장음표시 사용
171쪽
DE ULCISCENDA JULIANI lM P. NEC E.
τοσουτον κατεσκευακότες εγελων.
VI. Alius constituebatur Imperator, eum ulcisci defunctum decuisset, ipsaque imperii exordia ab eius vindicta sumere , sed istud stultum & superforaneum visum ipsi fuit. Et ille quidem mortuus
aufferebatur, qui autem tantum machinati fuerunt malum, exul tabant. Cum vero postea multum commercii nobis)cum Persis ob pacem cineundam intercederet, delatum ad nos est neminem eorum ob caedem istam praemio honoratum fuisse , cum tamen ejus spes fuisset proposita. Illi igitur iratos Deos fuisse puto, propterea ve talis ineundae pacis impo
nem licet ut ipse Libanius refert Orat. in necem Iuliani & ex eo Sozomenvs H E lib. VI. c. l.) ad praemium vocaretur caedis Juliani Autor, nemo tamen Persarum illa perpetrasse gloriari potuerit. r υν διχ τουτο καταναγκαθηναs invidiam iurpissimae illius cum Persis pacis in Jovianum derivare Sophista hic nititur , quam ut augeant Ammianus lib. XXV. c. 9. item Eutropius in Epito me S Rufus Festus , nunquam ab Urbe condita Ducem ullum pacem fecit se qua provincias Romanas concederent hostibus, Observant Qui tamen ob id vapulant Calaia bono in no iis ad Spartiani Hadrianum , Lindebrcgio ad Ammiani l c. dc Leonti. Coqveo in notis Id Augustini l. IV. de C. D. cap. 29. Hadrianum , Aurelianum , & Diocletianum Romanas Provincias hostibus tradidisse docentibus. Indeque rectius facere ipsis visus fuit Zo simus , qui lib. IlI. c. 3 a. ad Provincias Persiae finitimas ii Iam obiervationem restringit. Par tes tamen. Ammiani sui Eutropiive & Rufi sumit Valesius, istorum principum N Ioviani plane diversam rationem esse existimans. Illos enim sapienti consilio ait regiones quasd in quas sine
172쪽
is' ' Lib. V. si'. LIBANII ORATIO
imposuisse necessitatem, per qVa majora , quam optare poterant, hostibus cessierunt: Tota scilicet)Armenia,& urbs in finib8 sita, cinqva 9 magnum ccerte rerum positum est) momentum, castraque quam plurima eaq, munitissima. VII. Verti in ista forsam inquirere ei non licebat. Non obscuruquid mihi velim, esse existimo. At vero celerrimus isti Imperatori)cum supervenisset exitus, fratresque duo ad Sceptra accederenti, eadem in ulciscendo Iuliano obtinuit ignavia. Equidem sepulchri cura ipsis haud exigua erat, impensis quoque in illud)factis chaud exiguis,9 quin etiam qui operi intenderent, miserunt,
ποιησαιθαρ , δι ης μείζονα μνηυξαντο αν σηρξε τοῖς πολεμίοις.
η επὶ τοῖς ορίοις πλεονεκτημα με
μωρίαν ἀργία. Zὰ κ' τοι ἶ μνη- ματος ἡ μικρή τις η πρόνοια ς κτ-τα δαπάνης γιγνομίνης , δεῖ όμως παίεντο κω- - σκεψομένους επεμπον , - ρώτων ἐπανηκοντας
sne magno sumtu tueri non poterant,citra foedus ullum dimisisse , hunc vero turpi pactione quasi victum redemtionis loco provincias Populi Rom. Persis tradidisse. Sit itaque turpis illa pax quemadmodum pro tali Socrates H. E. III. 22. ZOnaras qVOqS AnnaI. lib. XI . n. Ι . &Agathias lib. IV. eam agnoscunt, sit etiam hoc nomine turpis quod simile ante Iovianam paeis non extet ullum eaeemplum. At ea saltem ex parte Iecte excusasse Iovianum Patres Christianos, Gregorium scilicet Natianz. Or. II. in Iulian. bc Augustinum de C. D. IV. 29. V. 2I. dicere liceat, qua Iulianum potius in causa fuisse dicunt, qui in tantum periculum totum exercitum Romanum perduxerat , ut pax ista firmaretur. Et sane plures forte Provinciae Romana , deleto integro exercitu, Persarum furoribus fuissent expositae, ille autem aliter quam pace inita serveri aegre posse videbatur.
