Bibliotheca Graeca. [Lib. I-VI] Sive notitia scriptorum veterum graecorum, quorumcunque monumenta integra, aut fragmenta edita exstant tum plerorumque è mss. ac deperditis

발행: 1707년

분량: 643페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

471쪽

XIT THEON Alexandrinus Sophilia, Ebus cognomine

scripsit&ipse Tε ε νόω ad G ομνασμάτων unius enim scripti hunc titulum esse apud Suidam, non duorum mihi persuadeo) quae etiamnum exstat, atque doctrinam de praeexercitamentis Rhetoricae ab Hermogene& Aphthonio traditam clicet neutrius meminit) luculentius explicat atque erudite illustrat, ut hic liber tironibus eloquentiae merito debeat esse quam commendatissimus. Prodiit primum Romae, f. minus quidem emendate, Graeco idiomate, qua sola editione usus vir doctissimus Ioachim tu Camenarin, Latine vertit, & in Graecis plurima' menda sustulit, Basi L is i. g. De scriptore ipso satis qaidem ejus judicio apparet, s ingenio s doctrina atque etiam se bonarum artium egregie instructum suo, ut admodum dolendum sit , hoc optu ipsim iam depicta datum mendo umque ad nos perveniss). Inventio egregia argumentationes aevocant Graeci luculenta. Herba electa, formaque onationis plane Attica ; In praeceptis autem nemo minm vulgaria secu- , nemo illa ab intekigentiamcaptu communi minus longe abduxisse reperitur. Camerarius Grae

ce primum separati in , & ad calcem voluminis Latine excudi fecit, sed in editione Lei densi A. 8. interpretatio Camerii a recensita per singulas paginas est sta im Graecis ex adverso posita , exemplis tamen progymnasmatum, ' utpote quae Theonem Aucterentia non habent, praetermissis. Idem de editione Lipsaliensi dixeris. A. ictio. 8. quae Aphthonii &Theonis progymnasmata exhibet notis Iohannis Scheseri illus trata. Proxime meliorem utriusque editionem eum notis suis curabit, jam in Aphthonio laudatus mihi praestantissimus vir Iob. Henr. Lederlinus , a quo Theonem inprimis ex MSS. Bibliothecae Regiae Paris multis in locis correctum&scholiis Graecis hactenus ine- ditis ex eadem & Bodlejana Bibl. illustratum exspectamus. Alia hujus Theonis scripta Suidae memorata , quae aetate

non nominat, etsi plura longe scripsisse eum testatur. Dubito valde licet nihil ambigit Vossius lib.deRhetoricae natura p.64. Theonem hunc esse eundem eum Theone Sophista querna Damascius apud Photium p. 3 s a. memorat. Certe a Suida distingui Lil 1 video,

In Romana & Camerarii editione subjiciuutur etiam Exempti progymnasmatum, at illa non Pheonem sed Libansum auctorem agnoscunt, inter cujus opera una

cum Camerarii latina versione leguntur in limine Tomi primi editiori Moret

472쪽

THEONES VARII.

m. m. e. XL video, qui ab illo τεχνίω iητοργκιώ scriptam refert: &plures fuere Theones Rhetores ac Sophistae, vel eodem teste Suida. Sed&hoc minime adeo explorarum est, quando vixerit noster,& num idem auctor sit scholiorum in Aratum, ' qui Apollonium Rhodium test Schol Aristoph aliosque Poetas ut Lycophronem ac Nicandrum test Stephano ByZ. commentariis illustravit, quod Grammatico potiusquam Sophistae convenit.

Theones alii.

Theon Alexandrinus Hypatiae Pater,qui Theodosio imperante floruit atque in Euclidem & Ptolemaeum scripsit. De illo dicendi locus

