Book 3. Edited with introd. and notes by G.C. Macaulay

91쪽

τούτων δὲ τεσσεράκοντα καὶ κατον ες την φρουρέουσαν ἴππον την Κιλικίην χωρην ἀναισι-μουτο τὶ δε πριηκοσια καὶ εξήκοντὶ Δαρείω91 φοίτα νομος τέταρτος ουτος ἀπο δε Ιοσιδηίου πολιος, την Ἀμφίλοχος ο Ἀμφιάρεω οἴκισε επ' ἴροισι τοῖσι Κιλίκων τε καὶ Συρων,

πεντηκοντα και τριηκοσι τάλαντα φόρος πιεστ δε ε τω νομω τουτω Φοινίκη τε πῶσα καὶ

Συρίη ἡ Ιαλαιστίνη καλεομένη καὶ Κύπρος

aυται κεκοσμέατο ἐπτακόσια προσηιε τάλαντα, πάρεξ το εκ της ΛΜοίριος λίμνης γινομενου ἀργυρίου τε εγίνετο εκ τω- ἰχθύωw τούτου τε 1 δὶ χωρὶς του αργυρίου καὶ του πιμετρεομένου σίτου προσηι ἐπτακοσι τάλαντα σίτου γαρ δυοκαίδεκα μυριάδας Ιερσέων τε τοῖσι ν τω Λευκω τε ε τω ν Ιέμφι κατοικημένοισι καταμετρέουσι καὶ τοῖσι τούτων Ἐπικούροισι 2 νομὸς κτος ουτος Σατταγύδαι δε καὶ Γανδάριοι καὶ Δαδίκαι τε καὶ 'Aπαρύτα ες τωυτὸ τετaγμένοι βδομηκοντα καὶ κατὸν τάλαντα προσέ

92쪽

αργυριου καὶ παῖδες κτομίαι πεντακόσιοι νομος

93쪽

τριηκοσι ταλαντα προείρητω νομος εἴνατος καὶ

δεκατο ς οἶτος. νδῶν δὲ πλῆθός τε πολλῶΙ πλεῖστόν εστι πάντων των ἡμεῖς ἴδμεν ἀνθρώπων καὶ φόρον ἀπαγίνεον προς πάντας τους a λους Ἐξηκοντα καὶ τριηκόσια τάλαντα φη γ 95 ματος νομος εἰκοστος ουτος. O μεν δ', αργυριο Tli roditon τὸ Βαβuλώνιον προς το Εὐβοῖκον συμβα λόμενον 'es . i. ''Tαλαντον γίνεται γδώκοντα καὶ κτακόσιαὶ καὶ δ 'Π' εἰνακισχίλια ταλαντα τ, δε χρυσίον τρισκαι - δεκαστάσιον λογιζόμενον, το ψῆγμα ευρίσκεται εον ιυβοῖκων ταλάντων γδώκοντα καὶ ξακοσίων καὶ τετρακισ χιλίων τούτων ων πάντων συντιθεμενων το πληθος υβοῖκα τάλαντα συνή λεγετο ε τον πετε/ον φόρον Δαρείω μύρια

Ι και τετρακισχίλια και πεντακοσι και εξηκοντα

onaoethir for γίνεται τεσσαράκοντα καὶ πεντακόσια.

95쪽

ποταμου καὶ ἰχ θυας σιτεονται μους, τους αιρεουσι ἐκ πλοίων καλαμίνων ορμεόμενοι καλάμου βε χν γόνυ πλοῖον εκαστον ποιέεται.

μεν ἄνδρα ἄνδρες - μάλιστά οἱ μιλεοντες

κτείνουσι, φάμενοι αὐτον τηκόμενον τῆ νουσω

τα κρεα σφίσι διαφθείρεσθαι ό δε ἀπαρνεόμενός

κάμη, σαυτως αἱ επι χρεώμεναι μάλιστα γυναῖκες ταὐτα τοῖσι ἀνδράσι ποιεῖσι τον γα δ ες γηρας ἀπικομενον θύσαντες κατευωχεονται' ες δε τούτου λόγον ολ πολλοί τινες αὐτῶν απι-

96쪽

χρῶμα φορεουσι μοιον πάντες καὶ παραπλησιον Αἰθιοφι οἴτοι με των νδῶν καστερω των ΓΙερσεων οἰκέουσι και προς νοτου ἀνεμου, καὶ

