장음표시 사용
441쪽
Lib. v. e. XXX. 42 rcaeteros Atticos facetum celebrat Cicero in Oratore c. 26. unde & plura apophthegmata ipsius a Plutarcho, Stobaeo& aliis feruntur, in quibus & illud quod dicebat Draconem leges non attramento sed sanguine scripsisse , ut praeter caeteros narrat TZetZes Chilia d. V. Verssis a. seq. ubi Demades dicitur ρητωρ θμάτων λογοις. Alia ipsius collegit magnus Erasmus libro Apophthegmatum sexto. Sed eodem Cicerone teste nihil scripsit Demades. Ita enim ille in Bruto c. '. is cujus nulla exstant scripta, Demades. Similiter Quintilianus XIL,i O. at in agendociarissimos quosdam nihil posteritati mansiurisque mox literis reliquisse, ut Periclem. Demadem. Ex hoc ipso quod de clarissimo Oratore istud affirmat Fabius, eumque Pericli adjungit, fatis apparet loqui ipsum Tulliumque de Demade illo veterum scriptis decantatissimo, non ut erudito ViroIoanni Meursio in Bibl. Attica visum, de Demade altero oratore Suidae soli memorato, aliis omnibus incognito quem prior adoptaverit. Extat tamen prioris illius Demadis nomine velut post mortuum jam Alexandrum dicta oratio Ga ερ δεκαετίαι, sive pro suis per duodecennium proximum gestis Apologia ad populum Atheniensem. Athenienses enim ω-ΑΘΩιυοί non Olympiadem adloquitur, ad quam a Demade scriptam esse hanc Orationem Suidas auctor est, parum accuratus au Chor. Non abrosupposititia videtur Dionysio Petavio quem vide lib. 1: Epis . . etsi in illa ex nautisse alibis, in forum translatis a Demade, videri possit illud
ΘΓα τῶ icμα n. Itaque & pro genuina Demadis habetur a Nic. Cauiastino lib. i de eloquentia sacra& profana c. 34. Vossio de natura Rhetoricae p8 . aliisque quam plurimis. Graece primum edita fuit ab Aldo Venet. is in fol. deinde ab H. Stephano is s. fol. cum aliis oratoribus, denique Graece & Latine a Iano Grutero, Hano V. Isi'. 8.una cum Dinarchi, Les non actis, Lycurgi & Herodis orationibus. Fragmentum tantum Orationis non Orationem integram ad nos pervenisse putabat Claris s. Neocors eruditis notis ad Suidam, a quo praeterea Demadi eidem spraeterrem ut existimo) tribuitur Δηλου
XIV. LESBONAX cujus orationes XVI. Politicas legisse se testatur Photius Cod. LXXIV. antiquior fuisse videtur Viris doctis Lesson acie Philosopho, discipulo Timocratis Mytilenaeo , Po-
442쪽
4δη LESBONAX. Lib. IV. e. Imrtamonis qui Tiberio imperante Romae Sophistam egit patre, de quo
vide Lucianum de saltatione l. p. 8IO. Suidam in Aεσβ.& Ποαμ. &inscriptionem veterem Graecam quam edidit Bethelius ad Stephanum Byg. Lesbona et is Rhetoris vix duae orationes e sedecim illis Photio lectis existant, una perbrevis ut habet titulus, etsi per totam orationem ne verbulo quidem mentio Corinthi occurrit, sed Athenienses in illa inflammantur, ut de Thebanorum se ulciscantur injuriis. Aliens sive exhortatio insignis ad eosdem Athenienses,ut adversus Lacedaemonios fortiter rem gerant. Nisi vero a juniore Sophista viderentur hae orationes scriptae esse, ad tempus belli Peloponnesiaci A. 4i h ante CHRISTUM natum, qua ratione hic Lesbonax aequalis esset Antiphontis & antiquissimorum Graeciae Oratorum. Sed Herodis Attici & aliorum exemplo constat Rhetores juniores Atticos c perinde ut de latinis res nota e Seneca &Quintiliano) exercitii caussa argumentum tape ex antiqua historia repetisse. Igitur neutiquam necesse est hunc Lesbonactem antiquiorem haberi illo Mytilenaeo , quem *ιλοσο*α scripsisse Suidas testatur, etsi eundem esse fateor nullis me posse certis argumentis demonstrare. Primus illas duas Lesbona stis orationes Graece vulgavit Aldus Venet. Is I 3. lat. Inde Henricus Stephanus A. 137s. fOLuterque cum orationibus AElchinis , Lysiae & aliorum. Pr'trepti- cum Latine vertit Guil. Canterus & ad calcem Aristidis sui edidit Basil.
