장음표시 사용
601쪽
IATRICA. Lib. IV. Cop. XXXVI. y8 rcum , sive LeXicon Graecum ex vocabulis aphorismorum Hippocratis concinnatum , spissi, Volumine in 4. Giestae & Lllmae 1661. IX. 6νομασιας των ψαρμακων teste Galeno in glossis v. Iνὰκ scripserant olim complures , καθαπερ ΜενεςΘευς Τε ένδείας ο ὐχυσάορ γ κλ Ξενοκ γ ς κ μ Διοσκουργδης ο Αλεξανλευς. Huic juniori Diosior L fortassis tribuenda est historia plantarum ordine Alphabetico & Alphabetum Empiricum, quae utra oue ad calcem Dioscoridis Ana arbei cum versione & scholiis edidit Ianus Antonius Saracenus. In Pauli AEginetae libro VIJ. Cap. 3. virtutes medicamentorum& apud Aetium tetrabibl. I. lib. I. simplicia pharmaca ex plantis, literarum orditae referuntur. Literarum quoque ordine decurrit, atque adeo Lexici parvi instar est, de quo dictum libro quinto, Simeonis Sethi Syntagma de alimentorum facultate. Paxa mi quidem Oψαρ- 2μα, κατὰ ςοιχλον, Suidae memorata , diu est quod interciderunt.
Omitto glossas Nicolai Myrepsi, qui seculo decimo tertio scripsit , de tomedi, Iatrosophistae Lexicon aliaque Lexica & glossaria Medica ac Bolanica incertorum auctorum in variis obvia Bibliothecis,&Labbeo, Calagio, Lambecio memorata atque inspeecta. Quod vero in indice autorum, quos allegat ad Solinum Salmasius, memoratur O1iridis Le-Xicon Chemicum, error est, nam Salmasius ex Anonymi parVo Le-Xico λζυτοποιίας κατα ςMχειον, quod MS. est etiam in Bibliotheca Vindobonensi, ut testatur Lambecius lib. VI. pag. 18O. profert tantum haec verba : ὁ ρος λι μολιβί Θει , quibus denotatur , plumbum & sulphur Chemicae artis scriptoribus quandoque venire Osiridis nomine. Idem Lexicon Chemicum , quod propemodum integrum locis suis insertum video glossario graeco Cangit, servo & ipse
manuscriptum una cum scriptoribus Chemicis Graecis, quorum Apographum beneVole mecum communicavit illustris vir Paulus Vindin-gius. De illis fusius disserendi locus infra libro sexto dabitur , nunctantum Verbo monere juvat in Matthaei quoque Silvantici Mantuani Lexico sive pandectis, qui circa A. C. i 297. scripssit, ut ipse testatur
Vocabulo brucs, praeter latinas, Arabicas aliasque exoticas, multae
etiam Graecae voces iatricae, sed fere semper inemendatissime scriptae latinis literis, Alphabetico ordine referri L explicari. Harpocratio nis Alexandrini Lexicon in editum zoεἰ φυσικαν δυνάμεων allegat idem Salmasius, legunturque Harpocrationis illius nonnulla in Kyranidibus, de quibu4 dixi Lib. I. Cap. Q.
602쪽
LEXICA PHILOsOPHICA Lib. IV. Cap. XXXVI.
