Platonis Leges et Epinomis, emendavit et perpetua adnotatione illustr. F. Astius

발행: 1814년

분량: 530페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

361쪽

NOMO I. IX s. 551

θάρσεις με τάς πυτὼς τοῖς ἄλλοις καθαιρεσθω, καὶενιαυτοῖς τρεις ἀπενιαυτι τω', κατεχούντων δ/τῶν σποκτεινάντων ---ττεσθαι γυναῖκά τε α ανδρος καὶτο ανδρα απο γυναικός, καἰ μνασα ἔτι

362쪽

τριετεις - ,πενιαυτίσεις διατελεῖν κατελθων δέ τε τοιουτον δράσας τάω -του παισὶν ιερῶν μῆκοινωνείτω, - ομοτράπεζος γιγνεσθω ποτέ , ν - γεννοτωρ - γεννοθεὶς σεβειυς αδδε

τῶν γεννητόρων τολμοσαε reῖνα τενα, αν μεν τελευτησας, πρὶν τελευτλλσαε τον δράσαντα φόνου

363쪽

NO MOL. 13, p. 355

του καθαρὰς εἶναι, καὶ ἀνί ἀυς δουλον ----ς ἐὼν αδ δεος ἐλεύθερα ἀμυνόμενος γα

364쪽

σωμα φυχῆς τνεκα ἀγαθων μέν ουν ντων,-Dε-- δ, υτος εἶναι πέφυκε, τρίτον ἄν εἴνμε τὼ σομματος ρε ον κα φυχος διδάσκαλος ουν αν γος Ουτος γίγνOero. οὐ χρή πλουτεῖν ζητεῖν τονευδαίμονα σόμενον, κλά δικαίως πλουτεῖν καὶ σως κως καὶ φόνοι ουτως οὐκ αν γίγνοι-το ἐν πόλεσι, φόνοις δεομενοι καθαίρεσθαι νυν-αμ--- τώτων εἴπομεν, δν ἐν τουτ ἐστὶ καὶ μαστον,οποι, φόνου ἐκουσίου τὰς μεγίστας δίκας δευτερον

φθόνον, δευτέροις δε τοις ἀρίστοις τω τῆ πόχεε τρί-ω- οἱ δειλοὶ καὶ μοι νυσι πολλοῖς δν ---υς ισὶ λεξειργασμενοι, - - ἰ- πραττόμενα ὁ

κότων κουοντε σφόδρα πείθονται, τό σων τοιού

366쪽

μου --ἰμ, ἐν ἡ Ἀ- παθόντος χωρο-πτέσθω, ἄναεδείας ἔνεκα πρός - σεμῖν φυγων, καἰ μὴ θελήσας κρίσεν ποσχεῖν , φευγέτω σειφυγίαν ἐῶνδε τις - βῆ τουτων τῆς του φονευθέντος χωρaς, προςτυχὼν πρωτος των Λαων το αποθανόντος ἐκαὶ των πολιτων ἀνατεὶ κτεινέτω, μήσας τοῖς κουσε - - δίκω κρινάντων κτεῖναι παραδοτω'

ἐπισκ' Tyται ο ἡ παρεχέτω τρεις ' ἐγγυοτάς ους-- των περὶ ταυτα δικαστω αρχὴ κρίν 'QUχρεως, παρευς ἐγγυωμένους ε - - ε ἐὼν δέη μὴ θελη ' δυνατῆ τις καθιστάναι, τὴν 'ν παραλαβουσαν δήσασαν φυλάττειν καὶ παρεχειν εις τ' κρίσιν Ἀος ωος- έα δὶαύroχει μένων, βου- Μ λεύσο δε θάνατον τις ἄλλος ἐτερφ, καὶ τῆ φυλγεα τε καὶ ἐπιβουλεύσει, κτείνας, α ιος ων καὶ καθαρος την φυχὴν του φόνου δε πόδε ἐνομῶ γε -

τον φονον σμα κατεπυρὶ καὶ τούτους ἐόν- δου

τίσιν.

367쪽

-,- τέκνων τολμ α βψ πάσχοντα ἐν τισὶ χρο- νοις, κἄν ει μητέρα γενώθαι - συμ- δείας μετασχόντα φυσεως σναγκαῖον, γενόμενόν τε αὐτῶν γεννηθεντων λυτεῖν τόν βίον ἐν χρόνοις τέροις:

368쪽

αφιλασαμεν κοιμίσε ' ταυτα δὴ παράχεων μάντινα φοβουμενον τως τιμωρίας εἶργεσθαι χρο τας τοιαύτας ' ει πιε τινας οὐrως ἀθλία ξυμφορα καταλάβοι, σε παπος ' μητρος ' ΟΡ-φῶν τεκνωνει προνοίας ἐκουσίως φυχῆ τολμησα αποστερεῖν

σωματος, ο παρὰ του ονομῶ νομοθετο - μυς δε περὶ των τοιούτων νομοθετLI προρργεις μεν τὰς περὶ του ' των νομίμων εibyeσθα και ἐγγύα τας αυτἀ εἶναι, καθάπερ ἐρρήθ' τοῖς εμπροσδεκ' ἀνδε τις - φονου τοιούτου, τούτων κτείνας τινα, οἱ μέν των δικαστῶν δαπέται καὶ ωρχοντες σπω τεμναντες ει τεταγμενον τρίοδον ξω της πολεως βαὰ όντων γυμνόν αεδλάρχαι πῆσαι περ ολος της, πολεως, λίθον καστος φερων, πι τον κεφαλὴν του

νεκρου βάλλων, φοσιουτω 'ν πολι ολην μετὰ δέ του- εις - τος χωρας ρια φέροντες ἐκβαλλόντωνα νόμ αταφον. In M - παντων οἰκειότατον

μ ένης βί --τερον μοῖραν. μητε πολεως ταωσμ δίκον μήτε περιωδύνωκαν ἀφύκτω προςπε--οτύχη ἀναγκασθείς, μοδ αισχύνης τινος πόρου καὶ ὐίου μεταλαγων, ἀργὼ δὲ καὶ ἀνανδρίας δειλία ἐαυτο δίκην οικον ἐπεθΗ, τούτω δ' ὐμὸν βλαμος οἶδεν α χρ νόμιμα γίγνεσθαι περὶ κα γορμούς τε καὶ ταφάς, ω εζ'γντάς τε - καὶ τους ρὶ ταυτα νόμους ἐπανερομέν- θ' τοπις εγγύτατα

γένει ποιεῖν αυτοῖσι κατα ταυροςταττόμενα τάφους ει ναι τοῖς Οἴτω φθαρεῖσε πρωτον με κατἁ μόνας

370쪽

ἄρα νόμους ἀνθρωποι ἀναγκαιον τίθεσθαι κακκατὰ νόμους ' μηδεν διαφέρειν των παντ' ἀγρυπ-875 -- θορίων. Ἀδαιτία τούτων 'δ'οτε φύσις --θρω- ουδενδ ἱκανὴ φύεται ς- νωνα τε ἀξυμφεροντα αν θρωποι εις πομετροίαν, και γνουσα τἀβέλτιστον ἀεὶ δύνασθαί τε καὶ δε ιν πράττειν.

SEARCH

MENU NAVIGATION