Anthologia lyrica, sive Lyricorum graecorum veterum praeter Pindarum reliquiae potiores : post Theodorum Bergkium quartum

발행: 1904년

분량: 470페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

421쪽

εζ λίγου σπινθῆρος ἀθέσφατος αἴθεται λη. εγκρατες τ0 εχειν των λωβητον δ' ἀπέχεσθαι. φεργε κακὴν φήμην, φεῖγ' ἀνθρώπ0υς ἀθεμίστ0υς. μηδέ τι θηρόβορον δαίσεὶ κρέας ἀργίποσιν δελείψανα λεῖπε κυσίν θηρῖν ἄπο θῆρες δονται. φάρμακα μὴ τεύχειν μαγικον βίβλων ἀπέχεσθαι.

ἀλλ' no m ιδίων βίοτον διάγοις ἀνυβρίστως. ει δέ τις υ δεδάηκε τέχνην, σκάπτοιτο δικέλλη εστι βίω παν εργ0ν επὴν μοχθεῖν θέλησθα ναυτίλος εἶ, πλώειν ἐθέλεις, ορει θάλασσα ει δε γεηπονίην μεθέπειν, μακραί τ0 ἄρ0υραι. 0Oδεν ἄνευ καμάτ0 πέλει ἀνδράσιν υπετες εργ0ν,

422쪽

η ταν ἀνδρὶ γυνη ρ0νέη φίλα γήραος χρις και πόσις η λόχω μηδ' ἐμπέση νδιχα νεῖκ0ς; μηδέ τις ἀμνήστευτα βίη 0έρηύι μιγείη.μηδε γυναῖκα κακην π0λυχρηματον οἴκαδ' αγεσθαι 20 λατρεέσεις ἀλόχω λυγρης χάριν εῖνεκα φερνης. ιππους εὐγενέα διζήμεθα γειαρότας τε

20 μηδε γάμω γάμον αλλον ἄγ0ις επι πήματι πημα μηδ' ἀμφὶ κτεάνων συνομαίμοσιν εἰς ριν λθβς. παιῶν μη χαλέπαινε τεοῖς, ἀλλ' πιος εἴης. ην δέ τι παις ἀλίτη σε, κολαζέτω υἱέα μήτηρ, η και πρεσβύτατοι γενεης η δημ0γέρ0ντες. 210 μεν ἐπ αρσενι παιδι τρέφειν πλ0καμηίδα χαίτην '

423쪽

μηδέ μιν ἄχρι γάμων πρ δόμων φθημεν άσης

κάλλος δυστηρητον φυ παίδων τοκεεσσιν. στέργε φίλους ἄχρι θανάτου πίστις γαρ ἀμείνων. συγγενέσιν φιλότητα νεμοις σίην /' ὁμόνοιαν. αιδεῖσθαι πολιοκροτάφους, εικειν ὁ γερουσιν 220εδρης καὶ γεράων πάντων γενεη r τάλαντον πρέσβυν ὁμήλικα πατρος ἴσαις τιμαῖσι γεραιρε. γαστρ0 ὀφειλόμεν0ν δασμ0 παρέχειν θεράποντι. δ0 λ τακτὰ νεμ0ις, να τοι καταθέμιος R. Uτίγματα μη γράφης, πονειδίζων θεράπ0ντα. 225δ0sλον η βλάφης τι, κακηγ0ρέων παρ' ἄνακτι. λάμβανε καὶ βουλην παρὰ ικετο ευ φρονεοντος. ἀγνείη ψυχη , 0 σώματος, εἰσὶ καθαρμ0 ταυτα δικαιοσύνης μυστηρια τοῖα βιεῖντες λην κτελεοιτ Ἀγαθην μεχρι γήραος ἐδου. 230

424쪽

ονα λέγων προσεῖπεν ' κἀγω δραμων πρ0 αυτον περιπλάκην φιλησας. γέρων μεν ην, καλὸς δε, καλ0ς ὁ και φίλευνος. τ χεῖλος ζεν ινου, τρέμοντα δ' Oτον δη

και δηθεν χρι και νυνερωτος ου πέπαυμαι.

Aγε ζωγράφων αριστε, φιλ0παίγμ0νας δε Βάκχας, λυρικης κου μοέσης ἐτεροπνόους ναύλους γράφε τὰς πόλει το προτον ὁ δε κηρος αν δύναιτο, ιλαρά τε και γελώσας, γράφε και νόμους φιλουντων.

425쪽

ANACREONTEA.

ποτηριον ἀργυρουν.

και βότρυας κατ αὐτον και Μαινάδας τρυγώσας. ποίει δε λην0ν ἐνουκα χρυσέους πατ0οντας ὁμοῖ καλῶ Λυαίω Eρωτα και Βάθυλλον.

υλλ εἰς et αυτ ποτηριον

Καλλιτέχνα τόρευσον εαρος κύπελλον ηδητα προθ' ημῖν τα τερπνα

10 15

το αυτου νακρέοντος.