X. A Medicis deveniendum ad Philosophos , qui cum L ipsi vocabula stibi peculiaria habeant , ac pro diversiis disciplinis D sectis diversa , non defuerunt qui & illa singularibus Lexicis interpretarentur. Laertius de Platone lib. 3. c. 6 . ονομασι ύε' κεχρητ' πακιας,
cum apprime huc faciunt quae annotat Menagius. Scripserat T/miis junior Lexicon breve ad Gentianum ordine Alphabetico oeg των οῦ Πλάτωνι λήμων, memoratum Photio in Bibl. Cod CLL Laudat idem Photius Cod. CLIV. seqq. Boethi συναγωγην λεξεων πλατωνικων ad Melantum , itidem ordine litterarum compositam & longe praestantiorem utilioremque opusculo Timaei. Tum ejusdem Boethi x εἰτ et , Πλάτωνι γαπορηλενων λεξεων ad Athenagoram. Allegatur Boethus εν τοῖς ΙΠλάτων' apud Hesychium in πάντων κροτής. Harpocration quoque Argivus Platonicus Philosophus, Caesaris convictor, praeter plissimos in Platonem commentarios , verborum Platonicorum libros duos conscripsit: Auctor Suidas. Clearchus Solensis,
davit teste Athenaeo : Dionysius Halicarnasseus Musicus eodem Suida teste scripsit libros quinque-τ εν τν Πλάτων' πολιτέα μουσικως ψ μενων. Theodori Solensis librum de Mathematice dictis in Platone citat Plutarchus libello de animae procreatione & libello de oraculorum defectu. Philippus Mendaeus omnia loca Mathematica quae in operibus Platonis praeceptoris sui observaverat, singularia excerpsitt& exposuit.Theon Smyrnaeus etiam peculiari opere tractavit quaeMathematica ad lectionem Platonis utilia sint,verum & hoc & quae jam e Menagio commemoraVi alia quaedam Lexicis anumerare nolim, uti nec Metrophanis Sophistae et*K τ χ ρκτηρων Πλατων ,qui liber a Suida laudatus Rhetorici argumenti fuit potius quam Grammatici: nec quae Galenus scripserat de iis quae in Timaeo Ρlatonis dicta int ἰητρο κως, aut quae Plutarchus de variis Platonis locis commentatus fuit. At similiter lexicon vocum Aristotelicarum a doctissimo viro Petro Petito exspectare jussit Menagius, quod Nicasio licet etiam memoratum in Epistola de Petiti vita & scriptis, tamen nondum vidit lucem. Est interi ni in manibus Lexicon eruditi viri & digni vita longiore D. Mariini 'gelii posthumum Philosophum , quo vocabulorum homonymorum praecipue ex Aristotele significationes diligenter explicantur. Hamb. I 689 in . Omitto latine editam Joh. Baptistae Be ardini Pa-
603쪽
Et RHETORICA. Lib. IV. Cap. XXXVI. s 83
tricii Veneti seminarium sive Lexicon triplex atque indices in Phil
sophiam Platonicam, Peripateticam, Stoicam Venet. Is 82. fol. atque inde Lugduni , GeneVae &c. Philemonis Grammatici Lexico τεχνου-γικὼ MS. ex Bibliotheca Coibertina usus est Cangius. XI. Rhetorica LeXica non modo ad intelligendos Oratores sed R ad ornatum dictionis Graecae & copiam comparandam faciunt cujusmodi Fh nichi-σοψιςιώκ de quibus dixi supra c. 3 .g. 8.Phisonis Lexicon Rhetoricum ex Etymologico Magno in α laudant viri dod hi, nisi ibi legendum ουτως φίλων ῶς τὸ ρη ν pro ρη τε κόν.
simi Garaei Lexicon Pη ροκον Suidae memoratur, nec minus Iulii estini
Sophistae Guγη ονοματων ex Demosthene, Thucydide, Isaeo, Isocrate& Thrasymacho & aliis Rhetoribus. Eudemi Rhetoris Lexicon Rhetoricum ab eodem Suida diligenter tritum extat adhuc MS. in variis Bibliothecis, ut Vindobonensi, Parisiensi, Medicea , laudaturque a Io. Pricaeo notis ad Novi Testamenti libros ut in I. Timoth. III,3.&c. a Cangio in glossario Graeco aliisque. Pausaniae LeXicon P προκον al- Iegat ad Homer. Eustathius, cui e Photio Cod. Iso. addere licet Iuliani illius, ut suspicor, cui Phrynichus librum quartum suae a*ι- σκευης inscripsit) Λεξικον τ ῶῖς δεκα ρητηρσι λεξεων ς οιχῶον,quod non dubitat praeferre Lexicis Rhetoricis Diodori & Philostrati Tyrii. Diodori illius puta , quem Suidas Valerii Pollionis Alexandrini filium commemorat , & εξηγησἈν των ζητουμενων τοῖς ά ρηττοσιν scripsisse tradit in Πωλίων. Ait etiam Photius, se evolvisse, quibus nulla auctorum nomina praefixa fuere , Lexicon καθειρας ἰλ- , sive puri ac simplicis sermonis, alterum σεμνοῦ ς ἰουε- sive styli gravis, & tertium denique ἰδίως λόγου πολιπικου, sive dictionis civilis , quali Rhet
res Attici uti consueverunt, Cod. I 6. seq. XII. His ut videtur pridem deperditis, certe in Iucem publicam non protractis, exstat & omnium in manibus versatur Ustorii HARPOCRATIONIS των λεξεων β λίον, sive Lexicon, Rhetoribus potisfium Atticis intelligendis destinatum , unde in quibusdam editionibus λεξικον των Οεκα ρέόξαν inscribitur. Sed ab auctore nullum alium titulum, quam λεξεις , praefixum contendit Johannes Meui si1us VI. et Atti c. Leet. cujus sententiae etiam in sua editione suffraga tus est clarissimus vir Iacobus Gronovius, nam & Suidas diserte vocat λεξεις ταν δεκα ρηJορων, Verba enim , quae ibi sequuntur, ανΘηρων
συναγωγή , aliud opus floridorum indican , falluniuxque qui illa ad
604쪽
D ΠΑRp CRATIONIS LEXICON Lib. IV. Cap. XXXVI.
