Corpus Scriptorum Historiae Byzantinae

311쪽

ιιελλων αυτὸν μετακινειν ἐκεῖθεν, τουτου αισθόμενος φυγάς εις Ῥώμην Ψχετο. εἶθ' ὁποῖους εκεῖνος μεταμεληθεις, προς τον βασιλεα παρακλησει χροσάμενος, κατὰ τον κέλευσιν εκείνου

την Κωνσταντινθυπολιν κατέλαβε, τον μονον τον ουτω κα-

λουμενον Π γον ενδιαίτημα λαβὼν καὶ τον ἐκκλησιαν των 5ύγίων τεσσαράκοντα. ενθα καὶ του Ψελλου μεταχωρησαντος Βυζαντόθεν μετὰ τον ἀπόκαρσιν, αυτος φιλοσοφίας ἁπάσης προεστη διδάσκαλος, υπατος των φιλοσὀφων χροματίσας, καιτας τε Ἀρεστοτελικας βίβλους καὶ τὰς Πλατωνικὰς εζογεισειε ἐσπουδαζεν. και ην μεν τ* δὀξαι πολυμαθεστατος, δεινὰς io

δὲ μἀλλον εἴπερ τις ἄλλος διερευνήσασθαι των ἄλλων τὸν

δεινοτcim7ν περιπατητικον , καἰ ταυτης πλέον την διαλεκτι-

κῆν. προς δὲ τας αλλας τεχνας των λόγων ου πάνυ τι ευφυῶς εὐεν, αλλὰ περί τε την γραμματικὴν εχώλευε τυννν καὶ Ι τοὐ ροτορι κου νέκταρος ουκ ἐγευσατο ' οὐδε ἐκεῖθεν ὁ λόγος τούτω ἐφήρμοστο καὶ εις κάλλος ἀπίξεστο. ενθεν τοι καὶ τουχαθακτῆρος εῖχε στρυφνως και τὸ παν ει περιβόλως. καὶ i συνενευκει ὁ λόγος αυτου τας - ρυς, καὶ διόλου ἀπέπνει δρι- έ6μυτοτος. διαλεκτικῶν δῶ εφόδων ἐμεμίστωτο τουτΨ τὀ συγ-

ibris in te pretandis operam navabat. ac plurimaritui quidem habet a-tur litteraritim cognitione praeditus ; re vera tarnen peritus auodo erat, si quis alitia Diortalium . pltilosophia Peripatetaea longe gravissi ina, praecipue dialectica. ad reliquas litterarum disciplinas nullo modo aptus erat: in gram uiatica CIa uticabat, rhetorici illi nectar non gusta-Verat. itaque nec oratio et iis eoneinna ac polita erat ; et citaracter austera a et horridus ora uino. Contraxerat doctrina sit percilia, ac tot asere lolehat asperata toni. dialecticis autein rationi hiis Plenae et iis scriptiones erant, et oratio redundabat epitlierematis, sed in clispii laudo

312쪽

γραμμα, καἰ ξ γλῶττα τῶν ἐπιχειρημάτων ἐπεφόρητο του δὲ

λεγομέντ ἐν ταῖς ομιλίαις μῶλλον η ταῖς γραφαῖς. ουτως ειχεν ἰσχυρως ποῖς τὰς διαλίζεις καi τοσουτον α νυκτος ην,ώς τὀν ἀποκρινῶμενον αυτομάτως συναχθῆναι πρὸς τὴν σιγὴν ο καὶ εἰς αμπανίαν ελθεῖν. ἐκατέρωθεν γὰρ τῆς ἐρωτήσεως βῆθρον ωρυττε, καὶ εις φρέαρ αποριῶν ενέβαλλε τον προσδιαλεγόμενον. ούτως ἐμπείρως εχων τῆς διαλεκτικῆς ὁ ἀνήρ, καi ταῖς επαλλήλαις ἐπερωτῆσεσι κατέπνιγε τους διαλεγομέν-ς,

io άπαξ αιτῶ συντυχόντα τους λαβυρίνθους τουτους διελθεῖν. Bἀμουσότατος δι ἄλλως ην, καὶ θ μὰς αυτοὐ κατεκράτει ' καiῆν τινά μου προσεκτῆσατο αρετὴν απὸ του λόγου, κατέλυε

