Anthologia Graeca cum versione Latina Hugonis Grotii. Edita ab Hyeronimo de Bosch 1

342쪽

LIBER PRIMUS. a

V. E I U S D E M. Ah pereat venter , pereant & pabula ventris, ata sacrana mentis solvere temperiem. VI. AGATHIAE. AIe te quidem laus est in coelibe : si tamen ulla Vis uri et , ne te inafri illis urat alnori Ta in Pas adamare mallina leve et nam sectu illud Na uia nobis conciliante placet. Muta vicie , si vis, animantia, nulla ferarum Egressitur foediis connili late Venus. Faemineum sociale viro geniis r heu miser ardor i. Qui docuit spreta nubere lege viros.

De Honore

I. PALLADA . Non veni, quamqtiam tibi , vir laclande , Vocatm,. Hic tanaen adcidititn ine tibi secit honos. Nens lanai a dapirin , sh i qtiod si ni iti ir a , illa Est lionor : laaec an innim pabula sola fovent. U. Ε I U S D E M. Λ te facta nassai qtrae fiant bene , quaeque silperbe, Libravi e pendent sed bene facta minus:

De vergunt cillae dura tilli : nunc ergo valeto: Non adro, quae tanti.constet, anisicitiam.

343쪽

FLORILEGII GRAECI

344쪽

Fortuna.I. I N c E R T I. Iam reperi portuna: spes & fortuna valete, Ludite, vobiscum nil mihi, nunc alios. II. LV cIΛNI. Rus quod Achaemenidae fueram, nunc ecce Menippi, Ex aliis alios mox adipiscar heros. Crecidit ille suum quondam: nunc cressit & iste vSed sum Fortunae res ego, non hominum.

o si custodem teneri fecisset ovilis B Ie pater, ut recubans aliquo sub monte vel ulmoi Instarem calamos gravibus solatia curis.. Linquamus patriae sines, a uiue altera, Musae, Moenia quaeramus, namque hic, sciat ultimis orbis,. mepopulantur apum sceleniti pabula laci.

Fortuna vitam qine solet confundere Sic obsequatur ut bona nulli fide, Sed hausta turbet semper & riirsum hauriat; Caupona nunc est facta quae fuerat Dea, Et tractat artem moribus climam sala. V. EIUS.

Dissilige i Corale

345쪽

FLORILEGII GRAECI

346쪽

Nunc oreo rariun Pana sit inversus vides, Fortuna qliando lacet in infortunio.

Unde precor, Fortuna, tibi somna nisi a est Quo Alo depremiit sors mala sortis heram Disce tuas seruire, cies quas omnlaus, umlas, Quasque vices aliis fingis & ipsa passi

Tu quoque jam, Fortuna, dabis Iudibria nobis, Quae nec fortianae consulis ipsa tine. Cauponam grandaeva tenens, quae templa tenelaia, In Bacchi calidam pocula landis aquam. Ipsa tuos tandem ser Diva Ierissim casus, Quam sueras alsis non tibi fida magis. VIII. ΛPOLLONIDAE. IIorrida pertulerat Melitinae sania parenti, Cum lacerat natum puppe perisse mari. Conspicit alterius propulsum corpus ab umiis, Et miseram proprii movit imago mali. Utque suum sepelit: rediit sed ab aequore multa Merce potens sospes sospite nave Dion. Qtiam vatiae sortes matri spem redditur ultra Iste stiae vivens: ille nec exanimis. Sa IX. ΛΟ

347쪽

aeta FLORILEGII GRAECI

348쪽

IX. AGATHIAR, Oratoris MFrineos. Captantem vitreo dum cemit in aequore pisces Incaluit virgo dives amore Viri, Recepitque toro. Sic ille e paupere vita Magnificas una nocte paravit opes. Risit at adstantem Venerem Fortuna salutans: Non tuus hic ludus, sed meus, inquit, erat. X. IN PRΛESIDEM eo gradu indipnian. Non te provexit Fortuna lavore, sed ingens Te dedit exemplum cuncta licere sibi. XI. I. V o I A N I.

l Donec eris sella, homines tiui semper amicos, Et preci,is faciles experiere Deos. Si seriis acciderit, iam nullus amicus. & hostes Undique: Fortunae motus & ista minit. XII. PALLADAE. Esse Deum tempus dixisti, docte Menander, Hoc puto Selamini Musa Venusque tibi. Saepe etenim reperit veniens in tempore castas Auxilium melius, quam dare cura potest. XIII. Ε I U S D R M. Consilii legisque carens, Fortuna super Res agit, atque suo flumine cuniis Ss a

350쪽

LIBER PRIMUS.

Monstret ut tinperii non rationis Optri. XIV. A ORTHIAE, ORRTORIS, in Praesdem qui exciderat. Nunc ubi dic tua tanta superbia, quove repente Fugit adulari tam bene docta cohors Exsul abes: miseros quos vis tua secerat, illis Jus fortuna tui iudiciumque dedit. Gratia magna potens tibi sit, Fortuna, qtuod omnes Luciis, & ex te nos quod juvet esse facis. XV. Ε I U s D E M. Cum qui pauper errat, nummos prius, ira te secures, Nactus habet, non vult nosse quod ante fuit. Spernit amicitias veteres, nescitque mpectus, Quam Fortuna levis ludera semper amet. Tu quondam mendicus eras, qui frusta solebas

Poscere, nunc aliis abnuis ecce dare. Res hominum fluxae: si non vis credere, rursus.

Mendicans testis sis precor ipse tibi.

Vini quid est hominum p Fortunae Iinlimas orbis, Inter divitias pauperiemque vaganS. Quos dejecit huini fert in sublitae rotatos , Λd Styga fert qui iam nubila summa tenenti