장음표시 사용
431쪽
net. in sol. an. I 111. & I 17. Exstat in Bibliotheca Regia eiusdem Olympio- dori Cornimentarius in Philebum Platonis, signatus num. 218 O. Item Com- mentarius in ejusdem Gorgiam, Alcibi aciem priorem, & Phaedonem, signatus num. alcia & aio 3. & scriptus Aug. Vergent, celeterrimi illius καλλιγρά- φου, manu; & alius in Philebum & Phaedonem, scriptus anno I 136. & λ gnatus num. IIo I. ' Accuratius de hoc aliisque Olympio oris agit Celeberminiis Abrarius Biblioth. Gr. Vol. II. pag. 3or. 9 Vol IX. pag. 3I
PALLAS, sve Minema, e capite Jovis armata exsiluisse, atque inde nomen tostiae aceepisse fingi vir. Fabulas reliquas omnes de eius origine, rebus gestis, & inventis silentio praetereo, quia illas innumeri Scriptores, tam veteres, quam recentiores, copiiose enarrairunt. Tantum commemorare lubet, illam messi.einae apprime gnaram & praesidem cum Apolline olim creditam esse. Probant id abunde ejus cognomina I gia, graece Vγεια, sive 'Υγωα, de qua Platarabus in vita Periclis Tom. I. Opp. pag. I 6 o. B. T πρωτόλαια τῆς
ναπείαν, ῆ χρώμενος . Περικλης, ταχυ και ραδί- ἰάσατο τὸν ἄνη-ον. Σωὶ τουτω δε και το χαλκουν ἄγαλμα τηs 'Υγείας 'ΑΘροῆς ανεστησεν ἐν α πολιώπαρα τον βωμον, 'ος καὶ πρότερον, ην, ὼς λεγουσιν. 'O δε Φυλας ιργαζετο με, τῆς Θεου ο χρυσῆν εδος, καὶ τούτου λμιουργος ἐν τη στ λη εῖναι γέγρα M. Plistis Histor. Naturat. lib. XXII. cap. II. segm. et O. Verna carus Pericli Aureniensium
432쪽
vid. Plinium lib. XXXIV. se h. I p. num. sto. Pavinias in Atticis lib. I. eap.
23. pag. 34 Διῖτρεφους πλησίον Θεων αγαλμά ἐστιν 'Υγίας τε, L 'Ασκληπιου παῖδα εἶναι λέγουσι, καὶ 'ΑΘροῆς ἐπίκλησιν καὶ τάυτυ ' Υγιείας. Idem i. e. cap. 3I. pag. 78. Ἀχαρναὶ δῆμος. 'Oυτοι Θεων Ἀ πόλλωνα τιμωσιν 'Αγυιέα καὶ 'Hρακλlα' καὶ Ἀθηνας βωμός ἐστιν 'Υγείας. Arsides in Orat. in laticlem Minervae Torri. I. Opp. pag. 21. Πρν κοι ἄν τάυτη 'ΑΘηνῆ καὶ 'Ασκλη- ω μεγάλω μέμι τῶ παντός. 'ΑΘηναιων δε οι πρεσβύτατοι καὶ ἴγαίας 'ΑΘηνας βω- μον ιδνύσαντο. ρι δε ἐκεδων ὀρθη Φος, τί χρη m 'ν ευρῶν εις την Ἀ μηπιευκαι τῆς 'ΑΘοῆς συμφωνίαν; & Harpocration exque illo nidas & Auctor Eumol giei in 'Υγεια ' Ἀγεία 'ΑΘηνα, Λυκούργος εν τω πw τῆς ἱεροίας. Ἐστι δε ἔστωνυμον 'ΛΘοας, καὶ γαρ Υγεία καλεῖται, καὶ Nικη, καὶ 'Im'πία καὶ Ἐργανη. In OctavuRubei Monumentis Brixianis italice editis pag. 71. & in Bernb. de Mom fauton Supplemento Antiquitatis illustr. Tom. I. lib. IV. cap. IO. pag. II . exhibetur & describitur monumentum, ubi Mercurius Mine a & Veriumnus ceu in tabella qua ann depicta repraesentantiir. In medio stat Minerva, cultu & habitu non ita solitus. Τhorace illa armatur, cuNs forma ad Romanorum militum loricani accedit, vestis post thoraceni defluens nescio quid habet spectandae singularitatis. Dextera manu hastam tenet, sinistra vero clypeum ovatae serinae, quo in terram demisso niti videtur. In medio clypeo litera Υ exarata deprehenditur, quae nihil aliud significare posse videtur, quam 'Υγεία. et.) Mediea in Inscriptione Placentiae reperia apud Grauerram pag. MLXVII. num. 3. ΜΙ-
