장음표시 사용
401쪽
Hominus ad illam Epistolani VlI. de Ephod & Teraphina Tom. II Iug. 6 I I. ed. Maniana1. Epist. X. de Commentariis metire si in Canticitiis Caiaticorrum ibid. pag. 6aa. Epist. XIV. de decem nominibiis Dei ib. pag. ro . ist. XU. de quibusdam Hebraeis nominibus ib. pag. ros. Episti XUI. de voce diaspalma ib. pag. o6. Epist. XVIII. de aliquot loeis Psalmi CXXULibid. pag. III. Epist. v. contra Novatianos haereticiri Tom. IV. Part. I. pag. 164. A VI. de quirique *Minionibus N. T. ibid. pag. I 63 Epist.
XIX. de aegrotinione Blesillae idi Pari. II. pag. 49. Epist. XX. de exitu ibid pii g. si . Epist XXI. de laudibita Asellae ibid. pag. sa. Epist. XXI XXVII. ibid. pag. 6I 'cl. 8& Epist. LXXXVII. ad Pammaebium & mre Eum
ibid. pag. 689. Exhortatio ad Marcellam, *t adversi uillaret, S. Hieron to tau-so adseripta, Tom. V. Pag. 37. Conter de illa D. Anis. MDκαυ- in muliere orthodom S. I 2. aliosque Scriptores Historiae Erelec - . MARCELLINA Secillo II. post. C. N. Vixit, & rempore Anucii Romam
402쪽
-λ ταμιν. OeMerus in notis mi h. L pro Areo in sinu laminium esse putat veteritis uis ..A Marari a Meretio distinguenta est K Maroesi , Soror L. rosi, qui ad illam seri et epistolam, num. 34. in corporum M. Gemasii RFrotasti inventione, transatione, lai silicae declicatione, miraculis A MIPopulum concione. De hae imi vid. gillenistitia Memor. Da villice sedi min. II: .Pari. H. pag. I 6 I. V. in as. D. Mis. Se tia dissi de muliere M--odo S. I. TL. Iu dassi de meres, II. crin 1. g. 6. pag. di
403쪽
quae trino, Lue. I. 43. eam aώμsse re ensis e verbum MI, Lue. XI. α'. rem eo fervos o ma-9 emnasisse minia secta baee Rieor eseo, LM. II. I9 & II. Quamvis autem dubium non si, quin S. Maria Servatoris nostri distis & ictis certum testimiaium una mini A stolis perhibuerit, Christus tamen pari eam niunere cum discipulis suis fungi noluit, unde H Holus haeres LXXII . diserte tingat, miιam inunias Messiasticiam attigHI EScripta quidem varia sub nomine Mariae circumsisntur, sed inter ipsos Pomtificios non defueriint Viri celeberriini, qui isti Diso S. Mariae a Tibi assi marent. Sunt autem haec: I. Epistola ad S. Ignatium'. II. Epistolis ad Messa orasses. III. Epistola ad Florentinox' Exstatu illae in Gleb. Finieri Codrem Apin: pho N. T. Vol. IV pag. 843M uia 'simul varioriani judieia, illis Imieruntur, rarumque essitioin recensentire. -ΑMe libri latulati via. II. pag. 663. R. uia quo pie pag. 66i sit. S. Mariae Murrianae Epistola mi Mutaram exhil miri 'IV. & κ Interro o- παν- & triinores; libri 1 Gno. sticis ex quibus quaedam prorsus turpia, ob ma & plera blasphemiae haeres. XXVI. cap. g. m. Preeatio iniim, maius excerm Iaiulatiis Rumo ur l. e. vol. II. pag. ,63 sqq. VIII. Glaer collὀqui S. Minciae Vimnis, qui memorariir in catalogo membranariam & laminariam, quae ex ambici udi se latine trili untur repeliae An. I 391. In caverius Granarensibus. miraculis Christi & de annulo Regis Salomonis, quem memorat D. lamnu in Narareno suo pag. aa. Silentio pr-tereo scriptores ri vita re naeulis B. Mariae. qui in Bibliothecis Theologicis reemsentur, nee n n. alias milierra sanctas hvis nominis, de quibus eonsulendi sum Sm iptores Eccles 'M ARΙΛ Chetnaea saepe allegarur di laudatur in crassessione MSta Chemim nim Graecorum, qham recenis Celeb. Famus Biblioth. Gr. p. t. XII. p. 6νο '
404쪽
s Iulum Epaeureum, quanam tamen nullam mensionem siem Maia res lesiasticos & philosophicos Grinat Origeara lib. V. minacem pag. 272.