erat infra libr . Theo Alexandrinus scriptor quo vide supra indicem scriptorum a Galeno allegatorum. Theo Alexandrinus Stoicus Philosophus Augusto imperante clarus quem Suidas ait scripsisse libros tres argι τεχνῶν ρητηροκων & commentarium in Apollod ,ri introductionem Physiologicam. Theon Antiochenus, Philosophus itidem Stoicus qui scri plerat Apologiam Socrat is. Suid. Theo Grammaticus Plinarchi , qui ejus in Convivalibus quaestionibus saepius mentionem facit, ut dixi lib. q. c. I I. p. 3F9. Theo Grammaticus alius antiquior, qui Romae Augusto imperant docuit. Suid in Α πῖοεν. Theo Lyconis Peripatetici servus, Laert. V. 37. Theo Poeta salsus& dicacissimus, de quo viri docti ad Horatium &Ausonium,atque Erasmus in proverbio Hnte Theonino roδ. Theon praeco apud Plinium XXX lV. c. Theo Samius pictor Quintiliano, Plinio, Plutarcho & AEliano celebratus. Vide Francisci Junii catalogum artificum p. 2Il. Theo Sidonius, Gymnasii Sophistat Fil. imperante Constantino clarus. Suid. Theo Smyrnaeus, Platonicus de quo dixi lib. III. c. Theo Tu horaeeus,Stoicus, Laert. IX. 8 . Theo Valerius, Sophista, cujus commentarius in Andocidem a Suida memoratur.

Notabit

' Vide quae supra lib. 3. eap. Is.

473쪽

N otabit etiam lector Dionem, Theonem & Socratem apud Graecos scriptores frequenter poni pro quovis nomine viri, ut apud Latinos Cajum, Titiumque.

XV. Index Scriptorum in Theonis Progymnasmatis memoratorum , compositus a me

ad paginas editionis Ioachimi

Camerarii.

aEschines p.7,2o,71. magna argumenta tractare aptu ,2 I. contra Timarchum Ic. contra Ctesiphontem, I7. πει πυ-

Alexandri M. dicta,S 3, s. seq. Antisthenis Attici dictum, o . ApollodorusSocratis di cipulus, s Apollonii Rhodii dictum άνάγγαι ς τροφὴ f.

Aristotelis& Theophrasti,nλλα βιβλία λύγων Asiani Rhetores, l9. Attici loquaces, 8F. Bionis Sophistae dictum, avaritiam μπρωολιν esse vitiorum, AF, Coianis Cilix, 2 M

474쪽

Lib. m. c. XX κάλλοςοι λόγων δημοσίων υ οἱς τι η ψ/ηφίσματ' οὐ φιςβητοὶ τα , ut decorona, & contra Androtionem&Timocratem & Aristocratem, S. Magna argumenta tractare aptus 2Eschines, tenuia Lysias, Demosthenes utraque, tr. Saepe seipsum

8. λογιejus a sλιπικρύ τηι. 49. contra Androtionem, i 19. Aristo cratem, i , 8, i pro corona, i, 9,1 117.

contra Midiam, 8. infra in Isaeus, Lycurgus & Lysias. in Leptinem,9, I 6. Olynthiac. 38. γ Γ ον τορ', I 6. asD αεςβοἰ-, 9, Iti i , si Tiμοκρήτους, λ6. Damon paedotriba, St. Democritus parvae urbis civis, 78. Diogenis Cynici dicta, si, s3. seq. Draconis lex μῆ-3q- Epaminondae dictum,6 I.

Fabulae AElopiae, Libycae, Sybariticae, Phrygiae , Ciliciae, Caricae, Egyptiae, Cypriae, 21. seq.

Hecataeus.

Hermagoras,9 a.

Heracliti obscuritas ab ambiguitate, 36. Herodotui, II, 2, , ψ, I7, 3 7, 3 8, 2, 48,6J,68. κοψ mρ κώφων

475쪽

A THEONE ALLEGATORUM. Lib. IP. e.YYYL

avis ab eo male descripta, VI. Heron o ιυ τομ', postea Philosophus, 8. sel Hesiodus, 2 I, 24, 6 s. Homerus, q,3 32, 88,89,9O,IOs.κέ-Odys sea, 4 Versus, 3 s, 36, 6O. versus quidam ab Archilocho μεὼ*ωBDπς, 7. Hyperides, Is, 17. 14. ejus 9 Eaταφι', I s. Exl ei orat. Διοκλεους υβρεως, Demosthenes quaedam in Orat. contra Midiam transtulit, 3. Isocratis dictum, , Π, y7. y8,63. praeceptoribus plus debere nos quam parentibus, 14. discipulo opus mνακΩλου, κωφsίου κω νε, s 5,62. panegyricus, q9. vide infra in Lysiati Laconis cujusdam dictum,qF.

