Novum testamentum ... cum apparatu subjuncto ... inserviente Jo. Alberto Bengelio

581쪽

m O ND. H. V. r. in s. Expresseimmore Dra n in Ionanne fictum contendit Tertuli ius; rieque id per consequenti sin elidit, se ex eo ipso conse*ientias

punienis ire ex praedicato Dei e nae ergo literae pars urgenda est ante innia.

rustiasin si ipsit, meus emit Dei Sermo Aramn p. 4. Resp. Tertullianus am

Evivetitistiinui locum ex oculis nostris non adducet offusa alterius loci Terivlliantes ouscuritas a mservanda particula vel ante partimilain m. Misitu Minynon ex mente Tertulliani denotans nam capite XX .

aperta si Ioianne aci Lumin ranutione facta Iohann ' deinceps non nisi tritiit Dei ad angelo pro Sermone Dei dictum esse conrenou. induit, o M: Spirisin. Locum Ion. I. r. idi nullo modo

p. so. Ouam candiaris quisque scriptor it ipli is piu

quid per consequellitiain deducitur, quod suo loco exprςis ' p α V

non dedilitat causam nostram si eius est, etiam confirmaar. MUM

582쪽

O IOH. I. r. 16snet lectio in locis ad Aretemonio intactis Ud. c. Hei mog. c. XX, Drau a Mν - ano. UD. c. Prax cap. XVI, a cerat Sermo, levi in terras eum Dominum conversis non abii poturi Pam Sermo aut caro erat suuri . INH. ci p. XXVII, Desti neque de nil esse, neque aliud pors es Sermo autem Drais, uremo Domini manu in aevum More nic ultimus locus inesin naue duodiis dictis con-Arg. XIV. Lictione Era, meus erat Serano, PRAXEAS, eui appositi issest, non s os vid Terrausi. c. Prax cap. o. Part. I. cap. XVI. Resp. Ex suo inserumento utriussu te menti Mon nictribus capitulis sive dictis est usiis

ut ait Tertull iuidem Ergone dictum Rom. IX. s. cum eo omnia dicta in Ionannein in V. ac N. . uiuus Praxeas, cum uti posse videretur, usus non est, tum aliter se nanuisse dicemus Z Cur autem non sit usus nostra nil refere fortasse ouo pauciora huc dicta creavit, eo minus e refutari posse putavit. Quid vero nitra, si non est usus initio v. Ioh udi sententia Praxea res an immemsiste praecessit verna naec, quae Artemonius an eo citari potuisse contendit Inprimisi asatim, inquit Tertuli cap. seq. ras ii Ioans ev nstellaintoras monstrat pιοἀ retra fueras psi cara i ha bat. In principio in Deus erat sereno vi sine ipso factum est ninit. Namsena non aliter accipi Iura, quam suomodosn-pta sunt , indubitanter alius ostenditur, vifrerit a prancipio, alii apud qMm Dii alium Granonem Dei, Dasium Draum lura rensis, sed qui

Filius, non Pater Latium per quo omnia, alium, omnia. Invertimus ergo dicimus nisi Praxeas legisset, , seu rarat remo, Tertullianiis non suis set usus occupatione illa Iure se Dra amno nunc quum usias est, patet, utrumque eorrum legisse, ira erat Armo nam Ionannis textum esse hune, non Tei tulliani consequensiana, ex eo quociue elucet, quia totum ni Ionannis textum Tertullianus, nullam partem transiliens, stricte considerat.

re, alium esse Semnonem Deum alium, apud quem Sermo erat , Deum atqui absolute dixit, alium Sermonem, alium Deum Smnonem Deo, suspe, conre

Uinguens P. I. cap. XVII. Resp. Brevius commodiusque locutari est, citra periculum anapnidoliae r spectavitque praecise illud Ion I, I. urem reat apud Delum sicut mox illud, o Drau re a Serano, attinga, quum subiungit. Λων

' num ergo ne Cyrillus ouialem legit, is n. . . . ιιΑrg. XVI. Terti granus I. e. ex Ion. I. r. deducit asinum in remorantes Hu- Dram . ergo legit, & Dei erat Serino Ibid. Resip. Non in omnivus eratulliani codd. exstat Deila sed sive ipse id posuit, sive non posuit non tertium. viximus, sed secundum incisum in Ioh. c. I. V. I. pectavit quare si in his ver-Dis literam stricte urae , statuere deues coli Artem p. 6 . in Tertulliania vanne exilitisse, acto Dra reat apud Deum. Singula vidimus Tertulliani loca rB Dura quod

583쪽

eap. 1 colligit, ad summum p in m ' P06hisesint novi AN notas praeci sit Artemonius p. 78

584쪽

volumen de Trinitate est omes, Hieronymo res Izi res ne

ergo Novatianias. Scopus polro Novatiani non modo polemieu fuit Lia mi synon rnis, insignire recuenter, considerate utitur id quod vi radi i omNovatiani sensum penum est observitu necessarium iis, ubi observatu rarum ineptiarunt crimen a Novatiano depellie Hoc proposito, ad ev liuin Iohannis. eiusaue iniciuin progressus, argumentiam capste XII instrarie cuius hie