, 'Aρμενία πῶσα ) Zosimus lib. lli. c. 3I. magnam saltem Armeniae partem Persas Romanis ademisse dicit βραχυ τι ταυτης P- οις ενδοντας. t πόλις η επὶ τοῖς ὀξίοις ) duas urbes in finibus sitas, Singaram nimirum & Nimmea pace Persis fuisse concessas , ea conditione ut sine incolis transirent in jura Persarum meis morat Ammianus lib. XXV. c. 7. & Zonaras Annal. lib. Xlli. n. Ι . Solam Nisibin ut potiorem nominat Tosimus lib. lis. c. 3I. eamque a Libanio hic quoq; potissimum respici existiano μ α enim πλεονεκτημα eain vocat. Quantum autem momentum in Nisib Positum fuerit, vel inde conjicias licet , quod ter a me te inpus istud a Persis , frustra tamen, tentata fuerit. Qua de re vide si placet Illustrem Spanhemium in notis ad Iuliani orationem I. pag. I68. NI 86.
173쪽
ram impendule videri voluerunt,
u) Φ Αρια πολί) quindecim eastella in regionibus Transtigritanis, Persis tradita numerant Ammianus lib. lV. cap. 7. N. Tosimus lib. lli. cap. 3I. Quid autem faciendum Socrati qui Syriam a Ioviano Persis concessam esse ait H. E. lib. lli. c. 22. Sane ab Historica veritate plane id alienum est, indeque Valesius ad illum locum calami errorem id esse iudicat, proque
finibus enim imperii rectius mulctatus Iovianus dicetur. Antiquus tamen error ille sit opor tet, cum eundem ex Socrate hauserint Epiphanius Scholasticus & Nicephorus, nescio proinde an non rectius suum Συρους Socrati relinqvamus , eoue utpote generaliori nomine Armenios dc Transtigritanos comprehendamus, sane Stephano teste απο Βαβυλωνίας των Σύρων το ονομα διατεινει με χρι του ἰσοκου κολπου, απο δε τουτου με χρι του 'Eυξάνου κολπου, quam in rem conser etiam si placet Scaligerum in notis ad Eusebii Chroni con n. CCCXCIX.
π τελευτης δε αυτω ταχείας ) Tam ad brevitatem imperii videtur respicere, eum odi avo ejus mense interierit Jovianus, unde Ammianus lib. XXV l. c. i. de Juliani& Joviani brevissimo imperio loquens υοlubilium casuum diritatem accusat, & obiis tus dicit interυalgatos breυ; tempore principum quam ad subitum morbi impetum qui praeter omnium opinionem eum extinXit, hinc enim Zossimus lib. Ill. cap. 3 ρ. νο ον ήφνιδίως ενσκηιασαν dicit. Ammianus vero ne memorato quidem morbo BGranum inquit celerigra praescriptos nienda v tsi dies exegit, eum enim υensset Dadastanam, exanimat s inventus es nocte. Lib. XXV. cap. Io.ν - τοD αδελφοπν Valentem & Valentinianum intelligit. Simili modo eos si gnificat in oratione πεξοῦ ἱερων p. I. . Nεωτέρων δέ τινων συμβάντων ε κωλυ- παρὰ τοῖν αδ ελροῖν, & alibi passim . Z καί τοι του μνηματο ου μικρά τις η προνοια sepulcrum quidem Juliani a Ioaviano jam exornatum fuille meminerunt Ammianus lib. XXV. cap. s. &io. Socrates lib. lli cap. 22. SoZom. lib. Vl. c. 3. Theodoretus lib lU. c. q. Philostorg. lib. Vlli cap. I. Inscriptionem quoque in sepulcro positam satis splendidam memorat Zosimus lib. lli. cap. 34. quam tamen haud paulo aliter ac Zossimus repraesentant Zonaras Annal. lib. Xlli. n I 3. &Cedrenus. ln προας ω autem velut Ammianus latine effert suburbano sive pomoerio Tarsi Ciliciae oppidi sepulcrum illud conditum fuisse cibi enim sepeliri ipse dum viveret teste eodem se jusserat)maxima pars citatorum Autornm tradit, quibus adde Libanium in orat. in necem Juliani p 33 i. 'Chrysostomum orat. ll. in Babylam T. V. Opp p 47 i. edit. Savi I. Quod autem Gregorius Na Zian Z in Orat. li. adV. Iulianum cadaver ejus praeeuntibus mimis L ludionibus scurri liter mortuum deridentibus. Tarsum dela. tum esse ait, id non ita accipiendum esse, qVasi per contumeliam factum sit, sed ex
174쪽
LIBANII ORATIOISA VIII. Et haec quidem satis bene, male autem illud se habet.