NERVAE MEDICAE CABARDIAE UALERIA SAMMONIA
VERCELLE SIS V. S. L. M. de qua visi. - . Cuperi exposit. Inscripti pag. 3oo. & in Inseriptione, quae non longe a Trebia exstare dicitur, atque 1 BD Jonio lib. I. de Formul. Manutio in orthographia, & Meibinito in Iusjurandum Hippocratis pag. 63. profertur: MINERVAE MEMORI COELIA
IULIANA INDULGENTIA ΜEDICINARUM EIUS INFIRMITATE GRAVI LIBERATA D. P. Vir laudatus Bervb. de Mont- Ducon in Diario Italico cap. 8. pag. Ista. & Tom. II. Antiqq. illustri Pari. I. lib. II. cap. a. tab. 8. repraesentat ichnographiam Panthei Minerva Medica, quod
433쪽
RU, k Victore in Romae Esquilina Regione inemoratur, atque in Rus medio ex Caueei genimis antiquis ejus scheina, me scinae symbolo instructum. Recte igitur , Me bomis i. c. pag. 64. rei matur Sententia Guidi Paneirolli, qui lib. de Region. Uib. Rom. in Reg. VI. Mines vam nitituani dictam suspicatur a veste serica, quae I Medis Medica appellata sit, teste Xboguino Lect. Ant. lib. X. cap. i6. 9 Mares Zumlii Boxboratii lib. I. Quaest. Ron . qui putat, Mineratam vel per errorem in istis Inscriptionibus praesHem Medicinae dictam, vel eas suppositas esse. 3. Uξinhρκης, cujus originem exponit Pausanias in Corinthiacis lib. II. cap. 26. pag. Τοῖ Δεφαδιωτου 'Λ πόλλωνος ἔχεται ἱερον Ἀθη- νας οξυδερκους καλουμ ης, Διομ δευς ὰνάθημα ' οτι οι μαχομένω πιτε ἰν 'Iλίω τὴν
ἀχλυν αφεῖλεν η Θεοs ὰπο των όφθαλμων. 4. Uπliλέτις, sive Uφθα λου, eujus aedem instruxit cum ipsi oculorum alter ab Alexaudrra eriatus esset Plutarebus in vita Lycurgi Tona. I. opp. pag. 46. A. Του δἰ πάθους
στ ριον ἱδρυσασθαι. Idem in Laconieis Apophthegmatis Tom. II. Opp. p. aar. A. Του δὲ πάθους υπομνημα ό Λυκουργος ιδρύσατο ἐν τω τῆς X-κiοἴκου τεμὼνει ἱερον 'Αθηνας, 'O πτιλετιν προσαγορεύσαs ' τους γὰρ ὀ*θαλμους οπτίλους ἔι τοῦδε Δωριεῖς λέγουσι. Et Pavinias in Laconicis lib. III. cap. 18. Pag. 233. -
ε,πι το Ἀλπίον καλουμενον, νυς εστιν 'Αθηyri Uφθαλμιτιδες' ἀναθεῖναι Λυκο--γον λέγουσιν, ἐκκοπυτα των ὀφθαλμων rον ε'τερον ὐπο Ἀλκάνδρου, διότι 'δυς ἔθηκε νομους, ρυα αρεστους συνεβανεν ειναι τον 'Aλκάνδεω ' διαφυγων ν ἔς τουτο τὸ χω- . ρίον, Λακεδαιμονίων Σμυνάντων μῶ προσα πολει σθαι οι καὶ τον λει πόμενον οφθαλμόν,
ουτω ναον 'Oφθαλμίτιδος 'Αρηνας εποιησε. 1. Paeonia i. e metaea, cujus signum memorat Pausanias in Atticis lib. I. cap. a. pag. 7. & aram l. c. cap. 34. pag. 84. 6. Σωτειρα, i. e. dabitarii, sive Sclita, cujus meminit Pausanias in Arisea si eis lib. VIII. cap. 44. pag. 69 I. Eτιν ἄνοδὸς ἐξ 'Ασέας ἐς το ορει το Βόρειο, καλουρονον, καὶ ἐπὶ τὸ α φ τοὐ ορους πιμεια ἰοπιν ἰερου' ποιῆσαι δὲ το ἱερον Ἀθη-
434쪽
