Anthologia Graeca cum versione Latina Hugonis Grotii. Edita ab Hyeronimo de Bosch 1

발행: 1795년

분량: 580페이지

출처: archive.org

분류: 시와 노래

361쪽

336 FLORILEGII GRAECI

362쪽

LIBER PRIMUS

II. I N C E R. T I. Nullus mesaurus praestantior, Heliodore, bene si serves, fidus amicus erit. III. IN CERTI. Ut quaeras alium veteris desertor amici, Impetret hoc a te ne mala lingua, inve. IV. UERs Us PHILEMONIS

de Euripide. Post sata si quas esset, ut quidam putant, Sensus superstes, ipse me susperulerem, Hac spe, liceret ut videre Euripidem.

V. PHOCYLIDAE. Venas arnicias ego, novique ut amicus amicos,

Sed cane detestor pejus & angue malos. Nec personatis vectis ego blandior ulli, Sed constante fide, quos amo, semper amo.VI. IN CERTI. Res est ilissicilia sinceres amicus: amici Nune, prope tot quot sunt, nil nisi nomen habent. VII. IN CERTI. Servus hero non nulla boni pars optimus, at si Improbior, satis haec res habet una mali.

363쪽

338FLORILEGII GRAECI

364쪽

Ipse sui quondam juvenis virgoque frutexque Atque avis, eque nrari portatus piscis ad igne . II. E J V s D E M. O quibus excelsa sedes Acraganti, in arta est, Egreii cives, solidae virilitis amantes, Vivite; non vobis homo nunc ego, sed Deus expers Mortis ago: sic me sancto venerantur honore, Et vittis populi sertisque virentibus ornant. Nam simul intravi storentes civibus urbes, Femineae gentes atque agmina mina virorum Accurrunt, & opem deposcunt rebus egenis, Seu quibus oraclis Opus est, seu corpora quoriunUsta diu variis quaerunt solatia morbis. III. De Erael, iridio Epicteti. Inhibe Epicteti sapientis pectore curas , Ut coeli valeas flaminantia scandere tecta, Sublimem adtollens animum terrasque relinquens. IV. De eodem. Quisquis Epicteti docta se proluit arte, Ridet & in medio tranquilla agit oua ponto: V v ablox

365쪽

Καὶ τόδε σης ζαΘεης κεφαλῆς περίσιον ἔργον, Πρόκλε μακαρ, πάντω βρέτας υ πνοω οττι Mέδον

366쪽

LIBER PRIMUS.

34r Mox ubi jactari ventosa per aequora vitae Desiit, ad superas sedes & sidera sertiata

V. De Marino. Hoc quoque non minimum est operima, divine, tuon Procle, quod effigiem moderantuna cuncta Deoriam Spirantem, miserisque bonit in mortalibus ingens Liquisti nobis moriens haerede Marino; Qui Dis grata tuae describens tempora vitae, optinia vitiivum posuit monumenta laturis. VI. IN CERTI, A Platoni. Cecropidos terrae vox praestantissima, majus Nil dedit eloquio Graecia tota tuo: Rustis namque oriatos in coelum ferre Deumque, Alluces nostra:ς nioribus inde facem; Cumque supercilio Samio de S rate nasum

Jungis, opus saneti nobile dissidit.

VII. Sententiae septem SUDηtum. Patria, vox, nomen septem sapiemibus haec sunt. optima res modus est, Cleobulus Lindius inquit. Ipsum te noris, ait ex Lacedaemone Clailon. Iram vince, monet Periaiuler ab urM Corintho Nil nimium . dicit tibi Pittaciis ex Mitylena. Cecro des speetare Solon jubet ultima virae. Plures esse Bias pravos, satus ille Priene. Nileti stirps clara Thales, vadimonia Vita.

367쪽

FLORILEGII GRAECI

368쪽

LIBER PRIMUS.

VIII. IULIANI IMPERATORIS, de organo Musco. calamis natura venit nova num quastib axe Longinquo tales produxit ahenea tellus Duri etenim, nostra nec qui moveantur ab aura. Quippe cavo veniens tauri de tergore ventus Cannarii in patulis semet radicibus indit: Atqtie aliquis digitis cito se motantibus audax Adllat. & unanimes certo serit ordine cannas: Subsultant illae, subsultantesque loquuntur. IX. LEONIS, PHILOSOPHI. Porphyria vere purpura est sermo tumediam labra tangit, ornat & mentem silarul.

Absentes inter repertit commercia, leges Dum natura sacras curat anare itiae. Nam calamos, charias, atramentumque notasquet Eminus haec animi signa doleritis habes.

De Heraclit Heracliteos Eptaeseia scripta labores Ne citus ad calcem volve, molesta via est. Omnia sunt tenebrae. magis haec sed lucida sole Inveniet, nὶyita qui duce carpit iter.

. i. '

369쪽

344 FLORILEGII GRAEc I

370쪽

XII. I N C E R. T Is De Hilustra. Pythagoras celebrem reperit cum mente fibram, Quam propter centum Dis cecidere boves; Indoluit se canem quateret cum fustibus alter Dicitur, & tales ore dedisse sonos. Ala rogo, ne saevi: nostri nanuiue ista sodalis Est anim: indicium vox facit ipsa mihi.

T I T U I. U S LXXXVII. De Amore prolis.

I. ΛLPHEI MITELENΛΕΙ. Oeelserat placidis sobolem vilina stila alis, Non memens gelidae vellera densa nivis; Hybernumque Jovem durans immota manebat, Donec ab inimici frigore victa periti Fama ser ad manes mirris pia facta volucris, Ut sit cum Procne Colchida quod pudeat. II. I N C E R T L. Per patriae cineres & tota per hostica ferret Cum pius Aeneas, maxima sacra, Patrem, IJOe onus, ebat, Danai ne tangite: parva In sene sunt vobis praemia, magna mibi.

SEARCH

MENU NAVIGATION