l. Utramque Graece & Latine, priorem brevem cum sua vel Andreae Schotti ut suspicor,alteram cum Canteri versione ulgavit Ianus Gruterus Hanov. 16i p. 8. una cum Orationibus Dinarchi, Lycurgi , Herodis & Demadis. At junior ut existimo fuit Lesbonax
Romanus Grammaticus cujus E ημάτων de figuris Grammaticis
spiritus& dictionibus exstat MS. in variis Bibliothecis Galliae atque Italiae, & una cum Tiberii, Herodiani, Apostolii & aliorum monumentis similis argumenti Graece & Latine A. 16 3. vulgare Voluit Leo Allatius, neque enim vulgavit, licet edita memorat Labbeus
p. 383. Bibl. novae MSS. qui tamen ipse vidisse ea se
443쪽
DEMETRIUS PHALEREUS. Lib.IV. e. XXXI. 42ῖ
De Rhetoribus antiquis DEMETRIO, HERMOGENE, LO
I hr de elocutione sub Demetrii Phalerei nomine editus , alter in junioris Demetrii Rhetoris esse videtur, sub M. Antonino vixit. I. optaeditiones N interpretes. Index Scriptorum ab eo allegatorum. I . Hermogenes Tarsensis. 4. Opus illius Rhetoricum quinque scriptis consans. Mitiones cs interpretes atque Schobastae Graeci editi, inediti atque deperditi. 6. Hermogenes alii duodecim. 7. . In dex scriptorum ab Hermogene laudatorum. 3. Longini Eber. '. 0us editiones cs interpretes. I O. Alii Longini b. Index scriptorum ab eo laudatorum ex Clari L. Hadponi editione. I i. Striptorum Longini deperditorum Catalogin. Aphthonii Progγ-mna mam IJ . Theonis. I . Index Scriptorum ab Theone laudatorum. I s. Rhetores ab Aldo editi. I 6. Index scriptorum mGraecis ad Aphthoniums Hermogenem Commentariis allegatorum. I7. Thomae Galei V. C. Rhetoresselecti. 18. Matthaei Camarista Compendium Rhetoricae. I9.
DEMETRII PHALEREI nomine exstat libellus in sigms
& lectu dignus iομίευέα,de elocutione tuor, tenui magnifica, polita & gravi, Sed facile suboluit eruditis homin bus auctorem ejus non esse posse veterem illum, cujus Laertius vitam stripsit,Theophrasti discipulum , a ultimum ex Atticis qui dici possis Ovitor, ut Tullius & lib. X. cap.