νῆ τε σωτε α καὶ Ποσειδωνι Dδυσσεα ἰλέγετο νακομισθεντα εξ 'Iλίου. Et Hes . ιbim Σωτειρα η'ΑΘηνα παρὰ το ς 'Eλλη ν, κατα Γαληνον αντίδετόι τις. -- ras autem ad h. l. fatetur, se id apud Galereum reperire hactenus non poni isse, taliaen αντιδοτον σωτείραν 1 Paulo Mineta lib. V Il. cap. i I. .istrea Pal.tis lecto aliisque antiquis messicis antidotus quaedam cognominata est secum uiri G13 aldum Synt. Xl. Hist. Deor. pag. 333. A. & Tiraquellum de Nobiliti eap. 3 . n. 336. Medicamenta hasuper aliquot passim apud Messicos Graecos exstare, quae & 'ΑΘροας & Σωτείρας 'ΑΘηνασ inscriptiones prae se serant, assi mat Meibomius in Iusjur. Hippoeratiis pag. 64. Hic quoque l. c. existimat, e gnomen Λαοσσόει, quod Minervae pariter atque Apollyκi tribui solet, ad ejus p ritiam in arte medica, qua populos servaret, spectare, quamvis id Aim in
Λαοσσόος, Pharnutus de natura moria in cap. sto. & Eusati ius ad Homeri Iλ.
Pag. I 266, 32. de Minerva, populos in praelus servante, vel ad praelia incitante explicent. Draconent apud Athenienses Minervae non secus atque aevolapio &Numae sacrum fuisse, testatur Plutarcinu in libro de Iside & osiride Tom. ILOpp. pag. 379. Hunc Arcis custiniem dicetant & placentis mellitis honora.bant. Aristophanes in Lysistrata v. 76o. ἰικουρον σφιν appellat, ejusdemque me. minit Herodotus in Urania lib. VIII. cap. 4 I. & B ivs in Oικουρὸν ἔφιν. eonser Meuini Graeciam fer. pag. 2I3. & Cecrop. pag. II. & II. Medicos monet Om- διυ Fast. lib. III. v. 8ar h. ut M nem, ad artem suam prospere exercendam libamenta Osthrant: Vos quoque, Pistoebea morbos qui p. is arie, Munera de vesris pauca referae Dec. Cur Apollo, Diana, & Minerva medicinae Praesides fuerint, hane rationem assert Macrobim Saturn. lib. I. cap. 17. quia Apollo est Sol, Diana Luna, Minerva auteni virtus 1c effluvia solis & lucis, quae humanis mentibus prudentiam subnil-nistrant. Viro Experientissimo D. Hevr. Mult in Historia Med. period. I. sect. a. cap. I. S. 26 sq. fit verisimile, vel hoc etiam nomine Misim vam medici
435쪽
mnunti in Apollinem pag. II. 9 pag. 62. credebatiar omnium senorrum, in quibus nuinina colebantur, κλειδοῖχος, sive Hazium custos, ti apud Jovem patrem in hin: honore habebatur, ut ipsi ad dextram assideat, ejusque praecepta ad Deos referenda accipiat; Veteres autem, Mineriam medicinae praesulem cum Apolline constituentes, arti salutari decli in admonere volitisse, ut reliquas artes elegana tiores halici aspernarentur, sed cum sua coniungerent. Herbas, quae vocantur Paratheuion & Arge non, a 3Mnerva invetitas esse tradit Plinius Hist. nat. lib. XXII. cap. I . se i 2 o. lib. XXIV. cap. I9. sin. II 6. & lib. XXV. cap. 4. 16. Adlcribitur etiam ipsi h permultis invexuto olei, cujus ad medicinam non exiguus est usus. Arisides in orat. in laudem Mi rva Tona. I. Opp. pag. al. 1 ιδοῦ των εν μερει μνησθῆναι, καὶ τους μύθους- τιμάσαι, προσθωμεν ἔλαον ὐγιεαι