καὶ Φάνιζεν ὁ θυμός. διελέγετο γὰρ καὶ επεσι καi χερῶν ὁ ανηρ, καὶ τὰν προσδιαυγόμενον οὐκ φίει προς αnορίαν ἴλως tS ἐλθεῖν, ου δε αυταρκες ἐν αυτῶ το ἐπιρράψαι τού ἀντικειμένου τὸ στόμα καi σιγῆν αιτου καταφηφιεῖσθαι, ἀλλ' ευθὼς ὴ χεῖν καrά τε τοὐ πώγωνος καὶ τῶν τριχῶν προσεφῆλλετο, καὶ ιβρις ευθὼς ξυνεπόδιζεν υβριν καὶ ἀκάθεκτος ἐν ὁ ἄνθρωπος κui τὰς χεῖρας -οὐ κει τὴν γλῶτταν. τουτo M C

tamen magis quam in scribemio. adeo autem valeruit visputantio nec .uperari poterat, ut itui respotuleret, ultro ad silenti lim at lite ait angi suas redigo retii r. nam interrogationes iaciebat gemina utrimque lavea, et in putetim dissicilitatum iniiciebat. ili ocum disputabat. tanta P ritia dialectieas eum esset, etiam conuntiis interrogationibus prae-Deabat adversarios, conturbans eorum atque Percellens antinuam; nec erat, qui semel citin eo congreMus, labyrinthis se hisce Expedire posset. teriam litteris admodii in rudis erat, et irae perquani impotens; et 3i quam doctrinae laudem araematiis frat, eam iracundia ol)terebat obruelint Iiae. disputatist enim lana lingua quam Inanu; et a luersarium in angustias oniti ino venire nou sinebat, nec sussiciebat Qi oppres irae os adversario, silereique ipsum coegisse; sed manus in barbam statini et eapillum involabat. et contumelia statim excipiebat contum tuam n anu iuxta ac linglia honio iii tomitiis erat. hoc uti uni i albebat non lienum a philosoplio, quod, tibi percusserat a IVersarii Iaa, iracundiam

313쪽

ANNAE CONNENAE

μόνον οὐκ ἀφιλόσοφον ειχεν, ὁτι μετά τον Πλπον κατελι πανεν τουτον ὁ θυμός, και το δάκρυον κατελάμβανε, καi εἰς λαμπρῆν μετάμελον ορχετο. εἰ δέ τρο φιλον και περi τῆς ὁμως αυτού μαθεῖν, μεγάλο μεν αυ οὐ ξ κεφαλή, τὰ μέτωnον πρ πετέστατον, πρόσωπον εμφανές, και ὁ μυκτὴρ ἐλευθερόν τεNκαὶ ἄνετον ἀπέπνει τον αἐρα, και περιφερὴς ὁ πώγων, τὰ στέρνα ευρυς καi ευπαγῆς τὰ μέλη τοὐ σώματος, τὴν δε τῆς ηλικιας αναδρομὴν τῶν ευμηκεστέρων ἡττων, τὸν δε φωνὴν τοιούτος, ο&ς αν απὸ τῶν -τινων εληλυθώς νεανίας εις τὴν Dῆμεδαπὴν γῆν, τὰ Ἐλλῆνων μὲν ἐκμάθοι, ου πάνυ δὲ καθα- toριευοιτο τὴν φωνὴν αλλ' εστιν ου καi κολοβώτερα εκφέρειν τὰς συλλαβάς. ἀλλ' οἴτε το του στόματος οὐκ ευαγές, ου τε

τὀ εἰς ἄκρον ἄφωνον ἐλάνθανε τους πολλούς, τοῖς δὲ ροτο

ρικωrέροις ἀγροικίζων κατελαμβάνετο. ενθεν τοι καi τὰ συγγράμματα τούτου συνέσφιγκτο μεν ἁπανταχοθεν τοῖς διαλε- i5κτικοῖς τόποις, ασυνταξίας δὲ κακίαν καὶ σολοικισμὸν σπορά- ν ὁιερριμμένον παπιάπασιν υκ εζέφευγεν. P. i. 9. Oυτος τοίνυν προκαθῆμενος φιλοσοφίας άπάσης, καἰ

συρρεούσης εἰς αυτὸν τῆς νεοτητος, καἰ γὼρ τά τε Πρ ὀκλου καὶ Πλάτωνος καὶ τὰ φιλοσόφων ἀμφοῖν Πορφυρίου τε καi ruo

