장음표시 사용
41쪽
Demosthenis versus in prosa. 76. Dionysius sive Bacchius pedis genus ino'ς - Διονυσιακά c820
Genus Δοχμῶκον. οι Δραματοποιοι. Empedocles. a.
Euripides FF. Genus Euripideum 88 sive ληκύθιον. II. cro Genus Galliambicum 4 o. λελυμένον τῆ μέτρον. Uι δὲ γάμοι αμβοέλλονται , ως θήλειαν νοσον ἔχοντες , λο - σωματα, ἐτέλουν ς
Homerus junior filius Homeriis poetriae Byzantinae c93 Tragi cus unus E Pleiade s a.)Hymni jambo scribi soliti. I7. Ἱαμβοποιόι. 2 o. Iambelegi. si . Iambus dictus a Iambe famuIa Celei quae saltans ad hoc metrum solata cererem est, cum tristis si
42쪽
per raptu Proserpinae hospitaretur apud Celeum & Nerim ejus conjugem 8i vela Jambe puella quae hoc metro petita conviciis, se ipsa suffocavit id. & 87 vel ab anu hujus nominis quae in scapha lanas lavans Hipponactem scapham tangentem his verbis repulit: ανΘρωπ άπελΘε , τίω σκάφν ἀνατρέπεις. 8I.ὰ ἰαμ- βξειν λοιδορῶν, ,πο ζ ἰβάζειν. id. Iambici carminis quatuor genera: Comicum, Tragicum, Satyricum & Iambicum specialiter ita dictum, singulorumque proprietates. 87.
V μεχικος s) Hephaestio ipse intelligitur.
Molossus Pyrrhi & Andromaches F. a quo dictum pedis genus in carmine, quod ille hoc metro odas dixit in templo Dodones s8 a.
Phrynichus Tragicus. 3 2. Phrynichus Comicus. 3 9. Pindarus. 68. Genus
43쪽
Genus Pindaricum s I. ενδεκασλαβον. 46. Plato Philosophus. s. Plato Comicus ἐν ξαντυπις. s I. Pleias Tragicorum sub Ptolemaeo. 'a.) c 33 Poetarum versus q vi non nominantur. a. 3. . &c. Politicum carminis genus. 9 I. Praxilla ἐν λΘυώμβοις, εν ώv sim ea*ομενν Αχιλ υς. 9.
Πυθικον genus Heroicum sive Hexametrum , quod Pythius Apollo usus illo in oraculis. a a )Pyrrhus cui primus epinicius hymnus pyrrhichio metro compositus. 8 i. Rhintho ἐν Ορθη δράματι. d. oι ρυΘμικοι a Metricis sive Grammaticis distinguuntur. 78. Rppho 3 O, 3 6, 3 7, 39, P, 47, 9, π, 3 8, 68, 7O,74. Genus Saephi '
Simonides ejus Epigrammata. I ,6ψ,6 s. o 2.9 Sophocles Electra k
44쪽
Sotades a Ptolemaeo Philadelpho occisus quod conjugium cum soro re reprehendisset so ejus Αδωνις 'Iλιάδαὲ ε ραψε Σωτάδες , μεταθῶς τοι ἶ ποιηἶ εις Πιον μέτρον O. genus Sotadeum 3 7.
Stratis λυροποιος Anacreonti amatus.