' Francisco Vavassori lib. de ludicra dict pag. ars. Herm. Conringio praef.it. ad FP stolas suas, Joh. Jonsio aliis C. ab Dixi de tuo Demetrio nonnulla lib. 3. c. Ir
444쪽
r. Quintilianus de Demetrio Phalereo loquuntur. Nam licet nihil habet elegantia, judicio & eruditione illius indignum, multa quo paucis docet, tamen ut Valesius p. 67. ad excerpta Petresciana &Tho. Galeusin notis ad Demetrium observavit, se ei. 23 laudatur Artemo, qui indicem Aristotelis Epistolarum scripserat , qui quidem longe post Demetrii aetatem vixisse videtur, Seet. 76. Nicias memoratur pictor, qui vixit aetate Regis Attali, ut docet Plinius lib XXXV. cap. ii. Demost lienem&Xenophontem,a quibus non multum aetate Demetrius Phalereus afuit , laet. 77. vocat. De Comoedia seel. non modo tanquam quae jam sua aetate desiisset loquitur, sed etiam velut ipse non natus Athenis, Ηἰκιζον inquiti Menandri itidem Comoedias quod sedi . i' 7. Philemoniis vero legi, vix potest scriptum esse a Phalereo qui Menandri aequalis erat. Postremo secl. 3o8. laudatur Demetriti ipsius Phalerei vox, qua Crateri Macedonis spiritus contumaciamque notavit. Nec verisimile est ita a se ipso laudatum Demetium Phalereum, cui tamen velut auctori non heri demum vel nudius tertius, sed jam ante aliquot saecula tributus fuit ille libellus , ut constat ex Epistola Theophylacti , quam inter illas a Meursio editas incassum quaeras, sed quam cum Petro Victorio b) communicavit e Codice Bibl. Vaticanae Guil. Sirletus: et 3πέ
certe Demetrium auctorem esse non dubito, tot codicum consensu&Ammonii auctoritate permotus,qui commentario in Aristotelis librum avgι p: a. ejus meminit his verbis: G καθάπερ Δη-μWOm W-M γογραφικῆς ἰδέας βιβλίον συγκάφας, 8-6ἀυγ δ - κάψας τάχ' ἐρωίωέας , καλῶν ερ- έ- άω Mγοκαψικ ἰ ἰλαν.
oniam vero inter Demetrios celeberrimus facile fuit ille Phalereus, quem in mediocri genere dicendi excelluisse notavit Cicero in Oratore, e 27. hinc factum ut qui Demetrii alicujus Rhetoris libellus esset, ad Demetrium Phalereum referretur. Igitur assentior clarissimo Viro Iohanni Hudsono, qui in praefat ad T. a. editionis praeclarae Dionysii Hali arnasset, cum monuisset Scholiasten Aristophanis ad Nubes V.
OO. b) P. Victorius praefat. ad Demetrii libellum Florenti O Fortasse leg.
445쪽
4oo. sive memoria lapsum , sive quod Dionysius etiam librum arriscripserat & in illo locum Aristophanis adhibuerat, que iri , Demetrii libellus seet. iso. ab amoenitate commendat) librum ἐρμίωώας tribuere Dionysio Halicarnassensi, trουνιο, ακρον ΑΘίμα,
ἐων ἀλλοτ,ου, ῶς ἔφη ο Aλικαρνασευς ω τω NTAρὶ ερ- μίωμας, hoc judicium suum subjungit: Sed utrum Dionysium uosktim intelligat an alterum, nam tres tuerunt ex Haiscarnasso oriundi, suide Mi usu ad Helladium p:3 0 incertum est. Non tamen ignoro librum etπερυ ἐρμίωρίας sub Demetrii nomine vulgatum Dion o nostro adycribi a Menagio ad Laertium
notis ad excerpta Petresciana pag. Verum cum Demetrios LIL numeret Ion lib 2. c. i 8. de scriptoribus Hist. Philos: ) quibis adia potes Demetrius Halicarnasus a Zenobio in properbiis VI aadfaudatus, eo magupropendet animus, ut credam Demetrium quem Alexandrinum Galenus lib. ad Epigenem c. s. vocat & Laertius lib. s. cap. 84 testatur scripsi G2 άχνοα ρητουκάς, aureoli hujus libelli auctorem esse , iis rationibis adduntis, quibus hanc sententiam adstruunt G. Joh. Vos in stilb. H. itasti tui. Oratoriar.
