장음표시 사용
21쪽
De APOLLONIO Dys colo, ejusque filio
HERODIANO , atq; aliis Grammaticis Graecis.
De Apollonio DTscob. I . ejus SVntaxeos libriininedita quaedam. a. Historiae mirabiles. 5cripta deperdita. 4. Index scriptorum in Historia commentitia quatuor libris sntaxeos laudatorum. F. De Herodiano Grammatico ejusfiscriptis editis cs Mn. 6.ae deperditis7. De Herodiano Historiae scriptore,quem ab Grammatico diversum fuisse demongratur. 3. De Grammaticis Graecis ab Aldo junctim editis. 9. De Hephaestione Alexandrino. IO. Hephaesiones Uarii. I I. index scriptorum in Hephaestionis Enchiridio ue Graecis ad eum scholiis allegatorum. I 2 .DeDionysio Thrace M Ss ineHiis in eum variorum Schobis. i Diovsii Thracis τέχνη γραμματικη nunc primum edita e ML HODstentano. I 4. Alii Grammatici Graeci editi, inediti ac deperditiwrdine Alphabe.tico recensiti. IS
POLLONIUS Mnesithei & Ariadnes F. Alexandrinus, cognomine Ostolus sive dissicilis, temporibus Hadriani& Antonini Pii Alexandriae floruit,magnum inter Gram- Λ maticos
22쪽
rἰbri V. cap. 7.maticos nomen consecutus, tum ob scripta quae ipse composuit, tum ob filium quem instituit Herodianum. Cognomen dyscoli a) a mo
ribus potius quam phrasi perplexa & abrupta vel a dissicultate quas Iroposuerit quaestionum tulisse duxerim , nam ut phrasis ejus nihil
iabet molesti,ita cum dissicilibus moribus pulchre convenit ejus ege-st is, qua compulsum auctor vitae refert , cum chartas non posset emere , b) scripsisse , ος,κω sive intesta. Vixit &sepultus est in Brachio sive c) Alexandrino, in quo viros doctos an tea Regum AEgyptiorum liberalitate nutritos constat. Apollonium hunc & Herodianum omnibus prioribus Grammaticis antefert Priscianus in praes lib. i. judicans eos quanto sint juniores , tanto perssicacio
res ingeniis floruise , diligentia valuisse , idque omnium judicio conse- mari eruditi morum. 'uid enim Herodiam artibus certius Z quid Apollonii scrupulosis quaestionibus enucleatius post inveniri ' Idem lib. 2. p. s8 i. ait Apollonium & Herodianum omnes antiqvorum errores Grammaticorum purgavisse. Iisdem maximis auctoribus confisum audere taGrammaticorum aliorum ante se errores corrigere , scribit praef. libri 6. & maximum auctorem artis Grammaticae passim appellat , ut
lib. 8. pag. 833. & in limine libri XI. & pag. 94s. Melius igitur Apo
unius , quem nos quantum potuimus siqui destinavimus. Atque initio libri XIV. Graecorum doctisiimi, s maxime Apollonius , cujus auctoritatem in omnibus sequendam putavi.
II. Scripsit teste Suida arR- των ζ λόγου μερων de Syntaxi partium orationis , sive ut Priscianus in libri XVII. exordio
η οτι ἐν τοί ς γυμνασίως δυσλυτους ἀπορίας ἔλεγεν. 'EΘἰς γαρ κν τοῖς άρ- χ οις σοφοῖς ρεις ενα τοπον συνέρχεBM, Rc til γυμνασίοις χάριν ο ινιγματωδεις ἶνας γ l ασαφρις λέξεις ψπέγγε ΘM. De quaestionibus hujusmo I Grammaticis confer joh. Ko Nerium c. io. Polymathiae. h) Idem auctor vitae : Τοσοῦτον δε ἡν πένης ο 'Aπολλωνιος , ως Οχομὴ γράφειντα ἐαυπῆ συγγραμμ ατα , λοι το μη ευπώζειν χάρτοις πριαδε . MOs porro antiquissimus scribendi in testa, ut vel eZΛtheniensium ostracismo ouini inbus est notissimum quem Theseus reperit. ε) De hoc Bruchio viri docti ad Ammianum XXIl. x6. & qui de Museo Alaxandrino scripsere Io. Fridericus Gro novius & Ludolphus Neo corus To Vlli. Antiqyitait.. Graecarum Jac. Gronovit.