Non enim plus laetitiae attulerunt iis quae fecerunt , quam iis quae omiserunt moeroris. Et praestitissset certe ut ea qVae negle Xe runt facientes , neglexis ent illa quae curae ipsis fuerunt, quam ista quae nunc fecerunt facere.) Nemo enim tantam voluptatem ex
pulchris eorum qui injuste perie
runt monumentis facile capiet, qVata capere turex vindicta ab op prestare exacta. Cum itaque multo sermo ferretur nostroru aliquem
esse Juliani percussorem, qVamve iniquum sit si nemo ulciscatur, nihil tamen illi, ad quos ea pertinebant, hisce moti sunt, neqic On-VIII. Τουγὶ μεν ἶν καλως , εκῆνο δε ζ καλως. ου , οἱς εποίουν
σειmore veteridam monuit Valesius ad Ammiani lib. XXV. c. s. Denique Philostoriagii praetereunda non est observatio, qui non consulto qVidem, casu tamen aliquo, exegione sepulcri quo Maximiani ossa continebantur, sepultum Julianum dicit, se mita ibi a loculos ab invicem separante lib. Vlli. c. et , ita scilicet qui tot in rebus inter se conveniebant , sepulcri quoque vicinitate jungebantur. Verum hoc sepulcrum Tarsi Juliano extruetiam, ejusve cura nihil ad Valentinianum & fratrem Valentem pertinet, sed ut diXimus ad Jovianum. Alio igitur hic respiciat Liba nius oportet. Scilicet dicente Ammiano lib. XXV, cap. io. Iuliani sphemata cineres, siqui tunc juste consuleret, non Cydnus vi ere Eebebat, quam Uisgristissimus amnis os liquidus , seda perpetuandam loriam recte fac Forum praeter Iambere Inbeis ris .ntersecaens urbem aternam &c. Ideoque translatum postea Iuliani corpus Me τήν Θα υλλι πρλων teste Zonara lib. Xlli. Annal n. I 3. per quam tamen non veterem Romam quo eum transfer si volebat Ammianus,sed novam intelligendam esse, docet Chronicon MS. ab Adamo ad Leonem, a Cangio ad illum Zonara locum allegatum, sic enim illud : ἁπεκομί η ἀυγις ώς Κωνςαντινουπολιν, ' ετ Iin 7νΘα-του ἰοβιανου ἐν λαρνακι πορ*υρέω κυλινδροειδῆ μεταἐλένης της θυγατρος τύ Kωνςαντίνου γυν κος αυτου. Nez non Cedrenus P. 3O . qui omissa Tarsensis sepulcri mentione Constantinopolitani tantum meminit. Is tam vero translationem Iuliani a Valepte & Valentiniano institutam esse, ea hac
ipsa oratione Libanii quiligo.
