장음표시 사용
101쪽
8IXII. Κ Οαρος η Συμπό6ιον , Caesares, sive ingeniosa Satira qua Imperatorum ante se vitia, quos Deorum convivio admotos fingit, fabse ridet , p. 3o6-336. Meminit hujus scripti Socrates III. r. Hist. Suidas in Iουλ. Zonaras lib. XIII. Anna I. p. a O. Primus e tribus Codd. MSS. vulgavit Graece & Latinam versionem suam addidit Carolus Cantoclarus , Parici 1 77. 8. & adhibito quarto Codice e Bib I Reginae Catharinae Mediceae, ibid. Is 83. 8. additis notis. Cum Canto clari versione iterum prodiit in tomo tertio Rom. Historiae scriptorum minorum, curante Frid. Syl- burgio , qui suas etiam castigationes addidit , Francos is9O.
l. p. 8 3 2. & in editione operum Iuliani Parisiensi&Lipsie n.
si , licet Cunaeus notat multa eum perperam dixisse , plura non intellexisse, s quae corrupta erant praeteriisse, magna alieni judicii securitate. Cum versione eleganti Petri Gnaei Lugd Bat. I 6ΙΣ. & I632. I 2. adjuncta Satira ejusdem Cunaei Menippea, sive Sardis venalibus:
atque iterum cum interpretatione duplici , Canto clari & Cu-naei in tomo primo Satirarum quae variis auectoribus excusae sunt Lugd. Bat. 16s s. I a. Prodiit etiam ex versione Cunaei separa, tim Latine, ibid. i 627. forma minore , &ad calcem editionis
operum Iuliani Lipsiensis subjecta legitur.
Gallice transtulit I Bonaventura Grangier , Paris. IJSO. 8. praemissa Iuliani vita . 2) Erethiel Spanhemius , adjuncto erudito commentario , quo&ex numis & antiquis monumentis Julianus subinde illustratur Heidelberg. 166o. 8. Hic Parisiis i68 D 4. longe auctior recu-sus, raro obvius est, at indignis modis laceratur a Grono vio ad Arrianum p. 3io. cum Span hemio summo viro&eruditissimo nihil fuerit humanius & aequius. 3 M. P. Moretus, ' Paris. 1682. I a. cum Iuliani vita, brevibus-qVe annotationibus. Belgice vertit atque editurum se recepit Antonius Borremansitus pag. 43. Variarum Lectionum 3.
Libri sti Pars Tertia. t Acta Erud. A i 683 p. 3II. R A. I 684. p, I 64. Fallitur Mor illonus qui titulum hujus scripti voluit osse 'Aντίρυψ , non 'Aντιοχικον. vide Hadr. Juvii animadversiones iv. 19.
102쪽
ga Lib. V. cap. r. ironice reprehendendo Antioohentes, a quibus ' ob barbam derisus
fuerat, perstringit. Scripta est sub finem Ianuarii A. Q 3 13.
p. 3 7-3 1. Meminit Ammianus XXII. l . Libanius X. Oratione funebri in Iulian. T. 2. p. 3O7. qui etiamλογοι/ λα- sive reconciliationis pro civitate Antiochen a parasse se scribit IX. p. Nazian Zenus Orat. q. p. I 3 3. Socrates III. 17. Soromenus V. i9. Theodoritus III. 28. Suidas in Zonaras lib. XIII. Annal. p. a 6. Nicephorus X a . Hist. Eccles. Elias Cretensis scholiis ad NaaianZenam pag. 482.483. qVi Julianum in hoc scripto elaborando adjutum a Libanio tradit. Prodiit primum e Codice Petri Rami descriptus a Petro Martinio Morentino Navarro , qVi latinam versionem addidit, & vitam Juliani praemisit, apud echelum Paris non Franco furti ut legas in Aetis Erud. 1696. p. 489. A. Is 67. 8. Versionem Bona v. Vulcanii quam e Bibl. Gesnerianae continuatore memorat illustris Spanhemius, editam non esse existimo. XIV. Epistoia Iuliani tres s hexaginta , quibus una Galli fratris A. C. 3 s scripta subjungitur, qua Iulianum hortatur ne Christiana
sacra deserat. Ex illis Iuliani Epistolis de quibus jam dixi lib. 2.