ομοῖ πις αυτῆς οε u φάρμα-ν. Conser de Minerva Medica Scriptores Histo. Nae medicae, vir quesium de Nobilitate e . a I. num. 336. & Meil omium in Cominent. in Iusjur. Hippocratis pag. 62 sqq. . PAMPHILA, foemina AEgyptia secundum Pliotuιm, minti CXXXV. vel Epissiuaria feci lii in Suidam, num. CXLIV. floruit temporibus Neronis, fuitque filia Soterissis Grammatici, & uxor itidem erius ti viri, prout testantur m olim ti . uilias li. cc. Hic tamen in Σωτηρίδας γραμματικος scribit: ρ Παμφίλης, ἐ- μπορίας πτεμ εν. Segma autem proxime sequens sic se habet: Σωτηρίδας Σπιδαυμος, πατὴρ - . - ὐπομώ-τα μέγραψαν,
Bibliotheea Cod. CLXI. pag. 1 7 3, 37. V δεύτερος λόγος τῶν 'Eκλογων Σωπάτρου J θροίσθη ἐκ των Σωτηρίδα Παμφίλης ἐπιτομων πρώτου λογου καὶ κα θεξρος μή χρι του δεκάτου quae verba transtulit Seboiιus: Aster Mer compostus f ὰ Pam.
philes Soteridae F. Epitomarion libro I. ae deinceps ad derimum inque. Scripsi Pumpbila nostra Commentarioriani historicorum miscelianeorrum libros octo, teste notio, f num. CXXXV. J qui de illorum argumento, methoelo & lo refert. Pluribus vero hoc opus constitisse libris, liquet ex I mio, qui
saepe Pum bila scripta allegat, D num. CXXXVI - CXLIII. J ex Mida l. c. qui XIII.
436쪽
XXXIII. libros Commentariorum eius histori eorum commemorat, & ex Gellio lib. XV. cap. II. A eniensi, quum avunculum Periclena puer artibus ae Melphinis liberalibus er tiratar; S arcessi Pericles Antigenidam id irinem j sset, ut eram cavere tibiis, quod tuin botresi uran videbatur, doraret, tragias sibi tibias, quam ad os uesiilmsset, pWiefactus oras d imitate, ahecit inste-ginque. Ea res cum percrebuisset, omnium tum Athenienswn eonsensu, Eseiplina tibiis eanenssi desita es. Scriptum hoc est in commentamo Pamphilae nono SoueFmo. atque lib. XV. cap. 23. Hellanicus, Herodotus, Thucydides, historiae si i-ptores in iiisdem temporibus fere laude ingenti 'i ermit, re non nimis longe d antidasώerunt aetatibui. Nam Hellaniciis initio belli Peloponsari 6isse quinque's maginta annos vatus videtur, Herodotrus tres S quinquaginta, Thucydides quadraon-ra. Griptum sero Misdecimo Pamphilae. Conaposuit etiam Pamplaia, teste l. e. Epitomen Oesiae libris III. Epitomas historiarum aliorumque seri . Ploruni quamplurimas, libriam de controversiis, alium de re venerea, aliaque Plurima, quae oninia interciderunt. Vid. de illa 'Don in Historicess c,raecis
lib. II. cap. 7. Mevalium in Historia mulierum philosoph. segna. I 3. & Celeb. Fabraratim Biblioth. Graee. Vol. VII. pag. 68. di Vol. IX. pag. pag. 733. De Pamphila, Latoi filia, conser Menali notas ad LaFuium iniim. CXXXVI. not. 331, JPAN AC EA, sive 'ηaeela, squam etiani Panabiem & Panem appellari, testatur Ciraquellus cap. 3I. de Nobilit. num. 33 . ulapis, ita dicta ὰπο τοῖ παν & ακος, quod omni biis mederi queat. Plinius lib. XXV. cap.