175쪽
siliorum participes, ut de Sanguine quaestionem instituerent, convocarunt, licet stol) casus remistam in mentem ipsis revocarent. IX. Superavere Istrum Sauromatae, in stuperabile majoris natu aciem nihil veriti: florentem rebus omnibus Illyriorum gentem lacerarunt: solum mutare eam coegerunt, quae magna ipsorum
fuit felicitas, longissimi temporis opus. Et hujus quidem provinciae praefecti meritob aliquis miretur
trepidationem , Ob quam ne lacrymas quidem tenens praefe-
gressi maXimas clades in regionibus ei adjacentibus edidere, e X acerbati injusta Reagis cujus tam sui Gabinii caede . Rem totam narrat Ammianus lib. XXlX c s. b) την ἄρρηκτον ςρατιάν του πρεσΘυτέρh: non enim tantum in i ilis regionibus alebat Pannonicam & Moesiacam legionem Valentinianus, quae etiam fusae a Sauromatis fuerunt, ut l. c. Ammianus refert; sed ipse quoqVe πλης ν παρασκευην , ventes eviiss secum habebat, quibus contra Barbaros eductis eorum quoque tandem re . pressit furores,& ad pacem petendam eos adegit.c μετηνεγκαν ) respicere hoc verbo mihi videtur Libanius ad eos, quos captivos se. cum ab duaerant Barbari, quorum haud eXiguum numerum fuisse l. c. Ammianus
si g γον χρονου μακρου Verborum istorum hic nisi fallor est sensus: tot tantaque excursionibus is lis suis Barbari perpetrarunt, ut longissimo tempore plura essicere vix potuissent. Hinc nimirum quam teliX ea illis fuerit eΣpeditio, magis patet. e)-τλην μεν του ταυτης της χωρας αρχοντο Probum dubio procul intelligit
Praefectum Praetorio, apud Sirmium eo tempore degentem. Quanto enim terrore eum perculerint editae a Barbaris strages, pro me dicat Ammianus lib. XXlX. c. 6. Praefectus Praetorio agens tum apud Sirmium Probus nustys b storum terrorisus assuetus, rerum novarum lugubri usu prastrictus, oculosque υix atto ens , haerebat d. quid capesseret ambigens, o cum paratis velocibHs equis noctem p/ oximam aes esset in fugam, monitus tutiore consilio mansit immobilis.s ) 9w υποίτΜ ςολην μγ σατο a Consul fuit SeXtus Petronius Probus anno C. 3τ . A stam Sauromatarum irruptionem ad annum 374. Ieser re solent. Nec Ana. mi anus
176쪽
no tenere vix existimavit. Unde vero existimare nos decet illam imbecillioribus natam esse audaciam Ego quidem isthinc existimo. Deinde vero etiam Tyranni rebellionem, urbes plane pessundantem, ob quam junior natu, multa fecit, multaq;
mianus quidquam ubi de Probo hoc agit de consulatu ejus addidit, sed praesectum praetorio vocat: necConsuli hic locus. igitur ne pro υπατου apud Libanium legendum est υπάρχ9 l lino de eo etiam dubito , an is qui Consul anno 3 i. fuit Probus , praetorio praeseditis esse anno 374. potuerit. Quod autem dubitem Libanius facit Or. Paneg in Julianum Consulem pag. 23 o. ubi se utraque illa dignitate loquens ita ait: πολλην δη συγγνωμην επι τοῖς ερουσι του πράγματ loquitur
autem de Consulatu)-παρα, των Θεων τουσι προ των αλ ων άγαγων επὶ του του δίφρου κομι-ηνομ. επει-οῖς γῆρ ν άς υπαρχους τελέσαs , προς του - το 8λεπουσιν, ως τ8το αν ἀθλον ἐκεινου οῖς τε συνέβη τουδε πρ v εκώνου τυχῶν, ηκιςω προσεχουσιν ὁ κένω, νομίζοντες ο , τι αν επὶ τωδε λα βωσιν , ελατΤον εἰληρότες ε σε Θ . g την τολμαν δε των ἀξενεςερων adeo nimirum Sauromatae imbecilles erant vi. les si cum Romanis contenderentur, ut ipse Valentinianus conspectis eorum Lega.tis 9δε, αξιοπρεπες habentibus EXclamaverit : κακας