c. I O. g. I a. novem prodierant inter variorum Epistolas apud Aldum Graece excusas Rom. 1499. q. & deinde Graece & Latine '' iterum vulgatas Gene vae 16Os. ML decimam servavit Socrates III. 3. Hiri u rei &quae sequuntur usque ad duodequinquagesimam similiter inter variorum Epistolas lucem viderant: unde quinquagesima petita e SOZOmeni lib. V.cap. 16. uinquagesima,
quinquagesima prima s fecunda Graece primum vulgatae sunt a Petro Martinio una cum Misopogone caeterisque Epistolis latina etiam versione illustratis Paris. i s 67. & I 183. 8. Itaque tres illas
Petavius primus vertit, qVemadmodum quinquagesimam tertiam & sequentes usque ad quinquagesimam quas una cum Epistola Galli ad Julianum in lucem protulit Bonap. Vulcanius Lugd. Bat. I s 9 7. ia. ad calcem Epistolarum ac problematum Theophylaeti Simocattae.. inquasimam o Iavam s nonam sed in unam
Ex Libanii oratione inedita προς 'Aντιοχῆς περὶ της βασι εως οργως, qva Antio
clienos ad placandam Iuliani indignationem adhortatur,constat Antiochenos non modo legem quam de levanda annonae dissicultate Imperator sanciverat, tulisse im
patienter, sed & passos esse in urbe sua ab hominibus perditis circumferri impune ἀγματα sive cantiunculas in ignominiam Juliani compositas. Latina illa interpretatio diversa est a versione Petri Martinii, quam Petavius &Lipsienses in editione luliani servarunt.
103쪽
licet a dubitante confusam Nic. Rigaltius, q vi versionem etiam addidit, protulit primum ad calcem funeris Parasitici Paris 16ota . Sed in editione Petaviana ipso Rigallio monente tria duas divisa est, ambas mutilas, &priorem fine, posteriorem
capite truncam. Priorem nuper e M S. demum supplevit ingenii & doctrinae laude praeclarissimus Vir, Lud. Antonius MuratoriuS, de q vo mox infra. dexagesima cum duabus siequentibus a Pe-tavio primum accesserunt ex apographo Codicis Barocciani quod cum ipso Patricius Iunius communicavit. Sexagesima ter tia denique, quam Graece tantum, valdeq; hiulcam & mancar Martinius&Petavius dederunt, G. Spanhemius emendavit supplevitque ex Allatii Codice, atque latinam versionem primus adjunxit. Agmen claudunt Epistolarum Iuliani fragmenta e Suida in Aμφίων, Ηρόδοτο , MMσώνιος, χρημα .Quae hactenus memoravi Iuliani opera, ad Codices Regis Galliae &Baroccian. recensita a Dis Petapio S. I. & notis ab eo illustrata Graece &Latine prodierunt Paris. is3O. q. In editione vero Lipsiensi 1696 L vir supra laudes Erech. Span emius Graeca e X praestantissimo Codice Vomano, annorum circiter quingentorum, castigavit, Misopogonem etiam contulit cum Codice Reginae Christinae, praeterea Observationes suas praeclaras ad primam orationem,& erudita prole gomena, priorum etiam editorum praefationes & notas adjunxit. Praecipue vero editionem hanc ornavit additis libris decer Cyrilli Alexandrini contra Iulianum , cum versione Nic. Borbonii ad librum primum, & in caeteris Ioannis Auberti.
A. I O9. Patavii 4. V. C. Ludovicus Antonius Muratorius in
Anec dotis Graecis p. 326. seq. ex MS. Codice Ambrosianae Bibliothecae ante annos circiter septingentos scripto, e quo etiam Episto las XLV. Fismi Caesareae Episcopi, qui Ephesinae Synodo A. C. O. interfuit , primus in eodem Volumine publicavit) Epistolam Juliani LVIII. altera majore parte edidit auctiorem, in qua perΘεωπένοντας
tes non dubium est Monachos Stylitas perstringi, quare fortassis illa Epistolae pars suppressa fuit a Christianis quibusdam librariis. idem Muratorius alias tres Juliani Epistolas ante in editas ex eodem Codice adjunxit, quae cum sint breves, hoc loco una cum supplemento Epistolae s8. a me integrae subnectentur.
104쪽
Ῥόν' , ωαπερ ἄλλο τι των άτιμοτα LVIII. Iulianus Alexandrinis.
