Bibliotheca Graeca. [Lib. I-VI] Sive notitia scriptorum veterum graecorum, quorumcunque monumenta integra, aut fragmenta edita exstant tum plerorumque è mss. ac deperditis

441쪽

LESBONA X.

Lib. v. e. XXX. 40 caeteros Atticos facetum celebrat Cicero in Oratore c. 26. unde&plura apophthegmata ipsius a Plutarcho, Stobaeo & aliis feruntur, in quibus & illud quod dicebat Draconem leges non attramento sed Languine scripssisse , ut praeter caeteros narrat TZet Zes Chilia d. V. Verssis 2. seq. ubi Demades dicitur ρητωρ θ ἀρπιότερ' μάτων λογοις. Alia ipsius collegit magnus Erasmus libro Apophtheg matum sexto. Sed eodem Cicerone teste nihil scripsit Demades. Ita

enim ille in Bruto c. V. sis cujus nulla exssant scripta, Demades. Similiter Quintilianus XII. io . ait in agendo clarissimos quosdam nihil posteritati mansurisque mox literis reliquisse, ut Periclem Demadem. Ex hoc ipso

quod de clarissimo Oratore istud amrmat Fabius, eumque Pericli adsungit, satis apparet loqui ipsum Tulliumque de Demade illo veterum lcriptis decantatissimo, non ut erudito ViroIoanni Meursio in Bibl. Attica visum, de Demade altero oratore Suidae soli memorato, aliis omnibus incognito quem prior adoptaverit. Extat tamen prioris illius Demadis nomine velut post mortuum jam Alexandrum dicta oratio ' περρ δωδεκαετίας , sive pro suis per duodecennium proximum gestis Apologia ad populum Atheniensem. Athenienses enim ia H ΑΘΩΟωοί

non Olympiadem alloquitur , ad quam a Demade scriptam esse hanc Ora tinem Sindas a Uctor est, parum accuratus auctor. Non abr supposititia videtur Dionysio Petavio quem vide lib. 2: Epist. . etsi in illa ex nauticu salibin, in forum translatis a Demade, videri possit illud quod ait κρῶέον ἐχπρχαβυον εκκ νες', ἡ φερο- ω σαυαmἈχ- Θ μου ταλά μα Π. Itaque L pro genuina Demadis habetur a Nic. Cau sino lib. i de eloquentia sacra & profana c. 34. Vossio de natura Rhetoricae p83. aliisque ouam plurimis . Graece primum edita fuit ab Aldo Venet. Is Is . fol. deinde ab H Stephano is s. fol. cum aliis oratoribus, denique Graece & Latine a Iano Grutero, Hano V. Isi9. 8. una cum Dinarchi, Les non actis, Lycurgii& Herodis orationibus. Fragmentum tantum Orationis non Orationem integram ad nos pervenisse putabat Clarisis Neocors eruditis notis ad Suidam, a quo praeterea Demadi eidem spraeter rem ut existimo tribuitur 'I ωα

XIV. LESBONAX cujus orationes XVI. Politicas legille se testatur Photius Cod. LXXIV. antiquior fuisse videtur Viris doctis Lesbonacte Philosopho, discipulo Timocratis Mytilenaeo , Po-Ggg 3 tam o-

442쪽

LV. IV. e. XXVtamonis qui Tiberio imperante Romae Sophistam egit patre, de quo

vide Lucianum de saltatione T. i. p. 8 Io. Suidam in Λεωβ.& Ποαμ. &inscriptionem veterem Graecati quam edidit Bethelius ad Stephanum ByZ. inελι. Lesbonactis Rhetoris vix duae Onutiones h sedecim illisPhotio lectis exstant, una perbrevis- ζαπλέμου Κοωθῶν ut habet titulus, etsi per totam orationem ne verbulo quidem mentio Corinthi occurrit, sed Athenienses in illa inflammantur, ut de Thebanorum se ulciscantur injuriis. Altera a κεάικος λόγm sive exhortatio insignis ad eosdem Athenienses,ut adversus Lacedaemonios fortiter rem gerant.

