άρι ίδης οἱ κατά τουτους τους χρόνους γεγο- ναου Ρ μορες. Ex tris recentioribus Rhetoribus ad exemplum veteris Atticaede cadis itidem decem Oratores se legerunt, sive δύ τε ραν δεκάδα , de qua Suidas in Nικο ατ' . Et quando laudibus & plausu extollere dicentem aliquem volebant, vocarunt να. F δεκα, ut Herodi Attico contigisse refert Philostratus lib. t. de Sophistis p s Gq. editionis praeclarae G. Olearii. b) Diversus est hic Polemo,quem praenomine Antonium vocatum docent MarmorOXOniense 28. P. sis. edit. Prideati sit,& Epistola Hadriani Imp. apud Philostratum

pag. s 3 3 . editionis Lipsiensis: Diversus inquam est hic Polemo i a Polemone Platonico Xenocratis,& altero juniore, Plotini discipulo de quibus utrisque dixi lib. 3. cap. 3. 2 a Polemone Physiognomicon scriptore , quem aliqui cum jam dicto Xenocratis discipulo eundem faciunt. De illo lib 3. cap 6. 8 33. 3) a Polemone perlege te, Panaetii Stoici discipulo, de quo Suidas & Meursius c. a libri de arce Cecropia Vomusque in Hist. Graecis, cui adde quod librum ejus quartum adversus Timaeum laudat etiam Clemens Alex. in Protreptico p. 3O. 4 a Polemone Laodiceno , Zenonis Rhetoris filio quem Antonius primum, deinde Augustus Regem Ponti Cappadociae vicini,Λgrippa etiam nospori fecit, unde Ponti Polemoniaci passim mentio, ut Novella si . & apud Eutropium Vl I. s. Vopiscum aliosque. De illo Polemone Strabo XII. p. s73R ibi, atque Dio LIV. p. sigieq &c. s) a Polemone hujus filio itidem Rege pri W-m, Vide Dionem LIX. p. 64s LX. p. 67o, sed cujus regnum ipso concedente

389쪽

ri familia Sophista in magna gratia apud Imperatorem Trajanum Hadrianum, atque Antoninum Pium:& maxima auctoritate fuit apud Smyrnaeos, quos magnis affecit beneficiis, & in quorum urbe docui is erudito licet coetui c) Mus ei Alexandrini ab Hadriano adscriptus. Vitam ejus tradit Philostratus libro priore de Sophistis c. 2 s. quem videre operae pretium est eruditissimo Rev. Golfridi Olearii commentario illustratum. Consulendus etiam Claudius Nicasius di T. de num oPantheo p. 8, i II, at,a6. ubi illustrat num una Hadriani in cujus aversa facie legitur Πολέμων Σμυρνάο ς Hε αε. al. ψελκε.) Audivit e Philo sophis Timocratem, e Sophistis Scopelianum, Dionem qu Chrysostomum : & teste Suida sinΔιονυσ. O Aρεωπαγ. Apollophanem Rhetorem. Filius ejus Attalus Sophista, cujus apud Philostra turria p. 6O9. & in numis Smyrnaeorum mentio: E discipulis celeberrimus

Aristides, de quo infra dicturus sum , ut de Evodiano , aliis qu

dicere omittam. AEquales & admiratores partim, partim aemuli Marcus Byrantinus, Herodes Atticus, Dionysius Milesius, & Favorinus. Inter imitatores praeter Hippodromum non praetereundus S. Gregorius Nagian Zenus, quem S. Hieronymus in Catalogo Scriptor. Eccles. observat institisse vestigiis Polemonis, dicendi charactere . hac ne cum Laelio Bisciola T. 2 hora r. subcesiva r. lib. V. c.'. de Polemone

Rege, Zenonis Rhetoris filio hoc intelligas, Suidas in Γρηγόρ. diserte: 5 τω Πολέμω. -ζ Λαοδικεως ἶ-