23쪽
interpretatur , de ordinatione sive constructione dictionum libros IV. Idem Priscianus librum tertium laudat libro XVIII. p. II 34. Post editiones Graecas imperfectas, ' ex quibus unam ad manus habeo luculentis typis impressam ab Aldo Venet. 149S. l. cum Theodori Gagae Grammatica qui Apollonium in plerisque secutus est , optimam Graecolatinam debemus Trid. Sylburgio , cui nescio cujus docti viri latinam versionem & commentarium ex Italia obtulerat Io. Vincentius Pinellus, sed huic deinde praelata ab editore est versio Francisci Porti Cretensis , qui Graeca ex MS. codice Michaelis Sophiani emendaverat & suppleverat, ac notas quoq; addiderat, opusque suum morti vicinus legaverat Theodoro Sebastio , a quo illud Sylburgius deinde nactus est. Hic Graeca recensuit ad apographa Porti & Andreae Dudithii, quae ambo ex Sophiani codice descripta erant,&quoad libri I. capita XXI. conveniebant cum codice Palatino, quem cum Aldina editione in plerisq; conspirare animadvertit. Praeter versionem ac notas Porti, suas etiam addidit notisque Porti inspersit, adjunxit quoque Photii excerpta, in Hispaniis non diu ante publicata ex libris duobus Chrestomathiae Procli Grammaticae, cum versione & notis Andreae Schotti, praecipue autem indicibus utilissimis & accuratissimis haec Apollonii & Procli scripta illustravit. Francofurti apud Andreae Nechelii heredes IS9O. q. Possideo & ipse M Stum Codicem Syntaxeos Apollonianae trecentorum amplius annorum in charta bombycina , quem dono mihi dedit vir judicio&doctrina praestans Io Philippus Palthenius, Gryphisu valdensis Academiae cum viveret non inficiandum orna-
Gesnerias in Bibl. Aposionis Alexandre in col de constructione libri IV. impressimenet io ra 4. apud Aldum , , Florentia in g. i ta s. cue olym Roma , sed omnes sae edi- ιones =mperfecta sunt. Dcotius Sophianus υir Graecus, ta in ea tingua doctissmus,sendit mihi Henetι exemplar sitim fmpressum , cui multa folia, quae desciebant. m nu ad cripta erant. Nimirum in editionibus Graecis. quemadmodum & in Codice meo MS. desunt tib r. se et i s. p. 342. edit. Nech. a Verbis 'μA usqWe3d p. 3 32 ριγε τοι εν τοῖς πρώτοις. Et lib. 4. seci. O seqq a p. ad 33 o.
3zz. quae circellis inclusa Sylburgius exhibet, praeteream. Nota etiam trajectiones quod se St. i. libri II . legunt ut quae Uecheliana editio lib. r. se 2 3. habet R p. 38. R Verbi S των υπολειπομενων usque ad p. et r. init. Nec non lib. 3 sech. . mediae inserta quae in Necheliana p. is G. constituunt sectionem secundam.
24쪽
mentum. Hunc Codicem video eosdem habere defectus quos in editione Graeca observare licet, ut in nota adscripta exposui. In Bibliotheca Regia Parisiensi exstant praeterea MSS. ejusdem Apollonii opuscula tria , πεδι σαωδωριων , de conjunctionibus o πεδδὶρ ατων , de adverbiis et & περὶ αντωνυμιῶν , de pronominibus , digna profecto, inquit Clariis. Κusterus ad Suidam T. i. p. 28 q. qVae inlucem edantur , tum propter eruditionem & antiquitatem auctoris, tum quia saepe in illis veteres scriptores deperditi citantur. Ibidem , producit initium libri de pronomine , in quo allegantur Aristarchus,
Dion odorus Troezenius & Ibrannio.