Legumlatores providentiae suffragantes, IoO. Leontium Philosopha ex meretrice, 79. Lycurgus legislator, 69, 96. Ex Lycurgi Oratoris υβρεως λόγω quae datim in Orat. contra Midiatria transtulit Demosthenes. 8. ν Λυκόφρον', ΙΑ. EjusEλένης ἐγκωμιον,7 I, 77. 'Eυρυβαrae ibid. Ex Lysiae Orat. Demosthenes quaedam in Orat. contra Mi.diam transtulit, 8. Ex ejus Epitaphio & Olympico, Isocrates in suum panegyricum, ibid. Ejus Epitaphios, I S. ανακα- , I 6. et 78ἰ αμ βλωοποως, ibid. ubi addit de duabus his dubitatum,an sint Lysitae. Πρὸς Διοκλεα σερὲ στsητόρων

1 F. tenuia argumenta tracti are aptus, a I.

Palaephati Peripatetici ολον βιSλio, assii τ--69. Pericles Olympius dictus, 77. Phaedonis Socratici Zopyrui, 24. Philistus, i I, 89f

476쪽

1 INDEX SCRIPTORUM A THEONE cap. XXV

totum Atticum bellum ex Thucydide in sua Σικελικα transtulit,8. ab omni abstinuit digressione, Pittaci Mytilenaei dictum, ne cogitantem quidem Diis latere, set. II, ejus lex ambigua, io F. seq. Plato, Io O. vivens 87. ejus dicta, se Arάψι', Is Phaedo, tr. sive M,λογ' πε, , as. Phaedrus, I8,68.

de Re p. I i, I 2, Ι 8198 Timaeus, I

Pyrrhi Epirotarum Regis dictum, I6. Pythagorae Philosophi dictum, i . Rhadamantus, Minos &c. 59. Simonides jubens grai. ειν ἐν τῆ βίω, - πε, μηδὲν απλῶς6 Socratici dialogi, Is. Socratis dictum, sa, s F, 62. 2ψμλεκτικος, ibid. Phaenareti Majae & Sophronisci statuarii F. 8: Solon, Sophocles poeta, M. Sybaritae dictum, s3. Sybariticae fabulae,eti. Vide& infra, Thurus. Theanus Pythagoricae dictum. F2. Theodorus Gadarenus, P2. Theophrastus, vide supra, Aristoteles. Theopompus, 7. Ejus i7. tres&plures libros integros digressionibus implet, in quibus Philippi ne mentio quidem. 34.

Philippi , is ,77. Alexandri 1 LThucydides, 7, 12, I 3, 34. II, 8, 39, qti 4 ,6 I, 76, 89, ejus 9λτα-

Vide & Philistus. Narrationes per aestates & hiemes discerpsit, 33. hyperbatis usus frequenter, 36. Thurus Sybarita, 22. Tomyris 83. Versus ambiguus ἐγω σ' ἐνκα δῆλον ὼτ ελ Θρον, Σ . Versusαρ' εοῦ

477쪽

ALDI RHETORES GRAECL

Lib. IV e. XXXI. 43 7 Xenophontis Agesilaus, i f.

Symposium, I

Zoroaster 83. XVI. In ALDI MANUTII Collectione Rhetorum quam Venetiis A. Is 8. l. praefixa Epistola Graeca Demetrii Ducae Cretensis ad Marcum Musurum non valde,quod dolendum, emendateo edidit, & Iohanni Lascari inscripsit , continentur: T. Aphthonisi Sophistae progymnasmata p.I-27.