Σμυρνη, ος εγεγόνει διδάσκαλ -ζ Ad scripta sua emendanda usus est Secundo Grammatico, siquidem hic est Polemo

ille Ionicus Sophista , cujus Historias memorat Phrynichus de di-Aaa ctionibus

in provinciam a Nerone redactum est, teste Suetonio c. I g. Atque hosReges genere contingere Polemonem nostrum suspicari liceret. ni id sileret Philostratus.& solorum barατων non etiam 8ασιλέων menti Cuem faceret. Alterutrius eX

his Regibus est Epigramma in laspidem artificiose sculptum lV c. 18. Antho l. p. 489. 6 a Polemone quem Menander in Comoedia quam μένην inscripserat, &atio juniore quam Agathias in Epigrammate peristrinxit. Vide Salmasium de Coma p. i q. Denique 7 ad Polemone juniore Sophista quem Commodo imperante fuisse Suidas auctor est. c Confer notas ad Philostratum L L Nicasii disr de numo Pantheo Hadriani

p. 23. Salmas ad Spartiani Hadrian. c. ZO. Tillem Ont. T. 2. Hist. Imperator. p.

63 i. seq De Museo illo Alexandrino sub antiqnis etiam fi gypti Regibus claro adi praeterea Claris C Eschenbachium diis de conviviis Sapientum p. 3 Qq. seq. &quos laudavi supra III. I9. ubi inter scripta Callimachi deperdita recensui

390쪽

3 o POLEMONIS SMYRNAEI LRm e. XXX.

ιαυγγενο μου - - ' μαπικου, πως ων - αλλα δεξιος ἄU λ ξιν, κνι επανορΘων - συγγραμματα ζ Σοφις ς, τῆ zπαθῶδεν, αδόκιμον ου. Genus dicendi Polemoni robustum ac vehemens,&propterea aliquando minus amoenum: mores asperi atque superbi. vitam non produxit ultra

annum quinquagesi rin laxium aetatis, quo discessit ipse sponte devita, Laodiceae in patria,Antonino Pio imperante. Non enim ferens diutius dolores articularis morbi, quibus vexatus pridem scripserat ad Herodem : Ai εοθύειν , χειυις λι οῦχω. δει βαλων, ἡ δε λι εισί μοι.

Δῆ ἀλγιῶν, τότε κῶς πόδες μοι κυμ χεῖρες. Cibus capiendus est, manus non habeo: incedendum est, desunt mihi pedes. At dolendum est, tunc op des mihisunt smanus. Itaque vivus in tumulum descendit confecturus se inedia, amicisque ad monumentum adstantibus , ἔπαγε , inquit, μη ἡ ιδει με σιωπαντα ηλιξ . Occludite, occludite, ne me solsilentem ad sticiat. Plangentibusque ejus conditionem, Jοτε μοi, inquit, Orααα , - μετεμβηαημα ,date mihi corpus, oe in istud commignabo, quae ultima ipsius

verba Suidas quoque e Philostrato retulit. Hujus Polemonis dictum quo Romam orbis Compendium, ovc- νς ό τημίω pron unciavit, refertur etiam in Actis S. Pionii e) cap. 2. & apud Galenum, libro x .c mentar. in Hippocratem-αρθρων T. s. p s 8s. Extant duo contrarii im-φ- λογος,parentum nomine dicti in Cynaegirum & Callimachum Athenienses, qui in pugna Marathonia Olymp. LXXII. I. pro patria adversus Medos fortiter pugnantes obierunt, ubi Cynaegiri pater filium suum Callimae io, vicissim& pater Dii machi suum Cynaegiro praefert, virtutemque ejus extollit , sibiaque primas pro funere celebrandi filii deberi contendit. Graece has binas declamationes edidit H.Stephanus, Huldrichi Fuggeri tunc typographus,una cum Himerii&aliis quibusdam quae infra recensebo, i 16 . 4. Graece & Latine cum notis Petrus Possinus S. I. Toloste 163 6. 8 Quam plurimas alias, quae perierunt, Polemonis declamationes vel

orationes apud Philostratum mem oratas memora ri videas, has nempe: In dedicatione templi Iovis Olympii Athenis ab Imp. Hadriano factu . pag. ad Athenienses, p. 1 3s. Demosthenes junumento negans talonia quinquetis a a Rege Persarum

donos Apud Bollandum in Achis Sanctorum Februarii T. I, p. F.

라틴어 텍스트