Obeliscum apud vos esse audio lapideum justae altitudinis, despicitamen, & ut quid vile minimique momenti, in litore jacere. Eumτων ερριμμήνον. Eπι τουτο εναυπηγη Divus Constantius , ad hoc con- σε ο μακα, ς Κωνῶντιος, structo navigio , CPolin ad Pa-άς μετάγων αυτον εἰς την ἐμν πα- triam meam, transferendum de-
. ' ad supera ratali itinere demigra-
ρείαν , η πόλις παρ τῶν ρ - mentiam , quum ipsa mihi sit Pa- άνάΘημα, πατρις ἐίά μου, tria, adeoque mihi, quam illi, ne- κουσα πλεον ηπερ εκῶω. Ο μενῶ cessitudine majori conjuncta. Il-άυτην ας αλλέν , εγὼ δε ως μητέ- le namque eam ut sororem,at ego ψ λω , - ,δ εγενόμ παρ ut matrem amo 3 in ejus enim so-απῆ, - ετράψω λῶ ε , - s lo primum in lucem editus, edu-
catusque sum, neque fieri potest ut in illam ingratus unquam Videar. ' Quid igitur Qvonian
&vos non minus quam Patriam amo,do ut & apud vos aereum erigatur simulacrum. Facta est autem nuper statua Colossea magnitudine, quam vos erigentes habe-αλ fi . bitis, pro lapideo monumento ae-
'ει χρ - , φοί δε μοHo K modi superstitionem oporter ενεκα -- 2Ita, O , ipsium abduci. Nam qui inspi- ciunt
His verbis clauditur Epistola in edit. Paris. & Lipsiensi.
105쪽
ciunt dormientes ibi multasqv sordes, ac flagitia loco,ut casus tulit, circumfusa, illum minime arbitrantur quid divinum esse , &propter eorum , qui saxo eidem immorantur, superstitionem, minus de Diis credunt. Idcirco igitur magis etiam vobis convenit inceptum adjuvare, saxumque il-hid ad patriam meam mittere, quae vos honesto excipere solet hospitio,quando in pontum navigatis,& quemadmodum an non deferenda , ita & externo Urbis
Ornatu aUgendo opem Vestrar conferre. Neque omnino vobis
ingratum erit, apud nos ipsos aliquid vestrum exstare , in qVOd, quum ad Urbem navigatis , cum hilaritate imposterum respiciatis.
LXUN. Ejusdem,adpopulum,acclaman tem in Dchaeo stipe templo Fortuna.Siquidem in Theatrum latenter ingrediar, acclamate : sin autem in Templa me conferam, silentium agite , & acclamationes vestras in Deos transfer te. Plau is & bona verba potiori jur Diis debentur. LXV. Ejusdem ad pillore m . Siquidem non haberem,& mihi fui illis gratificatus, venia dignus esses. Sin autem haberem neqVeuterer, Deos ferrem: imo potius Dii me ferrent. Tu vero qVar
106쪽
alienum mihi habitum dedisti, o amice t Qualem me vidisti, talem etiam pingito.
LXVI. Ejusdem , Arsaci, Armenio
Ad aciem dicto celerius propera, Arsacie, dexteramque contra Persicum furorem armato. Noster enim bellicus apparatus iIΠ-petusque animi alterum e duobus constitutum habet, aut, si Parthis feliciter res successerit, fortiter pugnantes & hostibus omni vi obnitentes mori & naturae debitum persolvere, aut si nostris rebus adfuerint Dii, Persis subjugatis in patriam reverti victores & trophaea de hostibus statuere. Omnem igitur desidiam atque tergiversationem abjice, atq; cogitaDivum illum Constantinum,& opes nobilium in te tuiq; similes barbaros a mollissimo & annoso Constantio exhaustas , nunc Vero me Iulianum Pontificem maximum, Caesarem, Augustum, Deorum ac Martis cultorem, qui Francorum Barbarorumque perditos, Gallorum Vero atq; Italorum liberator
est. inod si aliud animo agitave
ris,audio enim te Versutis este, ma-
Meminit hujus Epistolae A. C 363. scriptae Sozomenus V l. I. &Nicephorus Callisti X. 3 . Vide etiam Libanium T. 2. p. 3 2.1 MS. gυομοις. MS. μοι pro quo Muratorius legit '' MS. ἐυνοησον. Muratorius ευνοισον beneUoiam sectio , a cujus interpretatione aliquot locis in hac Epistola recessi.