cap. 2.).s nomas Galeus. praef. ad Rhetores selo nos, qui Marci Antonini aetate vixisse observat, ita enim ibi legendum pro Antonio. 9
Graece primum vidit lucem edente Aldo inter Graecos Rhetores. Venet. i so8. fol. p. 3 4s-s7s. itaque fallitur Caselius qui a Petro Victori primum editum affirmat. Vulgavit equidem Victorius Demetrium bisssed diu post Aldum, Florentiae A. lyJ2.8.ex Juntae officina & una cum versione sua&insignibus commentariis, ibid. ii s6 a. fol. Prodiit etiam Graece Paris. Issi. 8. apud Moreli: & Argentor. i sis. 8. Et ex Iob. Casebi recensione, Rostoch, i s 8ψ.8. additis in extremo libri Ariphronis Sicyonii paeane in honorem bonae valetudinis , &Aristotelis paeane in Hermeam Atarni tyrannum, scolioque Ti- creontis Rhodii in vituperationem Pluti. De his tribus dicer me memini lib. 2. c. ly. Caeterum liber de elocutione qui ab eodem Caselio, ibid. i s 81. q. editus est Latine sub titulo Phalerei, Hlili non
446쪽
416 DEMETRII EDITIONES. Li IV. e. XXXI.
non es Latina interpretatio libri Demetrii , sed novum scriptum illius argumenti a Caselio compositum Ex vernione Marci Antonii Antimachi , Basil. Is4O. q. una cum Dionysii Halic. praeceptis de Oratipanegyrica, nuptiali, natalitia & Epithalami is, atque cum praefat. librorum Polyaeni: sed in hac editione non integer Demetrii libellus occurrit, sed tantum excerpta
de membris & incisis, de periodis, de componendis Epistolis &characteribus dicendi. Ex versior e Latina Natalis Comi M. Venet. 8. una cum Alexan-dto Rhetore. Cum versione Latina & notis Smni Ditisvii ..Basil. apud Oporin. 13. additis Dionysii Halic. quibusdam opusculis ab eodem Ilovio Latine impias latis. Falsus igitur fuit praestantissimus Caselius etiam in hoc, quod a nemine ante se in Germania Demetrii librum editum existimavit. Ex versione & cum scholiis Emnrisei Patav. I sy7.4. Cum versione Victorii, §ionibus ejusdem in contextu , & Pani- garolae ad oram Iibri notatis. Venet. 164 s. q. Inter Rhetores selectos editos a Oxon. 8. primo loco occurrit Demetrii liber cum Victorii interpretatione Graece & Latine, distinctus ex ejusdem Victorii edit. in se stiones 3 31. additis notis eruditis,quibus praeclarus editor hunc scriptorem illustiavit, usus Codice M S. Cantabrigiensi, & editionibus Victorii, Morelliana & Masto vii: Pem Angiat Bargati commentari in Demetrium, quorum meminit Ro-gerus Aschamus Epistola ad Io. Sturmium, non viderunt lucem quod sciam. Irallae, ex interpretatione. Florentiae q. & ex paraphrasi Enuncisci Panigaraia Venet: I JO9. q.
III. Index Scriptorum, aliorumq; in libro Q
memora eorum, Concinnatus st me ad sectiones minores editionum Victorii &
AEgyptii Deum celabrantes septem migma Meobulines de eur. vocalibus, II. bitula, secl. io a. a chi-
447쪽
Eschines orator, 2II. Eschines Socraticus, 31 Q, I9. Alcidamas, Ia, I 16
An Onymus, 27, III, 1ai, Issa. &pamim. Antiphon, ' φ. Antisthenes, a s I. Archidemus. q. Archilochus, y.Aristippus, 317- Aristophanes, i FO,Is 33 Aristoteles, II, 28 3
Ejus Epistolae, a 31,2 39, 242. ad Alexandrum 1 3. ad Antipatrum. 233: Artemo, ο πις Α, τέλους Ἐπιπλὰς
Ctesias ri8. seq. 2 22. Demades,a99. seq. JOq. Demetrius Phalereus, JO8. Demosthenes, Ii, 31, 2J 7,2J 93262,26i, 28q, Dicaearchus, I F. Diogenes Cynicus, 272, 273 Dionysius, 9'.