III. A Suida diserte inter scripta Apollonii nostri memoratur Liber Περὶ κατεψευμενης .ς ίας , & idem Meursio videtur qui a Guti. Miandro Augustano sub ὶςοργῶν Θαυμασιων , Η floriarum mirabilium titulo prolatus primum R in lucem est donatusque latina versione , &cum Antonino Liberali, Phlegonte&Antigoni mirabilibus atque M. Antonini libris Graece & Latine editus Basil. i s 68. 8. Fuit Apollonius aeqvalis Phlegontis , a quo allegatur c. XL&XIII. mirabilium, licet illa quae Phlegon ex Apol- Ionio Grammatico profert,in hoc qui exstat ejusdem argumenti libro non leguntur. Itaque & Meursius non integrum Apollonii librum, sed fragmentum tantum ejus ad nos pervenisse existimavit , qua in parte libenter ei asstentiori Ab hoc Meursio meliorem Apollonii istius libelli editionem habemus vulgatam Lugduni Batav. I 62O. q. cum Xylandri versione, Meursii notis & de Apolloniis syntagmate.
IV. Scripta . OAonii deperdita .
Περὶ μερισμῶν των ζ' λογου μερῶν , de partitione partium orationis librἱ m. Suid. &auctor vitae quae Syntaxi praemissa legitur , is enim ait Apollonium scripsisseπεφ τῶν ὀκτώ μερῶν ζ λ γου : quemadmO- dum&Priscianus in exordio libri 17. Incertum hujusne partes operis fuerint quae ab Apollonio ipso in Syntaxi memorantur
' Xylander in praes ad Albertum a Steten : Cuor arte mitto lybelgos , eos aeos ex ve- rustis is membranis , rarissimo mih que aueas nMnquam urso literarum genere con scrutos, Merali permisH uispissim. optimique Principis ac Domini mei , in cu' Bibliotheca is codex abs me erat repertus , transscriptos se periore anno aso. 3σum ociosis Augusta essem , in latinum sermonem tranitub.
25쪽
lib. 2. p. II7. περι δεΘρων , de articuos lib. r. p. 77. περι προςτακτικαν , de imperativis lib. I. pag. 72. 73. 9 I. lib. q. pag, 297. 3 λῖ. περι μετοχων , de participiis. lib. 3. p. a O . 234. περ δεῖρρημάτων de adverbiis. lib. I. pag. 92. lib. 3. p. 2OS. 264. lib. q, p io δεσμων de conjuncitionibus f earum constructione s.
τω ρηματικω , ουτως ορίζεται ' ρημα ρῆι λεξις κατηγόρημα σημα νουσα. Priscianus lib. 8. p. 8 3 3. Apollonius siummus auctor artis Grammatica docens in primo libro de verbo. Definitioρηααr' in iisdem scholiis ad Dionysium haec ex Apollonio affertur : ρημα ἐHi μὰ
χης δμθεσεις δηλοῖ. Apollonius ipse lib. I. Synta X. p. 77. ως ἐπεδάκνυμεν εν τω μοῦ ρημάτων. & lib. 3. p. 2o8. άκωβάσομεν ἐν τω περὶ ρημάτων. Περι των - μὶ ληγόντων ρημάτων τ ιγαγων , de Herbo derivatis , desinentibus in μι , liber unus. Suid.Περ; ονομάτων , ητοι ονοματικόν. De Nominibus , Bber unus. Suid. Περὶ ονομάτων κT ψίλεκτον. De Nominibus hecundam varias Dialectos. Suid. Περὶ της ἐν θήλυκοῖι ονόμασιν άξειας , De Nominum foemininorum casu recto , liber unus. Suid. Περι παρωνυμων , de paronymis liber unu . Suidas , & Constantinus Porphyrog. c. 23. de Imperii administratione .
