장음표시 사용
471쪽
XIV. THEON Alexandrinus Sophilia, Eliu cognCmine scripsit&DMeT νόω πεὶ προγυμνασμάτων unius enim scripti hunc titulum esse apud Suidam, non duorum mihi persuadeo quae etiamnum exstati atque doctrinam de praeexercitamentis Rhetoricae ab Hermogene &Aphthonio traditam clicet neutrius meminit luculentius explicat atque erudite illustrat , u t hic liber tironibus eloquentiae merito debeat esse quam commendatissimus. Prodiit primum Romaeo. minus quidem emendate, Graeco idiomate, qua sola editione usus vir docti stimus Ioachim, Camerariis , Latine vertit, & in Graecis plurimata. menda sustulit, Basil. Is 4 i. g. Descriptore ipso fatis quidem ejus judicio apparet, ingenio G doctrina atque etiam usu bonarum artium egregie instructum fuisse, ut admodum dolendum sit, hoc opus ipsim tam depnavatum mendo umque adnos pervenisse. Inventio egregia es, argumentationes s evi quae vocant Graeci J χειρ μαm luculenta. merba electa, formaque orationis plane Attica ; In praeceptis autem nemo minus vulgaria secutus , nemo illa ab intestigentia S captu commani minus longe abduxisse reperitur. Camerarius Graece primum separatim , & ad calcem voluminis Latine excudi fecit,sed in editione Lei densi A. Is ro 3. interpretatio Camerii a Dan. missio recensiit a per singulas paginas est statim Graecis ex adverso posita , exemplis tamen pro gymnasmatum, ' utpote quae Theonem Auctore non habent, praetermissis. Idem de editione Up aliensi dixeris, A. i 68 o. 8. quae Aphthonii & Theonis progymnasmata exhibet notis Johannis Scheseri illustrata. Proxime meliorem utriusque editionem cum notis suis curabit, jam in Aphthonio laudatus mihi praestanti mimus vir Bh. Henr. Lederi u , a quo Theonem inprimis ex MSS. Bibliothecae Regiae Paris. multis in locis correctum&scholiis Graecis hactenus ine- ditis ex eadem & Bodlejana Bibl. illustratum exspectamus. Alia hujus Theonis scripta Suidae memorata , quae aetatem
Dubito valde licet nihil ambigit Vossius lib.deRhetoricae natura p.64.) Theonem hunc esse eundem eum Theone Sophista querrta Damascius apud Photium p. i s r. memorat. Certe a Suida distingui Lil 1 video,
η In Romana& Camerarii editiove subjiciuntur etiam Exempla progymnasmatum,
at illa non Theonem sed Libanium audiorem agnoscunt, inter cujus opera una
cum Camerarii latina versione leguutur in limine Tomi primi editionis Morei,
472쪽
411. THEONES VARII. I b. W e. XL ideo, qui ab illo quoque sχνω - πυκίω scriptam refert: &plures
fuere Theones Rhetores ac Sophistae, vel eodem teste Suida Sed &hoc minime adeo exploratum est, quando vixerit noster,& num idem auctor sit scholiorum in Aratum, ' & qui Apollonium Rhodium test Scho L Aristoph aliosque poetas ut Lycophronem ac Nicandrum test stephano ByZ commentariis illustravit , quod Grammatico potiusquam Sophistae convenit.
Theon Alexandrinus Hypatiar Pater,qui Theodosio imperante floruit atque in Euclidem & Ptolemaeum scripsit. De illo dicendi locus erit infra libro V. Theo Alexandrinus scriptor Tυμνα - de quo vide supra indicem scriptorum a Galeno allegatorum.
Theo Alexandrinus Stoicus Philosophus Augusto imperante clarus quem Suidas ait scripsisse libros tres ι τεχνων ρητο ρ κων & commentarium in Apollodori introductionem Physiologicam. Theon Antiochenus, Philosophus itidem Stoicus qui scri plerat Apologiam Socratis. Suid. Theo Grammaticus Plutarchi , qui ejus in Convivalibus quaestionibus saepius mentionem facit, ut dixi lib. q. c. I Theo Grammaticus alius antiquior, qui Romae Augusto imperant
docuit. Suid in Amων. Theo Lyconis Peripatetici servus, Laert. V. 37.