V τεχνικός. 77 intelligitur ipse Hephaestio. Telesilla 36. Theocritus. 4. Bacchylidis 9 φΘεγμα ,1 καλος Θεόκροτο- ἡ μόν γ
Theopompus Comicus. 43. genus Theopompeum , quo ille usus est iν Πιramis. ibid. Timocreon Siculus , κομψὸς - 4o. ejus ασμα. id. Epigramma
Timotheus. Ejus νομοι κιθαρ ικοί. 66. Tragici. 2O. 74. Vide&uipra, Plejas Tragicorum. Xanthus ἐν τοῖς Λυδιακοῖς. F. Ζαχαροου μεγάλου πι κλυτε κἔρε 88. versus Christiani Poetae ex hymno in S. Iohannem Baptista . XIII. Fertur in multis Bibliothecis manu exarata DIONYSII Thracis τέχνη Γωμματική, sane antiqua & celeberrima pridem, communique usu trita, & plurimorum illustrata commentariis , qui Eustathio plus simplici vice laudantur Oi τῆς Γ μματικῆς ἐomm . In hac τέχνη leguntur quae e Dionysio profert Sextus Empiricus adversus Grammaticos. Nomina eorum quorum commentarii in Dionysiii τέχνη una cum ipsa feruntur manu exarati, stantPorphyrius, Diomedes Scholasticus , Melampus, Stephanus, Georgius Charroboscus , & nheodosius Alexandrinus. Caeterum in MStis horum Commentariorum Codicibus magna confusio. Nam quae in MSto Holstentano referuntur v. g.
ad Melampodem , haec in Codice Regis Angliae, quem evolvit Clariis Benileius, exstant sub nomine Diomedis. Non raro eadem ite rum iterumque repetuntur sub diversis nominibus, vel quoquel in Anonymi ἐειγμα ἀκεφάλοις. Non etiam usque adeo certo constat, quisnam fuerit Dionysius ille Thrax τέχνης auctor. Suidas quidem memorat Dionysium qui a patre TeroThracis nomen tulerit, licet ipse natus esset Alexandriae. Hundati fuis se discipulum Aristarchi Grammatici, Romaeque docuisse Pompeji Magni tempore, & Tyrannio
45쪽
ARS GRAMM. ET IN EAM COMMENTARII MSS. ar
rannionis prioris praeceptor fuisse, pluriiDaque scripsisse καμματικά τε κῆ πωταγματικα f Gπομνηματικά , ubi καμματικἀ accipio de institutionibus τεχνικ ς, σ-rαγματικἀ de libris singularis argumenti,& Oπομνηματικἀ de commentariis in Poetas vel alios vetustiores scriptores. Hic idem est Dionysius Thrax quem Strabo lib. XIV. notat, cum Alexandrinus esset, dictum tamen fuisse Rhodium, ut nempe donatum Rhodiorum civitate. Quod vero Etymologici Magni auctor de Dionysio narrat, idem quoq; iisdem verbis scriptum reperio in scholiis ad Dionysii τέχνη in editis : Διονύ φ ο Θυιξ. εον ήτιελεγετο , ἡ τὸ τραχὐ της φωνης , - οτι τῆ ἀληθέα Θρὰς ρ. robro, A ο Διονύσιλ μα ητὴς F ADtaρχου. Καὶ τὸν εαυζωα αυν ἰωκας σας , αν τω -Θει - E Tρμγωδίαν εἰωκάψει, α το Siζειν ἀυτιν - σαν ita legendum in Elymologico pro Euo Te γωδίαν. At in iisdem scholiis alibi : Διονυσιος ο Θυέξ
Libri sti Pars Tertia.σωπων ' al. Πησου. Nescio an huc facit quod Suidas Dionysium Thracom ait suisse T re, nam is eundem illum cum Dionysio Aristarchi discipulo facit.
46쪽
tatem, perspicuitatem & acumen digna est quae lucem videat, & cujus editionem pridem moliti sunt viri docti Maussacus & is. Vossius. Igitur non ingratam me rem puto facere Graecarum literarum studiosis,si eximium hoc monumentum praesenti loco cum eis communicem ex apographo Holsireniano, quod exstat inter MStos Codices Bibliothecae Iohanneae hujus Urbis Hamburgensis.
Ars Grammatica . CAP. I. ΠΕΡΙ ΓPAMMATIΚΗΣ. De Grammatica u
q. Περο, η De pluribus Dionysiis Grammaticis infra hoc capite.
47쪽
48쪽
ra Li H ev. . DIONYSII THRACls
49쪽
50쪽
ρίων η προσηγορικων όμωνυμως τιθεμενον , G- δηλουν επα νον η ιόγον. Λαμβάνεται δε
Πρός τι δε ἔχον ες ν, ως πατηρ , ρος , Φίλος, δεξιός. Ω ς προς τι δε ἔχοντά