Nisi vero a juniore Sophista viderentur hae orationes scriptae esse, ad tempus belli Peloponnesiaci A. 413. ante CHRISTUM natum,qua -tione hic Lesbonax aequalis esset Antiphontis & antiquissimorum Graeciae Oratorum. Sed Herodis Attici & aliorum exemplo constat Rhetores juniores Atticos cperinde ut de latinis res nota d Seneca &Quintiliano) exercitii caussa argumentum saepe ex antiqua historia repetisse. Igitur neutiquam necesse est hunc Lesbonaelem antiquiorem haberi illo Mytilenaeo , quem insem φιλόσοφα scripsisse Suidas testatur, etsi eundem esse fateor nullis me posse certis argumentis demonstrare. Primus illas duas Lesbonactis orationes Graece vulga-Vit Aldus Venet. IsI3. fol. Inde Henricus Stephanus A. I 37s, fol. uterque cum orationibus AElchinis, Lysiae & aliorum. Protrepti- eum Latine vertit Guil. Cante rus & ad calcem Aristidis sui edidit Basil.

3366. sol. Utramque Graece & Latine, priorem brevem cum sua Vel Andreae Schotti ut suspicor, alteram cum Canteri versione vulga it Ianus Gruterus Hanov. 1sio. 8. una cum Orationibus Dinarchi, Lycurgi , Herodis & Demadis. At junior ut existimo fuit Lesbonax Romanus Grammaticus cujus disi: Eημάτων de figuris Grammaticis spiritus& dictionibus exstat MS. in variis Bibliothecis Galliae atque Italiae, & una cum Tiberii, Herodiani, Apostolii & aliorEm monumentis similis argumenti Graece & Latine A. 16 3. vulgare voluit Leo Allatius, neque enim vulgavit, licet edita memorat Labbeus

p. 3 33. Bibl. novae MSS. qui tamen ipse vidisse ea se

negat.

443쪽

DEMETRIUI PHALEREUS.

CAPUT XXXI De Rhetoribus antiquis DEMETRIO, HERMOGENE, LO

Gi No aliisque.

Lδιν de elocutione sub Demetrii Phalerei nomine editus , alte im junioris Demetrii Rhetoris se videtur, qui sub M. Antonino Nixit. I. 6- editiones s interpretes. a. Index Scriptorum ab eo allegatorum. Hermogenes Tarsensis. 4. Opus illis Rhetoricum quinque scriptis consans s. Editiones cs interpretes atque Scholiasta Graeci editi, inediti atque deperditi. 6. Hermogenes alii duodecim. 7. Imrix scriptorum ab Hermogene laudatorum. S. Longini u ζψους

liber. 2. editiones s interpretes. t O. Alii Longini,ib. Index scriptorum ab eo laudatorum ex Clariss Hudboni editione. II. Grι-ptorum Longini deperditorum Catalogus. Ir . Aphthonii Pron-mnamam I . Ibeonis. I . Index Scriptorum ab Theone Ludatorum. Is Rhetores ab Aldo editi. I 6. Index sicriptorum in Graecis ad Aphthonium N Hermogenem Commentariis ablegatorum. 7. Thoma Galei H C. Rhetoresseiscti. I S. Matthai Camariota Compendium Rhetoνιέα. I9.

DEMETRII PHALEREI nomine exstat libeΠm insignis

& lectu dignus a R' ερμ Γλει - , de elocutione ejusque formis quam tuor, te Dul magnifica, polita & gravi. Sed facile suboluit eruditis homin bus ' auctorem ejus non e Se posse veterem i Ilum, cujus Laertrus vitam scripsit Theophrasti discipulum , a uisimum ex Attieis qui dici post Omior, ut Tullius & lib. X. cap.

' Franci o Vavassori lib. de ludicra dist pag. 2yS. Herm. Colaringio praesar, ad FPistolas stras, Jolis. Ionsio aliisque ab Dixi de illo Demetrio nonnulla lib. 3. c. m

444쪽

DEMETRIUS RHETOR

Lib. IV. c. n.

