Hellados periegesis. Graeciae descriptio. Graece. Recensuit ex codd. et aliunde emendavit, explanavit Jo. Frider. Facius

81쪽

τῶς ἀρχαίοις γεγραμμένα ' και τα μεν ἐς εὐθυ

αμων εχει, σχηματα αλλα των γραμματων βουτροφηδον καλουσιν ' Ἐλληνες. το δε ἐςὶ τοιόνδε - ἀπο του πέζατος του ἔπους επις ρεφει των ἐπων το

επὶ τῆ λάρνακι καὶ αλλους τα επιγράμματα η ελιγμους' ) συμβαλεσθαι χαλεπούς. 'Atξαμενωδά άνασκοπεῖσΘαι κάτωθεν, τοσαδε επὶ της λάρνακος ἡ πρωτη παρέχεται χωρα. Οἰνόμαος λωκων Πιλοπά ες ιν εχοντα 'Iπποδάμειαν Ρ). εκατερὼ μενδη δύο αὐτων εἰσιν Ἀποι, τοῖς δε τοῖ Πελοπος ἐοπεφυκότα καὶ π ἰερα. . εξῆς δὲ Αμφιαραου τε οἰκία '' πεποίηται και Ἀμφιλοχον φέρει νηπιον πρεσβύτις ητις δηρ προ δε της οἰκίας ''ιφύλη τονερμον ἔχουσα '' εατηκε, παρὰ δε αυτην αἱ Θυγατε- .eες, Εὐρυδίκη, Δημωνασσα, και 'Aλκμαιων παῖς

γυμνός. Λσιος' ) δε ἐν τοῖς ἔπεσι καὶ Ἀλκμηνην εποίησε λγατέρα 'Aμφιαράου καὶ ' ιφύλης εἶναι. Βάτων δὲ, ος ἡνιόχει τω Ἀμφιαράω, τάς τε ηνίας νμπων καὶ τη χειρὶ εχει τη ἐτέρα λόγ' πν. 'μφια- ράω δε ό μεν των ποδων επιβέβηκεν ηδη τοῖ 'ματος

pressum legirur supra C. IO. et in Apollon. Rhod. L. I. W

82쪽

το δε εχει γυμνον, καὶ ἐς τὸν Τριγλην λιν επεΠαμμένος, ἐξαγόρονός τε ὐπο τοὐ Θυμου,

ρυγίοις δε αὐλεῖ, κά οὐκ 'Eλληνικοῖς αὐλοῖς. ηνιοχουντες δε συνωριδα, Πισός ε ν ό Περιπους, καὶ Ἀτερίων Κομητου, πλευσα καὶ οὐτος λεγόμενος ἐπὶ της 'Αργοῖς, καὶ ΙJολυδεύκης τε καὶ Aδμητος, επὶ αὐτοῖς Εὐφημος, Ποσειδωνός τε ων κατα τον των ποιητων λόγον, καὶ 'Iάσονι ες Κόλχους τοὐ πλού . μετεσχηκως' οὐτος δε καὶ τη συνω:ίδι ό νικων ἐπιν. οἱ δε ἀποτετολμηκότες πυκΤεύειν, 'Λδμητος κώMόψος ἐς ὶν ο δεμπυκος. εν μέσω δ ὲ αυτων ἀνηρες ηκως ἐπαυλεῖ, καθότι καὶ ἐφ' ημωρ επὶ τω αλ- ματι αὐλεῖν των πεντάθλων νομίζουσιν. 'Iάσονι και Πηλεῖ το εργον της πάλης εξ σου καθέτηκε. πεποίηται δε καὶ . Εὐζυβώπας ἁ φiεὶς δίσκοὐ οέτις δη οὐτὰ ἐςιν ἐῶ δισκω φημην εχων. οἱ δ ἐς αμι λαν δρόμου καθε κότες, Mελανιων ἐςὶ, καὶ μο- -

connexa sunt, ira ut aliquid excississe videariir. Xuhu. illa forte sic restitiaenda esse putat, μολις αν ἀποσχέσθαι δω ι . Equidem aυκ post Θυμῶ inseremium censeo, in locus ita sese habeat: ἐξαγόμενος υiscit. ὐ, ὸ Οὐ λμου Ουἀ

83쪽

γεγραμμένον. Φινεύς τε ο Θραξ ετι, καὶ οἱ παῖδες ει Βορέου τὰς 'Αρπυίας ἀπ αυτοῖ δι κου .

