Bibliotheca Graeca. [Lib. I-VI] Sive notitia scriptorum veterum graecorum, quorumcunque monumenta integra, aut fragmenta edita exstant tum plerorumque è mss. ac deperditis

발행: 1707년

분량: 812페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

191쪽

DE vLCISCENDA IULIANI NECE.

liberi', interfecissent, quam multos autem q vaeso probabile est homini illi interficiendo manus admovisse t Attamen & fame urbs laboravit,& solvi cilla) non poterat aliter, quam si vindictam exerceret. Quid dicis an iniquos Romanis non fecerit Deos Iulianus ita occumbens, ita ve neglectus t cum tamen Graecis adeo irasceretur Apollo, quod Chrysae filiam non redderet Agamemnon , cum ve adeo propter paucos P quosdam vociferat' sit Phoebus, ut tanta reliquis Diis quoque fuerit minatus, nisi vindicta placetur. Et esurientium quidem facinus erat, attamen & navis fulmine discutiebatur, &ille qui optima suaserat una cum illis qui parere consilio) noluerant nave) excidit. Quid una cum Agamemnone eos qui Trojam ceperant pessum dedit tempestas. Maris autem furores quis exeita-

nymus in Chron. quod tamen verum esse non potest si Olympiade XL. descripsit omnia H pus quae sibi Delphis contigerant id quod idem Suidas testatur. Nugae enim Graeculorum sunt quae refert Alexander apud Photium Cod etsi de Asopiάναειωσε observante Scaligero ad Hieronymi l. c. quid igitur restat quam ut vel Meta chronismum commisisse Suidam dicamus quamvis ne Suidae quidem ille error sit, ipse enim clare satis indicat,hac ipsa temporum ratione moros nonnullos solum αποκειματων librum aesopo, altero de rebus apud Delphos gestis excluso, tribuere ) vel bis Delphis 2Esopum fuisse dicamus, eaque saltem libro illo eum descripsisse statuamus, quae cum prima vice ibi esset ei obtigerunt. a τὸν δεινα ita Graeci significare solent quos nomine appellare nolunt. Agamemnonem autem intelligit.b Fabulam habes apud Homerum Odyssi Xll. circa finem.

192쪽

LIBANII ORATIO

o omι των περὶ Καμάν- ας ) no' sabula ex Homero est. Virgilio item Eneid. l.

Ovidio in Ib. Hygino fab. II 6. dc aliis. Nimirum a signo Palladio abreptam Cassandram in Trojae eXpugnatione AjaX stupraverat, quapropter tempestas a Pallade abeunti Graecorum classi immissa ipseque Alax fulmine scopulo affixus fuit. d) τὸ: εν Λευκτροις &c. ) scilicet causam illius cladis referunt veteres ad Leuis inridas sic nimirum dicebantur Leuctri & Scedasi cujusdam silire) a Lacedaemo.niis quibusdam hospitibus stupratas, quam injuriam tamen ut scisci Lacedaemonio. xum populus recusabat. Rem omnem eXponit Diodorus Sic. Bibl. lib. XU. p 36s.& Plutarchus in Pelopida pag. 288. seq. Caeterum illa clade tam graviter assii istas fuisse Lacedaemoniorum res, ut nunquam pristino flori restitui potuerint, passim tradunt Autores. vid. Pausanias in Atticis&Boeoticis,Strabo lib. t X. p. 4i . A mi, lius Probus in Vita Epaminondae. e Ψάτε ορές9 Nimirum Lacedaemonii oraculo jussi sunt ut Orestis os a componerent, si res suas melius contra Tegeates procedere vellent. Ipsius oraculi effatum habes apud Herodotum in Clio p. 8 3.

viti Pallas. Quam ob causam Quod ultus exercitus ea non fui siet quae in Cassandram Ajax admiserat, quemadmodum &nos caedem Iuliani ulti non sumus.) Deinde vero an quisqvam sibi persuadere potest , magis in pretio Palladi olim fuisse Priami filiam, qVam nunc omnibus Diis hic est / Leuctricae vero cladis tam insperatae , post qVam depressa

mansit Lacedaemoniorum urbs,

principium quis nescit & argumentum tXXL Curant sane , curant mortuosqVoque homines, o Imperator, Dii, eorumqVe etiam curam superstites adhuc homines gerere vellent. Haec vero si ita se non haberent, nec in Beatorum insulas deducerent eos qVOS magni faciunt, nec Ossa eorum oraculis honorarent, quemadmo-

193쪽

DE ULCISCENDA IULIANI NECE .

dum Thesei & Orestis ossa). Et ego quidem existimo saepissim

Deos hoc tempore in concionibus suis sermonis argumentum facere ea quae passus ille fuit, i vamve infelix eius fuerit exitus, se ipsos invicem increpantes &ad vindictam cohortante S.