Din. A. I. ἐξέφυγον G. Io. τὰ ona. A. mitteret, obortisque laetiniis poenitentiam profitere ur manifestam .ci uocisi quis etiam sigiiram hominis nosse eupite magnurn ipsi caput, frons nilmodum Prominens, facies aperia erat; nasus libere spiri-hitin emittebat. barba rotunda, Pectus lattim, membra corporis fima, staturi proceriori bias minor. pronuntiatio talis erat, qualis exspectari P terat ab eo, qui adolescens e ILatinis litie pervenerat: graeca clii idem persecte tenebat, seid non ab omni parte emendata utebattar Pronuntiatione; quin nount inquana olueritius efferebat syllabaa. qitae plano vitiosa proniintiandi ratio ut multitii dinem hami latebat, ita arus dicendi peritiores eum ut mistice loquentem repreli nil eliant. ita lue seripta eius eonstrescin quidem tin liquo erant Ioeia dialecticis , ceterii in pravae compositionis vitia ae soloecismi Passim o Lsendebant. 9. Hic igitii r eum universae philosophiae praepositi a esset atque ad etini iuventiis coiissueret, namque Proclum et Platonem et Plii-

314쪽

γαμβλίχου ανεκάλυπτε τουτοις δό--α, κai μάλιστα τὰς Ἀριστοτέλους τέχνας και την ώς ὀργάνου παρεχομένον χρειαν ἡφπεῖτο τοῖς ε θέλουσι πραγματειαν, και ταύτη μῶλλον ἐνο-

βρυνετο και ἐνησχόλη o,) ου πάνυ τι τους μανθάνοντας ωφελῆ-5 σαι ενισχυσε, τον θυμὸν καi την αλλον του ηθους ἀκαταστασιαν κωλυμον εχων. και ορα μοι τοὐς τούτου μαθοτάς, τον Σολομῶντα Σωάννην και τινας γασίτας και Σερβλιους και αλλους τάχα V. i i 8ψρι την μάθησιν ἐσπουδακότας ων τοίς πλείους Θαμα φοι- Bτωντας πρὸς τὰ βασιλεια και αυτη ἐλαούμην υστερον, τε-io χνικὸν μηδέν τι κατῶ ἀκριβειαν εἰδότας, σχηματιζομένους ειτον διαλεκτικον κινῆσεσιν ἀrάκτοις και μοριων παραφόροις

τισi μεταφοραῖς , υγιὸς δἐ ουδὶν ἐπισταμένους, προβαλλομένους τὰς ιδέας, ηδο ει και τὰς μετεμφυχώσεις συνεσκιαν

νως πως και ἄλλ' αττα ομοιότροπα και παραπλησίως τουτοις

i5αλλόκοτα. και τις γἀρ λόγου μετέχων ου παρῆν, του ἱερουζεύγους τοσουτο, περi την των θείων λόγων ἐξερευνησιν διὰ

πάσης νυκτὰς καὶ ημέρας διαπονουμένων; τοὐς ἐμους φημι τοκέας καi βασιλεῖς. αλλά τι μικρὸν παραδιηγῆσομαι ' δώ Cδωσι γάρ μοι τουτο νῶμος ροτορικός. μέμνημαι τῆς μζτρὸς aoκαι βασιλίδος πολλάκις, ἀρίστου προκειμένου, βίβλον ἐν χεροῖν φερουσος καἰ τοῖς λόγους διερευνωμένος των δογματι-

PG. correxi . I 8. δίεισι P. losophorum amboruni Porphyrii et Iamblichi placita exponelint, maxime vero Amstotelis tuiti ceteras artes explicatat cupienti latis, tumeri in Illamina, qui illi asi organi usum praebet: quo se potissinitim iactabat, ut euius interpretationi pilis operae impenderat,) tamen nihil prodesse discipitiis potuit per iracii uiliatii et morti ut i inportunitatem. vide mih eius discipulos, Salomonem Iollaunean et Iasitam clitendetitu et Sertaliam aliosque doctrinae, si foris, stirili Osos. horaim plerosque aulani Deqtien- tantes regiain ipsa postea vidi: ntillo elegantiora attulio imbuti, dia-leeticum aget ant motibus ineptis et membroruin clii adam vecordi iactatione; sani vero nulli sentiebaut: illeas proferebant. hoe Inete in PsFchosiu subobseure, et alia cliraecla in eius leni geri erris elelira-nient a. nam quis doctorum liominiarn aulam non adiit, cum sacrum illud par tantopere in litteris clivinis perscrutandis dies nocles I leelaboraret' parentes meos clito imperatores. atrii te hic breviter digrediar ; permittit enim lex oratoria. niemini matrem meam i inperatricem saepe, prandio iam apposito, libraim .ail huc mani hiis tenuisse et cum alioruiat patruam sanctormin, qui le it gliratia scripserunt, tum