Epicharmus, a , Euripides, I99. Gadarenus Theodorus forteRhetor ia46. Gorgias, Ir, I i, 29. Heca1aeus Milesius ii .in principio Historiae 2:
Heraclitus, I 26. Herodotus, Ia, 7, 37, ε, 66, I 2, 18 .
Phi liae opera ampla simul & exquisita, 14. Philemon, I97. Philistus, 2 οἶ- Φρυγάζειν η σκυθίζειν, 96. Plato, F, 37,St, y6, 3O, Ι 8Α, Ι 86. 2II, 22S, 23S, 279, 3O6,
448쪽
Sophocle S. Sophron, 8, ly I. seq. ii , IJ7.
IV. HERMOGENES Tarsensis Rhetor , Callipi F. nepos sorte vel propinquus fuit Hermogenis Ta sensis, quem propter quasdam in Historia figuras, librariis etiam qui eam descripserant cruci anfixis occidit Domitianus teste Suetonio c. X. Vix quindecim annos natum auscultavit & admiratus fuit Marcus Antoninus jam Imperator, quem Hermogenes ita allocutus esse fertur : a) in , βααλεὐ ρητωρ
Philosophum Hermogenis fuisse auditorem Suidas refert, quod ii celebri illo Philosopho Stoico accipere tempus non patitur. ItaqU nisi fallit nos Suidas, de alio juniore Musonio hoc sit intelligendum, de quo apud Aristidem Rhetorem mentio. Anno decimo septimo b) aetatis scripsit SKDίω ρητὸυκIό de anno vigesim' librum de id eis, qui jam pridem in omnium fuere manibus o sed mox anno vigesimo quinto virum defecit memoria, atque adeo dicendi facultas, ne qui eam recuperasse constat, licet diu post vixit & ultimam se rixetutet attigit. Itaque contem tui habitus locum dedit Antiochi Sophistae
dicterio : Ἐρμο βης , et M γέρων, γέρουM ' Inter pueros sienex, inter senes puer. Mortui in cadavere dissecto cor pilis obsitum G est repertum
Q Philostratus a. de Sophistis 1 s. cujus verba adducit etiam Sholiastes Hermonb)-Auctor Vitae Hermogenis Graece e Codice Rarocciano editus a Godfrido oleario V C. in eruditissimis notis ad Philostratum , p. f7γ. c) Hesrchius illustris in pia γ: plura exempla hominum quorum cGp pilosissim est repertum, collegit elegant iis Muretus xl l io. Vac Leet. Poptatius beluar. Atti c. p. 3ox. & Alexander Tassonus in libro Italice edito cui titulus te se r/ Mersi, sib vi.