XXII. Si lesso enim dignus Hector visus est Jovi ob

sacrificiorum multitudinem ,

idemque Iupiter a Pallade ob errores Ulyssis accusatur quasi nullam hominis sacrificiis bene meriti curam gereret ; quid de eo inter illos cnon dicetur , qVidecem annorum sipatio Omnia cunctorum Graecorum sacra Obi-

viti Hic enim est qui vitam suam

in publicas curas, atqVe altarium

observatione divisit: Hic qui per V 3 myste-

quae Scyro insula occupata demum Athenas deportavit Cimon .vid. Plutarchus viistae Thesei ext r. & in Vita Cimonis p. 483. Pausanias in Laconi C. p. 84. g λα το πληΘ Ο των Θυσιων sci licet Hectore m ob sua m i n sacr i fictis di li genti a mpraecipue laudat lupiter apud Homerum Iliad. ω. v. 68. seq. imo & Apollo ibid.h Homerus Odyss. α. V. 6 I.

i ) ἐν τοῖς δ κα ε εσι ) Ipse Julianus ad Alexandrinos scribit opp. p. 434.) se ad

annum aetatis usque XX. Christianam Religionem secutum fuisse, gentilium autem viam X l Irnum lym insistere annum. Vel itaque dicendum est Libanium Donomne quo Gentilium ritibus Julianus adhaesit tempus h l significare, sed illud tantum quod ipsa elapsum est ab apostasiae suae tempore , usquedum omnes Graecorum superstitiosas religiones suscepisset : vel quod magis probabile est, eum numero rotundo omne id tempus designare tantum voluisse. λ ἶτο- ο ἐν τελετῆς μυρία ς) nimirum plerisque Gentilium mysteriis initiatus fuit de Mithriacis conflat ex oratione in Regem Solem, cujus Sacerdotem quoque se passim nominat, de Eleusiniis eX oratione in matrem Deorum ut de aliis nunc taceam. Ad superstitione in enim usque, Sacris hujusmodi deditum eum fuisse ipse Centilis Ammianus observavit lib. XXll. c. I a.

194쪽

LIBANII ORATIO

mysteria quam plurima Daemonum sibi conciliavit consuetudinem : Hic qui templis contemptim habitis ingemuit, quousque istud solum in potestate haberet, arma vero etiam, ubi tempus appeteret pro illis arripuit: Hic qui templa eversa Diis penatibus restituit, unave cultum his&reliquis omnibus reddidit: Hic est

' Titulum Pontif. Μax. aequalem Imperatoris titulo existi inans. Liban. or. VIII. p. 24s.

l ομιλησας Δαίμοσυ nimirum mysteriis hujusmodi & Sacrificiis credebant hujus aevi gentiles arctissime sese uniri cumDiis quibus ea instituebantur, ita ut ipsis quoque eorum qui ea faciebam corporibus Dii miscerentur. Vid. in hanc rem Porphyrium de abstinentia lib. t. sedi. 41. Hincque explicandum illud Apostoli in Ep. I. ad Cor. c X. V. et O. ου Θέλω δε υμας κοινωνους δα μονιων γίνοπι &ς Nam sicut nos in Φρικτοῖς illis μυς ρίαζ nostris& άν μάκτω Θυσία nostrum Deum & Salvatorem intime nobis uniri pie credimus , ita Daemoniaci quoque is ii κακόζηλοι suorum Daemonum participes & κοινωνους hujusmodi sacrificii siefieri opinabantur. m) ςενάξας μεν εως τουτ εξην μόνον scilicet antequam imperii gubernacula eapesseret tum enim ne prodere quidem animi sui sensa ausus, clam diis faciebat ut ipse scribit ad S. P. Q Atheniensium pag. et r. cons & Liban. Epitaph. in lulian.

pag. 2 66. in Si fides Libanio in 'EπιΤαφ. pag. a66. Religionis Telo potius quam Imperii cupiditate

armis Imperium occuparit.

o) χωρίοις ) per eos intelligo Angelos illos εγνάρχας ut Patres passim appellant,

sive Deos penates ut Romanis Scriptoribus audiunt, qui nationibus his vel illis speciatim praeerant. Unde & qui sacris eorum initiari cupiebant civitatis jus ut prius acquirerent obstringebantur,ut Eleusiniis sacris faetum novimus.