1. Quintilianus de Demetrio Phalereo loquuntur. Nam licet nihil habet elegantia, judicio & eruditione illius indignum, muliaque paucis docet, tamen ut H. Valesius p. 6 T. ad excerpta Petresciana &Tho. Galeus in notis ad Demetrium observavit, se ei. 23 i. laudatur Artemo, qui indicem Arista telis Epistolarum scripserat , qui quidem Ionge post Demetrii aetatem vixisse videtur, Sere 76. Nicias memoratur pictor, qui vixit aetate Regis Attali, ut docet Plinius lib XXXV.

eap. ii. Demosthenem& Xenophontem,a quibus non multum aetate Demetrius Phalereus a suit, χαίους seet. 77. vocat. De Comoedia sect. i 8 non modo tanquam quae jam sua aetate desiisset loquitur, sed etiam velut ipse non natus Athenis, hἡίκιζον inquit. Menandri itidem Comoedias quod sect . I i 7. ait Uz κω νε- , Philemoriali vero legi, vix potest scriptum esse a Phalereo qui Menandri aequalis erat. Postremo se ei. 3O8. laudatur Demetri ii ipsius Phalerei vox, qua Crateri Macedonis spiritus contumaciamque notavit. Nec verisimile est ita a se ipso laudatum Demetium Phalereum, cui tamen velut auctori non heri demum vel nudius tertius, sed jam ante aliquot saecula tributus fuit ille libellus, ut constat ex Epistola Theophylacti, quam inter illas a Meursio editas incassum quaeras, sed quam cum Petro Victorio b) communicavit e Codice Bibl. Vaticanae Guil. Siri eius: ri 3-Rευπατου απουδαζεις, - ρον ἡ μονω Αυ τέλη αυχῶς , τί τό γλωτταν ἐπέχεις Σπιπαιεῖς σου τἀ πάτρια ; ά Ω ἐκώνου τὴ κορυφάου &ασαπη Θεο-- Δὸμ Vim , ων ο ι- ,πο τῶ Θειότερον ο3

φαληρ ίς κω Sine' ἐρμωνέας λόγου σαωταγμάτιον απουλυο, εξίμνεγκεν. Accerte Demetrium auctore messse non dubito, tot codicum consensu

L Ammonii auctoritate permotus, qui commentario in Aristotelis librum-ερμίωρίας p a. ejus meminit his verbis: G ἡ καθαπερ Δη-Quoniam vero inter Demetrios celeberrimus facile fuit ille Phalereus, quem in mediocri genere dicendi excelluisse notavit Cicero in Oratore, c. et . hinc factum ut qui Demetrii alicujus Rhetoris libellus esset, ad Demetrium Phalereum referretur. Igitur assentior clarissimo Viro Iohanni Hudsono, qui in praefat ad T. a. editionis praeclarae Dionysii Halicarnasset, cum monuisset Scholiasten Aristophanis ad Nubes v.

445쪽

DE ELOCUTIONE. Lib. IV. e. XXXI. ψ2s

4oo. sive memoria lapsum , si ve quod Dionysius etiam librum . ἐαμίωέαο scripserat & in illo locum Aristophanis adhibuerat, que ivi, Demetrii libellus seet. iso. ab amoenitate commendat) librum tuu σέας tribuere Dionysio Halicarnassensi, σάνιον ακρον ΑΘΩῶνJχάως ἐ6rν Mχου ἀλλοτ&ου, οἰς εφη Δ ουν φ ό Aλικα ναοῖς τω περὶ ερ-μLυέαο, hoc judicium suum subjungit: Sed utrum Dionysium nosrum intelligat an alterum, nam tres tuerunt ex Halicarnasso oriundi, suide Meusum ad Helladium p 3 incertum est. Non tamen ignoro librum etπερυ ἐραίωσέας sub Demetrii nomine vulgatum Dion o nostro adycribi a Menagio sad Laertium

Η. Valesio notis ad excerpta Petresciana pag. 6s. Herum cum Demetrios Lm numeret Ionsitus lib r. c. I 8. de scriptoribus Hist. Philos ) quibus ad ipotes Demetrius Halicarnasseus a Zenobio in proverbiis c VI aadlaudatus, eo metu propendet animus, ut credam Demetrium quem Alexandrinum Galenus lib. ad Epigenem c. s. vocat&Laertius lib. s. cap. 84 testatur scripsi Dὰ τἰχνας ρητηρ κάς, aureoli hujus libelli auctorem esse, iis rationibis adductis, quibus hane siententiam adstruunt G. Joh. Hos in lib. VI. itasti tui. Oratoriar.