6. segna. II. Panaces ipse nonuve omulum imorbor m remem promittit, numerosum ct Diis inventoribus afriptum. Untini piippe Asclepion cogno nivasur, quoniam ii
suam Panaceam appellavit. ubi vide Interpretes. Solo sere norni ne illa ex di- solbane, Sutia, Plinio, & Hippocratis Oρκω est nota. vici. supra ulapii filiae. Ex eo, quod reppo. rates i. e. per ipsam discipulos suos adjurare voltiit, facile liquet, eam & sancte olini habitani, & in tronore cum 'geia sorore, si non pari, non tamen nullo sui sis, iisdemiue cereimoniis & rilibus Deae in urore in chiliam. Pausanias quoque in Atticis lib. I. pag. 84. refert, apud Oroptos quartana
437쪽
arae cuiusdam partem Panareae, Jon1, S Minervae Paeoniae, fuisse se.
main. Confer de illa praeter gιraquellum de Nobilitate cap. 3I. num. 33 I. &Scriptores Historiae medicae, Meibomium in Commeat. in Jusjur. cap.
6. S. 33 sqq.PANT ACLE Α, Croni filia, Dialectica. vid. Argia. PANTAENIS, Poetria latinae viae notas ad O earn differt. de Piatriis Gr.
PAN YPER SEBASTA, A deinde CAESARISSA, appellata est Ira,
ne, filia Theodori Metoebitae, magni Logothetae sub Andronico Palaeologo . seniora ab An. MCCCXIU. postqvana Imperator illam Jobanni Palaeologo Panypersebasto, Con ut tui Palaeotio, qui Andronici Inip. frater erat, filio nuptum dedit, hunc.que tariclem Caesarem declaravit. D. Cantaeaetemta Historiarum lib. I. cap. 63. Pag. I 29. est. Paris. Tω πρώτω βεβασιλευκότι 'Pωμαίων Παλαιολο γω τω Mιχαὴλ ἄρρ νες Πῶς γεγένηνται παιδες, ουτος τε ὁ μετ αυτον βιβασιλευκ- 'Aνδιόνικος, καὶ Κωνταντῖνος ο εν πορφύρα τεχθεὶς, καὶ Θεόδωρος τρίτος, καὶ Θυγατέρες τοσαυται. Tοῖς μέ, ουν ἀλλοις ἄλλοι γεγέννηται παῖδες, καθά περ ἐν ἀρχῆ τῆου ἰσορίας ελλωσε Φθασας ο λόγος ' τῶ Πορφυρογεννὴτον δε Κωνσταντίν' ο Παλαιολόγος Ἱωαννυ μονογενέλου γεγώνηται παῖς ' ω Meτοχιτης ό Mέγας Λογοθέτει ἐξέδυο τὸν Θυγατέρα Τιρ ν προς γαμον, τη του Πανυπερσεβαστου προς τῶ θείου καὶ βασιλέως αξ- τιτιμημένω. Adde Nicephoraim Gregoram lib. VII. Historiae Byzanti cap. II. segni pag. I67, A num. G . VIII inamster asia praeceptorem habuit methorum Gregoram, qui num CXLV sΦ & CXLVIII. ebri ingenium, eriaditionem & eloquentiam egregie laudat, atque orationem ab ea ad Patrem habitam refert. Ex Pan esbaso filiam peperit, quae Gali Ser. viae, i. e. Principi Triballorum, nupsi I, reste mepita Gregora, num. CXLUll. qui addit, se legatiam, Puηγpesbaso apitis Triballos mortuo, ab Imperatore ad Triballorum principem missum eta, ut ipsam ByZantium redire coinpelleret. Conter de illa Menagii Historiani mulierum Philosoph. segna. 41 sq. qui haec sulfungit: RRA L. vox es Stasea, quae Regem Agusio . Ea bose Turcorum. In totor Hectores Impern tu buris compellat, S qua non ita pruem ipsun Ger-H h mavoraran Disi tiroci by COOste
438쪽
manorum Imperatorem conipellabat.