Περι συγκροτικων. De comparativis. Suid.
Γερι χοιλέκτων Δωρίδ' , 'Iά - , Αιολί - , ΑτΘ J D. De Dialectis Dorica , Ionica , AFolica , Attica. Suid. Περι Εημάτων ομηρ κων. De figuris Homericis. Suid. Apollonius ip lib. 4, p. 92ψ, ως δώκνυτ' ἐν τω περὶ χημάτων. Σ σαγωγη η περι παΘων. I Ne sive de passionibus, atque de figuris vocum Grammaticis. Suid. Stephanus in Kαρία. Etymologicum magnum in 1 -υM Di, ex quo disces hunc Apollonii librum etiam
commentario illustratum ab Herodiano.Περε τόνων κατηναγκασμένων, de tonis coaciis libri duo. Suid. IIερὶ τίνων σκολιων. De tonis obliquis , liber unus. Suid. Apollonius ip2 lib. a. p. i ἐν τω περὶ τίνων ἀκροβὰερον τά τοιαυτα επεδώ-
26쪽
προσωλων. De accentibus libri quinque. Suid. περὶ ςοιχέων. De literis sive Hementis. Suid.ι όρΘογροφίας. De orthographia. Apollonius ipse lib. 3. Syntac
pag. 27O. τἀ τοιουτου επελήςερον γέ δεικνυμενου δε τω πιρι ορΘε- γρο φίας. α θέσεων. De praepositionibus Suid. περὶ των Διδύμου 'NΘανῶν. De Didymi probabilibus. Suid.ωρ: πω σεως. De compositione. Suid.περ 2D φορουμένων. De iis quae duobus modii esseruntar. Suid. ζ πις , De vocula Mς. Suid. ερὶ γενων. De generibus. Suid.τ εμ πνευμάτων. De *iritibus. Suid. Apollonius ipse lib. q. pag. 3 i . 12πὲ, ων δε τω περὶ πνευμάrων ηκωβωσα. . κτητικῶν. De possessivis. S vid. περὶ συζυγίας. De conjugatione. Suid. περὶ γενῶν. Degeneribus. Steph, in Καρ-. Apollonius ipse lib. t. Syntax. pag. 28. Hτειρ' s 2U πλειόνων εν τῶ περὶ γενῶν.& pag. 3 o. καθῖτι παρε σαρ , ε - εν τα περὶ γενῶν. Etiam hunc
Apollonii librum commentario Herodianus illustraverat, ut ex laudato Stephani loco paret. Citantur etiam in Scholiis Graecis ad Apollonium Rhodium Apollonii & πρῶrον x πομνημάτων, de ab Etymologico M. in k φός , & σο*i k Glossae Herodoti. Sed plures fuere Apollonii etiam Grammatici. Vide supra lib. 3. c. ai.
V. Index Scriptorum in Historia commentitia & in IV. libris Syntaxeos Apollonianae
laudatorum . numeri paginas edit. Mechelianae , C praemissum capita Historiae
ABro Grammaticus 66. II 6. 224. I O. 18 I. a I9. ξφ τω πευ ἀντωνυμιή, de pronomine. I. 29. p. 66. Aristarchui reprehendit. IOj.
27쪽
INDEX SCRIPTOR. AB APOLLONIO ALLEGATOR.
mολίζεται - Αλκαου ποιηματα, δωροζετ' - άλκμαγγ. 277 Alcmam. m. Rnacreon. 2 37. Andron οντῆ τεταρτη ταν προς φιλι-ον Θυαων. C. 8. Arati versus, non nominato auctore. 99. Aristarchus Grammaticus-τα ποιηματα ἐθαυμαὼθη. 96. aI
Bacchylides Iovem ἀρἰςαρμον dixit. I 88. Callimachus 66 a I9.