Deseriptionis areae Cypseli continuatio. .

Τῆς χώρας δε ἐπὶ τη λάρνακι της δευτερας ἐξ ἀρι-

ε εζῶν μεν γίγνοιτο ἀν ἡ ἁσχη της πεζιόδου. Πεποίηται γυνη παῖδα λευκον κα9ευδοντα άνεχουσα τηδεξια χειρὶ, τη δε ἐτέρα μελανα εχει παῖδα καΘεύδοντι ἐοικότα, ἀμφοτερους διε αμμενους τοὐς πο- δας' . δηλῶ μεν δη και τὰ επιγράμματα, συνεῖναι

Apollodor. L. III. C. Io. s. 1.2δε -πον. τη 'Aμνμώ,ηJVid. supra L. II. C. 37. it) ἀμφ. διετραμμένι ς Ους ποδαςJ Plane αμφ. δ. πιετῆ τ. πόδας tramquePelisus Gloritis seu varis. Qua imagine imbecillitarein et infirmitatem declarari, ingeniose et docto demonstra Mit Hone V. C. lib. c. p. 24. sq. Suspicabar quidem, nil nisi uniuin ab amtifice in pedibus effingendis

84쪽

δε και ἄνευ των ἐπιγιαμμάτων εςὶ, Θάνατόν τε εἶναι σφῆς καὶ ' Pπνον, καὶ ἀμφοτέροις Nυκτα αὐτοῖς τροφόν. Γυνη δε εὐειδὴς γυνάῖκα αἰσχρὰν κομίζουσα, και μεν ἁπάγχουσα αὐτὸν, τη ράβδωπαίουσα, Δίκη δη ταῖτα 'Aδικίαν δρωσά ες ι. Δύσδε ἄλλας γυναῖκας ἐς ολμους καλκνουμένας τέροις, φάρμακα εἰδέναι σφῆς νομίζου ν επεὶ ἄλλως γε ούδεν ερ αὐτάς ἐπιν ἐπίγραμμα. τὰ δε ες τον

'Mπασε, τὰν εκ ναου ἄγει πάλιν οὐκ ἀέκουσαν.

Xuωνα δε ενδεδυκως ἀνηρ τη μεν δεξια κύλικα ' , τῆ

ἔν admissum a PausinIa ac rate, quod viderat, describente hic

ν, et pro αγει παλιν exhibet πάλιν ἄγει. 3ὶ κυλικαJ Hoc poculum a Jove Alcmenae datum memoratur quoque in fragmento Athenaei a Casaii bono exhibito; vid Casaiit, animadvers in Athen. L. M. C. 4. p. 78 I.

85쪽

ELIACORUM PRIORD-τη δε Ἀφροδίτη παζές ηκε. γέγζ-

δε καὶ ἐπίγραμμα ἐπ' αὐτοῖς Mηδειαν 'lάσων γαμέει, κέλετα δ' Ἀφροδίτα. Πεποίηνται δε καὶ αδουσαι Mοῖσαι, και 'Aπόλλωνεξάρχων της ώδης. καί σφι ν επίγζαμμα γε-