Lexicon nostrum referunt cum Johanne Schefero , libro de stylo latino , pag. ISI. Harpocrationis LeXicon primus graece edidit
Venet. Is O3. f L una cum Ulpiani Rhetoris commentariis in Demosthenem. Deinde minus emendate iterum ibidem is 27. L Nam quae ex eadem ossicina Anno Ii3 . fol. una cum Isocrate excusa sunt, non integrum Harpocrationem exhibent, sed tantummodo εκυγην Αρποκροὶ ν' κμs GC των i τοκυιτν λεξεων, quam videre est
in aliis etiam Isbcratis editionibus , ut Basileensi , i 16s. 8. & Henriaci Stepham Anno I 193. fol. Ab eo tempore Harpocrationem recensere atque edere voluit God edus Iunger mannus, ut ex ejus ad Wolfigangum Seberum literis didici , tum Iohannes Meu ius , quem Mauses acus scriptis ad eum literis ab hoc consilio revocavit. Literae illae inpr,fatione editionis Gronovianae Obviae sunt , sed vidi etiam Mausiaci epistolas ad Andream Scholium, quibus eum etiam atque etiam precatur, ut Meui sium quovis modo ab illo conatu dimoveat, quod tamen Scholius neutiquam fecit , sed quemadmodum ad maturandum opus initio, ita deinde post mussaci Harpocrationem jam vulgatum , ad novam editionem primum co) hinc ad animadversiones suas separatim edendas semel iterumque ipsum hortatus est. Meursio tamen fatis fuit deinde 1n Atticarum lectionum libris VI. Anno 16i7. editis, aliisque suis scriptis hinc inde loca quaedam HarpocrationiS tangere obiter , ex cujus epistola Valerio Flacco Lampe HAU, di praemissa video etiam Alardo in mentem venisse de Harpocratione recensendo , cujus notas posthumas praefat. Graecia in nuce
promissas nescio an valde dignas luce apud filium hae tenus delituisse scribit Johannes Mollerus V. C. in Homonymi scopia, p. 3o8. Ahomas quoque de Pinedo ad Stephanum ByZantinum testatur, se in Harpocratione illustrando operam posuisse. Pridem ante hos Emedericus SVlburgius Anno 1J94. post absolutam Etymologici Magni editionem scripsit ad Theodorum Canterum in epistolis clarorum virorum a
Gabbema editis) p. 7 io. Seorsim deinde successurum tomum alterum in quo libri de dialectis , Attici Lexicographi, Harpocration , se Deus institutum
prosperaverit. Sed alter ille tomus nunquamprodiit. Philippi vero
bro de Varpocratione , in quo se , iam operam ponis quam potes ta polisceris, et nostro gnuio psoritati Gendes , te non minus in Ait c s S decem Gracia Orator bus, quam in , obarbar/s aetatis meaeia fuisse arer, cum.
605쪽
EDITIONES Lib. IV. Cap. XXXVI.