Δαρείου βασιλέος οὐδαμα πηκουσαν. 5 Aλλοι δε των 'Iνδῶν Κασπατύρω τε πόλι καὶ 102τη Ιακτυῖκῆ χώρη εἰσι προσουροι, προ αρκτου τε καὶ βορε. ἀνεμου κατοικημένοι πω - ἄλλων

μυρμηκες μεγάθεα εχ οντες κυνῶν μεν λάσσονα ἀλωπεκων δε με να εισὶ γὰρ αυτῶν και παρὰ Ιο

την ψάμμον στέλλονται - την ρημον οι 'Iνδοί, ζευξάμενος -καστος καμηλους τρεῖς, σειρηφόρον μεν Ἀκατέρωθεν χρσενα παρέλκειν, θηλεαν δε ες μέσow επὶ ταύτην δ' χὐτοές ἀναβαίνει. επιτη - οδεύσας ὁκως ἀπ τέκνων , νεωτάτων ἀποσπάσας ζεύξει αἱ γάρ σφι κάμηλοι ἴππων ου ησσονες

ες ταχυτῆτά εἰσι, χωρὶς ἡλ ἄχθεα δυνατώτεραι πολλον φέρειν. μεν δη εἶδος κοῖόν τι χει 103

97쪽

104 χει τέσσερας μηρους καὶ γούνατα τεσσερα. ιδε γη νδοὶ τροπω τοιούτω καὶ ζεύξι τοιαυτη

ματος ι μύρμηκες ἀφανέες γίνονται πο γῆν. θερμότατος δε εστ ό λιος η τούτοισι τοῖσι ἐνθρώποισι το εωθινόν, ου κατά περ τοῖσι ἄλλοισι μεσαμβρίης, αλλ' ὐπερτείλας μεχρι Ῥυ1 ἀγοργης διαλύσιος τουτον δε τον χρόνον καίει

πολλφ μὰλλον δε τοὶ μεσαμβρίη την Ἐλλάδα,

ούτω στ εν δατι λογος αὐτούς εστι βρέχεσθαι τηνικαῖτα μεσοῖσα δε ἡ μερη σχεδον παραπλησίως akὐ τούς τὰ ἄλλου. ἀνθρώπους και 13 του 'Iὶ δούς. ἀποκλινομένης δε τ0ς μεσαμβρίης

γίνεταί σφι ὁ λιος κατώ περ τοῖσι ἄλλοισι

μαθόντες διώκουσι εἶναι δε ταχυτητα οὐδενιετέρω ὁμοιον ούτω στε, ει μη προλαμβάνειν του Ἱνδούς της Οο εν ω τους μύρμηκας συλλεγεσθαι, οὐδένα ἄν σφεων ἀποσώζεσθαι. τους μεν νυν ρσενας ων καμηλων, εἶναι γαρ 1 ησσονα θεειν των θηλεων, καὶ παραλύεσθαι επελκομεν ους Oυς os os ἀμφ ερους τὰς δε

98쪽

εστι, σπερ λίγω προτερον εἴρηκα εν ταύτη τοὐτο μεν α εμψυχα, τετράποδά τε καὶ τ πε

ra Mai προς δ' ὁ μεσαμβρίης σχάτη Ἀραβίη των 107

οἰκεομενεων χωρεων στί, ε δε ταυτη λιβανωτός τε εστ μούμη χωρεων πασεων φυόμενος καισμύρνη και κασίη καὶ κινάμωμον και ηδανον. ταὐτα πάντα πλην της σμύρνης δυσπετεως κτῶνται Ἀράβιοι το μεν γε λιβανωτὸν συλλεγουσι την στύρακα θυμιῶντες, την ς Ελληνας Φοίνικες ξύγουσι ταύτην θυμιῶντες λαμβάνουσι τα γαρ δένδρεα αὐτα τα λιβανωτοφόρα οφιες ἰπόπτεροι. σμικροὶ - μεγάθεα, Io

100쪽

τῆ aστρι εοντ τα τεκνα διεσθίει την μητερα, διaφαγοντα δε την νηδύν αυτης υτ την κδυσιν ποιεεται. οἱ δὲ ἄλλοι ὁφιες όντες ἀνθρώπων ου δηλημονες τίκτουσί τε α καὶ κλεπουσι πολλόν

τι χρῆμα τῶν τεκνων αἱ μεν νυν εχ ναι καταπῶσαν θν γῆν εἰσι, οἱ δε υποπτεροι εὐντες, ο