107쪽
πυνΘάνομα si ἀνῶ σε πανουργον, - lumq; militem & superbum,ut res
κακον ςντιωτLV, κυμ αλαζόνα , ως praesentes fidem mihi faciunt, si- τα παρόντα μοι πάγματα δείκνυΓιν quidem hostem q vendam publi- ἐχθρον γαρ πνα ς κοινης λυύιτελώας cae utilitatis apud te latitantem , λανθανοπα τοκρυαm CP θι σοι πει- abscondere, atq; hactenus id pro- ρας, κω πως μεν τοῦ ο Tερτιθένα pter belli fortunam continuar Es j πολεμου τύχίω , -κει audes: nobis satis est Deorum au-ημὶ ν η των Θεων συμμαχια προς τίω Xilium, ut cunctos interuerion των πολεμίων καθωρ εἴν. 'Eι δέ τι deleamus. Sin vero aliud Fatis - της ἐμ μενης κωνειε, Θεμν si placuerit, horum enim potestas βουλησις η ἀυτης ἐcουσία ) ἀλως κω Deorum voluntas est ) secure &sμνάως οισω τουτο. 'IBι δε, ως συ fortiter hoc feram. Scito tamen μεν πάρεργον εσν της Περίικης χ&ξος, incensa tibi funditus domo atque erωαςΘώσης σοι παγγενει της εςiM, exciso Irmeniorum imperio, Per-κ Gς Aολίων γρχης, κοινωνησει sicae te potentiae appendicem ve- δέ σοι πιμ λςνχiοα G η Nησιβίων ro. Communem Vero tecum ca- πόλις , τ ουρονίων Θεων τῖτο πάλαa lamitatem subibit Nesibiorum Ci-ημῖν Μοαγορευσῶτ . Vitas, coelestibus Diis hoc olim no-- bis praenunciantibus. Notat doctissimus Muratorius, in altero Ambrosianae Bibl. antiqui Timo Codice aliam quandam brevem Iuliani Epistolam nondum publici juris fas tam haberi, sed fugientia, inquit, characterum vestigia
omnem mihi legendi lpem Astulere. Idam tamen a Friderico Rostga ardio, nobili Dano, aliquando edendam Jero, una cum aliis Apostatae monumentis. aluum enim Italiam peragraret N Libanii Epistolas e variis Codicibur Mn. colligeret, eas luce donaturus , Ambrosianum etiam Codicem pro tua sollertia satis intellexisse
IV. IndeX eorum ad quos LXVI. Juliani Epistolati
Sine inscriptione sint X. 3 F. qa. 6.47.48. Aelio Episcopo. 3I. Meminit betur, quemadmodum & Epist.
' Meminit hujus Epistolae sive edicti Sozomenus V. I s.
108쪽
Aristomeni Philosopho 4. Arsacio Pontifici, Galatiae 49 Arsaci Armeniorum Satrapae 66. Artabio 7. Basilio I a. Bostrenis sχ. Meminit Sogo
Dionysio F9. Dositheo ἶ- Ecdicio AEgypti praesecto s. 9. ubi Georgii Cappadocis Bibliothecam '' ab eo ad se mitti jubet, de qua etiam ad Porphyrium Epist. 3 6.J F Q. s s.
Elpidio Philosopho s 7. Eugenio Philosopho 18. Eumenio & Phariano n. Eustochio 2 O. Iamblicho philosopho 34. go.
ne Aldina additur : ri is se , si genuina. Videtur tamen esse. Confer Valesium ad Sozomeis
Iuliano τῶ avunculo I s. Leontio 22.
Libanio 3. 1 . 4 . Sophistat&Quaestori a T. Luciano Sophistae 3 2. Maximo Pbilosopho cubi scripta sua ei censenda offert Lex de Medicis. post as. Oribasio I 7. Eumenio & Phariano M. Ad pictorem Porphyrio Catholico 3 s. Suid.
Prbaeresio a. Sarapioni τω λαμπροτάτω a . Theodorae ἀιδεσιμωπιτν F. Theodoro Pontifici. 63. Zenoni Archiatro AI .
U. Scripta Juliani deperdita .
XU. opus adversius Christianos, quod constitisse, testatur Hieronymus Epistola 83. ad Magnum Oratorem Romanum. Iulianus Augustus sieptem libros in expeditione Parthica A. C. 363. adversum GHrsum epomuit , σjuxta fabulas Poetarum seuo se ense laceravit. Si contra ' Conser Epist 36. R de studio quo flagravit Iulianus amplissimos librorum thesauros colligendi , vide Libanium T. a. p. 234. Bibliothecam Juliani in Trajani fano dedicatam Jovianus cremavit. Suidas in 'IGιανος & excerpta Petresciana P/g. 346.