Theo Poeta salsus& dicacissimus, de quo viri docti ad Horatium &Ausonium, atque Erasmus in proverbio dente Theonino rori. Theon praeco apud Plinium XXXIV. c. 3. Theo Samius pictor Quintiliano, Plinio, Plutarcho & AEliano celebra. tus. Vide Francisci Iunii catalogum artificum p. 2Il. Theo Sidonius, Gymnasii Sophistae Fil. imperante Constantino clarus. Suid. Theo Smyrnaeus, Platonicus de quo dixi lib. III c. F. Theo Tithorateus, Stoicus, Laert. IX. 8 I. The O Valerius, Sophista, cujus commentarius in Andocidem a Suida memoratur.
' Vide quae supra lib. 3. cap. 13.
473쪽
INDEX SCRIPTORUM A THEONE &c. LUIV. e. XYXL OM
N otabit etiam lector Dionem, Theonem & Socratem apud G cos scriptores frequenter poni pro quovis nomine viri, ut apud Latinos Cajum, Titiumque.
XU. Index Scriptorum in Theonis Progymnasmatis memoratorum , compositus a me ad paginas. editionis Ioachimi Camerarii.
2Eschines p.7,2o,7 I. magna argumenta tractare aptus, 2 I. contra Timarchumi g. contra Ctesiphontem, II.
At exandri M. dicta, 1 3, S. seq. Antisthenis Attici dictum, os . Apollodorus Socratis di cipulus, s s. Apollonii Rhodii dictum ανάγ- Mς τ οφη λεξεως, s.
Aristotelis & Theophrasti mλλα βιβλία ΓΠκαφοδεα ,
Bionis Sophistae dictum, avaritiam ρητὶ πολ esse vitiorum , AF,
474쪽
καλλιςοι λόγων δημοHων ων ο ς Ἀσμου τι η ψηφίσματ' ἀμφιςβηmetis, ut de corona, & contra Androtionem & Timocratem & Aristocratemf. Magna argumenta tractare aptus .Eschines, tenuia Lysias, Demosthenes utraque, i Saepe seipsum 8. λογis ejus πολιπικά m. 49. contra Androtionem, i, P. Aristocratem,s,8, is . pro corona, F,9 ι γ 7.
Euripides reprehensus quod Hecubam intempesti ve philosophantem
Fabulae diuo piae , Libycae , Sybariticae, Phrygiae , Ciliciae, Caricae, Egyptiae, Cypriae, 2 i. seq.
475쪽
A THEONE ALLEGATORUM. Lib. v. e. XXXI.
versus quidam ab Archilocho μεἶφωρῶντες, 7. Hyperides, I s, 17. ἐντη Αω γόρου, 34. ejus i R iταφιοψ, IExl saei orat. Διοκλέους υβρεως, Demosthenes quaedam in Orat. contra Midiam transtulit, 3. Isocratis dictum, Θεῶν πέλς s I, s 7. y 8,63. praeceptoribus plus debere nos quam parentibus, 14. discipulo opus minκιδίου κόρνου , γραφιλου - νῶ, s 6, 62. panegyricus, 49. vide infra in Lysias. Laconis cujusdam dictum, que
Laconum sermones mωροι - λιγέες, 33. Legumlatores providentiae suffragantes, Io O.
Leontium Philosopha ex meretrice, 79. Lycurgus legislator, 69, Ex Lycmgi Oratoris ἡ ἰβρεως λόγω quaedam in Orat. contra Midiar transtulit Demosthenes. 8. Dτω Λυκοφρ , iq. EjusEλε , νης εγκώμιον,7 I, 7 7. 'Eυρυβάτου Φόγύλ, ibid. Ex Lysiae Orat. τῆς 'ύβρεως Demosthenes quaedam in Orat. contra Mi.diam transtulit, 8. Ex ejus Epitaphio & Olympico, Isocrates in suum panegyricum, ibid. Ejus Epitaphios, I S. Epακα-λνάηργων , I 6. metu ibid. ubi addit de duabus his dubitatum,an sint Lysiae. Πρὸς Διοκλεα Uπερ ζ 6 τωίραννόμου, I 6. tenuia argumenta tractare aptus, a I.