cap. 2.) s Thomas Galeus. praef. ad Rhetores se tactos, qui Marci Antonini aetate vixisti obser vat, ita enim ibi legendum pro Antonio. 9

Graece primum vidit lucem edente Aldo inter Graecos Rhetores. Venet. I sO8. l. p. s 4 s-y73. itaque fallitur Calatius qui a Petro Victorio primum editum affirmat. Vulgavit equidem Victorius Demetrium bis, sed diu post Aldum, Florentiae A. IJ J2.8.ex Juniae ossa cina & una cum versione sua&insignibus commentariis, ibid. lis 6 a. fol. Prodiit etiam Graece Paris. 111'S . 8. apud Moreli: & Argentor.

Et ex Job . Cissetii recensione, Rostoch. i s 8 .8. additis in extremo libri Ariphronis Sicyonii paeane in honorem bonae valetudinis , Ω Aristotelis paeane in Hermeam Atarni tyrannum, scolioque Ti- creontis Rhodii in v ituperationem Pluti. De his tribus dicer me memini lib. a. c. I s. Caeterum liber de elocutione qui ab eodem Casello. ibid. is 3 s. 4. editus est Latine sub titulo Phalerei, Hlili non

446쪽

DEMETRII EDITIONES.

L b. IV. e. XXXI.

n ur est Latina interpretatio libri Demetrii , sed novum scriptum illius argumenti a Caselio compolitum Ex versione Marci Antonii Antimachi, Basil. 1 fgo. q. una cum Dionysii Halic. praeceptis de Orat. panegyrica, nuptiali, natalitia & Epithalam iis, atque cum praefat. librorum Polyaeni: sed in hac editisne non integer Demetrii libellus occurrit, sed tantum excerpta

de membris& incisis, de periodis, de componendis Epistolis &characteribus dicendi. Ex versione Latina Natalis Comitis. Venetia s=7. 8. una eum Alexandro Rhetore. Cum versione Latina & notis Smnislati vii. Basi I. apud Oporin. I 137. g. additis Dionysii Halic. quibusdam opusculis ab eodem Ilovio Latine translatis. Falsus igitur fuit praestantissimus Caselius etiam in hoc, quod a nemine ante se in Germania Demetrii librum editum existimavit. Ex versione & cum scholiis Franci m Ma lovii, Patav. I s y 7.4. Cum versione Victorii, & sectionibus ejusdem in contextu , & Pani garolae adoram libri notatis. Venet. 64s. q. Inter Rhetores selectos editos a Thoma Gasto, Oxon. 1676. 8. primo loco occurrit Demetrii liber cum Victorii interpretatione Graece & Latine, distinctus ex ejusdem Victorii edit. in sectiones 3 3 i. additis notis eruditis,quibus praeclarus editor hunc scriptorem illustravit, usus Codice M S. Cantabrigiensi, & editionibus Victori 1, Morelliana & Maslovii: Petri Angeti Bargaei commentari in Demetrium, quorum meminit Ro-gerus Aschamus Epistola ad Jo. Sturmium, non viderunt lucem quod sciam. Iralice, ex Mnti interpretatione. Florentiae 16O3. 4. & ex paraphrasi unci Panigarin Venet: I6O9. 4.

IIL Inde X Scriptorum, aliorumq; in libro ON P

ιμωρίας memoratorum, Concinnatus a me ad sectiones

minores editionum Victorii &Galei.

AEgyptiiDeum ceIebrantes septem AEnigma Cleobulines decucur-

447쪽

An Onymus, 27, III, Ia I, I 6 a. &passim . Antiphon, s*Antisthenes, a 6

Archidemus. 34. Archilochus, F. Aristippus, *I7-Αristophanes, i FO,I 3, IcΣ. Aristoteles, II, 28 4I, 8I,9Z, 6. 2 8, ii,

Ctesias ri8. seq. 222. Demades, a99. seq. JO4. Demetrius Phalereus, so8. Demosthenes, II, 3I, 23 7, 23 91 262,26i,28q, 287, 226 Dicaearchus, I F. Diogenes Cynicus, 272,273. Dionysius, M'. ΔιΘυρομβικῶν σνγκει α, ' L. Dor est 18 O.