Jacobi Maussisci p) Morelliano codice usi, & Vaticano, atque Ala inaeditione, cui varias lectione se Vaticano codice Pithoeus adscripserat, praeclaram Harpocrationis editionem constat lucem vidisse Parisiis, Anno I 6Iq. q. in qua negari nequit, multa loca emendata feliciter in illustrata eruditimine. Addita etiam quam accuratissimam Meursius Vocat VI. a. Attic. Leet. Dissertatio, in qua de arte Critica, Lexicis Vete rum varii generis & de Harpocrationibus diversis docte disputat. Anno post, A I sis. 8.Tolosae una cum Plutarcho de fluviis edidit Mausses acus appendicem ad notas suas in Harpocrationem , in scripsitque
Salmasio, paucis constantem paginis, a J, j. ad 37s. Latinam Versionem quare noluerit adjungere , declarat his verbis, quae Blanca dus quidem in sua editione omisit: Hersonem adhibere noluimns, ne sana mente praeditis s literarum ut decet scientibus ludibrio essemus' contem- tui , ad instar quorundam e trivio interpretum , qui Pol ucem s Suidam Hos id genus autores interpretandos susceperunt. Forte non minus dissicultas rei in causa est , quae homines fanos absterret, ut non libenter suscipiant, quod luculenter satis atque ex voto efficere se vident vix posse : nam bonam & perspicuam versionem Suidae , v. g. ac Pollucis tum etiam Harpocrationis vel contemnendam esse vel inutilem nemo sanus dixerit. Sed facilia transferre, in dissicilibus haerere vel ex fulgore dare fumum , aut in plerisque omnibus cespitare, hoc est, quod viri maximi merito in ejusmodi libris contemnendum esse duxerunt, praecipue cogitantes de Graecae linguae reconditis opibus agi, quas latina lingua omnes nec novit, nec exprimere pro dignitate valet. Traditur a Nicolao Antonio , Harpocrationem vertille latine Vincentius Marinerus Valentinus, praefectuS cum viveret
Bibliothecae Regiae Escurialensis , flammis nondum consumtae: sed illa ipsius interpretatio non magis lucem adspeXit, quam tot aliae quibus Eustathianos in Homerum & Dionysium commentarios, aliosque Scholiastas Graecorum poetarum latine de Graecis reddiderat. Nicolaus itaque Bla ardus primus fuit, qui Harpocrationem cum versione sua latina evulgavit Lugd. Batav. 168 3. 4. editionemque hanc
tuam ornatissimam reddidit non modo utilissimis indicibus , sed ¬is Maussaci in qualibet statim pagina suo loco substratis,& ex To-
p) Obiit Mausiactis Parisis, Antio 16so. dc cum Graece doctissimus Qisset , ex morbo ita perdiderat illius linguae usum atque me noriam , ut nec liteias quέ-dem illius nosset aut legere posset.
q in conser Colomesia Bibliothecam telcctam . num.
606쪽
Lib. IV. Cap. XXXVI. Iosana appendice emendatis auctisque , tum subjunctis ad voluminis calcem eruditissimis, postumis licet animadversionibus summi viri,
Hemici Vulsi , quibus & Harpocrationern & Maussaci notas dissertationemque ejus Criticam , qua emendat qua illus irat. Hae Valesii notae ex Bibliotheca Guillelmi Prousteau Antecessoris Aurelianensis prodierant anno ante separatim, curante V. C. Jacobo Grouovio Lugd. Batav. q. Novam quoque Graecam comissa versione) eamque emendatissimam Harpocrationis editionem eidem doctissimo viro debemus , qui usus est variis lectionibus , quas frater ejus ex Florentino codice excerpserat, tum recenti codice, quem in notis pag. 68.elegantem & fidum appellat, teltaturque inscripta habuisse a ecesitio
Adhibuit praeterea editionem Aldinam Anni 1 7. notatam manu Xylandri, Fabri, Sylburgii, Marquardi Freheri, Danielis Heliasii, & Iani Rutgersii , quam a Guillelmo GCesio V. C. praedicat se nactum esse: denique aliud ejusdem editionis exemplum , quod Hein- si mit , & qui haec verba adscripsit : Praeter ea , quae hic praestiti, ipsest libro i fris Maligeri multa supplepi, cui Reverendus Bheodorus Beeta e co-cce in Italia 31M quaedam a se descripta ministrarat. Prodiit haec Gro-
