장음표시 사용
563쪽
564쪽
matur. XVI. o quo alieno loco quum repraesentata linc es, esset a non Zaga nullis,
568쪽
Augustinusine. θιὼ λα- ., ora patrG tanto consensu, ut qui ante M lectum contendia eadem ratione, ipsos quicquam scripsisse, negare possit. Et ranaetim conjeceriant aliqui praecipue nitarius acer rimus, Samuel ellius, qui sum. to Luca Minuri Artemonii nomine edidit. Initium manralis Iohannis ex ant M tale ut titillus ait, satura m anno DC m. Eo toto volumine omnia e Scrripturain ex antiquitate conquirit, inprobet, nil Oi isti denique Donaine, noe memoranti da veniam: ante Mariani fui eri is uia tonitru noe, Et Drau Verbum, scriptori intoleravile est, omnes macninas ad-nibet , ut omnibus eisiadeat , evangelistam nabuisse, Et eras missum. Quare antequam ad reliqua Ionannis loca accederemus, nostrarum duximus esse partium, id coniecturae examinare. Ac recens quideiri erat Artemonii editio,
ouum hanc disicussionem suscepimus: novissimeque prodiere Petri esset ingProbabilia , in quibus eadem lectio, Et Deus erat Vrebum, copiose docteque Vindicatiar quare si nunc demum ea mini opera capessenda esset, multo brevior sorem. Sed tamen uberiora tractationis, in re tanti momenti, nos non pomnitet illud molestius est, ouod Paci uin loca, quibus nititur Artemonius, saepe ipsa sunt impeditissima praetercina ubi haeresi una obsoletarum ladyrinthos caedunr, Artemonii argumenta ex longo plerunque apud patres sermonum tractu ducuntur et unde Artemonium, persipicuum alioqui scriptorem, hac stili sui virtute aegre uti passa est ipsa materies nic quid saciat , qui patrum locain Artemo- CAP. I.
569쪽
DI. aee conjectura primo stasin auditu insona est.
Appellari quium simplex, nisum , I rains, interponatiir. Gellit quod Ion nn , si 'Σpη mitia tibi,
bilis pars codicunt niseret rig, tamen ea lectio postponi'ιππα- niis trabiremium est coniecturae merae
conjecturis XXl in alios scriptor Hin in eor inranum ac remin id praecipue me Artemonius priore voluminis sui parte et Fin
570쪽
, VI MD. Vii. I. I. Singula Atetemonii argumenta proprio suo loco cireum*ecte examhrari deneor. nam ad eum sudin de locum, quasi nil miter constitutrum aliis ex locis , uui grandra conclusiones insere, lectorem olet remittere Argumentiam e Celis c. l ctorem si in paginam 4 vel 69 Artemonii e transverso incidiae . non con in V re non potest sed ipsae paginae primae, Di sedem lauet argumentum satie devire, ter rem eximunt. Ideni de ceteris tenendum.
Ars II PTOLEMAEUS Alentinianus apud Iran. I. r. r. statuit . Ummmnespium quod motinianis ira am erat ut reditis inter Dra n Mmmum in inter Logono initio Evangelii Iohannis vocari Deum at niviu/MN imeontextu Iohanno potuit iasatuere, nisi v s. Ergo versiis Ptolemaeus et
ri ne is, iei /ia, sine articulo. id es Principia, uius autem heras .
Veroum Part. I. cap. II. & III. nec non cap. I. Resp. Palmarium est noe argumentiam, isonis in exitia longe utilissimum; sed oppidis austrusum quare Meientiam lectorasin aequitatem , si usquam, noe loco imploro. Erniat omnino Ptolemaeus a Iohanne Principium vocari Deum sed quaerritur, uni ei Ionannes Principium Deum vocare sit visiis Artemonius toto initio evangelii Ionannis excusso, nos ad versum primum ounixe conarii remere, ut in eo . in eo solo, in eo exti emo, puteirius, Ptolemaeum putasset, Principium appellari Deum. Ac non evissimulat ille quidem, versi I 8 esse variantem lectionem, udi pro .
Ptolennati, proximi Valentino viscipuli, inferiorem esse eontendit. At novis, ut confidimus, constauit, eam Ptolemaeo coaevam, atque etiam ANTIQUIOREM fuisse. In perioch iuper Ion I. I. uana Irenaeus abstruis, verbis f.υπ--, ut aiunt , retulit, sic ex Ionanne disserit Ptolemaeus, ,κη - ωμυιν- τε πρῶ--ri4ῶ a x. Antiquissima interpretario sic nauet , riseinum p daam sem; puo primum factum es a Linu quod etiam nun uuat, se Filium se nigenitum Domini vocat in auo omnia Pater ramisit semina r. inii una Theodotus scriptorve Doctrinae orarentalis in Clementis Aleund rini Epitoniis sic ait, . .
Istud, in praζncὶpio erat emum, 'QVernum erat apud Deum. DEUS erat Veroum, Valentiniani se in tessigunt ripium tiram in nig naam, cum etiam Demm apperira insepunt wm Deum Mum induat Hrens . Unigena Deus pιi erat in Patris, is expossit Perbum autem no , qDoderat in Principio . quod erat in ninna, in Mente O eritate , induat adiri son , Versum es tam uirilemra it eum quoq- Deum dicit , qui in Moserat. Duo naee testimonia producit Artemonius p. 4.. p. Isa immerino di- Vellens, ut docedit accuratior loci utriusque conssideratio. Doctrinae orientalis testimonium duas partes habet ris in posteriore quiidem parte sis unico verbiiΛca loquitur