Epicharmus, a . Euripides, I99. Gadarenus Theodorus forteRhetor) a 46. Gorgias, I 2, Iis r 9. Hecataeus Milesius ii in principio Historiae, 2:

Heraclitus, 1 26. Herodotus, 12, 27, 37, 3, 66, IIa, 18 .

Hippocratis Aphorismi, q, a I.

Musici, i 78. Nicias pictor, s.

Peripatetici, I 8 Φακης ἐγκώμιον, Ι72.

Phidiae opera ampla simul & ex

448쪽

HERMOGENIS

IV. HERMOGENES Tarsensis Rhetor, Callipi F. nepos

forte vel propinquus fuit Hermogenis Tarsensis, quem propter quasdam in Historia figuras, librariis etiam qui eam descripserant cruci aD fixis occidit Domitianus teste Suetonio c. X. Vix quindecim annos natum auscultavit di admiratus fuit Marcus Antoninus jam Imperator, quem Hermogenes ita allocutus esse fertur: a P βασα λεο ρυωρ

λα λαγωγά ρητωρ ηλικίαι πῆμ' ων. En tibi Impenuior Rhetorem qui paedalogo indiget, Onaetorem qui annos ea ectat. Musonium quoquo

Philosophuiri Hermogenis fu i ste auditorem Suidas refert, quod docelebri illo Philosopho Stoico accipere tempus non patitur. Itaqu nisi fallit nos Suidas, de alio juniore Musonio hoc sit intelligendum, de quo apud Aristi id et in Rhetorem mentio. Anno decimo septimo bH aetatis scripsit etiaνί- ρη τὸ Ἀκίω &anno vigesimo librum de id eis, qui jam pridem in omnium fuere manibus o sed mox anno vigesimo quinto virum defecit memoria, atque adeo dicendi facultas, nequ eam recuperasse constat, licet diu post vixit & ultimam senectuten attigit. Itaque contemtui habitus locum dedit Antiochi Sophistae

iueter senes puer. Mortui in cadavere disiecto cor pilis obsitum G est repertum

a) Philostratus a. de Sophistis p. 1 s. cujus verba adducit etiam Sholiastes Hermog.

b) Suid in Emογί, ης. & Auetor Vitae Hermogenis Graece e Codice Rarocciano editus a God frido oleario V C. in eruditillimis notis ad Philostratum , p. sZZ.s Hesychius illustris in psit ,γ. Plura exempla hominum quorum CC r pilosiam est repertum, collegit elegantissi Muretus X H. 1 ci. Var. Leest Pontanus bellar. Riti c. p. 3o I. & Alexander Tassonus in libro Italice edito cui titulus pensi ri Mersi, lib. vi.

449쪽

sCRIPTA.

Lib. v. e. XXV 4 9 pertum, & majus etiam quam hominum esse solet. Cognomine didius est Eoiae sive scalpto elato an ideo, quod doceret dictionem scalpello quali deradere, utSynesius in Dione pag. 47. dixit ri λεξιν καθῆρα

V. Hermogenis opus Rhetoricum quinque constabat scriptis, e quibus ad nos pervenerunt posteriora quatuor. Illud diserte docet nos Jo. TZetres Chil. VI. hist. 9. cujus verba adscribam :

Idem repetit Chiliad. XI. hist. 369. atque omnium quinque argumenta copiose prosequitur. Exstant igitur:

ne fatuum s quaestionum Oratoriarum e) in iXIV. genera, quam duodevigesimo aetatis anno scripsit, teste Suida , apud quem non duo diversi libri sunt: V χνη & πει ισσων sed verbis interjectis parenthesi inclusis ambo conjungenda videntur hoc modo : I ῖ γεγονως πῆι οκτωκαίδεκα κάψει τέχνίου ρηποκίω s lin - ἔχουσ:ν α-νως ) πῆ πόσεων, βιβλίον εν , Vel certe τέχνη est vocabulum generale, universa Hermogenis scripta rhetorica complexum. Apud Eustathium quidem ad Homer. ρτ --πων ἐξηγητης est Hermogenes. In hanc τέχνLυ--πων COmmentaria Syrianti Sopatri & Marcellini, & ex Porphyrio pag ior. &Diphanio p. I92. ELAnonymo p. I9Ο. I92. fragmenta edita sunt Graece ab Aldo I 3o . fol. Librum ipsum Hermogenis Graece