Στέφος πλέκων ποθ' ευρον λαβων ν επινον αὐτόν, ἐν τοις ρόδοις Eρωτα και νυν σω μελον μου και τον πτερον κατασχων πτεροισι γαργαλίζει.

426쪽

ANACREONTEA.

ουδε φθον τυράννοις. εμ0 μέλει μυρ0ισιν καταβρέχειν πηνην 'εμ0 μέλει ρόδοισιν καταστέφειν κάρηνα.

Ἀφες με, τους θε0υς 0ι, πιεῖν πιεῖν ἀμυστί θελω θελ μανηναι.εμαίνετ Ἀλκμαίων τε χω λευκόπ0υς ρέστης, τὰς μητέρα κτανόντες εγῶ δε μηδένα κτάς, πιὼν δ' ερυθρ0ν ινον θέλω θέλω μανηναι. 10 μαίνεθ' ιρακλης πριν

Τί σοι θέλεις π0ιησω, τί σοι, λάλη χελιδών;

ζην.

και πινε και κυβευε

μεμεθυσμένον.

δεινην κλον2ν φαρέτρην και τόξον φίτειον. εμαίνετ πριν Aώς με ἀσπίδος κραδαίνων την Ἐκτ0ρος μάχαιραν. εγὼ r χων κυπελλον και στέμμα τ0υτο χαίταις, o τόξον, υ μάχαιραν, θελω θέλω μανηναι.

εἰς χελιδόνα.τα ταρσά σευ τὰ κοῖφα

θέλεις λαβὼν ψαλίξω;

427쪽

5 η μαλλον ενδ0θεν σευταὶ γλοσσαν, ω ὁ ηρευς εκεῖνος εκθερ ζω , τί μευ καλον νείρωνυπορθρίαισι φωναῖς ἀφήρπασας Βάθυλλον;

οι δε λάρου παρ' χθαις δαφνηφόροι Φοίβου λάλον πιόντες δωρ

428쪽

E φύλλα πάντα δένδρων

επίστασαι κατειπεῖν

ὁπου καλαὶ γυναῖκες. τίθει δε εσβίους μ0ικα μεχρι ω γώνων και Καρίης Ῥόδου τε δισχιλίους ερωτας.

osπω Σύρου. λε α, ουπω πόθους Κανώβ0υ, o της παντ εχούσης Κρήτης, που πόλεσσιν Ερως π0ργιάζει. τί σοι θέλεις ἀριθμοκα τ0υς Γαδείρων κτός,των Βακτρίων τε κωδον hvχης μης ρωτας Ἐρασμίη πέλεια, πόθεν πόθεν πέτασσαι; πόθεν μύρων τοσούτωνεπ' ηερος θε0υσα πνέεις τε και ψεκάζεις; τις εστί σοι μελ ηδών); Ἀνακρέων , επεμψεν πρ0 παῖδα, προς Βάθυλλον

το αρτι των πάντων 10 κρατουντα και τύραννον.

I και νυν, ὁρας, κείνου επιστολὰς κομίζω.

To αυτο εἰς περιστεράν.

καί φησιν εὐθέως μεελευθέρην π0ιήσειν.

δούλη μεν παρ' αὐτῶ τί γάρ με δει πέτασθαι

0ρη τε και κατ' αγρ0ές, και δένδρεσιν καθίζειν φαγ0ῖσαν γριόν τι; τα νυν ὁ με αρτ0ν ἀφαρπάσασα χειρον Ἀνακρέ0ντος αὐτ0s' πιεῖν δέ μοι δίδωσιν τ0ν ἰν0ν, ν προπίνει

429쪽

Ἀγε ζωγράφων αριστε, γράφε, ζωγράφων αριστε, Ῥυδίης κ0ψαν τέχνης,

γράφε την μὴν ταίρην. γράφε μοι τρίχας τ προτον

ἀπαλάς τε και μελαίνας' ὁ δε κηρ0 αν δυνηται, γράφε και μυρου νεουσας.

υπ0 0ρφυραῖσι χαίταις ελεφάντινον μέτωπον.

τ μεσόφρυον δε η μοι διάκοπτε μήτε μίσγε 5 εχέτω πως κείνη, τ λεληθότως συν0φρ v), βλεφάρων ἴτυν κελαινήν.

ολίγον, τ σοι ἐλέγχ0ν. ἀπέχει βλέπω γαρ αυτήν. τάχα, κηρέ, και λαλήσεις.

Eις νεώτερον Βάθυλλον.

430쪽

A Μοίσαι τ0ν Ερωτα λύσασθαι τ0ν Ερωτα. καν λύση δε τις αυτόν, ου εξεισι μενε δέ δουλεύειν δεδίδακται. δήσασαι στεφάνοισιν τω Κάλλει παρέδωκαν και νυν η Κυθέρεια

ζητεῖ λύτρα φέρ0υσα Ἐδυμελης Ἀνακρεων, ηδυμελης ὁ Σαπφώ

συγκεράσας τις εγχεοι.

SEARCH

MENU NAVIGATION