장음표시 사용
161쪽
LIB. III. VITAE TRAG ORUM. δ' αDτν καὶ Σωκράτης ὁ φιλόσοφος και Μνησίλοχος σνμ-
αὐτὴ ἐμόρ0 καὶ Ελλάνικον, ἐν ν ἐνίκων τὴν περὶ Σαλαμῖνα ναυμαχίαν οἱ Ἐλλω ες, ἄρξασθαι δ' ὰγωνίζεσθαι γενόμενον20 ἐτων κ . μετέστη δ' ἐν Μαγν σίφ καὶ προξενω ἐτιμήθοκαὶ ὐτελεία. ἐκεῖθεν δ' εiς Πακεδονίαν περὶ ' Ἀρχέλαον γενόμενος διέτριφε καὶ χαριζόμενος αυτ0 δραμα ὀμωνυμως ἔγραφε, καὶ μάλα ἔπραττε παρ' αDrf, ἴτε καὶ ἐπὶ των διοικήσεων ἐγένετο. ἐλέγετο ει καὶ βαθυν πώγωνα θρόφαι25 και ἐπὶ τῆς ὁ φεως νακοὐς ἐσχηκόναι, γυναῖκα δὲ γῆμαι πρώ
ἔνια δράματα. ἐρξατο ει διδάσκειν ἐπὶ Κωλὰ υ ἄρχοντος
162쪽
κατ' ὀλυμπιάδα - ἔτει ά, πρῶτον ν ἐδίδαξε τὰς Πελιάδας, δο
ύτε και τριτος ἐγένετο. τὰ πάντα δ' ην αυτω δράματα ,β , σώζεται δ' οη . τούτων νολυεται τρία, πιννος, Ῥαδάμανθυς, Πειρίθους. ἐτελεύτησε δή, ως φησι Φαόχορος, υπἐρ τὰ Ο ἔτη γεγονώς, ῶς δ' Ερατοσθένης , Oε, και ἐν Μακεδονίs ἐτάφη. κενοτάφιον δ' αὐτοῖ ἐν Ἀθήνησιν ἐγένετο, καὶ ἐπί-35 γραμμα ἐπεγέγραπτο Θουκυδίδου του ἱστοριογράφου ποιήσαντος η Tιμοθέου τοὐ μελοποιοῖ'
μνῆμα μἐν Ελλὰς ἄπασ Εὐριπίδου, οστέα ν ἴσχει γῆ μακεδών τὴ γὰρ δόξατο τέρμα βίου. πατρὶς δ' Ελλάδος Ελλάς, Ἀθῆναι. πλεῖστα δε Μούσας 40
τέρφας ἐκ πολλῶν καὶ τὰν ἔπαινον ἔχει. Φασὲ δἐ καὶ κεραυνωθῆναι ἀμφότερα μνημεῖα. λήγουσι δὲ καὶ Σοφοκλέα, ἀκούσαντα ἔτι ἐτελεύτησε, αυτόν μιν ωα- τω ναι ἡ τοι πορφυρ* προελθεῖν, τὰν δἐ χορὼν καὶ τοὐς ὐποκριτὰς ὰστεφανωτους εἰσαγαγεῖν ἐν τω προαγῶνι καὶ 45δωκρῖσαι τὰν δῆμον. ἐτελεύτησε δὲ τὸν τρόπον τοῖτον. ἐν τῆ Μακεδονία κώμη ἐστὶ καλουμένη Ορσκῶν διὰ τό ποτε κατωκηκόναι ἐν ταύτη Θρῆκας. ἐν ταύτν ποτὲ το9 Ἀπε-
163쪽
καὶ συνεποίεις, ῶς φασι, την μελωδίαν. λέγουσι δὲ κωκ ἔτι γυναῖκες διὰ τοὐς φύγους, οῖς ἐποίει εἰς αὐτὰς διὰ τῶν ποιημάτων, τοῖς χλεσμοτορίοις ἐπέστησαν 70 αὐτῶ βουλομεναι ἀνελεῖν, ἐφείσαντο δ αὐrοῖ πρῶτον μενα αὐτὰς τὰς Μούσας, ό πειτα δὲ βεβαιωσαμένου μνκέτι αὐτὰς κακῶς ἐρεῖν. ἐν γουν τῆ Μελανίππη περὶ αὐτῶν τάδε φ σί
μάτην ἄρ εὶς γυναῖκας ἐξ ἀνδρῶν τόγος