novit editio Lugd. Bat. 1696. . quam dicavit illustri viro, cognato suo magno de medderkopE, & in sine adjunxit Henrici Stephani diatribam de nonnullis vocabulis & loquendi generibus ab
Harpocratione & Suida apud Isbcratem observatis , petitam ex editione Isocratis, quam a Stephano curatam dixi, Anno 1193. fol. In praefatione & notis bonus Blancaesus, quem passim Fri sicum interpretem appellat, misere accipitur, & veluti capital admisisset, laceratur mirum in modum, quod fecit quae potuit, & conatus est sine cujusquam injuria bene mereri de bono publico , quod aliquando non melioris lectionis in mentem ipsi venit MSS. codicibus destituto, quod in versione nonnunquam dormitavit, quod ordinem vocum ilhri facilius sc evolvendi causa immutavit, quod virorum doctorum ob
se Verissimum sane est, quod obsei at vir doctus, Harpocrationem cuti Erotianum
quoque & alios veteres) non accurate observasse in vocibus ordinem literarum, quae primam cujusque vocabuli literam insequuntur : cum vero Lexica ad hoc seripta sint, ut promte respondeant consulentibus , nescio , an Valde reprehendendi sint ii , qui monitas de suo consilio lectoribus commodiorem illa redioniae in ordinem , atque ita veterum scripturiim desecuis emendant, quos ipssi qui ha admirantur , ut non possint ferrρ meliora , quia rέccutia simi , illis intin
607쪽
servationibus jam exstantibus, Harpocrationem vertere in latinum ausius sit , interpretatioriisque gloriam sibi arrogaverit, atque id genus alia in f indae, ut ille quidem fari amat, inscitiae crimina , ex quibus patere vult scilicet, non Graeca, non Harpocrationem non ab eo intest gi, nec Harpocrationem ab eo editum esse. Qualia legenti mihi succurrit illud S. Ambrosii Apologia pro Davide T. I. pag. 7G9. Saepe in judicanis majus peccatum judicii es , quam peccatum ipsius de quo fuerit judica
XIII. Cum Harpocrationes plures fuerint etiam Rhetores, &Suidas Lexicon in decem Oratores tribuat Valerio Harpocrationi, Rhetori Alexandrino, quo tempore ille vixerit, non plane eXtra controVersiam positum ene videtur. Nam Harpocratio , qui inter praeceptores Veri Imperatoris a Capitolino refertur, Grammaticus fuit , dc quanquam a Grammatici hominis instituto neutiquam alienum est, LeXica contexere , tamen non video, cur Stridae testimonium sit rejiciendum , qui Rhetori Alexandrino Lexicon quod habemus Rhetoricum diserte tribuit. Atque Alexandrinum se auctor ipse proditin α νακαλυπτηνα, nam cum ait : sαῖG θ εισὶ τα παρ ηρῶν verba παρ ἡμιιν, Valesius erudite interpretatur, 3pud Alexandrinos. Idem Valesius non dubitat, auctorem Lexici esse Harpocrationem illum Libanii aequalem , qui in epistola eum Aristianeto commendat his verbis: Αρποκροπιων γαο ουτοσι κ- ποι της αγαΘος, κ- ππιδεν τῆς 'εινων . δεινος μεν ε νΘ ιν forte ε κΘεινα ) - των χωλώειὼν νεοις, νος θ ε κώνοις παυσώθηνα . βεβιωκως θ συνεχως εν βιβλίοις, γι ην μενεχει κομ λ ίαν , απλους ῖς ων κ Gm , ' s h κ ἀν αλοιη φρονῶν μεν ὲJεω , λεγων ' αλλα. Harpocration iste Poeta bonus , s inpituendi dexteritate praestant: or etiam , idoneusque Peterum scripta adolescentibus insilia lare interpretari) π qui paria cum antiquis facere possit. Hic librii tim e innutritus , fuavi es ingenio, simplex alioqui s cordatus, es qHem nemo unquam deprehenderit alia sientientem alia loquentem. Neque Lambecius, qui eam Libanii epistolam G ece edidit Lib. VI. de Bibi Vindob. p. a s. dubitat hunc ipsum esse Harpocrationem illum Romano nomine clientelari Valerium dictum , a quo Lexicon Rhetoricum scriptum esse Suidas auctor est. Fateor tamen, rem minime esse exploratam, neque audeo pro certo affirmare , utrum cum Harpocrati ne illo commune aliquid habeat Harpocras, Scholasticus X Sophisa , ad quem complures exstant epistolat Isidori Pelusiotat , ut sit
608쪽
HARPOCRATIONES Lib. IV. Cap. XXXVI.