315쪽

οὐ δέ μοι μικρὴν ὀνάμεινον , καi ταῖς ἄλλαtς ερουφασα βίβλοις πρότερον, καi τῆς - τούτων ἀπογεύσει ἰδότητος. V ετρωσέ μου τὸν καρδίαν ξ τῶν ρηθέντων μνῆμ', καἰ ωσπερ εις Πέλαγος αλλων διηγημάτων ἐμπέπτωκα. αλλά με θεσμὸς ἱστο-r,oίας είργει' ἔνθεν τοι καὶ προς τῶ κατὰ τον γταλὸν ἀνατρεχέτω ὁ λόγος. εν τούτοις ουν τοῖς ἄνωθεν ρηθεῖσιν αυ- τού μαγοταῖς ἀκμάζων ὁ Ἀαλός, πῶσι καταφρονοτικῶς προσ-Bεφέρετο, τοὐς πολλοῖς τῶν ἀνοήτων πρὐς αν ταρσίας εἰνακι - νῶν καi τυράννους ἐκ τῶν οικείων μα τῶν Οὐκ ολίγους δεο- ais

praesertim Maximi philosophi atPie martyris, opera Pertractasse

delectabatur enim uoti tam quaestioni irra naturalitin , qtuam clogmatum PPrscrutatii n , veratia sapi ntia in Percipere mi piens. ae fa Pe hanc

admirata, aliqua nil I iid, in Ilii ebam, sponte ani Intim a d tantam sui3 imitatein adiecisti Z equitimn tremo, ac ne Mimniis citridem auribus ista Percipere audeo . nain contemplativa illa et sili tilis plano liominis oratio vertiginein , iit a iiint, assere legentibus. V ad haee arridens illa D lati labilein, inqtiit, metum istum scio ; notitie ipsa sine tremoroad libros hos accedo. tamen avelli al, iis ne Pre . ili Vero exspecta paullisper: tibi eeteros Prius lilbros eognoris, tarn homini stravitaten Perripies.'' permissit milii eor homini namnoria ilietoriam, et quasi Iut aliarum reriam narrandamina Pelas us inci li. Red cohibet lex Fhistoriae ; citia propter ait Italian oratio reileat. is igitur eum inter illos , litos dixi, cli scipialos restians, onanes per contemtum tractaret, Ploros I e male sanoratam ad rebellionsin concitavit, tyrannos Irin ex ipsi tradiscipulis non palieos reti lidit; quoraim qui leni multos ait serre Possem, ni,i memoriam len pira delevisset. s at iraec accideriani , priu3

316쪽

χθονω 3ὀν εμὼν πατέρα εις τον της βωιλειας περιωπὴν 'λει δε τἀ ώδἰ παιδειας ευρεν άπάσης ενδεῶς ἔχοντα και τέχνης λογικῆς, του λόγου πόρρω που ἀnελαθέντος, αυτός, εἴ που σπινθῆρές τινες ἰσαν τούτου ωπὰ σποδιῶ κρυπτόμενoe . 5 ἀναχωννύειν ήπειγετο , και τοὐς οσοι περi τα μαθῆ τα επιρ

ρεπῶς ειχον, ἐσαν γάρ τινες καἰ ουτοι βραχεῖς και μέχρι Γ

των Ἀριοτοτελικῶν εστηκότες προθύρων,) τλτους προς μα- θοσιν ὀτρύνων -κ ενεδιδου, προηγεῖσθαι δε την τῶν θείων βίβλων μελέτην τῆς Ἐλληνικῆς παιδείας επέτρεπε. τὸν δε Ιτα-ioλὼν εὐρηκὼς θορύβων τὼ nάντα μεστῶ ποιούμενον και πολλοῖς εζαπατῶντα, τῆν σεβαστοκράτορι γσαακίτ τον τούτου δοκιμα-

