Petri de Vineis iudicis aulici et cancellarii Friderici 2. imp. epistolarum quibus res gestae ejusdem imperatoris aliaque multa ad historiam ac iurisprudentiam spectantia continentur libri 6. Tom. 1. 2.

발행: 1740년

분량: 567페이지

출처: archive.org

분류: 전쟁

481쪽

Cap. XXXIX.

Excusat se ni iser Petrus de Vineis, si non scripsit, eo quod idem Archiepiscopus sibi non soria erit, cum scripsisset aliis, ut petebat. FAteor pater , quod juste redarguor , sed

injuste condemnor, eatenuS Veruntamen justitiae nota porrigitur , quatenus emcacia justae i) petitionis extenditur a . Sed &tolerandus est filius si peccavit, paternae decet condemnationis mole non obrui, quam, licet appellationis lima prompte non lateret, supportationis tamen remedio reverenter evitat. Etenim quod in taciturnitate filialis obsequii experbefacta memoria paternae dilectionis obstupuit, quam in oblivionem unius pauperis filii S devoti, oblectamenta nobilium, & sub limium amicorum deliramenta subduxerant stupentem patrem natura cogente non arguo, si somnolentus a filio voluit per frequentis 3 Vocis instantiam excitari. Crudelis tamen & impia conditio sequeretur , si severi patris judicium filius sentiat, quem justa O timoris allegatio protegit, & ignorantia paternae Voluntatis eXcusat. Quieti tamen natura, non ho- . mine terminum imponente, evigilatus est pater , filium pavidum & tacitum invenit, ac lacte paternae dulcedinis prae somni longitudine sitientem confortat, pavidum famelicum educat, sed tacentem accusat, paterna pietas reVe

i) iusta abest. a extenditur l. ostenditur quanis quam subsequentis objectio defensionis elidit. frequentis l. frequentem. sa l. justi.

482쪽

ΕPIST. LIBER III. 447

rentiam arguit filialem : Confortatus filius loquitur, timoris exceptione se protegit, reda Huius , sed tamen a patre non respuit nutrimen

tum. Sussicit - ne nobis istud o pateri quod causam vestram ego ipse qui notor, pietate justificor. Quod me timoris ac reverentiae solum exceptione s) defendo : quod condemnationis sternae sententiam filiali supportatione devito. icet forte pater, non sussicit: sed mentem exiget a filio meliorem, ut 6 forte culpam fore confitear, ubi culpa non subest. Quiό faciam tcedam patri, culpam confitebor & dicam, pe

cavi pater in coelum S coram te. Sed, ut sce- Ius omne proscribam, negligenter me habui: luxuriose tamen non vixi: sacra paternae reverentiae nullo meretricio pollui, quanquam obsequium filiale praestare devotius , prout pater existimat, debuissem : vestra pater est vinea, etsi dignemini non velle, contrarium dicetur 7 , ad vineae vestrae palmites seu radices, nulla 8 Corruptionis mixtura pervenit: nullum 9) saporem alteravit insitio Io : nulla colorem a

teritas variavit. Talem vindemiam habetis ex Vinea, qualem plantationis materiam contulistis. causam ini pater, quod vinea II J vestra botros indebita quantitate non afferat, quod arefacta sit vinea. Respondeo ia : Et vos cur manum subducitis cultui, & fontis irrigui copiam denegatis Z causamini privignum in filio,

spondetur.

483쪽

448 PETRI DE VINEIS

detrimentum in alumno i Respondeo. Et vos cur lactis dulcedinem alumno subtrahitis , di cur in filium ita crudeliter novercatis. Excusationibus vestris , & incusationibus meis manum vestram somnolentam & debilem a scriptura abducitis propter morbum. Utinam, chare pater, necanini fuisset hactenus somno- lenta, nec ililia expedita : sed ut vidi frequenteriti providi, dormitavit haec filio, sed aliis viailavit. Super his omnibus , pace data , petiistis quod nullo praetextu excusationis propo sito 13), prosperum statum meum s si tamen i 4 castra sequentem sequeretur prosperitas JS principalia Ρrincipis nunciarem. Durum &impossibile petitur, quod me vestra redargutio

sic prostratum, sic jacentem invenerit, usu linquat, ut ad increpanda patris eloquia non assurgam. Ρacem propterea nobis dare possumus invicem : sed nullatenus ego mihi di cor-