κινδύνους ἀνελων ) intelligit va-& alias hisce similes artes,quibus non ipsum deditum modo Julianum fuisse ex reliquis Libanii scriptis passim discimus, alios enim hujus rei autores nominare nil attinet sed aliis quoque eas exercendi licentiam ab eo factam esse novimus. Cum enim sub Constantio capitales hujusmodi artes fuissent, ut ex Libanio in Orat. de vita sua pag. II. constat, ut &ςX quamplurimis Ammiani locis, legibusque Constantii de Maleficis & Mathematicis in Codice relatis ; Julianus μάν τὸ ς ἐλει γερους Φόβου εποίησε ut Libanius in Vita sua pag. i. &in ἐπιταφίω Juliani pag. etsi . praedicat. Indeque etiam Mamertinus in Gratiarum actione ad Julianum hujus rei non sine insigni elogio p ῆτ' ο τους επι τη Θεραπέα των κρειτΤονticinia, aruspicinas, Astrologicas superstitio meminit.

195쪽

DE ULCISCENDA IULIANI NECE.

βάρων u 9 χἱiar αλλω τε αρ- qui sacrificia atque libationes velut e fuga reduxit: Hic qui festa dudum exolita renovavit: Hic qui pericula Deorum cultibus in . tentata removit : Hic qui nunquam mentem a recta de Diis sententiae vertit : Hic qui tenebras quam plurimorum dispulit , omnium ve expulisset nisi ante

quam praestare id posset) abi ille t. XXIII. Hic Iovi Regum Regi

curae est, utpote ejusdem cum eo prosemionis: Palladi vero Jovis filiae propter prudentiam : Mercurio ob omnis generis sermones: Musis propter carmina: Dianae ob castitatem: Marti vero ob bellicas virtutes. Qui Omne Barbarorum genus tam cum Caesar adhuc esset, quam cum solus im

Chron. ad annum 2378 qua vero vi a Julianus ad obtinendum id incesserit fuse docet Libanius Orat. in necem Juliani p. 29 O. seqq.r ως ομοτεχνου sic fere Ovidius : ἀυ m imperium cum fove Caesar habet.

Cujus, vocatus in Imperii consortium , tutelae se peculiari Athenis commendavit vid. Epistol.Iulian. ad Athen. Liban. Epitaph. in Iuliani nec. pag. 268. '- Cui furtiva noctu in Galliis sacra facere solebat, vid. Ammian. lib. 2I.

196쪽

Iσήων pag. r . sic etiam Zosimus lib. lli. cap. et s. de Juliano: ἀπροανσν ου πορρωτην περσων ηγεμονίαν ἀπωλώας καταςκσας ἔσχατης. Similia habent So crates H. L. ill, et x. Eutropius lib. X. cap 8. Victor, Ammianus, & alii: vide tamen etiam Zonaram Annal. Xlli. n. I 4. & Joan. Antiochenum in Chron. y ituet ο μεν εγγῖς Βα8υλων Ait LibaniusJulianum, praesens licet non fuerit, metu tamen in obedientia gentes continuisse. Hujus rei inox eXemplum subjicitqucul prope Babylonem vel potius Ctesiphontem, quae non longe a Babylone dista bat ludicra spe Etacula ediderit, omnibus tamen Romani orbis nationibus quiete inisterea agentibus, longis licet intervallis ab imperatore Romano remotis. Carte rum κελησιν αΘλα proposita a Juliano prope Ctesiphontem fui se, memorat quo que SoZomen. H. E. Ul. I. &eX eo Nicephorus At veroqvid κελητε: simi&quale spectacul um a Juliano prope Ctesiphontem editum, proliXe eXPOnentem vide Ualesium ad Socratis l. O.