ροίαν ἀνέθετο ' ἀνηρ δὲ Ουτος φιλολογώτατος καὶ μεγαλεπηβολώτατος. καὶ δς ουτως εχοντα τὸν ἄνδρα ευρηκώς, δημοσία ηλεγξε παραστήσας εις μέσον, εἰθ' ουτω τῆ ἐκκλζσίρV.

t 5 παρέπεμφε κατὰ κέλευσιν του αδελφου καὶ βασιλέως. επεiM την εαυτού α παιδευσίαν κρύπτειν οὐκ οιος τε ἐν, κἀκεῖσε Dεκφυλα τῆς εκκλησίας δόγματα εζορευζατο καi εἰς μέσους τοὐς τῆς εκκλησίας λογάδας κωμωδῶν οὐκ ἐπανετο καὶ ἄλλ' ἄττα ποιων ἐθους ἀπαιδεύτου καi βαρβαρικου, προέδρου ao ἔντος τῆς ἐκκλησίας τηνικαύτα Ευστρατίου του Γαριδῶ ' ος

litam Pater meus rerum potitus esset; qui eum in hac tishe liunia-gritatem omnem doctrinaeque etilliini Iacere cerneret, litteras promi exstilauti bita, ipse , si quae erit ditionis scintillae si iti cinere laterent, las excitare studebat, et illi tennilite ad litteras traetandas propensi res erant, serant autem Parici H I te non illi ea vestibilium philosophiae Aristoteli eae provecti, eos nil siti lia iiiipellere non destitit; sed saero-mina tamen libro eum studiium graecis litteris ante porterent, PraeceDn. Itali in autem tibi oninia miseere multosqlio itecipere intellexit, lio- minis explorandi citram eonimisit Isaacio gehastoeratora; erat q PPehie litterarum amantissimus et in rebiis gravissimis exercitatus. Cl/Iuis illum talem esse cognosset. palam re larguit eum con essu Publico.ae sie demuni e eelesiastico tribunali traiti lit ilissu fratris imperatoris. sed imperatiam sitam eii in oceultare non posset, thi quo Pie elomata es su-

tivit canoni contraria et e rain ipsis ecclesias antisti tibiis ludificari t alia qiraedam sacere non clesiit, citiao inclitti et barhara ingenii essent. Euat ratio Garitia ecclesiae luita temporis praesi te. iiii quidem in aedis-

317쪽

τουτον παρακατέσχε περι τὰς οἰκοδομὰς τῆς μεγάλης ἐκκληρους,ῖνα τάχα προς τὰ κρεῖττον μεταποιήσ5. αλλἀ μικρου θῶττον ἄν αυτος τῆς ἐκει νου μετέσχε κακιους , ῆ μετεδωκε κρείττονος 149 γνώσεως, κατὰ τὰ φάμενοπι ὁ γὰρ Παλος τον Γαριδῶν ολον αυτον εnοι σατο. τί τὸ εντευθεν; ὁ δῆμος ἄπας τῆς Κων- 5

ζοτουντες. καi τάχα ἄν ἀφ' υφους εις μέσον τῆς ἐκκλησιας ερριπτο, ει μὴ λαθὼν ἐκεῖνος εἰς τὸν ἴροφον τουτουτ του θειδυ τεμένους ἀνελθών, εν τινι φωλεῶ εαυτὸν συνεκάλυψεν.ῶς δὲ τῶ παρ' ἐκείνου κακῶς δογματισθέντα πολλοῖς τῶν περι 1 τὰ ἀνάκτορα ἐθρυλλεῖτο, και μεγιστῶνες Ουκ ολιγοι διεφθαB ρησαν υπὰ τῶν φθοροποιῶν τούτου δογμάτων, καἰ μεγάλως ῆ του βασιλέως φυχὴ διὰ τουτο ἐδάκνετο, εις ενδεκά τινα κεφάλαια τὰ δογματισθέντα κακῶς nαρῶ τοὐ πιαλού συνεκ φαλαιώσαντο και τῶ βασιλεῖ εζαπέστειλαν. ὁ δε αὐτοκράτωρ 15ωυτὰ ταυτα τὰ κεφάλαια τὸν αλὀν ἀναθεματισαι εn βω- νος ἐν τῆ μεγάλη ἐκκλησιρ εκέλευσεν ἄνακεκαλυμμένη πῆ κεφαλῆ, του πλῆθους ἄπαντος ἀκροωμένου καi ἐπιλέγοντος αὐτοῖς τὸ ανάθεμα. ώς ουν ἐγένετο ταυτα, καἰ ὁ δεαλὰς ἀκάθεκτος ην καὶ πάλιν εν πολλοῖς τὰ τοιαύτα ελεγεν ἀναφαν-I o