Medeat fabula, 66. Menandri dramata, i s. i. τοῦ ι Δαρδάνου - τῆ ξενολογου, 48. ἐν Τῆ- forte an crν)J κλῆρου. Olympiadis dictum, sy.
Palaephati Peripatetici ολον βιβλiο, πει των ἀπισων Π ζαφρ ογ, 6 Pericles lympius dictus, 77. , Phaedonis Socratici Zopyrus, 24.
476쪽
16 INDEX SCRIPTORUM A THEONE &c. Lib.m Cisp. XXV
totum Atticum bellum ex Thucydide in suaΣocελι αἰ transtulit, 3. ab omni abstinuit digressi Une, I s. Pittaci Mytilenaei di tum, ne cogitantem quidem Diis latere, F2. ejus lex ambigua, roi. seq. Plato, IOO. εν ολιγαρχία vivens 87. ejus dicta, I
Pyrrhi Epirotarum Regis dictum, it . Pythagorae Philosophi dictum, 1
Rhadamantus, Minos Sc. 69. Simonides jubens m εινεντ' SL, κων πευ μηδεν - ῶς mi Socratici dialogi , I s. Socratis dictum,s a, sy, 62. 'ομ' α λεκτικός, ibid. Phaenareis Majae & Sophronisci statuarii F. 78: Solon, 9 s. Sophocles poeta, II. Sybaritae dictum, D. Sybariticae fabulae, iti Vide & infra, Thurus. Theanus Pythagoricae dictum, FZ. Theodorus Gadarenus, M. Theophrastus, vide supra, Aristoteles. Theopompus, 7. Εjus ἐλλίωνιμ-ὶςοοί , i 7. tres & plures libros integros digressionibus implet, in quibus Philippi ne mentio quidem. 34.
477쪽
ALDI RHETORES GRAECI. Lib. IV e. XXXI. 43
XVI. In ALDI MANUTII Collectione Rhetorum quam
Venetiis A. Iso8. fol. praefixa Epistola Graeca Demetrii Ducae Cretensis ad Marcum Mularum non valde, quod dolendum, emendate edidit, &Iohanni Lascari inscripsit , continentur: T. Aphthonii, Sophistae progymnasmata p.I-II. a. Hermogenis Ars Rhetorica p. i9-37. Ejusdem p. 38--77. zPEiλων-ἀ. p. 7 8--II 2. γοργότροτ', τομ' c . p. II - Ι 8. δεινό τ', p. I 49-IOD. 3. Arsotelis Artis Rhetoricae libri tres p. usi a 34. Rhetorica ad Alexandrum p. 23s-268. & de Poetica liber p. 269-r86.4. SO PATRI S ιρεας ζητημάτων p. 287-43 s. Auctor hujus operis,quo prolixa admodum de componendis declamationibus praecepta &divisiones controversiarum continentur, Sopater est non Plotinianae ille scholae successor celeberrimus, quem Constantinus M. Occidit, sed alius, Sophista ducentis annis junior, de quo dixi nonnulla siupra g. s. pag. 43O. Caeterum de istis Rhetorum , αμιρέσεσi sive divisionabus quaestionum controversarum consulenda commentaria ad Hermog. p. 16 3.& Nicolaus Faber ad Senecae controvers i. p. 82. seq. Sopatri opus uti orationes quas habemus Antiphontis, Andocidis, Dinarchi, Lycurgi & Isisti ex Graecia secum attulit Iohannes Lascaris, ut Aldus refert.1. CYRI Sophistae nescio an Cyri Theodori Prodromi, qui sub initia saeculi duodecimi post CHRISTUM natum vixit Jςοσής -σεων. p. 43 6 46O. Eidem dubito an auctori tribuenda sint προβληματα ρη ωκἀ ἐις - ς, si ve argumenta controversiarunia unde septuaginta, quae sine nomine auctoris ex veteri MS. Frid. Lindenbrogii edidit Graece, versionemque suam addidit Johan,
478쪽
LἰL LP. e. XXXL ALEXANDRI περλ τ ρ κώνωπα Ῥμάτων,&-ρ λέξεως κημαῖων, p. -F88. Alexander hic est Numenius sive Numenii Rhetoris Adriano imperante clarib filius Sophista, Iulio Rufiniano in limine libri de figuris sententiarum, Suidae , & scholiastis
Graecis Hermogenis laudatus. Librum utrumque Alexandri d figuris sententiae & dictionis Latine vertit Natalis Comes, cujus interpretatio lucem vidit Venet. is n. g. Illam vidisse se negat Laurentius Normannis, qui cum nova versione sua & castigationibus vulgavit Graece & Latine Upsaliae i69o. 8. addito Phoebam- none atque Minuciano.
