장음표시 사용
371쪽
nectere pergant) acquisiturum esse respondit. Quo facto alium ovendam sententiam dicere jussit, qui ei praedixit, fore quidem
penes illum victoriam, non sine vulnere tamen. Illud vero manu
ipsi esse infligendum addidit, eo quoq, cujus manu infligi deberet nominato: imo & id adjecit, perexigua opus illud esta habiturum medela. Iamq; navibus milites fuerant impositi: ipse vero in coelum erectis constitit oculis, cumq;tesseram inde accepisset, tribunis, quam maxime fieri poterat secreto, & per hos reliquis eam reddidit. Atq, ita navigabant illi, navibusq; exscendebant, jamq; proximi ex hostibus eos adventare percipiebant , qui tela etiam in eos conjecerunt. Verum nihilominus ripam praeruptam , quam pacis
tempore, nemine Obsistente, media luce, vestibusq; & armis non impediti, tentare vix ausi fuissent nocturno tempore vix ausi fuisse seni ; nocturno tempore, &qvidem armat hostibus capiti imminentibus conscenderunt. Quod qua ratione fuerint executi, ne nunc quidem interrogatis nobis dicere est expeditum , adeo non
hominum istud erat opus, sed Dei cujusdam, manibus suis quemlibet militum suble vantis.
372쪽
CXXVIII. Ripa vero conscensa caedes statim miscentes,eos quidem qui surrexerant obtruncarunt, alios vero, malorum somniorum eis facti autores, dormientes interemerunt. Nullaque alia re vigilantium conditio melior erat conditione dormientium, qVam q uod illi quae patiebantur distincte perciperent: siqvidem nostros irruentes repellere ne illi quidem potuerint. Cum autem noctu & in tenebris ista gere rentur, multi quidem in homines multi in arbores quoq; gladii vi brabantur. Harum autem percussarum sonitus quem edebant signum erat : hominum vero qui vel accepissent jamjam, Vel acciperent , vel accepturi vulnus essent morientium itidem & supplicantium,undiquaq; exaudiebatur
clamor Nostri vero caedes edentes gressum promovebant: tantumq; terrae obtectum occisorum cadaveribus fuit, quantum mortuorum millia sex obtegere valeant. Et nisi praedae inhiantes defunctorum inhaesissent cadaveribus, sed ad urbis portas procedentes eas vel aperuissent vel effregissent;occupata certeCtesiphon, urbs tantum ubique celebrata ab eis esset. Verum aliter facientes aurum tantum atq; argentum, &eqvos prostratorum sibi compararunt : posteraque illucescente die CXXVIII. τῆ δ' ήν ἀναβα-
λου δε ταυτα ἡ κτύπο- , οἰμω γη δε ηκέετο τετζω μενων , σκομένων , μελλόντων , λυμενων , ικετευόντων. - σφάέοντες , γης τοσουρον εκεκρυάο νὰ των πε βωκότων σωμασι , ἰσον ού καλύψαιεν εξακικίλιοι νεκροι. εἰ
373쪽
cum equitatu hostium manus con .
ferre coacti sunt. Qui primo quidem impetu graVis admodum nOstris fuit: mox tamen ab aliqVomilitum nostrorum ex sepe procurrente perturbatus fugam arripuit. Reliquus igitur etiam fluvium traiecit exercitus, cumque oculos isti quacunque versius cum stupore circumferrent; in fluvio se lavabant stragis illius autores.