καταζχει. Ατλας επὶ μεν των ωμων κατα τα λεγομενα

86쪽

81 . ες ιν εἰκάζειν , συνιεναι μεν σφας ες μαχην, οναναικαὶ ασπασομένους τε καὶ ἀναγνωριοῖντας ἁλληλους. λέγεται δε καὶ ες ἀμφότερα ὐπο των εξηγητῶ ' καὶ τοῖς μεν εον ερημένον Αἰτωλους τοὐς μετα 'Οξύλου καὶ Ῥλείους εἶναι τοῖς ἀρχαίους, ἁπανταν σφας γενους τε μνήμη του ἐξαζχης καὶ εὐνοιανενδεικνυμενους ἐς ἀλληλους' οἱ δε συνάναι φασὶν ες /αγωνα τα ς ζατιωτικὰ, Πυλίους δὲ εἶναι καὶ Ἀρκα- δας παρά τε Φιγάλειαν πόλιν καὶ ποταμον μαχο- μενους 'Iάρδανον. ταῶτα μεν δη οὐδε ἀζχην ἀποδεξαιτο ) αν τις, ως ὁ του Κυψελου πρόγονος Κομ- Θιός τε ων, καὶ τὴν λάρνακα αυτω ποιούμενος κ ἰημα, όπόσα μεν Κοζιν9ίοις ην επιχωρια, ἐκων ὐπεζε2αινεν,

α δε ξενικὰ ην και οὐδε ἄλλως ἡκοντα ες δοξαν,

φοὶ ταλα εἰκάζειν. Κυψελω καὶ τοῖς προγόνοις εκτον ην γένος ἐξαρχης Γονου της της υπες Σικυωνος , καὶ πζόγονός σφισιν ην Mέλας ο Αντασου. Mέλανα δὲ καὶ τον σὸν αὐτω ςρατον κατὰ τα πζοειζημενα μοι εν τη Κορινθέα συγγραφη Ουκ ηθελεν Αλητης συνοίκους δέξασθαι, γεγονος οι μαντευμα εκ Δελ-

dari possint; seribendum ses-

Utraque Cod. post mi exhibet

r λαοδέξαιτοJ Ex umque Codice reseripsi pro vulgata

87쪽

ELIACORUM PRIOR

Deseriptionis arcae Cypseli continuatio.

88쪽

Eἰσι δε επὶ τη λάρνακι Διόσκουροι ', ο ἔτερος οὐκ ἔχων πω γἐνεια, μέση δε αὐτῶν 'Eλένη. AI Θρα δὲ η

τουτο μεν ει το επος ουτω πεποίηται. Ἱφιδαμαντα δε τοῖ Ἀντηνορος κειμένου, μαχόμενος προς 'Aγαμεμνονα ὐπερ αυτου Κόων ες ίρὶ Φόῖος δε ἐπι τού Ἀγαμεμνονος τη ἀσπιδι επες ιν , εχων την κεφαλὸν λεοντος. ἐπιγράμματα δε ὐπερ μὰν τοῖ 'INιδαμαντος νεκροὐ ' .Ἱφιδάμας οὐτός τε, Κόων περ δεναται αὐτοδ. τοῖ Ἀγαμεμνονος δε επι τη ἀσπίδι

μέμνων.

Aγει δε καὶ ' μης παρ 'Αλεξανδρον τον Πριάμου , τας Θεας κριθησομενας ὐπερ τοὐ κάλλους' καὶ ε τινἐπίγραμμα καὶ τούτοις ' μείας οδ' 'Αλεξάνδρω δείκνυσu διαιτῆν Τού εἰ δους' Ηραν, καὶ 'AΘηναν, καὶ 'Λφροδίταν. Ἀρτεμις δε οὐκ οἶδα εφ' ἴτω λόγω πτερυγας εχουσάεε ιν ἐπὶ Θ των ωμων, καὶ τῆ μεν δεξια κατεχει πάρ- F α δαλιν,

Diuitiae 1 Corale

89쪽

δαλιν, τη δε ἐτέρα των χειρων λάοντα. Πεποίηται καὶ Κασσάνδζαν άπο του αγάλματος Λίας τῆς Ἀθη-