MARMARIUM amica Epicuri Philosophi, in Diogora Iasinio in R
. MARSEPΙΛ, mulier satissica commentitia. vid. notas ad Obara Lis de
MARTHA, P tria, vil notas ad Oisarauim t. s. i: i . . a NARTHANA, DumGeηο lib. de haeresibus pet . us3. Manisua appellata, & MARTHO, seu Marati , fuerunt mulieres tameticae Sec. III. 'riundae ex stirpe ει ι Iudaei sub DMano I p. auctoris, Helusitarunt,.quia etiam Hosui, Samosaei,&. Ossent is tantur. Hii istas mulieres' tideo .verreni lauitur, ut illarum sputum pedum pulverem ad remedium morborum colligerem, & ad arnuleta atque phylacteria restivarent. Conser de illis praeter Diaphanium haer. XIX. cap. a. pag. 4 I. & My . MII. cap. .I. P i46 I. Abium Hist. Eccles.. n. 38. pag. 233. plurimos Scriptor re nitores Histbriae Eeeles 3c inprimis Des M'. SAnusum in muliere: heterodoxa Lu a D & D.
405쪽
ns umpore Rix Alsredui in Saxonitam linguam vertit. Hune inuidia non Maim Maeas, sed Merriaras digessisse, & Saxonicis inseritisse, non vero in Saxo. Umm ling in transtulisse, observat Mihonin in Historia Angliae anglice editi lib. I. ad A. M. M M M De xv. Conser Martia Scriptores Histi mae Anglicae,& Eatium de Seriptoribus Angliae Cent. I. num. I 1. M AXIMII. . A quod nomen *οβερώτατον, ἄγριον και βαρβαρικὸν cscit 'Mauius num. XCII. A PRISCA, sive PRISCILLA, fueriint Montani haeretiei discipulae atque pseudoprophetissae, in Cataphrygarum sive Phryga. starunt haeres omnium sermone laudibusque celebratae, quod post Eusebium. num. LXXXII. restatur S Heroavnim in Epistola ad Mareellam adversus Momanaias: Apena s convinonda et Iasibernia duraricum, Deram murrum voluisse in m Testamemo per Mysen ct Prophetas salvare mundam 'sed quia non potuerit
mortem pro nobis. ' Et quia per duos gradus mumium salvare nequiverit, ad extremam
per Spiritum Sanctam in Montanum, Priscam S Maximillam insanas seminas de-- S plevitiniisent, quam Paulus uon babare it, Hrem a Cor. XIII. Ex parae. unoomu, ct m parte prophetamm, S nunc speculum in aenigmate ab et i S semivisum bal isse Montanum. Idem Auctor in Epistola ad O si tem adversus Pelmanos Tona. IV. Opp. Part. II. pag. II. U. Maratan. scribit: Montanus immcindi spiritas praestator multas Ecclesias per Priscam S Maxitamillam , ηοADI S opulentas semiras, primam auro eorru' ' deuiae Meres polluit. Ilia, sinitilae spiritu repletae suerint, a viris suis profugisse, & Prista- impudenter a suis virginem appellatam esse, assirmat Apollonius Ephesi ipis opus apitii sinam, num. LXXXIII. quin etiam Nires boras Callistas num. LIVIV. 1.lias duas mulieres Montani uxores appellat. Eariini scripta libros prophetieos, appellari, . & in mriori pretio apud Montanistas esse, Iliram divinum Evange. lium, tradiuritassisadoretas, num. LXXxv. & Nicephorus Cain s. num LXXXVI. . Approtantur istae propheti ae a Tertulliano Montanistariam fautore inlitio adum sus Praxeam sub initium: Hem Praxeas 'sopum' Romanum: Anicetum j agnosceηum jam propritias 'Montani, Priscae,' Maximillae, Sex ea. 'x s. et D ct d agri-Disitiroci by GOoste
406쪽
mu in Commentariis HistoriaeTeclesiasticae gallice editis Tom. II. in Montanis si Ium haeresi ari. F. pag. 4et r. Maximillam periisse demum A. C. CCXVIII vel XIX. quia lottii duo integra secula Ecclesia Imperium Romanum tantum
407쪽
vri ελευτίκασι Mόνωνός τε καὶ Θεόδετος και - προειρημέν' γυ-. Priseisiam tamen apitii Montarisas mFre in honore fuisse, pum Maxinustam, h*ret ex ' baano, num. XCVII.J mi ab illa 'stilliinonis lateresin nomen traxisse refert, & eae BUM M Dinn. XCVIII.9 qus testatur, Montanisas illam Montaminque Paraeleti no mine appetitisse, A in illorum nomen baptitasse; quod vero non ad Daeram ire telligendum esse censet millimonisius i. c. art. 9. Irig. 436, & Garmeruir in no Aad Bastam. Mus dissilui mi illam in orat geraManus in M. de Resurrecti
408쪽
Deam bab uam Meseam ab Iasone Euibroii sepultam, fBumque ou Masi bustro. De Anguia canit dilius Italicui Punicoriam lib. VIII. v. I sqq.