3. Arsoteus Artis Rhetoricae libri tres p. i6 I. a 34. Rhetorica ad Alexandrum p. 23s-& de Poetica liber p. 269-r86.4. SO PATRI Moiρεὰς ζητημάτων μ287-433 . Auctor hujus operis,quo prolixa admodum de componendis declamationibus pra cepta &divisiones controversiarum continentur, Sopater est non Plotinianae ille scholae successi, r celeberrimus , quem Constantinus M. Occidit, sed alius, Sophista ducentis annis junior, de quo dixi nonnulla supra g. s. pag. 3O. Caeterum de istis Rhetoruinis Moi timor sive divisionibus quaestionum controversarum consulenda commentaria ad Hermog. p.r 61.& Nicolaus Faber ad Senecae controvers. I. p. 8 2. seq. Sopatri Opus uti orationes quas habemus Antiphontis, Andocidis,Dinarchi, Lycurgi &Isaei ex Graecia secum attulit Iohannes Lascaris, ut Aldus refert.1. CYRI Sophistae nescio an Cyri Theodori Prodromi, qui sub initia saeculi duodecimi post CHRISTUM natum vixit Jψους - τεων. p. qi6 46O. Eidem dubito an auctori tribuenda sint ρητου κἀ ἐις - ς, sive argumenta controversiarum unde septuaginta, quae sine nomine auctoris ex veteri MS. Frid. Lindenbrogii edidit Graece, versionemque suam addidit Iohan

478쪽

8. ALEXANDRI ταμνόιοα-ρ λέξεως p. 3 82-s 88. Alexander hic est Niιmenius sive Numenii Rhetoris Adriano imperante clari J filius Sophista, Julio Rufiniano in limine libri de figuris sententiarum, Suidae , & scholiastis Graecis Hermogenis laudatus. Librum utrumque Alexandri d figuris sententiae &dictionis Latine vertit culus interpretatio lucem vidit Venet. Iss7. 8. Illam vidisse se negat

Laurentisis Norma in , qui cum nova versione sua & castigationibus vulgavit Graece & Latine Upsaliae i69o. 8. addito Phoebammone atque Minuciano.

Scholia p. 183- Nomen auctoris nullum Aldus addidit , sed laudatus vir doctissimus Laur. Normannus post Th. Galeum V.C. observavit,. PHOEBAMMONIS esse , sub cujus nomine habuit Io. Sambucus-& extat in codice Regis Galliae, ut videre est in Labbei Bibl. nova MSS. p. IO9. at que M Stum evolvit Cangius glossar. in *ορ . Pro in edito perperam habetCarolus Daubug lib. pro testimonioFlavii Josephi de CHRISTO p. i46. Quae ex Phoebam mone allegat Matthaeus Camariota p. ia. in synopticis praeceptis Rhetorices,in hoc libello p. 98. etiamnum leguntur. Neque forte erravero si phoebammonem hunc Athenaeo Naucratita,quem laudat,longe juniorei

& non diversum esse duxero ab Phoebam mone aequali Synesii, qui memoratur in Epistola Synesii CXLIII. Christianis adscribendum probe notavit Thomas Galeus ad Tiberium Rhetorem

p. 2q9. certe Paulum X πώ λον p. II . appellat verba ejus ex I. Cor. X, Io. asserens . Neque Normanno repugnaverim, qui

ex nomine apud Suidam etiam obvio AEgyptium esse colligit, &fortasse Alexandrinum fuissh suspicatur. Prodiit libellus hic cum Normanni versione & castigationibus, Alexandro de quo jam dixi subjunctus. Etiam de statibus scripsisse Phoebammonem innuit TZetZes Chiliad. VI.v. 7ν

Γx hoc loco puto Vossium lib. I. Institui. Orator , p. I7 . in epilogo doctrinae de statibus inter alios Rhetores Phoebam monem

quoque memorare in alii complurespartim ante Hermogenem partim post eum hanc rem sunt persiecuti. Uiusmodisiunt A inesmρrque, Arsides , Phoebammon: tum item Io. Doxopater, Gemistus, S

479쪽

RHETORES GRAECI.

Anon mus Graecus Rhetorices scriptor, quorum trium necdum in lucem editis commeninionibus sie usum in Rhetoricis suis scribit melioris notae Rhetor, Pe-ιrus Johannes Nunnesim Valentinra, qui felicius aliquanto nobis Hermogenicam artem inadidit,quam factum a magni nominis Rhetore, Georgio Tra

pezuntis.