3 29.seq. & Ammianus lib. XXV. c. 4.a ου του μῆ πάντα ταύτα) quantum enim metum Persae Iuliani Antecessori Conflammo incusserint, Libanius in Orat. περ, ιερων pag. 23. docet his verbis: o μεν γαρ εν τω τρέμειν h VM πέρσας ἁπαντα τον βίον εβίω φοβουμενο, ἀρ ἔκωςρν εξοδον εχων ωσπερ τὰ πωδία τὰς μορμονας.peraret, ita compescuit, ut Persarum etiam regiones, bellum illis inferens, plane evastaverit. Nationes autem quae ipso praesente quiete agebant, idem quoque faciebant eo absente. Ipse enirno prope Babylonem desultoribus praemia proposuit. Imperator vero Romanorum in orbe Romano haud degebat , omnia tamen quieta erant , timore praesentiae

defeetiim supplente, quod ipsum etiam ut contra Persas c exercitum duceret eum 9 incitavit. XXIV. Qinisq vis igitur ei succedit Imperator gratias illi se debere agnoscat. Hoc enim vel ipsae mulieres dicent, illi soli in acce-

197쪽

DE ULCISCENDA IULIANI NECE.

τ τα εκείνων των πόνων , ταυτα

ptis esse referendum quod omnia haec Persarum potestati non cesserint. Neque etiam moeniis nos amplius circumvallamus, neque frumenta congerimus, neque locum qVo nagivantes salvi simus circumspicimus, neque metus inter nos habitat. Neq; ut simile aliquid ac majorum nostrorum aevo eveniat veremur, quibus in theatro considentibus Sagittarii qui montem occupa Verant super Venerunt. Sed neq; amplius in militibus qui fines tuebantur , fiduciam nostram ponimus, qvorum Optima pars ut contraScythas militarent abducta fuit. Haec nOS a Iuliano habemus, haec a laboribus istis, haec ab ista expeditione: adeo ut homines nostrae fortunae insultantes, propriam tremere docuerit.

b 64 ύτστοιχίζομεν haec omaia Antiochenes non facere amplius dicit, quod

metus a Persis porro nullus siti, ita nimirum a Juliano castigatis. c) ύτε μήτι συμ8η τρῶτον &c. ) totum negotium luculente eXponit Ammianus lib XX lit, c. s. o ma , inqVit, cum Antiochiae in altos lentios nicis ludis, mimuiscum uxore immissus, 1n meriosumin quadam imitaretur . populo Venustate attonito, Conjux nisi somnus est, inqu/t, en Persae : cs retori psebi uni Uersa cerυicibus, exaeerυantia in se tela declinans, rispergitur passim. Ita ciυItate incεns ostrunca

t s plur bus onust prae a hopes ad sua remearunt. Et haec quit m GAPAns ie or fuseυenerunt. Eadem fere iisdem verbis leguntur apud Hegesippum lib. lli. de excidio Hierosol cap. s. d ήδε τοῖχ των ἐπι των οριυν ι ρο ιωτα ς) dicit Libanius militibus qui in praesidiis collocati erant ut tuerentur regiones Persiae, sinitimis non amplius opus esse , attritis Juliani fortitudine eorum viribus . indeque partem earum ut contra Scythas pugnarent abductam Nimirum Ammianus etiam lib XXX l. cap. z. Legiones ab Armenia ductas & Barbarorum istorum suroribus oppositas memiuit.

198쪽

XXV. Propter haec itaque aliave q van' plurima , quae sermone persequi aliquis posset, nonne auxilium feresὶ nonne investigabis' nonne punies eos qui Virum interfecerunt , die altera a legatis adeundum, dona ferentibus, ut ab ipsis quidem hostibus) relatum fuit/Experimentum cape o Imperator mei) consilii, auxilium para, & fortuna non deerit. Hoc tibi Thraciam ab agricolis cultam, hoc Thermopylas praestabit apertas, hoc in captivitatem abductos reducet, hoc praesentibus aliam fa