di meo, quin doleat, sed is & oculis quod

non fleant, dum subreptum mihi patris animum video & caussam ignoro. Vinea mea quid fecit vobis i vel nostra potius : quod ir- origationem ejus ad aliam, quae demum vobis . labruscas afferet, transtulistis i Denique quani tumcunque dolentis ingenio dolor, oc doloris materia seu justitia subtrahat voluntatem , im perio tamen patris obediam, & epistolae, quae poliquam Germaniam Is) circuivit, tandem ad me novissimo mensi Augusti fatigata pervenit , respondeo, quod corpore valeo : labore

tamen

i 3 nuyo pratextu excusationis proposito t. excua satorio nullo proposito. i4 F tamen desunt. Os sed l. sollicet. Io Germaniam l. totam Gera

484쪽

. tamen continuo laboro, dum inter Charybdim N Scyllam, inter Cardinalium scilicet S Lombardorum astutias , navicula filii tumidis fluctibus fatigatur. Caesarea gesta masnifica vos epistola Ρrincipis frequenter edocuit , cujus enariam scribentis filii manus , nudam & va- cuam aliquando tetigit, & ingenium virginem. defloraVit.

Cap. XL.

Item scribit ei dominus Capuanis, M isa epi- sola laudat eum,'posea mordaciter reprehendit. Nondum me salutaverat epistola quam misisti. cum ex duabus missis a me non levis querela perstreperet I , tanquam eas in incertum direxerim a , ut per arida climata 3 gelidum aera salutarent. Ideoque se relegatas potius causabantur quam missas, dum ab illo receperant legationis ossicium , cui sensus & probitas quietem invident, magisque sibi domesticant discursus, quam status : quem

sic per vestigia s sublimia distrahunt, quod

modicum ex eo minoribus familiaritatibus Grelinquunt. Igitur dum querelis hujusmoda mentem divellerent, ac si mihi veris obiectionibus conclusissent, tua subito responsalis se obtulit, & indicto silentio murmuri, spiritum in me pacificavit quieti. Nec mora, nexus tarditatis 7 rumpitur, facies epistolae revela-Ff tur:

Q protreperet t. perceperat. a direxerim I. direximus. elimata l. elementa. quem l. quia. s Deffiigia l. fastigia. 6 minoribus f miliaritatihus i. mitioribus iamiliaritates. 7 ιarditatis abest.

485쪽

lorum varietas, figurabat picturam. Sed quam primum per clausulas dissunditur oculus , miratur legentis studium, si potuit in homine tale ingenium concipi io , quod tantam ii Verborum pareret majestatem. Volebam δε- teor J turbam quae aderat postico fallere, ut familiarius mecum esset, ne tam dulciloquii vel stilla deflueret, quae legentis sensibus raperetur Ia). Credis ne potuerim, quin citius i 3 odor vineae domum repleverit, quandoquidem in facie Iacobi, quam aliqui nondum viderant, Petri paginam jam legebant. Si conversus ad lectionem , urgeor, oblectat series, mulcetur auditor , sed sudant ingenia , dum satagunt provehi ad alta tribunalia styli, occurrit tandem ille versiculus: Non cuivis homini contingit adire Corinthum. Sed beatus qui intelligit, neque curam negligit, sed dum vacat surculis inseri, & surculos tibi inserit ex electa I4 vinea Ρetri: erit tandem ut talis insitio propaginetur invicem , quandoquidem ex magisterio Is) Judicis quisquis familiariter legerit acinos IO , cito , certo certius germinabit racemos. Haec credo pauca suffic1unt, ne scribentis gloria penes me Videatur neglecta , sive quod humiliatur ad veniam, ubi conscientiam non arguit culpa , sive quod

in verbi cythara patrem I7 filius, sanus languidum

8 reselatiar l. relevatur. 9 nisi defuerit t. inde fuerit. Io) homine tale imgenium concipi l. hominem talem ingenium. II tantum l. tamen. Ia raperetur l. reparetur. I citius i. potiuS. I electa l. clara. i s magisterio l. ministerio. io acinor l. annos. I patrem l. Patienti.