PARTHENIS, P tria erius epigramniatis Meleager ad stram coronam adortistulam usus est. vid. Celeb. Fabrarii Biblioth. Gram. Vol. . II. pag. 633. AP g. 722.
PA U L A, foemina Romana ditissima & nobilissima, Rogati A Blesilae filia, ex
patre tamenixonis Regis, ex Scipionum & Gracchorum progenies, nata est A. c. cccxxvia. & nupsit A. Mc LXIv. Vonoitio Patricio, qui ex illa quanior filias, Blesilium, Paupa,n, bliam Et sorbium ti Rumam, atque filium Coxotium suscepit. Marito ejus A. XIX. mortuo, quinque mlhuc annos Ronare commorata est, dear desieris Iudaeae locis &AEgypto iisque ad Alexandriam peragratis, Bethlehemi eon- . sedit, atritie ibi quatuor exstruxit monasteria, unum Virorum, tria virginum, quas ad pietatem se luto formavit, quoad, peractis viginti annis, obiit d. XXVI. Jan. A. CCCCIV. S. Hieroumi colloquio & amicitia fiunt liarissime uti, enarrationem iuriusque Testanienti cum filia Evistochio ab ipso audivit, eunultae impulit, ut commentarios Sacrorum librorum conscriberet, quod ipse in prooemio libri XVIII. Conamentariorum in Esaiam testatur. Vitam, virtutes & laudes ejus copiose exposuit laudatus Hieronemus in Epitaphio Paula matris ad G ο-ιbium virginem, Epist. LXXXVI. Epist. XXVII. ecl. Basil. m. IV. P. ΙΙ. Opp. pag. 669'se l. est. Maraiana', ubi pag. 67o. ms accuratam scientiam totius divinae Scripturae, & pronitam memoriani his verbis laiulat: Nibu ingenis o us docilius Mi ; tarda erat ad loqueuilum, velox a audiendum, memor illius praetuli: Audi, Israel, & tace; Exod. XIV. ia. Scripthras sanctas t/ηebat numο-ritre. Et quum auiares Moriam, S boe veritatis Acerat fundamentum ; magis tamen seprebatur intelligentiam spiritualem ; S hoc cui ne aedfrationem animae prouis rebat. Denique compulit me, ut vetvs S novum Ura nenium cum Hia, me disse. perliget et. God propter verecuηsam negans, propter asiluualem tanun Serebras postulationes ejus praes iii, Mi doceram, quod ditarei am; non a me ipso, id es, a praesimtione, pessino praeceptore, sed ab illuseri,M Ecclesiae vii is. Sicubi basiabam, S nsire me ingenue confitebar, nequaquam misi voluit acquiescere I sed jugi intem rogatioue cogebat, uι ὸ viuisit variisque sententus, quae miti visieretur probabilior,
439쪽
im iesrem. Loquar S aliud, Fod forsitan aemulis videatur tuere bile. Hebraeam linguam, quam ego ab adolesceretia multo labore ac sudore ex patie sset, es infit, tabili meδιauoηe non deyero, ne ab ea deserar, discere voluit, S consecuta es, ita ut psalmos hebraice caneret, S sermonem absque ulla latina linguae proprietate perse-naret. Conser de nolira Scriptores Martyrologiorum & Historiae Lectus PAULINA va Pomper a Paulina.PELEAE, seu Peliades fatidicae, vid. Olearii dissert. de Poctriis Graec. num. LV. PERIALLA, mulier satis ita, vi l. notis ad Oleariι diss da Poῆtriis Gr. pag.