Scholia Rημάτων ρητηροκύν p. 183-y93. Nomen auctoris nullum Aldus addidit , sed laudatus vir doctissimus Laur. Normannus post Th. Galeum V. C. Observavit, PHOEBAMMONIS esse , sub cujus nomine habuit Io. Sambucus-& extat in codic Regis Gallia , ut videre est in Labbei Bibl. nova MSS. p. IO9. atque MStum evolvit Cangius glossar. in Pro inedito perperam habetCarolus Daubur lib. pro testimonioFlavii Iosephi de CHRISTO p. i46. Quae ex Phoebam mone allegat Matthaeus Camariota p. o. in synopticis praeceptis Rhetorices,in hoc libello p. 93. etiamnum leguntur. Neque forte erravero si Phoebammonem hunc Athenaeo Naucratita,quem laudat,longe juniorer & non diversum esse duxero ab Phoebam mone aequali Synesii, qui memoratur in Epistola Synesii CXLIII. Christianis adscribendum probe notavit Thomas Galeus ad Tiberium Rhetorem
p. a P. certe Paulum , άπιώλον p. II4. appellat verba ejus ex I. Cor. X, IO. afferens. Neque Normanno repugnaverim, qui
ex nomine apud Suidam etiam obvio AEgyptium esse colligit, &fortasse Alexandrinum fuisse suspicatur. Prodiit libellus hie cum Normanni versione & castigationibus , Alexandro de quo jam dixi subjunctus. Etiam de statibus scripsisse Phoebam monem innuit Tae taes Chiliad. VI.v. 7
Ex hoc loco puto Vossium lib. L Institui. Orator , p. I7 . in epilogo doctrinae de statibus inter alios Rhetores Phoebam monet
quoque mem irare a in s alii complures partim ante Hermogenem partim post eum hanc rem sunt peraecuti. I usmodi sunt Apsines uterque, Amsides , Phabammon: tum item Io. Doxopater, Gemistin, s
479쪽
Anon min Graecus Rhetorices sicriptor, quorum trium necdum in lucem editis commenrationibus sie usum in Rbetoricis suis scribit melioris notae Rhetor, Perrin Johannes Nunnesi Valentinuι, qui telicius aliquanto nobis Hermogeis nicam artem tm didit,quam factum a magni nominis Rhetore, Georgio I ris
1 o. MENANDRI Rhetoris-τ e λιμπικαν sive de divisione causarum in genere demonstrativo. p sp -64I. Altera pars hujus libri vindicanda Rhetori Alexandro. Nam ex duobus opusculis,Menandri scilicet & Alexandri unum librum perperam conflatum esse in editioneAldina,monet HenricusValesius adEusebium p. 28 .idque alibi se demonstraturum vir eruditissimus testatus est. Latine vertit Natalis Comes, Venet. I s s 7. 8. Menander ille non dubito isi ple fuit Sophista Laodicenus ad Lycum fluvium,cujus commentaria in artem Hermogenis & Minuciani progymnasmata Suidas commemorat.ri. Aristidis πελιτίκου λόγου p. 641--663. Ejusd. τεχνων ρητηροκωναλ αφελῆς λόγου, p, εχ. APSINIS τέχνη Pηπωκη. p. 682 - Ejusd. πει τπις νων προβλημάτων, p. 727- plures fuere Apsines Rhetores , sed auctor horum librorum fuit Apsines Phoenix Gadarenus, Basilici Rhetoris auditor imperante Maximino, cui A. C. a 3 8. Gordianus sucessit, clarus, de quo Taetzes Chiliad. VIII.