486쪽

guidum, fortis debilem confortavit. In finibus tamen istis , quia metam sibi non assignavit epistola, forte gestiens calcibus lascivire, cogor longius progredi, ne mihi quid inhaereat ex illius scoria dicti: ubi scilicet durum 18 S impossibile jactitas, ut ad increpanda patris

eloquia, non eXurgas. Pudet verbi, quo sibi

contrarius pungitur & cum is quisquis post

veniam contumeliosus offertur , praesertim si patrem increpet filius, quae contumelia non redimitur hirco vel pecude, sed tanquam crimen maximum , corripitur morte. Et certe si terrerent plerosque plios tonitrua scripturarum, etiamsi1 facies eorum patres conspUerent, oculos irreverentiae non levarent. Redeat igitur

ad se filius, & sic secum cognoscens, quod eX-tra se lapsus eum linguae portavit. Hoc enim rectius esse potuit cordi flebile, & oculo lachrymosum , ne surreptum tibi patrem vana ao causaretur opinio , tanquam in te didicerim euentus secernere, ut plauderem prosperis , &terga darem adversis. Dic tamen , li recolis,

hujusmodi scholae limina , sicubi ai ) videris plantis Iacobi trita aa t Audeo dicere, poterit in amicis et a 3) specialiter in te, fili mi, de constantia crimen a inseri. Sed nunouid

mutabilitas cas) exprobrari t non credo talem imaginem quod de me sculpat veritas: etiamsi penes te mens ingeniosa coloret. Ideoque potuit sequens as clausula de cordis atrio non Ff a erum 38 durum l. dignum. I9 -etim desunt. sal vana l. vaga. ai cubi l. sicut ubi. aa trita l. tanta. an ei l. 9. a4 crimen l. omnium. as mutabilitat L mirabilitas. ca6b sequens

I. saepius.

487쪽

erumpere 27 , ut irrigationem domesticae Vineae translatam in alias diceret, ex quibus sic labruscas colligo, quod de uVis famesco. Amen dico tibi tales nescio , quanquam ex labruscis non semper sit usus sterilis: dum vinum liquor colorat pallidum , & in floris substantia gratum saporat odorem. Caeterum non intelligo unde locus fuerit, tam gravi querelae, ubi nil sum conscius , quod inter amicos & proximos

in me debilitaretur 28 affectus as , quin

Iacobum Petri, & Petrum Iacobi profiterer. te sane professio firmis provecta radicibus, ita senuit olim in juventute, ut quotidie nubescat in sene. Valeat ergo Ρetrus meus, & Vinea mea, & quiescat in hoc calamus, ut inter amicos & proximos vel vicinos, Petrus apud

3 ob me nulli scribatur secundus.

In Me episola magister Petrus de Vineis confisi tar se culpabilem, unde petit veniam. Ater mi, quam terribilia in I verborum

k vestrorum sublimia mittis , quorum nec tactus ardorem manus sustinent, nec oculi possunt tolerare fulgorem, non sunt hominis Oculi lintei, nec humeri gigantei, quod sermonum vestrorum pro tanditatem inlpicere , Ssententiarum pondera valeant sustinere. Vix aliquando postquam a vobis ab sui, lingua vestra se mihi levem exhibuit, Vix se manus Uestra erumpere l. corrumpere. 28) debilitaretur I. debilitaret. ay assectus l. effectus. 3o apud abest. I in l. mihi.

488쪽

stra pacificam, quin contentionem Uerborum - proferret epistola, vel correctionem virgae deratera minaretur. o quam blandus & efficax fuit ille primus meae culpae ab delatori o quam veridici testimonii testis exceptione qualibet majori qui sic atrocem injuriam filii detulit,

sic atrociter comprobavit, ut radicatam in fundo puri cordis offensam evellere filius, proh dolori jam frustra laboret 8 Certe pater si vidissent oculi vestri coram se de filio, quod aure aliis dicentibus audivistis, non sic irremedi Dbiliter visa visu colligere, quam audita conci pere debuissetis auditu. Seci ut manifestissime . pateat, nimis declivis di fluxibilis via est a ris 3 , nimis tenax, dum facile verbum inis greaitur, & ingressum digeritur citius quam vomatur. Indulgeat eiDeus, qui patrem sic credulum commovit in filium innocentem, nec miremini, quod ignosco tamdeviter circa metam MariIer delinquenti. Induxit hoc etenim non culpae vel veniae levitas, sed exempli cupido , quo potiri 4 vos pater libentillime cuperem , ut sicut ego deferenti s) misereor, vos delato similiter ignoscatis , ac si forsans quod absit J in tantum offensa circa cordis vestri nervos rauicata convaluit 8), ut aliquatenus erui vel evelli non possit, utque quod est severius, defensionis copiam, quam nulla delatis calamitas abstulit , denegetis, in hoc saltem mihi 50 vestra paternitas, licet irata consentiat, ut suppresso quantumlibet no