Drara dicere Mirant, male Milant. Vini probationis d. Des it e ulo Wbi, in nexu versiculor in Ioh. I. I. a. r 4 de Verbo agendum Nova tianus positam nabet. 'ramum disputatorem Novarianum, per narientisini uinappellat Artemonius p rao omnino minora ille disiputandiis disseretuli iste usus' est, quam Artemonius id vero lectioni Iohanne ab illo servatae non officit se subservit atque in hoc argumento, quod commemoravimus, recta & plana sunt Omnia quare nil addo. Arg 'Ominem, Dei Filium Novatianus e. XIX. xId est Dei Dei Veroum I. 1. P. I. cap. XXI. Longo illo capi: SlXV Guni Luc. I. 3s tractatis vindica Novattianus, ita concludens, lacta n-gm 'oce, quod nolunt haeretici, Arar tam homini M-sia tamen mciatione a nctio , urgendo Aos , uti Christum homInis filium intes an auoctis Dra tum es Domine iri jum, id is Dei Hum, eu siriptum glossematis sufp ione, aspicione, in rectum commutatus, sensun evegii, radatione radian- rastus, hominis sitim, homo est quoque Dei luci se homo, DesIo- Des Hrasum, ira Forinulam, Aut minum es, Artemoni

585쪽

boliavit ex Ptam. XLV. et nilnorm ex Ioli I. i. Quid ', '

586쪽

e Deus erat Verinam . Minninus metu es rara nisus quorum patres O - braredictus Drao in secula. Eadem plane ratio est locortini, quae NoVarianus nic congerit necive ulla exceptione Artemonia p. 342. vis octantiar. Ipsum illius, Deus, pro aflua Deum, siau sequentem sementiani, eus erat Verbum, inouam liurarius properarias per assuerat nem offendit, praeclare confirmat. Nullus

Icriptor est, in quem plus curae concilierat Artemonitas, coniecturam sumn deis dens Novatianum igitur evolve, quaeso, lectorci in simas nostras quam rigidissime exam ina, undique cireumspice, si quid possit desiderari postea demum conser livriam Artemonii majorem latinorema nuraueris artifilatum. Arg. XXI. CAIVS apud Euseb. I. s. v. uis. Palmi. quotquot sunt, Meamica ad initio a fidelinus stripta, αἰ λυ νοῦ διὰ τει μνον μνοῦ 'rex Arar, Ver hum Dei Cnrastum celedrant Deitatis praeclicatione. Ergo in an . I .an m ocalypsin resecis castus P exerunt hymnorum plores, Dei erat veruum ma jore emphasiis Ius entia rapturi, Deus erat Verbum .s ita in ni in Iohanne. P. I. cap. XXVIII. & XXIX. Resp. Floratu ecclesia primitiva cnarisi te nymnonim etiam extemporalium non omnes inena nymnos, sed aliquos duntaxat in literas esse relatos, Calus agnoscit. Idem vero testariir, omnes eos, qui perscripti exstent Christum praedicare Deum. Sive nos suinos sive alios abrogavit a lus Samosatenus , nomini sive nihil sive aliquid ad nostram pervenit aetatem:

sorrnulas eorum certe omnifarias fuisse, induvium est. Omnes tamen in eo convenire , ut Christum Deum celeDrent , memorat Caius. ψαλ- τον λόγον τα ἀκειν --,am nλπῆνυι. ypallage inest usitata Graecis, id est , --αει δελ--o' nu

elatio alitem est haec, rarium Dei Chri s -υιν- Deus celebratur. in Urimis. In me enunciatione Artemonius iuujectum praecipue urget, cum Praevieratum potius urgendum esset, ut ipse in contato paginae suae I 874 88. minus opportu-

. ne contenduci nam Subiecium Caius eo modo expressit, uti ipse &Ἀrtemonitae probarent in Praedicinum vero contulit illam summam Psalmiorurn, Artem nitas refutantium. Verbum non aut ex Apocalvpsi aut ex litera Ioh. I, I p tere neccsse habuit opus Sermo apud Draram, idemque Drmo Deus , non potest

non etiam Senno Dra dici Ceterum illud totum Eusedii caput contra Artemon, ras signissinium est, quod legant omnes. Ei leni ratione, quod de Simone mago odite notat Aretemonius p. 33, illum item Seculo I de se sciripsisse, Ego rem moles, ego Paracletus non prodat, Simonem in Ion legisse, o Dei reatiram.

Hactenus XXI argumenta nodis adnumeravit Artemonius, numero per sν-αττάβασιν Videlicet ad imperitos, quo magis eos lucrifaceret, amplificatori sed re-Vera multo sunt pauciora argumenta. Singuli enim auctores, auo quot adhu-C ec menta

587쪽

Vum D. V Η. V. r. 7.

est 'in trita sunt tantummodo uni is nam Iatinum interpretem Inlcimn

III eition uso nullam seorsum in ipso I noremanet, & naec ipsa Artemonium destituit.

IlI. Nihilo nis s fulciunt Artemon com:'aram scriptores V.

588쪽

eoclein, p. s8. Repraest Terriillianusin uomitor Tertulliani ovatianus eodem modo legerunt Irem, reein nitae, quos in in ovidouam mutasse ne-

egille bi noui novistum haheremus in viis nos doctores, Guid em dia

589쪽

G ra posteriores p. --i iusin uanasius p. 76 Platoni , si 'vo: diis ibet dist iniuio novam itinein vinittet Addetinnia exran plura G ea typis excusa' praecipue manuscripta, auorum mox vim declarabina .

V Nec non cereri , quotiun nulla ud Artemonium Nntio fit niat, mis in multae, populis seculis diversissimae praespue 'exurata

Hierosolvinis , Antiochiae, Alexandriae . Romae, Constantinopolia Vis gentium, Dein linum est omnesne in loco ni conspicuo 'in ιυαγγιλι- ut Chrvsostonius ait in omni ad GH - λ '''S ' L; i, si ,hus multi etiam Marinae praemittebant , dorinitarunt Z nullus quoquς ZR Platonicus , seculo III laudavit harbarum Hebraeum, Ion 'Πς'

590쪽

'Vll. Valentasan posteliores nὀn siete auctorem hujus lectionis