πράτJειν την 'Pωμώωναρχην περιελγουσαν εἰς αυτον , o που τοιουτο γεν των Βαρῆαρων ε υτελες , ου κάγαπα παρ' εαυτω με νειν σωζόμενον , ἁλ οπλα α ρῶτα s Ρωμαίων ο ρους πα-τῶ su εις πόλεμον ΘρασυνετM Vid. SOZOm. Η lib. 4. cap. 31. ubi prae indignatione hujus rei mortuum esse Ualentinianum tradith ἐνω γαρ εντευΘεν ) scilicet divinitus istam audaciam Barbaris inspiratam putat, quod aegre ferrent Dii mortem Iuliani neminem ulcisci i σπεῖ την επανάςασιν του Τυραννου Tyranni quoque seditionem non vin dicatae Juliani morti tribuit. Per Tyrannum autem intelligit Procopium, cujus rebellionem ejus ve eXitum descripta vide apud Zossimum lib. t V. c. s. Socratem H. E. lib. lv. c. 3. & s. SOZOmenum lib. V l. c. 8. &fusissime apud Ammianum lib. XXV l. c. 6. seqq. k Ψαρ πολή ς') fortassis potissimum aJ Chalcedoniorum urbem respicit, cujus muria Valente diruti fuerunt,quod a Procopio ad illam seditionem se quoque passa fuisset seduci vid. Socrat. H. E. lib. t V. c. 8.1 δί ην ό νεωτερ πολλα μεν ε δρασε &c. multum ista rebellione commotum fuisse Valentem Zossimus quoque testatur z κατεπλάγη μεν αμα inqviens τη ακοηεπιμπλατο ταραχης lib. t V. c. Z. imo Ammianus lib. XXV l c. 7. nuntio illo perculsiim, adeo trepjde iter eum secisse ait, ut de abjiciendis imperii signis cogitaverit.
177쪽
ἶυ πεπινθοτας , τιμων τετυχηκότας,
tulit, isthinc originem liabere statuo. Imo hanc multo magis qVam illam. Hic enim, si nihil aliud persuadere illud posset propinquitate Julianum contingebat, & timens licet, eq; ipsum occultans,
semper ve ut comprehenderetur expectans, fugiensque utpote qui mortem praestolabatur, aleam ta
men jacere causus est O Quod autem vir beneficiis affectus, hono-u 3 ribus
m) οἰκ- non Prote Ctorem domesticum, voeabulum istud hoc loco notat quo significatu alias passim in hujus aevi hi floria illud occurrere notat Vale suas ad Ammian. lib. I 4 &ad Socrat. H. E. p. 43 sed γε ει σαναπτόμενον , sic enim Procopium,de qVo hic sermo,vocat Zosimus lib. lU. c. 4. eumve qui propim'Mi ate F l anum conti t ut loquitur Ammianus lib. XXVI. c. 6. α,εψιο, Juliani Zona. ras eum vocat tib Xlli. n. II.n - δέ ως ηπι κρυπΤομεν &c. b causam metus & occultationis illius Proc .
pii prolixius e X ponit Ammiann s l. c. Scilicet verebatur ne sibi periculum crearetortus rumor, quasi Julianus jam morti propinqVns ipsi clavos fuit mae rei commississet, praecipue cum ad mortem raptum esse primum Notariorum ideo tantum rescisceret, quod imperio dignus esset judicatus. Indeque stati ro post curatum Juliani funus, cujus curamJovianus ipsi dederat, disparuit, cons. Ammianus lib. XXV c.9.& ab eo usq; tempore in agro Chalcedonensi apud amicorum non neminem Strategium, delituit, usque dum res innovandi Cocasionem captaret. Aliter vero rem narrat Zosimus lib. t V. c. q. seq. ille enim ProcopiuiV Juliano mortuo ad Jovianum venisse aikeique chlamydem purpuream, quam a Juliano acceperat, tradidi fle,ac ro gasse ut militiae Sacramento soluto domum redire liceret Quo impetrato Casaream Cappadociae cum uxore L liberis se contulit. Post cum Ualentinianus & V a. lens, quibus suspeectus erat, eum comprehendi jussissent, in Euxinum Pontum aufugit, & ibi conscensa nave ad Tauricam Chersonesum delatus est. Sed cum incolas suspectos haberet, inde Byzantium nodie profectiis, divertit apud quendam a mi Cum , tandemque imperium arripuit.