Fluxitq; Persarum fluvius Tigris, Persarum sanguine infectus. CXXIX. Iam igitur quaeso aliquis Persarum in nostras terras in- Vasiones, patrataq; singulis facinora secum expendat : cumq; illis tam frequentibus unicum hancce comparet. MOXque eum deprehensurum puto, praeclara qVidem illa esse, sed ab istis tamen longissime superari. Illa namq; resistente nemine , haec Vero multis occurrentibus, ut pugnarent, fuere patrata. Adeo ut si quis rogaret ex Persis, an non ea quae fecerut non fecisse, neq;, ea quae tulerunt, passos sese esse mali nil omnes facto a Rege initio fassuri sint, multum ab his quae Iulianus gessit, ea quae illi fecerunt vinci . EjuS-dem autem rei hoc quoq; habeo
argumentum. NunqUam eo Persarum irruptiones Constantium adegerunt ut pacem posceret. At vero Persarum Rex, cum ista quae
374쪽
hactenus exposui patrata essent, aliquem misit, qui peteret ut bello jam finis fieret , &simul polliceretur amicum victori fore re
gnum suum, si ulterius progredi
nollet.CXXX. IIle autem qui ejus rei
gratia venerat,vir natalium nobilitate conspicuus, ad fratrem ejus a quo missus fuerat ingressus, ciste enim cum nostris expeditionem illam contra Persam susceperat, genua ejus tetigit,& ut cum Imperatore colloquendi copiam sibi faceret rogavit. Hic itaque statim cum gaudio ad eum, &tanquam acceptissimum nuntium afferret subridens,accessit, remq; Omnem exposuit, evangelia sese accepturum existimans. Iulianus vero tacere eum tacentemque Legatum dimittere jussit, quin & ut cognationem, cum Persarum Rege sibi intercedentem , conversationis cum illo causam fuisse fingeret, praecepit. Componere enim bellum nullo modo volebat, pacis Vero mentionem militum impetum retundere putabat. Illi enim, uti arbitror, ubi pugna supersedere se posse norunt , male in ea se gerunt si committere illam adigantur. Atque propterea intradentes conclusum retineri suave pacis nomen mandavit. At q vis quaeso alius, monstraturus suis ψε γν σεπόμ ον υταυΘ' οὶ -
375쪽
ἀγερρο - , , μίων ἄτερ' -- quantum auspiciis suis valuerit, ad concionem exercitum non advocasset, ut de rebus istis ad eos quoque notitia perveniret CXXXI. Verum Iulianus ad pacem provocatus , moeniis appropinquas ad pugnam, collocatos in iis milites, provocaVit, mulierum id esse ajens quod faciebant, id cotra quod refugiebant virorum. Cumque illi resiponderent,ut Regem qVaereret, oporte re, atq, illi sese ostenderet ; Arbelam videndi atq, peream transeundi eum desiderium incessit; quo scilicet post reportatam ab Alexandro victoriam, hoc quoq;quam ipse reportaturum se ibi
sperabat celebraretur. imo in animo habebat, omnem terram qua Persarum continetur potentia , quin& vicinas illi regiones pervadere. At licet auxiliorum quae expectaverat neutra,neque suorum neq; Socii s Armenii) adventarent: cum nempe ista Regis illius gentis perfidia, illa vero hoc fuerit remoratum, quod, uti ajunt, sub initium statim nonnullis in Tigride sese lavantibus hostium telis confectis , pugnam cum eis committere ausi non fuerint: quodq; Ducum & tribunorum inter se contentiones otium militibus fecerint: uno enim prΟ- moveri exercitum volente, alterVy χ eum
376쪽
IIS Lib. V. cap. eum ubi erat subsistere svadens, eo quod gratiora suaderet praevaluit) non tamen id Imperatoris fregit animum. Verum absentes parum quidem probavit, eademta m e n, ac si praese nies es lan i, facere sustinuit, ipsumque Hyrcania, atq; Indorum fluminabanimo ejus jamjam obversabantur CXXXII. Cumque jam eo universus spectaret exercitus, jamque iter alii essent ingressi,alii vero ad illud ingrediendum sese ag cingerent , Deorum aliquis eum ab illo avertit, reditus, ut in proverbio est meminisse jubens. Naves autem quicqvid contra opti, mates statuerent igni permisit, illi enim potius quam hostibus erant permittendae. Optimo autem consilio factum id fuit, eo quidem cujus potissima in exercitu erat autoritas repugnante, Iuliano vero ut fieri id permitteret tandem obtinente. Celerrimo
enim maximoque impetu Tigris in
proras navium irruens, efficiebat, ut complurium manibus opus illae haberent, oporteretq; plusquam dimidium exercitus iis protrahendis adhiberi. Hac ipsa vero ratione quo minus pugnare possent milites impediebantur , imo &cum iis reliq vo exercitui a pugnis
erat abstinendima. Praeterea ignis
illa mollius sese gerendi incita-
377쪽
IN IULIANuM IMP. 31 π μαλακίζεw-αννp- mentum militibus abstulit. Quis-κει τὸ ὀ Q α δὲ, kessi, qyis enim nihil facere secum sta-
νης δεῖ Πλει , τις δε ψιλης τε cui iste iis tot retinere naves, licet vel maxime voluissent, inde patuit , quod ne illas quidem quas superstites reliquis manere jusserat, quindecim inquarn i stas , quae ut pontibus struendis inservirent fuerant servatae, salvas praestare potuerint. Cum enim vehementior fluminis esset impetus, qVam
ut vel nautarum arte vel tot trahentium manibus vinci posset, &naves & impositos eis vectores in hostium manus conjecit. Adeo ut si eos, quorum jactura fuit, istum ignem reprehendere opor teat , Persis omnino illud sit faciendum, qui etiam ut fama est saepe de eo fuere conquesti.