Comanus Grammaticus Homerum interpretatus. 147. Ctesias C. 4O. αν τῆ δεκάτη Περσιαων. C. 2 O. Eudoxus Cnidius zντα, ἐβσψω Γῆς πενόD. C. 38. Eudoxus Rhodius C. 24. Euripidis Phoenissae. 62. Heraclides Grammaticus 3a8. αντο, πεψι καΘολικης προσωδίας de accentibus in universum IV. Io p. 26. Heraclides Cretensis ἐν τω πεφ των ἐν τῆ ἐλλαλ πολεων. C. I9. Hesiodus. y 8. 2O'. 24. Homerus I a. I S. 2O. 2 2. &c. versus ejus singulis fere paginis licet nomine non semper appellato. Ejus MAσεις variantes Is 9. locus ex βατραχομυομαχέα sed nec autore nec poemate laudato, 3O3. Menander Comicus. Is4. το παMενάνδεω , ά Λαχης , Λαχης Ι ΙΦIncerti scriptoris ra κατά τόπους μυθικόν. C. I 3. Phylarchus εν r, η ουων. C. Iq. v τι κ. C. 18. Pindarus 8O. 22 . 277. ἰῶ μiosi: κα . 138. locus dissicilis ἐταγξεν CG προν ματισαμένους.
ibid. Posidonius GrammatIcus RI. Sappho 28 S.
28쪽
Lib. V. cap. 7. Scymnus Chius. C. In Seleucus Grammaticus Homerum interpretatus ic7. Sophocles Ajace. s I. 2 13. Stoici 36. 7 . 279. 29s. 3OO, 3 4
Tacus D τω σ1 ερὶ λίθων. C. 36. Theocritus is i. ejus versus, non nominato auctore IO. I 2 s. Theophrastus εν τω περὶ *υτῶν. C. I 6. 29. 3 1. 32. 3, 34, 3. 3, 47.FO.εν τῆ ε τῶν φυτικων -τίων. 46. ει τω περι ἐνΘουσιασμων. C. 9. Theopompus ἐν τοῖς Θαυμασίοις. C. I. Io. Trypho Grammaticus 3 i. i .F2. F 3. y7. 71. Ι 8O. at . OI. I7. ε τ περι άρθρων de articulis. 3OI. εν στερι προθέσεων. II. Zenodotus Grammaticus Homerum interpretatus II. 3.164. IVI. Apollonii, de quo hactenus dictum est, filius HERODI ANUS Alexandrinus, Patre, a quo edo et'fuit, inGrammatica scientia neutiquam inferior, Romam se contulit, & Imperatori Marco Antonino se probavit , atqVe amore ejus dignus habitus , προσωδίαν suam Catholicam ei inscripsit, teste auctore vitae Apollonii. Artium minutipimus si citator audit Ammiano Marcellino XXII. I 6. & a Pri . sciano maximus auctor artis Grammaticae , una cum Apollonio patre frequenter laudatur , & pelagus post se traditur reliquisse scriptorumci, e quo pauca admodum,Veluti tabulae naufragium longorum temporum evaserunt , nihil enim Herodiani typis editum exstat nisi haec admodum exigua apospasmatia :I) πτερ των γριΘμων, ad calcem Apollonii Syntaxeos , in edit.
m)-δυσκλίτων ρημάτων. 3 'Eκ των Ἀρωδι παρεκβολ μαγάλου Haec duo apo- spasmatia exstant Graece in volumine altero Grammatico .rum Aldi , quod recenseo infra g. 9.
quoq ve in eodem volumine legitur, & praeterea ad calcem dictionarii Graecolatini&Latino Graeci Venet is 2 s. l. NSS. in Bibl. Regis Galliae, Eπιμευσμοὶ, κατ ἀλφάβητον.
29쪽
VIl. Scripta Herodiani deperdita .