νας ελκων' επ αὐτω δε και ἐπίγραμμά ἐσιν Αἱας Κασσάνδραν ἀπ 'AΘηναίας Λοκρος ελκε. Tων δε Οἰδίποδος παίδων ΙΠολυνείκει πεπτωκότι ἐς γόνυ, επεισιν Ἐτεοκλης. t του Πολυνεικους δε οπι οενἔς ηκεν ) όδοντας τε εχουσα οὐδεν ημερωτέρους 9ηζίου, καί οἱ και των χειρων εἰ ν ἐπικαμπεῖς οἱ ἔνυχες

ἐπίγραμμα δε ἐπ' αὐτη εἶναί φα Κῆρα ' ώς τον μν

υπό του πεπζωμενου τον Πολυνείκην ἀπαχθεντα, Ἐτεοκλεῖ δε γενομενης καὶ σὸν τω δικαίω τῆς τελευτης. Διόνυσος εν αντρω κατακείμενος γενεια εχων καὶεκπωμα χ:υσουν, ενδεδυκως . ποδόρη χιτωνα.

δενδρα δε ἄμπελοι πεζὶ αυτόν, καὶ μηλεαι τε ε κτὶ και ροιαι θ.

παζεχεται μὰν ἐπίγραμμα οὐδεν, λείπεται δε εἰκάζειν εἰς τα ἐπιιζγασμενα. Εἰσιν ουν ἐν σπηλαίω γυνηκοεύδουσα σὐν ἀνδρὶ επὶ κλίνη - καὶ σφας 'οδυσσέα ειναι καὶ Κέρκην εσοξάζομεν ἀζιΘ μω τε των Θεραπαι- νων, αἴ εἰm πρὸ του σπηλαίου, καὶ τοῖς ποιουμενοις ὐπ' αὐτων τέσσαρές τε γάρ εἰσι αἱ γυναῖκες, καὶεζγαζονται τα ἐργα, α εν τοῖς επεσιν 'Oμηρος '' . εἰζηκεν. Κενταυζος δε τούτους πάντας ἴππου πόδας Ρ),

Ex utroque Codice ira eJ Pro vulgara ιππόποδae dedi pro vulgato σαι, qu , 1 ex iuroque Codice res ipsi minus usitarum. Paullo ante ' Iππου ποδμ. Verin aurem

90쪽

τοὰς δε εμ ομεν αυτων ἔχων ἀνδζός ες ιν. εξης καὶ

οικετης επεταί οἱ πυράγραν εχων. λέγεται δὲ και ἐς τον Κένταυρον, ὼς Xείρων ἀπηλλαγμένος ηδη παραάνθρωπων καὶ ἡξιωμένος ειναι σύνοικος Θεοῖς, ραςωνην τινὰ ηκοι τού πενθους 'ADλλεῖ παρασκευάζων. Παρθένους δὲ ἐπι ἡμιόνων, την μεν εχουσαν τὰς ηνίας ' , την δὲ επικειμένην κάλυμμα ἐπὶ τν κεφαλη,

2ψαυσικῶν τε νομίζουσιν ειναι την 'Aλκινόου, κα την

Θεράπαιναν, ἐλαυνούσας ἐπι τοὐς πλυνούς. Tοξεύοντα δὲ ἄνδρα Κενταύρους, τοῖς δὲ καὶ ἀπεκτονότα 'αύτων, δηλα 'Hρακλέα τε τον τοξεύοντα, και ' α- κλέους εἶναι τὸ ἔργον. Τον μεν δη την λάρνακα κατειργασμένον δςτις ην, οὐδαμως ἡμῖν δυνατὰ ρο συμ-zβαλέσθαι. τα ἐπιγράμματα δὲ τα επ αύτην τάχα μέν που καὶ ἄλλος τις αν εἴη πεποιηκως ' της δε - - . F 3 νοια

Sed palmam fere clostissimus qui lib. cit. praeclare