109쪽
tra hune scribere tentavero , puto interdices mihi, ne rabidum eanem Philosophorum s Stoicorum doctrinis , id ess Herculis clara percutiam Z quanquam Nazarenum nostrum , s ut ipse solebat dicere Galliaum statim in praelio bensierit, es mercedem linguae putidistima , conto ilia perfosus acceperit. T 6 ιαναν λόγους nuncupat Socrates III. I. quorum tertium allegat III. a 3. Libanius threno in funus Iuliani T. 2. Orat. IX. p. a j s. vocat βιβλίων συγκα*οῖς βοηΘέντων Θεοῖς , libros Iesiu opitulantes. Ex his tres
sacris Evangeliis oppositos, decem libris Theodosio juniori Imp. dicatis confutavit Cyrisius Alexandrinus. 'Eχων , inquit , ἐυ*υα τω γλωτ αν ο κωπας', Ιουλιανος κατέΘηξεν ἀυτί- Ο πάντων ημων Σωτη-XPιςου , - δη τρια συγγέκαφε βιβλία των αγίων Τυαγγελίων κώ της ἐυαγους των χυςιανων Θρησκέας. Κατασώει θ δ' άυ- των πολλὰς , - ηδίκητεν ου μετρίως. Haec est Iuliani άναποπη των Ευαγγελίων quam una cum Cyrilli Alex. opere contrario memorat Theophanes in Chronographia pag. 44. In aliis autem quatuor libris alia sacra volumina videtur Julianus calumniatus esse, und Cedrenus pag. 4O7. ο δυοπεβης τί- των Θώων 'Eυαγγελἱων ἀναποπιην ἔγραψεν , Ο ο μέγας Κύωλλ Αλεξαν , και αλλοι
Φιλόχριςοι επηνορθώσαιΠs. Em πασαν - ἀλλίω γραφην άντες π-οιόμοιοι άυτου διεβαλον, 'MTο των ορ Θολξων εξεβληΘησαν τα τάτων νο- Θευματα. Impius ille scripsit etiam Evangeliorum eversionem , quam magnus Cyrillus Alexandriae Episcopus aliique Chrisiani confutarunt. Omnes praeterea alias sacras literas Iulianus ejusque similes sunt calumniati , quorum commenta a
recte sientientibus explosa fuerunt. His qui Iulianum oppugnarunt accensendus etiam est Photius qui Epist. 187. ad Christophorum Proto spatharium Parabatae cavillationem adversus dictum C Hristi Matth. XIX.
ta luliani p. i 3 o. scribit septem ejus libris contra C Hristum petulantissime effusis, respondisse fortissime Methodium, Eusebium atqv Apollinarem, idque Hieronymum testari. Sed Porphyrio non Ju-M lians
110쪽
liano triumviri illi responderunt, & respondisse Hieronymus auctor est. De Qlo Apollinari Syro constat quod librum πὲρ ἀληΘειας Philosophis Graecis & Imperatori Iuliano opposuit , teste SoZomeno V. Philippus quoq; Sideres Iuliani libros confutavit,teste Socrate VII. 17. E recentioribus adeundus Dominicus Mellinius in veteres quosdam nominis Christiani obtrectatores, Celsum, Porphyrium, Iulianum , libris IV. Florent. Is 7. Ol. Caetera deperdita Imperatoris scripta memorantur Κρονια cum Caesaribus Iuliani neutiquam confundenda. Suid.
Epistolae complures. Videtur etiam Iulianus aliquid scripsisse de arte miIitari , ut colligas ex his Theophylacti Epist. 7 a. πῶς ἁν ς τιωτικρο - γεω-
durius lib. V. Antiqv. CPol. p. 96. Vertunt Iuliano cosam monetam, &mΟX ριε Θ' - Ο τοί τουτου -λ ίω ἔξω τῆς - Combesi sitas oti,cstatuam non numo incisam , Bandurius ac postea ejus statuam extra monetariam incinamstantem , quae utraq; mihi non arridet interpretatio. Videndum num sint sculptae imagines sive statuae notatae nominibus eorum quos referebant, quibus deinde infra opponuntur χαρ γα- νουμιων , uti μεΘ ἀν non reddendum est postea feci inter quas etiam Iuliani statua posita et se sine expresso Iuliani nomin De libro Iohiasoni Anglice edito qui Iulianus Apostata inscribitur & cui A. 1683. responsio eadem lingva Londini opposita, ipse autem liber A. 1688. Gallice etiam versus in Belgio prodiit, videnda PetriBaelii responsa ad quaestiones hominis e Provincia T. I. p. 636.
VI. Juliani amplius sexagint l.
Iulianus tius bH Gπ άρχων, siti, Justino Imp. Ejus Epigrammata exstant in Anthologia Epigrammatum Graecorum. Alius