ciem reddet , fugis nimirum &

f ος της ὐςεραας εδέξατ άν &c. scilicet ad eas angustias redat hi jam persae sua

rant,ut per legatos pacem altera die denuo petere constituerint, quod Libanius etiam in Orat. περὶ ἱερωμ p 24. &de vita sua p 4s. dixit. Nec non in Epitaph Jul. p 3O3. nam semel quidem eos pacem jam antea petiisse & Libanius testatur de Ne-ce Juliani p. 32 et . & Socrates H. E lli. 23. τοσουτον inquit 'Iκλιανος) επολιορκειτον βασιλεα ωςε ἐκρινον πρεσβε ας χρησαBM συχν ς Dcετευειν τε ζημιω- Θηνα μέρ τι της μυτου πατρο ώ καταλυσας τον πόλεμον ἀποχωρήση. Verum spretas esse has Persarum preces addit ab imperatore, partim Maximi divinationibus decepto partim quod AleXandri M. Gloriam aemularetur cujus animam se habere putabat. De posteriore legatione, quam h. l. Libanius destinatam ad Julianum saltem fuiste ait, accipiendus esse videtur Autor Chronici Alexandrini qui scribit Regem Persarum Sabu ars actum sic enim Saporem vocat ) nondum comperto Juliani interitu , perculsum gravi timore legatum eX Armenia misisse Surenam qui pacem po eret, quam petitionem cum Iovianus lubentissime esset amplexus, Arinthaeum misit qui de ea cum Persis ageret Rem ipsam confirmat, in cir cumstantiis dissentit, Libanii tamen potiorem esse fidem, omnia accuratius exponis

denti tacite, nisi fallor, apparebit. g) δωρα αγ9jα,) dona ista Persarum Rex audita morte Iuliani Θεοῖς σωτηρειανίγηκε teste Libanio de nece Juliani p. 3 et 1. I, τὴν Θράκην &c. istas nimirum Regiones Barbarorum incursionibus maxime tum patuisse sepius allegat tutores testantur.

199쪽

DE LILCISCENDA IULIANI NECE

persecutionibus. Videbis milites tuos sylvas atque antra scrutari,

aliosve mactare alios autem trahere vivos, Venumve eos eXponere volentibus. Ad ista omnia auxilium feret Iulianus, omnia facilia reddens, &conspectum quidem militum fugiens , operibus tamen seipsum manifestans.

XXVI. Utcunque autem res ceciderit , feliciter tibi cedet ulciscendi illum studium . Aut enima convictis poenam sumes, quo

quid justius esse posseti Vel si elabi

qui hoc facinus admiserunt noverint,quod tamen ne fiat precamur ); propter animi tamen tui propositum bene audies & apud homines, &apud illum, &apud Deos, adeo ut eadem, qVae si poenam sumsisses te manebant, tibi umere eam) volenti sint ob

ventura ai) τὰρ ἀυτὰς) Equidem ut Miqvid hoc loco mutemus summa aliqua necessitas hauἀur et , sensus enim erit eosdem milites alios quidem ex hostibus interfecturos. alios vero vivos capturos. Commodior tamen mihi sensus emergere videtur ii τὰς σαυτου legam, ita ut Imperatoris milites intelligantur.

LIBANII Oratio

Ad eos qui molestum eum appellabant.

Eodem GODFRIDO OLE ARIO Interprete .

200쪽

Lib. V.

LIBANII AD EOS

ii, Otiavit nobis, Andromachus erat, juramento quod dicebat) confirman S. Fidem tamen etiam absq;juramento consecutus fuisset, utpote qui Vir bonus est atque honestus, nobisq; etiam amicus, taliaq; audire neutiquam amans. Adeoq; multum abfuit ut ipse , quae non dicerentur, contra me forsan fingeret. Ipsos itaq; qui talia verbis jactant ut probent luculente prOVOco, rogoq; ut veritatis aliquidine Te dictis suis ostendant, sed nihil omnino habebunt quod afferant. II. Primo autem illud quidem

merito aliquis miretur, cur praeteriti temporis spatio tam prolixo hac via accli sationeS non prΟ- cesserint. Alia enim qVidem complura sermonib' agitata fuerunt, multum quidem & illa a veritate aliena, &ab inimicis hominibus conficta, quibus tamen pudore postea sumandi, & in genua tantum non provolutis comissae stultitiae postulare veniam obtigit, quam consecuti etiam fuerunt. Haec vero criminatio) nunc demum in medium prodiit, septimo nimirum anni aetatis nostrae sexagesimi mense. Eam enim dicere non licet, ante quidem etiam in hominum ore versatam ad notitiam meam non pervenisse, cum talia ad eam pervenerint. Etenim άπαγγελων 'Aνδρόμαχ' Ω όμνυς Tnςεύετο δ' - κόμ λι

SEARCH

MENU NAVIGATION