eiis mamae ae lis eum detinuit, ut ad magem, si posset, corrigeret. veri menimvero non multiam ab suit, quin ipse celerius opiuionum eius pravitate inficeretur, quam illum in viam reduceret, ut aiunt. nam totum sibi conciliavit Italus Garidam. Iii id inde y poplitus universiis Cp Iitanus ad aedem concurrit, Italum deposcons; ac fortasse ex summo is in mediana aedem deiectus esset, nisi clam tecto sacraeae lis ascenso, in latebra quadam se abscorulidisset. at iplast salsa iste tradicierat, cum aulicoriam sermoniblis agitarentur, ac nobiles haud patici peririciosis astis itogniatis corrumperentur, imperatoris it Baninius Imagnopere hac re nior Ieretur, in undecim capita pravae ista itali opiniones re laetae et ait imperatorena clelatae sunt; quae ipsaeapita imperator Italunt in aede magna ex ambone, nucio Capite , ana themati sit biicere iussit, populo universo exaudiente et anathema repetente. quo facto, cuin Italiis sibi nequaquana temperaret, ea len si te miratis Palam militis traderet et, licet admonitus ah imper

318쪽

δόν, καἰ παραινουμενος παρὰ του βασιλέως, ατακτόν τε καιCβαρβαρικον ἀπεπήδα, ἀνεθεματίσθο και αυτός, κἀν εσυστερον, αυθις ἐκεινου μεταμελοθέντος, μετριώτερος και ὁ roύτου γέγονεν ἀναθεματισμός. καἰ τὰ μεν δόγματα ἀπεντευθεν ἀνα-5 θεματίζεται, το δε ἐκείνου ἔνομα πλαγίως πως καi υnοκε

κρυμμένως καἰ ουδὲ τοῖς πολαοῖς γνωρίμως υπάγεται τQ ἐκ- κλοσιαστικου ἀναθέματι. καἰ γὰρ οἶτος ἐν ιστέροις καιροῖς μετεμβλοτο περὶ τὰ δόγμα, καὶ ἐφ' οἷς ποτῶ επεπλάνητο,

tore, immodeste ac barbare descisceret, anathemati et ipse Mibieetus est. quantiam postea, poenitentiam iteri in eo profitente, anathemalismus ipse altilia anto levatus est. ae cloginata quident exinde notantii ranathemate; nomen vero et iis oblique dumtaxat et oliscure nee Plerisque ad intelligendunt aperte ecclesiastico auauiemate damnaturi e enim tempore subsectilente mutavit is seu letitiain, et errorum, in qui hius olim versatus erat, eum poetiituit. negavit etialii an in a1 post mortem in alia corpora migrare , et venerabiles sanctoriun imaginea coli nefas esse; quaeque de id eis tradiderat, ad doctrinae orth doxae regulani correxit; ut nianifestum esset, ipsum sua se vente lia damnare, quod a recto olim aberrasset.

319쪽

AAE EI A a C.

ARGUMENTUM.Alexius Castoria yositur, expulso Wrennio si . Manichaei dolo

spoliatis ecclesias se purgat s3). coniunculo deleeta. 6M lus Mantehamus, Alexio infenstra, aufugit et Belialobam oeci at 4 . Roberti in IIbrietam redit . arcessiti ab Alexio I eneti varia foretina nimieant evin Latinis 5 . mortuo Roberio, Normanni in 'ultam reveriuntur si . Sethi astrologi Naticinium de obitu Roberti. digressio