tum suppeditante processit eXercitus , ad sinistram manum fluvium habens. Fecitque iter per Regionem multo quam prior e rat praestantiorem , quamobrem captivos quos nactus fuerat viae ductores) cum omni fiducia & securitate secutus est. Cum autem
finibus plantis & arboribus consitae regionis jam superatis , in me-Υy 3 dio,
378쪽
dio esset regionis istis quidem destitutae, cetera nihil illa deterioris ; edixit exercitui Iulianus, ut de viginti dierum commeatu sibi prospiceret. Tantum enim aberant ab optima urbe, in nostrarum Regionum finibus posita. Tunc itaque primum Persarum acies in conspectum se dedit , &militum numero fatis apte disposito , &auro in armis refulgente quamplurimo conspicua. Cumq;
mo ab iis fuisset prostratus, eoq; facto omnis exercitus ad manus Veniret; neque equites neque pedites scutorum nostrorum ferre potuere conspectum, sed inclinata acie fugam statim arripuerunt, in sola illa militaris scientiae parte maxime exercitati.CXXXV. Post haec autem nul-Ia amplius fuit instructa acies, sed insidiae tantum, & ignobiles paucorum eqVitum proruptiones,nostri scilicet exercitus postrema exfossis quibusdam assilientium, &tum quoq; caedi potius quam caedere solitorui Nostri enim pedites , equitum Persarum lanceas corpore inclinato subeuntes, gladio confossis equis, utrumque Sceqvitem & eqvum prostratum in terra tenebant, & illum quidem ad vuln' accipiendum quam ma-rime opportunum, utpote ferrei
πόρρωθεν. ἰαύοντες ει τοξότη το
379쪽
thoracis onere suppressum. Sagittarii autem eminus noxam in ferre valentes, dum tela in milites a dextro latere freqVentia , committebant, eos ut & intentos ad illos haberent oculos,& procederent tardius adegerunt. Perrexere tamen in itinere , neq; in
eo telorum nube sese impediri passi sunt. Imperator enim eqVites qVacunq; opus esset adducens, parti exercitus amictae subsidio semper erat, turmasq; ab iis apua quos tuta omnia erant, ad eos abducebat qui opus illis haberent, Ducum vero optimos quosq; ad tuenda exercit' postrema ablega bat. Huc usq; itaq; victor semper Julianus processit, ego Vero cum voluptate orationem protraXi. CXXXVI. At vero quae seqvuntur o Diti quae fortunae vicissitudinest qui mihi sermo deinceps instituendust An ut sit lentio premam reliqua jubetis , finemq; faciam orationi laetioribus t Multa Vobis, o Auditores , ob emissos nunc gemitus obVeniant bona. At quid vobis deniq, faciendum videtur an finiri orationem an continuari placet i Equidem videmini re enarranda externari omnes, ut loqui tamen pergam 1 meeXigere. Loquendum itaq;&ut faces At tandem falsa de exitu Iuliani opinio essiciendum .
380쪽
CXXXVII. Nimirum cum de rebus suis Persa jam desperaret, omnibusque manifestum esset debellatum jam cum eo esse, ipseq; timeret ne optimisRegionib8 suis occupatis, nostri in iis hybernarent: jamq; designasset Legatos,&dona parasset , in quorum numero corona etiam erat; atq; adeo
in eo esset, ut insequenti die cum supplicibus verbis ea mitteret,pa cisque conditiones a Iuliano acciperet: Dum per universium eXercitum alii quidem hostes eos appetentes depellendo, alii vero vibus graves ei non erant iter
aciendo essent occupati: vehemens autem derepente procella pulverem excitaret, coelum nubibus obduceret, atque iis qui facinus aliquod machinarentur ad illud perficendum quasi suppetias ferret 3 Imperator perruptas exercitus partes rursum sibi invicem juneturus, cum unico satellite sese proripuit. Hasta vero equestris in eum inermem illata, prae nimia enim , ut ego quidem arbitror, confidentia ne thoracem quidem induerat, per brachium in latus irrepsit. Sicq; in terram devolutus fortissimus Princeps, cum sanguinem cerneretprofluentem, id quod evenerat sibi, occultare cupiens , et quo rursum conscenso, cum vulnus ei illatum sanguis proderet, semper iis quibus pro-