ab culpa l. epistolae. 3 auris l. auris ad omnia. 4) potiri l. potui. s deferenti l. deferentis. 6) tantum l. tanta. vesri l. mei. 8 coninoamis L coaluit. 9 saltem mihi L igitur vet.

489쪽

mine delatoris , cujus aut quorum non sum ego prorsus ignarus, delati criminis qualitas detegatur. Et si de me licet taciti quaeritis r o , quid exinde postquam scivero , nisi causam amaritudinis consequar. II). Respondebo. Quia vel in vero motus Ia) vestri laudabo justitiam, quanquam sinon veniam laudare non possim , vel in falso meam innocentiam commendabo. Consequar etiam adhuc aliud, quod cum audita commissi facinoris qualitate, vel desperabo de venia, vel satisfactionem quamlibet imparem reputabo : nec vobiscum postea sed mecum ipse confligam , & pugna vestra,

etiam me jacente , desideratum victoribus exitum sortietur. Desinetis postmodum aures meas verborum vestrorum tonitruis propulsare, nec voluntatem IM meam accusabitis amplius, nec provocabitis voluntatem, dicentes: quod sive velim Memolim patrem compatriolam,

concivem vos I s) habeam, dominum & ami- eum : nec Is ) praesenti sub virga non diceretis si hoc filio, quod absenti per literas i tonatis. Dicite mihi quaeso pater & domine, quando & qualiter ego unquam hoc volui, quod beneficium patris, conversationem civis, Cc puritatem amici, si placet vobis hoc 18 scribere , recusarem : imo si in aliquo patri dicenti lieeat contradicere filio prorsus , &prorsus contrarium procuravi adeo, quod denoc solum vereor, ne me apud vos amici meis . vel Io quaeritis l. conqueritis. r D eonsequar l.

consequatur. Ia motus l. victus. I3 quod cum I. prout. I4J voluntatem l. innocentiam. is vos abest. i 6 nee l. dicentes quod. i J dic retis l. dicentes. 18 vobis hae l. hoc mittere seu.

490쪽

ves inimici potius detulerint, quod circa me patris affectum , concivis gratiam , & amici puritatem a diebus aliquibus circa I9 aut ener- Vatam invenerim , aut sui mihimet blandiar J retardatam. Finiam ao igitur, &jucundio ri fine perficiam taIJ quam incoepi, veniam et impeto si loquendo profusius, si scribendo 223 Iforsan amarius dolentis filii di a 3 innocentis conscientiae vena aq) defluxit: & aperta voce clamabo , quDd vos me habere patrem oporteat , Γ concivem expediat as J & delectet

amicum.

Cap. XLII.

In hae visola concludit dominus Capuanus, Neonsolatur, laudando eum de dictamine. INter nos jam lassicit verbis agi, Ρetrus sit Iacobi, & Iacobus Petri: imo sic i) sit

utriusque alteruter, ut prospera dum contigerint , quasi plena promptuaria eructent ex hoc in illud, & inter unum a) & reliquum verus amor dividat per semissem 3 . duper his hactenus lusit invicem calamus, sed lyra dulcisona juvenis , psallere senem fecit, per quod patris discussit rudia, filii docta manus. Sint igitur haec inter nos, quasi terram cordis praesciderit verbi vomer ad cultum, semen-

r9 circa l. cura. ao tardatam. Finiam l. recordatam firmam. sal per iam l. propositam. aet) s 3 l. accepi vineam expecto sic. a 3 se abest. 24 vena l. veniam. as I desunt. 1 se abest. a in i d, ει' tuter unum I. nullum in terrenum. 3 semissem l. seipsum. 4J rerram eordis p cideris verbi vomeν l. terra cordis praeiaderunt ubi vomet.

SEARCH

MENU NAVIGATION