de genethliologia l. idem tem ua nascitur Anna Gmnena, eui ius in Melamationibus una cum Constantino, mehaetis suio, mentio fit, donec mater silium, summa omnium laetitia, parit s83. υmas Antiochia Potitur, a Tuttrae mox oreressus. magnus sutianus, qui a Tutuse sibi metueret, Alexia assinitatem ambit. is, Sara si legati persidia usus, Sinopen alioque oreida recuPerat s9ὶ. Melcha-aent, Pricaeae satrapa, Bithyniam incursat. idenaidem a Romanis victus, ad imperatoria amicitiam se amiιcat to . IAeaeam Prostacho , auitani duce, Pugname, elcha semo Alexius auxiliatur ur obridione solvit sal . denuo sutianto contra selchasemiana mittit Puta num ducem, eidemque ad Alexium litteras de as nitate iungenda tradit. 'elchasem strangulatvi . Alexius, quanet is conditionem oblatam aυemans, iniciose Matiano rescribit ; quem tamen interea Tulloes, duodecim aubornatis Chasiis , antersi re. Patris ne-eem Par armehus uleiscitum dum Alexius Nicaeam recipere tentat, Clitriast itan sultant dignitatem nactio , consiliis ema Occiarrat sta . Elehauem maritimam ad Amtioniadem oram depraedantem Alexiva ad deditioiirin sint igit i3 . oritur bellum Scythaeum. Paciarianus et Manas a caesi. in eo tam locum Alex- fiuntinia Tati

320쪽

ANNAE CONNENAE ALEXlADIS LIB. VI. l. 269

i. Toὼ 'μέντοι φυεννι Ου κυπεχοντος τον Καστοριαν, P. καθάπερ ανωθεν εἴροται, τοὐτον εκεῖθεν ἐζελάσαι και τηνV. idia Kαστοριαν κατασχεῖν ὁ αττοκράτωρ σπουδάζων, το οπλιτικὰν αὐθις ἀνεκαλε&ο. καἰ οπλοις απαντας περιφραζας προς τει-5χομαχιαν και τὰς κατὰ τοὐς εξωθεν πολέμους συμπλοκάς.

χηλος απὸ τῆς χέρσου εισέρχεται καἰ περi τὀ ακρον ευρύνεται, εἰς πετρώδεις βουνούς ἀποτελευτῶν. περὶ δε τον τρὶσ o χηλον και πύργοι και μεσοπυργια ωκοδόμηνται καστρου δικνυδιόπερ κώ Καστορια ονομάζεται. ἐκεῖ καταλαβών ὁ βασι- uλευς τον Βρυέννιον, δέον ἔκρινε Τῶν πύργων καi των μεσοπυργίων πρῶτος δι ελεnόλεων ἀποπειρῶσθαι. ἐπεὶ δὲ ἄλλως Ουκ ἐνῆν, εἰ μη ώς ἔκ τινος ορμητοριον, τοῖς στρατιώτας τοῖς 15 τειχεσι προσπελάζειν, χάρακα μέντοι πρώτως ἐποζατο, ειτα πύργους ξυλίνους κατασκευασας καἰ σιδήρου τὰ τούτων συν- σας περισφιγματα, ἐκ τούτων ώς ἔκ τινος φρουρίου τους κατῶ τῶν Κελτῶν συνίστατο πολέμους. τας γούν ελεπόλεις

καὶ τὰ πετροβὀλα μηχαν ματα εζωθεν καταστῆσας, διῶ πά-

iu. Toν Πρυέννιον delemium. 13. πρῶτον. 34. om. 35. πρῶroc G. 6. παρασκευάσας G. i. I Q annio Castoriam obtinente, tri supra exposuimus, tum incle pellero euim arcena Pie reeipere imperator festiuaret, exeret tu nam raus coegit, et postquam a minis, qi tibias et ad oppugnandiim et in aete opus est, omnes instruxit, eo iter ingressus est. eius loci situs est talis. Iacus est, qui Castoriae dicitur; in eum promontorium exiscurrit, in si immo latius sese explicans et in scopulosos desinens clivos. in hac peninsula tiarres et moenia exstructa sunt in castra speciem, unde etiam Castoriae nomen est. ibi Postquam imperator advenit, turres murosque primum maehinis tentanda censuit; sed eum fieri non posset, ut milites ad moenia accederent, nisi ex statione quadam, vallum primiam duxit, dein iti rees exstriaxit ligneas commi surasque ferreis ligavit clavis; e quibus velut ex castello ad pii gnas eum callis committendas prodibat . itaque eum turres alcitae hallistas castro a in ovisset, dies noetesqtie instat murosque ituatit; sed sor-