PERICTIONE, quae vitiose vocatur Perictonia in Eberti Gynaeeeo docto pag. 277. In nonnullis Cossicibus Cod. CLXVII. pag. 194, ubi Scriptores reeensentur, ex quibus Dannes apophtheginata sua colle. git,) suit mulier Pythagorica, scripsitque librum urερὶ σοφίας, & alium mρὶ γυναικος ἀρμονίης, ex quibus fragmenta quatuor profert laudatus num. CXLIX I. Eeηibjus autem in disseri. de Epistolis P Adtrita contra Ev-lium anglice edita pag. 38I R. stiruit, omnia ista sub nomine Perictiones, quae fuit Plutonis mater, ab imposiore efficta esse, quod plerorumlue pythagoricorum fragmenta sint supposititia scripta, atque duo priora fragmenta Pelictiones coniis posita sint chalecto dorica, posteriora autem duo ionica. Conser illa Men git Historiam mulierumIhilosopli. se m i M. A ce . se ori Bibliota Graeci VOL I. pag. Iar. PER ILLA nonnullis est Ouita piatae uxor, aliis ejus filia, aliis nomen fictum mulieris, cujus ingenium in versibus pangentiis laurit ovissius Tristium lib. III. eleg. 7.
PER ME DA vid. A ME DAE AB ULLA, seu PHAB ILLA, seu Rabilia, seu FHalla ia
440쪽
διαθέσεκ' & lib. X. pag. 3o8, 13. Mάλαγμα. 'Αντιοχίδος σπληνικοῖς, ὐδρω πικοῖς, ἰσχιαδικοῖς, ἁψριτικοις ἰσκευάσθη Φαβίλλη Λιβυκου. Janus Cornarius in notis ad h. l. existimat, pro legi debere Liviam, haneque non fuisse mulierem medi eam, sed ei praeparatum esse medicamentum ii Gahκo descriptaim, clibus sententiam approbat Dan. Gericiu in Historia Med. gallice edita pari. II. lita III. cap 33. pag. 137. Conser de illa miraquellum de Nobilit. cap. 3I. n. 346. di Celeb. saluiriιιm Uol.AHI. Biblioth. Gr. pag. I 8. P ED R I IM fuit serva Duuri, quam hic in testamento suo liberam dimisit apitis Diogene n Lamium lib. X. segna. 2I. a*ίημι γιαι Φαίδρι ν ελευθέραν. Unde conjicere licet, illam philosophiae Disuri sedulam operam dedisse.
PHAELLO, mulier fatidica, vid. Olearai dissert. de poetriis Graecis, num. LVII.
PHAENN mulier nitidica, vid. Olearium l. c. num. m. PHANOT NEA, metria, vid. Olearium l. e. num. LVIII. PHANT AMA, Mutria conamentitia. vid. notas ad Olearar differt. p. III. PHEMO NOE, mulier fatidica, vid. Olearium I. c. num. LIX.
PHILA, metria commentitia, quam Ebertus in Gynaeceo docto p. 28 o. es finxit ex M ubin, Phιle Scriptore Iamborum de animalium proprietatibus. PHILAENIS, poetria, vid. Olearn dissere. de poetriis Gr. num. LX. PHILIP PI Evangelii stae & Diaconi filiae quatruor prophetissie commerno
rantur Actor. XXI. 8 sq. Tνε επάυριον εξελΘόντες οι περὶ τον Παυλον ηλθον εις Καισάμιαν ' καὶ ἐur-Θόντει ἐις τον οικον Φιλίππου του ευαγγελιστοῖ, του τος ἔκ ταν επτα ὶ ἐμώαμεν παρ' αυτω. Tούτω δὲ σαν Θυγατέρ ς παρθένοι τέσσαρος προφητευουσαι. Verbum hoc Interpretes ad h. l. explicant divinas laticles cel brantes, vel Scripturam propheticam ex singulari Spiritus S. revelatione celer arantes, vel latura praedicentes, ut impletum sit id, quod exstat AE . II. I 8. Και γε το- δουλους μου και επι τας δουλας μου εν ταις ημέραις ἐκειναις ἐκχεωαπο τοῦ πνεύματός μου, κα ὶ προφητιάσουσι. De iisdem sequentia monet Didem
Spanbentius L. in Mistellaa. Sacrae Λatiq. lib. III. dis . a. proiectione