'Eις τι ἀνεκφωνητον. Etymolog. M. in δυσωπειι s. In Apollonii πε, γενῶν, Stephanus in καρ α. Caeterum svidas in Λέπιρκcto tradit Lupercum Berytiuira libris XIlI. de generibus multa Herodiani κατευδοκιμηο sive emendasse & re istius tradidiss . . In Apollonii πς, παΘῶν. Vide mox infra in παθῶν.
viri docti qui Herodiani esse putant librum de vocibus Hippocratis qui exstat sub Erotiani nomine. Sed quid de illa conjectura mihi videatur, dixi lib. 4. c. 3 6. s. s. 'Eπιμευσμοὶ quorum partem M S. in Bibl. Regis Galliae exstare supra dixi, Suid. in καταπροίγετ . Schol. Aristophanis ad Equites V. 3 3. ad Aves 877. Etymol. in Ob ici Eustathius ad Iliad. g. pag. Α s. ubi num Herodianus sit auctor , videtur addubitar .
περι ορΘογροφίας. Priscian. lib. I. p F67. Stephanus in Kαρμα. περὶ παθητaκῶν. Etymolog. M. in άλαλη . περι παΘων in librum Apollonii, ejusdem argumenti. Etymolog. B M. in
30쪽
io Lib. H cap. 7. HERODI ANUS GRAMMATICus. M. in taeἱςυλλ' , & passim alibi, Stephanus in s E. Schol.
Aristophanis ad Lysistratam Vers. 994.Aνόμαλ', α σωλα. Etymologo M. in et Schol. Aristophanis ad Aves v. 48 s. & Etymolagi cum M. in *ωριαμος. 6μηροκὴ προσωλα. Suidas in uεμ6το. Hujus partes Iλιακην προσφ- λαν citat Elymol. M. in ubi bis male excussim nisiis
weγκη προσωλο Auctor vitae Apollonii Dystoli, nisi priγμευ-
σωεις Eustathio η μεγάλη ατροσμα , libris XX. ad Imp. Ma cum Antoninum. Idem auctor de Apollonii vita: καθολικὴ ολεγετ' οπι 2- μονοσυλλάβου λέξεως εως δισυλλάβου lege βου hoc est rεκασυλλάβου λαμβανε . Saepius citatur hoc opusτεπικsi a Stephano ByZ. qui librum vigesimum allegat in QSM. Laudat quoque hoc opus frequenter Scholiastes Apollonii Rhodii & librum vigesimum ad lib. I. v. I 2 89. Herodianum
primo Catholicorum laudat Priscianus lib. s. p. 723. ut omittam alia veterum loca quae notavit ClarissΚusterus ad Suidam T. a. p. 7 8. Hoc opus prolixum in epitomen olim contraxerat Aristodemus Grammaticus ut Suidas testatur. Aliam Epitomen MS. servat
Bibliotheca Bodlejana , quam legisse se testantur Benil ejus 'Epistola ad Millium , aliique viri docti. Haec Theodosium Grammaticum auctorem habet, eundem qui in Dionysium Thracem
scripsit. Titulus est : κανονες της καθολικης προσωδας , ζ ozφωτάτου Hρωλανου , ους περγέτεμε Θεοόόσι' ο Γωμματικός , ψυλάξας ρον Θοον των βιβλίων. Ere literaria foret, inquit laudato loco Clariis Necorus , si haec Epitome Theodosiis alia nonnusia veterum
Technic um opuscula quae in Bibliotheca Oxoniensi latent, in lucem aliquando protraherentur. De Constantini Lascaris Epitome MS. libri XVI. dixi infra in Catalogo Grammaticorum .
Συμ ' verba Rentieti sunt p.3r cum retulisset Hesychium AhX. in praef. Lexicissit referre se omnia manu sua scripsisse μετά πάσης ὀργότητ qm άκρβες ης γρα- ψης κατοὶ τον γραμματικον Ηρωδιανον , addit : Ego vero , qui Theodos; Motam έπιτομην της καΘολκ Herodiani hctitaυi, tes corporum huic promisso, veI nulgo modo sit actum ess .