1 o. MENANDRI Rhetoris et fΝεθλιων&λωι σις τρλλικτσκων sive de divisione causarum in genere demonstrativo. p. sp --64I. Altera

pars hujus libri vindicanda Rhetori Alexandro. Nam ex duobus opusicutis, Menandri scilicet & Alexandri unum librum perperam conflatum esse in editione Aldina,monet HenricusValesius ad Eusebium p. 28. idque alibi se demonstraturum vir eruditissimus testatus est . Latine vertit Natalis Comes, Venet. Is s . 8. Menander ille non dubito is ipfe fuit Sophista Laodicenus ad Lycum fluvium,cujus commentaria in artem Hermogenis & Minuciani

ar. APSINIS Ejusd. τπιςώνων , p. 727 73O. plures fuere Apsines Rhetores , sed auctor horum librorum fuit Apsines Phoenix Gadarenus, Bassilici Rhetoris auditor imperante Maximino, cui A. C. E 3 8. Gordianus sucessit, clarus, de quo TIeaes Chiliad. VIII.

μα. Basilicum hunc laudat Apsines sub initium statim libri : ο δε

Hermogenem scribit Matthaeus Camariota p.ro. sed iniquiorem eo loco se prodit adversus Hermogenem , & Apsinem falso habuit pro antiquiore, cum fuerit Hermogene junior,& praeceptor Cajani Bery tii Sophistar, Gordiano imperante clari, de quo Suidas in rάαιος. AEqualis vero Majoris Sophistae,de quo Suidas uia Hic est Apsines Phoenix, Plido strati amicus, qui ejus memoriam & accurationem extremo libri posterioris de Sophistis M in m a laudat

480쪽

I A. IH e. XI. laudat his verbis :-ι Π ο φο-ιξ ἐφ -μνημης τεάκυβείας , ι λῆ si H απις ν' - άς χαυσα, ' , επιιθη ψιλiα μοι προς Ηών ίμ. Legere me memini prodiisse libellum Apsinis de memoria, interprete Federico More Io, Paris. 16i8. 8. sed libellum ipsum nunquam vidi. D aliis Ap sinis duobus idem Suidas meminit his verbis: 'Aψίνης'Aθη- νου ' ἁξιόωγ' σοφις ς , oνασίμου πατὴρ ζ σιφιςή, ζ παχος Α ἱ-νου. Hic posterior Apsines Ap sinis Atheniensis nepos idem mihi videtur de quo Euna pius in Juliano, Apsines Lacedaemonius, A-ξομεχων τεχνικῶ sive qui artis Rhetoricae Magistrum cui laude gessit. Suidas enim in nis' testatur hunc Onasimum Ap finis parentem Constantino imperante floruisse, & fuisse Spartiatam. Allegatur Apsines ab Ulpiano in Demosthenis orati

gumentorum p. 73 I-7φ . Hunc quoque libellum sive τεχνης Minuciani particulam una cum Alexandro & Phoebam mone vertit& Graece ac Latine cum castigationibus edidit Normannus Upsa L8. In Commentariis Graecis ad Hermogenem passim legas Minucianum ab illo Tarsensi Rhetore tacite tangi, Matthaeus vero Camariota eum etiam exscribi ab Hermogene assirmat.

Sed quomodo quaesio fieri potuit , ut Nicagorae Atheniensis Sophistae filium Minucianum vel perstrinxerit vel exscripserit Hermogenest Nicagoram familiarem suum laudat una cum Apsine in extremo libri posterioris de Sophistis Philostratus, qui vixit usque ad Phi Iippum Imperatorem , ad quem Nicagoras

πρεσβcτικον Suida teste scripsit. At Hermogenem Marco Antonino imperante constat τέχνLo suam composivisse. Itaque aut alius fuerit Minucianus antiquor, aut certe Chronologia incon sulta hoc a Camariota & Scholiastis Hermogenis fuit assirmatum. In Minuciani Atheniensis άχνίω scripserat Porphyrriin in prOgymnasmata ejusdem Menander Laodicenus, Suida teste. Τέχνία ipsam Mirauciani rus, legit adhuc TZetZes Chil. VI. v. 793.& XII. y7o. eoque longe junior Camariota, atque ut Clariis Normanno videtur, etiam Georgius Trape untius, cujus

haec sunt verba V. Rhetoricor. p. I yψ. Nam veteres innes Rhetores usque ad Isocraticam itam Sch oiam multa deformis dixerunt, s Minu

cianus

SEARCH

MENU NAVIGATION