449쪽
c. XXXI. 429 pertum, & majus etiam quam hominum esse solet. Cognomine dictus nescio an ideo, quod doceret dictionem scalpello qua ii deradere, utSynesius in Dione pag. 4 p. dixit τι λέξιν καθῆρέ τε
V. Hermogenis opus Rhetoricum quinque constabat scriptis, e quibus ad nos pervenerunt posteriora quatuor. Illud diserte docet nos JO. TZet Zes Chil. VI. hist. 79. cujus verba adscribam :
Idem repetit Chiliad. XL hist. 369. atque omnium quinque argumenta copiose prosequitur. Exstant igitur:
I. TEX NH PHTOpIKH- πῆ ς πων , Ars Rhetorica de partitione aluum quaestionum Oratoriarum in XIV. genera, quam
duodevigesiimo aetatis anno scripsi , teste Suida , apud quem non duo diversi libri sunt:-- ωρ sed verbis interjectis parenthesi inclusis ambo conjungenda videntur hoc modo : ετη ῖ γγονως Σῆ οκτωκα δεκα κοι*ες τεχνίω ρη ἰ ρυκί- G . C'nῆ βιβλιονεν , Vel certe τεχνη est vocabulum generale, universa Hermogenis scriptarii lorica complexum. Apud Eustathium quidem ad Homer. ρτ μά- μων-Hermogenes. In hanc τέχνu Commentaria Suriant. Sopatri & Marte Pιni, & ex Porphyrio pag 16 r. &D phamo p I9 a. &p. IV o. I 9 a. fragmenta edita sunt Graece ab Aldo I 3 9. fol. Librum ipsum Hermogenis Graece
VI. cap. 3 o. De Aristomene Messenio idem tradit praeter alios Dio Chrysost. XXXV. p. 'O. de Leonida Plutarchus in parallelis minoribus p. 3C6. Porro plod ad praegrandem cordis magnitudinem attinet, Aristoteli.& Plinio obser- vatum ti in illima quaeque animalia maximo corde naudere. Onfer Bocharti Hiero Z. L p. 798. & Vignolii Marvillii Miscellanea Hilior. Sc Litterar. I. I. p. sa l. seq. 43 Semper lare in pentillimis fritabis versus politici debent habere tonum sive iac- Centum a quandoque tamen hoc negligit Taetzes, ut VIlI. Clii l. versu 19.e Vide Schol. Hermogeni b p. lao.
450쪽
vulgarunt praeterea Parisienses Ao. 13 3 o. . & Jo. Caselius Rostoch. I, 83. 8.Latine vertit Natalis Comes , Basil. 8.Paraphrasi interpretatus est Huarion & Friburgi Bisgoiae is i. 8. Argentota I s68. 8. Alteri cuidam Hermogeni tributum hunc librum fuisse a nonnullis testatur Scholiastes Graecus Hermogenis, qui illis neutiquam assentitur, p. I 3. Ex eodem p. Is, & I62. col ligo quoque Commentario illustrasse hunc Hermogenis libellum. Minucianus vero ante Hermogenem de illo argumento scripserat. Vide p. 77. ubi variae vocabuli etymologiae, & definitio
p. 78. 2. ΠEPI ΕΥΡΕΣΕΩN De inventione Oratoria libri IV ad Marcum Iuli.
um , quem κώπι ν appellat. In hos scholia Anonymi veteris Christiani idem Aldus edidit, p. 312-376. in quibus saepe etiam capitum mentio, ut p. 33 6, 33 8, 3,9, 364. τω γνάτω πεφαλαίω ζ wiτου τίμου Gregorius Theologus laudatur p. 364,39F, 399,4O I, 436, 17. Hi quatuor Hermogenis libri cum versione & praelectionibus Io. Sturmit, eden te discipulo ejus Iohanne Cocino Pesecensi Bohemo prodier
torum , sed universe de formis & characteribus dicendi omnis generis,licet ex Demosthene maxime exempla petiit, Libri: II. in quos & ipsos commentaria Graece ab Aldo edita exstant nescio cujus auctoris certe non ineruditi atque itidem Christiani, ut ex p. 38 s. perspicue colligitur, ubi legas Xρi ς-&p. 39 o. allegantur ἐκ ρ Θειας κα*-ς quaedam de serpente protoplastorum seductore. p. 376-4is. R Marcellino p. 7 I. ἰλα definitur λόγου κῶ τὸ σωμα ὀκτήρ & p.7 . a Sopatro πιότης φ, ως. Adde p.76. Libri Hermogenis ἰδεων Graece editi separatim cum libro
cendi. In hunc libellum quem laudat Tret es Chil. VIII. hist 169. brevis commentarius Graece ab Aldo vulgatus exstat, p. 33 - 17. Non absolutum hoc scriptum ab Hermogene,