VI. cap. 3O. De Aristomene Messenio idem tradit praeter alios Dio Chrysost. XXXV. p. 3O. de Leonida Plutarchus in parallelis minoribus p. 3O6. Porro quod ad praegrandem cordis magnitudinem attinet, Aristoteli & Plinio obseris Vatum timidissima quaeque animalia maXimo corde gaudere. Confer Bocharti Hieroz. I. p. 798. & Vignolii Marvillii Miscellanea Uiltor. Jc Litterar. T. I. p. 6 l. seq.d Semper fere in penultimis syllabis versus politi ei debent habere tonum sive a centum a quandoque tamen hoc negligit TZeta es, ut Vli I. Chil . versu I9.e Vide Schol. Hermogenio P. 12Pa

450쪽

HERMOGENIS.

vulgarunt praeterea Parisienses Ao. 13 3 o. . & Io. Calesius Rostoch. 8.Latine vertit Natalis Comes , Basil. 8.Paraphrasi interpretatus est Hilarion Monachus et sa3. & Friburgi Bisgoiae Is 4 i. 8. Argentor. Is 68. 8. Alteri cuidam Hermogeni tributum hunc librum fuisse a nonnullis testatur Scholiastes Graecus Hermogenis, qui illis neutiquam assentitur, p. I 3. Ex eodem p. is, & I62. colligo Porphyrium quoque Commentario illustrasse hunc Hermogenis libellum. Minucianus vero ante Hermogenem de illo argumento scripserat. Vide p. 77. ubi variae vocabuli etymologiae, & definitio p. 78. a. Π Ι ΕΥΡΕΣΕΩN De inventione Oratoria libri IV ad Marcum Iuli. um , quem κωπ ν appellat. In hos scholia Anonymi veteris Christiani idem Aldus edidit, p. 312-376. in quibus saepe etiam capitum mentio, ut p. y6, 3 3 8, 3,9, 364. z. τω cγνατοδλεψαλάω ζ τρίτου τίμου μα Ῥαη ,&c. Gregorius Theologus laudatur p. 364,39F, 399,4O I, 416, Ι7. Hi quatuor Hermogenis libri cum versione & praelectionibus Jo. Murmit, edente

discipulo ejus Iohanne Cocino Pesecensi Bohemo prodier

Argentorat. is7O. seq. tribus Vol. 3. ΠΕΡΙ ΙΔΕΗN De formis Omtorio, norisiangulorum quorundam Oratorum , sed universe de formis & characteribus dicendi omnis generis,licet ex Demosthene maxime exempla petiit, Libri II. in quos & ipsos commentaria Graece ab Aldo edita exstant nescio cujus auctoris certe non ineruditi atque itidem Christiani, ut ex p. 38 s. perspicue colligitur, ubi legas Xρις ἐς μνα- &p. 39 o. allegantur ia H Θράας quaedam de ser pente protoplastorum seductore. p. 376-4is. A Marcellino p. 7 I. ἱλα definitur Hαγγελια ζ λογου κίμ τι σωμα 'oti si mus o χαν κτηρ&p.7 . a SopatrO -ο ς φροίσεως. Adde p. π6. Libri Hermogenis mo ἰλ- Graece editi separatim cum libro mes, Paris. I, 3Ι- q. q. LEpi MEO 6ΛΟΥ ΔEINOTHToΣ Methodus apti ponderosi generis dicendi. In hunc libellum quem laudat TZetres Chil. VIII. hist.269. brevis commentarius Graece ab Aldo vulgatus exstat, P F-417. Non absolutum hoc scriptum ab Hermogene,

라틴어 텍스트