O το δε αἴνδρα τυ πεπονθοτοι &c. per illum nisi fallor Eugenius intelligitur
cum quo consilia communicasse Procopium t c Zossimus ait. Fuerat autem Eu. genius Eunuchus in Aula imperatorum, quod hominum genus quantum gratia istis temporibus in aula CPolitana valuerit. ex Scriptoribus historiae illius aevi satis notum. In hunc igitur optime quadrare videntur quae Libanius in medium hic attulit.
178쪽
11 8 Lib. Rc p. p.ri vis auctus, inter amicos numeratus , imo etiam ad mensae consortium admissus . tantas insidias struxerit, an inde, unde dixi, non proveniti
X. Sed & caedes frequentes tum hic tum Romae perpetratae Deorum iram significant, propter qVam alii interiere quidem , alii vero sunt interituri. Trepidatio & terram concussit &ω φίλοις γριΘμηΘέντας , ομῶ
lam nimirum urbem significat vox et , δε , ibi enim Libanius hanc ora otionem scripssit ) atque Romae perpetratas , alias quae intelligi hic possint nescio , nisi illas quas Antiochiae quidem ipse Valens, orthodoxos hostili furore persecutus, seri jussit, vide ea de re Socratem H. E. lib. t V. cap. I p. Romae vero orta ob Damasum atque tir sinum , quorum uteque cathedram illius Ecclesiarambiebat, seditio quam plurimis vitam ademit, qui partim in seditiosis conflictibus. partim Maximino Urbis Praefecto supplicium ab iis sumente interierunt. Vide a. tur idem lib. t V. cap 29.
Φον legendum esse putarem , melior enim hac ratione procul dubio emerget sensus & scopo Sophistie convenientior, qui caedem Juliani De Orumq; iram,quod ea inulta oblivione sepeliatur, in causa esse ait, quod terribili illo rerrae motu aliquot imperiit Romani partes amictae fuerint. Intelligi t autem horrendam illam terrae concussionem, quae Consule Valentiniano primum cum fratre die X ll. ante Kalend.Augustas contigit, ubi horrendi terrores per omnem orbis ambitum grassat, uni se bito, quales ne abulae nec veridica nobis antiqvrtates exponunt, verba sunt Ammiani lib. XXV l. extremo, quem vide omnino ita istos terrores describentei at vel le genti metum incutiat. Imprimis ad illustrandum Libanium nostrum ista faciunt
verba Ammiani: densitate pravi uturum acrius Uibratorum tremefactae concutiis rur omnis terreni stabititas ponderis, mareque dispultam retro fluctibus evolutis ab
scessit. Adi praeterea Zosimum lib. lv. cap. 28. & Hieronymum in Chronico. Socratem lib. IV. H. E. cap. 3. AleXandrinis, imprimis grave istud malum fuit, utpote apud quos πέντε μυριάδας ἁθρωπων eo periisse refert Cedrenus, proptereaque die qua ista contigerunt festum qVotannis eos celebrasse, quod γενεσια τοῦ σεισμκ appellarent,So Zomenus autor est lib.Vl. cap et, qui tamen in eo errat quod Iuliano vel Caesare adhuc, vel imperium jam adepto, illum terrae motum contigis fiearbitratur. Rectius enim Ammianum tempus annotassie non supra tantum allati confirmant autores, sed id alius quoque in Fastis & Autor Chronici Alexandrini,
qui ne in die quidem assignanda ab illo dissentiunt. Meminit quoque hujus terrae motus Libanius Orat. in necem taliani p. Sa S,
179쪽
μα ςων , βεβακοῖ μου πιν λόγον,
mare. Nec vero) ego Imperatores accuso, quasi Justitiam non administraverint, qui convictos poena quam leges jubent affecerunt. Ipsum vero illud , quod extremo
supplicio digni visi fuerint adeo multi, quorii plerorumq; illustres
sunt familiae, sermonem meum confirmat vivo a Deorum nonnemine terram motam futile dico.XI. Ultima vero ista nonne manifeste Deoru ira nobis obveniti t.