MOsravisse ferunt, tactuque Annare venena,' Es Gκam exra , polo, Indoribu , omnes
. Illam esse Deam unam eandemque cum A gerona, et Aueram quas tameni diversas esse nonnulli stituunt, P multis it verisimile, primum, quia BGeatius Genealogiae Deorum lib. IV. cap. I 3 e nuodamio reseri, Avitiam & Aureoniam taberi 1 quibusSim pro smonymis; deinde quia in scriptura . quadam lascibytionis veteris apud Class. I. num. CCXXXVI. AN G ITIA AN GERONA ET SOL INVICTUS, Ornilla inter duo priora vocabula propria copula, & II. SIGN A tantum memorantur. De Angeron a merinas Saturn. lib. I. cap. Io. Duodecimo Kalendarum Ianuar. seriae sunt divis Anteroniae, cui Pontifices in laeelles voluptae sicrum Reiunt: quam Flaccus Angeroniam vici ait, quod angores ac animorum solicitudines propi- ciata depellat. 3Masurius adjicit simulacriam hujus Deae ore obligato atque sigruito in ara Voluptiae propterea collocatum, quod qui suos dolores moue-
409쪽
tatesque dissimulant, perveniant beneficio ad maximam voluptatent. A Dueas Modosas ideo sacrificari limc Drae dicit, quisl populus Ronianus mor. bo, qui angina dicitur, 'praemisso voto sit liberarias & lib. III. cap. s. nt Angeronam, Deam, in radus tutela urbs Roma si crediderunt, J quae
inito ad or admoto silentium denuntiat. Festus: Aeterona, Deae lacra a Romaκti in tuta s.nt, eum aisna omne genvi animalium consimeretur, rajMMa Aueronalia Brabantur. Plinhu lib. III. cap. 9. Angerona, cui sacrificatur ad diem XII. Calend. Ianuarii, ore obligato obsignatoque simulacritin habet. Etutis cap. I. Inter antiquissimas Tane religiones sacellum cistinar Angeronae, euisicrificatur ante diem duodecimum kalendarum Ianuariarum, quae diva praesul silentu istius praenexo obsimatoque ore .senulacriam habet. ' Scheniata tria. Auerorae, digitum ad os ad momatis, exhibet Celeberi inus' Moius eisus Antiquit. illustr. Tom. I. Parti a. lib. 3. cap. II. tab. CCXIII., apsam
viritiam vocatam esse in Italia Angitiam, tradit Sem,us ad Virgilium AEn. VII. v. so: Quin & Marmabia venit de gente Sacerdos; scilicet Medea, quatilio reis M. lictis Colchis Iasonent semita est, dicitiar ad Italiam perveniM, & populos. s quosdam circa Fucinum ingentem lacuna habitantes, Di inmini appella- tantiir, quasi circa mare tabitantes, propter paludis magnitudinem, desulti . remedia e mi serientes. Quanquam alii Marra bios a rege dictos velint. Hi ergo populi Metaeam Anstiam nominaverunt ab eo, quod ejus earininibus serpentes angerent. q. In harac sententiam Glossiirnam venis: Angleia, sive -Αngui , MηAM AED1ia lacta est ab Aquitia, ut angiportus ab angui portu se eululum Gnatum adigetemιι Adelph. Ast. IV. se. 2. V. 37. Angulae, vel A, nemus memorat de Fluminibus &c: pag. I66. ecl. Hset adde Inierpp. Virgilia ad aen. VII. v. 719. & Claveraum Ital. Ant. Illa II. pag. 377. Anguista proprie est Ἐχῖτις, 6Ve Ἐχιλαῖα, ab anguibus ciendis carmine, quia potestatem habebat in serpentes, vid. Demoηem ad Nedeam v. ioa . . Anguis ex Graeco ἔχις, quod Siculi Dores dicetant gχου. - incidito N more Lati
410쪽
Pliri. Tom. I. pag. 6o. b. 8t Enaesi opus laseripti A r. pag. ,so. Fabulas de Menae erudelitate 3c veneficiis praeter missium Metamorph. lib. VII. Lb. 1 Mnetam Tragicum in Medea, Apollo oraran Bibliothecae lib. I. cap. p. v et s q. reginam fab. II -a6. aliosque Mythologos di Poris copiose rGenset Di danti dicatita lib. IV. Biblioth. pag. II 6 sqq. qui pag. Iso. B. addit: Καθόλο
Hermetem vindicta pag. 37 sqq. Multi credunt, indom Graecis erumneditisselial oriana 3e unctiomam usiura, forte etiam exerci imoerum, Plitias caeπPoera n lisom tabitum pulchrituis inque ace erent; quod poetis insem devir tamudi, quod illa homines unguentis magicis, eosque pereo paendo in lebete, ad pubsirit E in roburq- Nvenile revoraveriti me lair - olim sententia Di