μα. Basilicum hunc laudat Apsines sub initium statim libri : ο Πτηι Βασιλικος κάκῶνο-Ex hoc Apsine profecissi Hermogenem scribit Matthaeus Camariota p.ro. sed iniquiorem eo loco se prodit adversus Hermogenem , & Apsinem falso habuit pro antiquiore, cum fuerit Hermogene junior,& praeceptor Cajani Berytii Sophistar, Gordiano imperante clari, de quo Suidas in rάιπιις. AEqualis vero Majoris Sophistae, te quo Suidas in M.ttas Hic est Apsines Phoenix, Philostrati amicus, qui ejus meis moriam & accurationem extremo libri posterioris de Sophistis Mmm a laudat
480쪽
diisse libellum Ap sinis de memoria, interprete Federico Morello, Paris. 1618. 8. sed libellum ipsum nunquam vidi. D aliis Ap sinis duobus idem Suidas meminit his verbis: 'Aψίης 'AD-νω' αξιόMγο- σοῖι ς , ονασίμου πατηρ ζ σι φιςου, ζ α ατρος 1 ἱ-Hic posterior Apsines Apsinis Atheniensis nepos idem mihi videtur de quo Euna pius in Juliano, Aptines Lacedaemonius, Jοεχων Λαροι- τιν'/, sive qui artis Rhetoricae Magistrum cum laude gessit. Suidas enim in oνάπιμ' testatur hunc Onasimum Ap sinis parentem Constantino imperante floruisse, & suisse Spartiatam. Allegatur Apsines ab Ulpiano in Demosthenis Orat. contra Leptinem, de Apsinis K Ius Goiψων κM m - laudat Scholiastes Hermogenis P. I . et s. MINUCI ANI sive MCAGORAE περγ Anχειρηματων desedibin argumentorum P. I si s .. Hunc quoque libellum fi τέχνης Minuciani particulam una cum Alexandro & Phoebam mone vertit& Graece ac Latine cum castigationibus edidit Normannus Upsal. I 69O 8. In Commentariis Graecis ad Hermogenem passim legas Minucianum ab illo Tarsensi Rhetore tacite tangi , Matthaeus
vero Camariota eum etiam exscribi ab Hermogene affirmat.
Sed quomodo quaeso fieri potuit , ut Nicagorae Atheniensis Sophistae filium Minucianum vel perstrinxerit vel ex scripserit Hermogenest Nicagoram familiarem suum laudat una cum Apsine in extremo libri posterioris de Sophistis Philostratus, qui vixit usque ad Philippum Imperatorem, ad quem Nicagorasinos Surda te iste scripsit. At Hermogenem Marco Antonino imperante constat τέχνι- suam composuisse.. Itaque aut alius fuerit Minucianus antiquor, aut certe Chronologia inconsulta hoc a Camariota & SchoItastis Hermogenis fuit affirmatum. In Minuciam Atheniensis n. scrip serat Porphyr/-: in Progymnasmata ejusdem Menander Laodicentis, Suida teste. Tέχνία ipsaria Minuciani πεώ μαων legit adhuc TZetZes ChiL VI. G7su. & XII. 17 o. eoque longe junior Camariota , atque ut Clariis. Normanno videtur, etiam Georgius Trapezuntius, cujus
haec sunt verba V. Rhetoricor. p. Isq. Nam N Ueteres omnes Rheto res Qque a Uo Deam illam Scholam mulm deformis Hxerant, ae Munum