Viginti & quinque periere nobis
gentes, aliis quid erra extra moenia abreptis, aliis vero intra illa prorsus sese recipientibus, quibus, Ubi fame periissent, ne sepultura quidem obtigit: sed in moenia, ab illis quibus datum id erat negotii eduecti, nudi inde miseri illi praecipites dati fuerunt. Et illa qui dem
ticae populorum in Thraciam & vicina loca e Xcursiones , esse referenda tum inde patet, quod τελευτῶα mala ista vocentur, scint enim isti ipsi tumultus inter vos vitam Ualens amisit post cujus eXce Tum parvo tempore scriptam hanc e Te orationem supra diximus; tum que od paulo post omnia i sta Σκυγαὶς κωμά 9o tribuantur. Quod vero Aνη πέντε υ ρ ρ κοσι illis tu multibus interiisse dicit; accipiendum puto de provinciis, quo sensu voce pΘνη etiam Eusebius usus est lib. I. de vita Constantini cap. et s. imo & Dio ap. Zonaram in Atatonino: ἐνοαρέτρι τότεμ δενα του ἁρπι ν ο Θ εν εγε νεπο. In se X autem Provincias sola Thracia divisa erat,teste Ammiano lib. et s. c 4. Caeterum quam rapuerint atq; in captivitatem abduXerint multos Scythae tumultuantes, alios vero in urbes compulerint, ubi agrisqVippe circumjacentibus evastatis, fame plerisq; fuit moriendum, fuse describit Ammianus lib. XXV l. cui adde ZOsimum lib. t V, cap. zO. sqq.
180쪽
dem Scytharum fuit petulantia, trementium antea) semper quoties de bellica Romanorum arte
audirent. Hactenus autem quoties manus conseruere, toties ab
eorum partibus stetit victoriam obis q videm fortiter & sicuti decet viros bonos morientibus, frustra tamen pereuntibus. Ait ad agricolas nunc devenimus, postquam de iis qui in armis vitam degunt die tum est, chorum) vero etiam expectitiones haud bonae sunt, nec fausti quicquam sperare licet, nisi mihi, Imperator, obseqVentem te praebeas, illud ve quod causam esse dixi malorum, aboleas. XII. Atqui dicent nonnulli me fingere caedem ubi nulla sit, ho
stium enim aliquem esse qui Iu
lianum in interfecerit. Ego autem statuo J neminem Persarum audere potuisse mediae aciei sese immittere sine vitae discrimine. Si autem plures eorum fuissent, plures quoq; interfecis ent. Iam ve--αυτα εκώμα - οι Σκῖθ , φρίς- Τονος ἀει πρὸς τίω ακοίά της Ρωμαίων - τὸν πόλεμον τέχνης. t ἀλλά νυν ούα εμαχέσαντη,
mus,bcythas a Theodosio nondum pulsos iu i sie cum haec oratio scriberetur, falsosque adeo esse eos, qui ab eo nondum Imperatore devictos illos esse arbitrantur. u)-νὼν επὶ τους γεωργους &ς. ) annonae caritatem quae post Iuliani interitum orbis Romani partes nonnullas assii Xit,memorat quoque Libanius Orat: in necem Juliani pag. 328 nota etiam fames in Phrygia quam memorat Socrates H. E. lib. IV .cap. II. & Hieron. in Chron. quamque valentiniano & Valente lil. COSS. contigisse ait Idalius in Fastis. X μελησαντον ) vertere ausus suin ac si legerem μεληγέντ', sic enim optimum verba sensum efficient , nimirum solum Iulianum cecidis te, quod nemo alius magni fieret vel curae esset percussori, qui ad solum Julianum interficiendum missus