nomen 1 - Θιμον sive decurtatum , cujusmodi plura passim obvia sunt, & pridem notata viris doctis Alciato lib. I. Parergon cap. 26. Isaaco Casaubono ad Athenaeum p. y23. Vossio Instit. Orat. lib. IV.Cap. I. t me male s. Reinesilo epistolis ad Rupertum. p. q6i. Buch-nero ad Plinii lib. X. epist. F. Valesito ad Eusebii paginam 278. Gis-herio Cupero in Harpocrate p. a. seq. Richardo Belati ejo epist. ad Militum pag. 8a. seq. Iosiae Barnesio ad Anacreontem, p. 3O, se aliisque. Hoc constat, Harpocrationem Lexici auctorem ex quo multa ad verbum repetunt Suidas , Erymologici Magni auctor & Varinus, juniorem esse Athenaeo, ex quo eum quaedam descripsisse & inter describendum aberrasse notat Mausiacus Dissertatione Critica pag. 378. seq. edit. Blancardi, Sed laudat & Athenarus Harpocrationem quendam , Menaesium, qui de placentis scri plerat, XIV. p. 648-
καλουμένν παγκαρπίαν καλὼ Incertum de hoc an alio Tertullianus Cap. 7. de corona: Liberum eundem apud AEnptios Osrin, Harpocration industria hederatum argumentatur , quod hederae natura sit , cerebrum ab heluco defensare. Ad quem locum Pamelius, Ego eum , inquit , aucto rem puto intelligi , cujus exstat Romae in Vaticana liber a K φυσγκων δυνα με ν quippe cum ad Phlysicam rationem reseratur id quod sequitur. Equidem Maussa cum negat , hunc se librima in Vaticana Bibliotheca aut ejus catalogo reperire potuisse, sed Salmasius quoque ad Solinum te flatur, se evolvisse Harpocrationis LeXicon , a εἰ φυσικων δυνάμεων, dc latinus Kuranidum interpres, de quo lib. I. cap. 9. dicere me memini, testatur, se librum Physicalium virtutum collegisse ex Coerani Regis Persarum experimentis s ex libro Arpocrationis Alexandrini ad propriam sinam. Fuit & Harpocras sive Harpocration iatraliptes AEgyptius ex praefectura Memphitica , cui civitatem Romanam a Tranno impe travit Plinius X. q. & 1 Epist. Sed ut ad Rhetores huius nominis xe vertar, Suidae memoratur Ca s Harpocratio Sophista , qui praetex alia scripserat Gγῆ. των δενοφωνὶν Ε μάτων,πρὶ των Υπερ δε - Λυσίου λογων. Tum ASlius Harpocratio itidem Sophista,qui scripserat et D των ἀοκκνjων τίλ
ἰδεῶν. Praeterea-ζ κατεψευςΘαμ την Ηροδοτου οργαν &-των ο 'μαενοφωντ; ἀφεων. Hic ut videtur Harpocratio laudatur in commentariis Graecis ad Hermogenem pag. 216. & 3 67. Meminit etiam SuidaS HAIocrationis Argivi, Platonici Philosophi , qui Caesaris convictor
609쪽
ALII. Lib. IV. Cap. XXXVI. 339
scripserat commentarios in Platonem libris XXIV. & Lexicon Platonicum sive λεξεις Πλάτων , supra etiam mihi memoratas libris duobus. Hujus Platonici una cum Plotino, A melio & Boetho meminitaneas Gazaeus in Theophrasto suo pag. 16. & Stobarus apud Photium & in Eclogis Phy ficis : neque audiendus Barthius, cui in notis ad A neam p. 97. hic Harpocration idem est cum Veri Imperatoris praeceptore. Omitto alios hoc nomine, Valesito & Maussaco obser-VatOS, ut Harpocrationem Naucratitem, Episcopum AEgyptium, qui intersuit Concilio primo Nicaeno. Harpocrationem Episcopum in Bubasto AEgypti , cujus mentio in breviario Meletii apud Athanasium Apologia secunda T. i. pag. 789. Harpocratem AEgyptium, Ammonii Hermeae discipulum, de quo ex Damascio Suidas . Harpocratem Claudii Imperatoris libertum, Sueton. Cap. 28. &c. XIV.
Qui a Valerio Harpocratione laildantUr,
Ex editione Nicolai Blan cardi.