νάλλει κενὸν τόξευμα και κακῶς λυει '
γ5 αἱ δ' εἴσ' ὰμείνους ὰρσένων, ἐγὼ λόγω
164쪽
III. EURIPIDIS 1. 137 καὶ τὰ Ουτω δ' αυτὴν Φιλήμων ἐγγάπησεν, ὼς τολμη-
ἀπηγ ξάμην αν, εὐστ ἰδεῖν Κυριπι ν. go 'Φασὶ δ' αὐτὸν ἐν Σαλαμῖνι σπήλαιον κατασκενώσαντα ῶναπνοὴν ἔχον εις την θάλασσαν ἐκεῖσε διζμερεύειν φευγοντα τὴν λof ἔθεν καὶ ἐκ θαλώσσης λαμβάνει τὰς πλείσταςlτῶνομοιώσεων. σκυθρωπὰς δὲ καὶ σύννους και αυστζρὰς ἐφαίνετο καὶ μισόγελως καὶ μισογύνης, καθὰ καὶ Ἀριστοφάνης αυτὀν 85αὶτιῶrcit, ,,στρυτνὰς ἔμοιγε προσειπεῖν Ευριπίδης. λέγουσι δ' αυτὸν γοαντα τvν Μνησιλόχου λυγατέρα μιριλην καινον σαντα την ὰκολασιαν αυτῆς γράφαι πρῶτον τὸ δρῶμα τὰν Ἱππόλυτον, ἐν ω τὴν αναισχυντίαν ἐθριάμβευε των γυναικῶν, επειτα δ' αυτὸν ὰποπωφασθαι. λέγοντος ει του θ0γῆμαντος αυτῆν , σωφρονεῖ παρ' ἐμοί, ' , ,δύστηνος ει εφη , ,εὶ γυναῖκα δοκεῖς παρ ω μἐν τῆν αυτὴν σωφρονεῖν, παρ ω δὸμῆ. ἐπιγῆμαι δ' αDτὰν δευτέραν, ἰν ευρών ὐκολαστοτέραν προχειροτόρως εὶς την κατὰ των γυναικῶν βλασφημίαν ἐθρασύνετο. αἱ δἐ γυναῖκες ἐβουλήθησαν αυτὸν κτεῖναι εἰσελ-s5
165쪽
t υσαι εὶς το - λαιον, ἐν φ γράφων διετέλει. διαβύλλεται δ' υπο φθόνου, ώς τον κvφισοφῶντα εἶχε συμποιο μαυτω τὰς τραγωδίας. λέγει δἐ καὶ Ἐρμιππος, Λιονυσιοντον Σικελίας τύραννον μετὰ την τελευτὴν του Εὐριπίδου uJ0 τάλαντον τοῖς κληρονόμοις αυτου πω φαντα λαβεῖν τὰ φωλ-τζριον καὶ την δέλτον καὶ τὰ γραφεῖον, απερ ἐδόντα κελεῖσαι τοῖς φέροντας ἐν τω Μουσῶν ἱερῶ ἀναθεῖναι, ἐπιγράφαντα τοῖς αὐτου Εὐριπίδου ονόμασιν. διο καὶ ξενοτιλώτατον κεκλυσθαι νησι διὰ το μάλιστα υπο ξένων τιλεῖσθαι ' υπO5 γὰρ Ἀθηναων ἐφθονεῖτο. μειρακέου δή τινος ὰπαιδευτο- τέρου στόμα δυσῶδες ἔχειν υπο φθόνου αὐτὰν εἰπόντος-ευφήμει ' ἔφη ,,μέλιτος καὶ Σειρηνων γλυκυτερον στόμα. ἔσκωπτε δὲ τὰς γυναῖκας διὰ τῶν ποιvμάτων δἰ αἰτίαν τοιάνδε. ειχεν Oiκογενὸς μειράκιον ονόματι Κηφισοφῶντα. 10 προς τοῖτον ἐφώρα την ἰδίαν γυναῖκα ὰ τακτουσαν - καὶ τὸμἐν πρῶτον ὰπέτρεπεν ὰμαρτάνειν, ἐπεὶ δ' οὐκ ἔπειθε, κατέλιπεν αὐτῶ την γυναῖκα, βουλομένου αυτην ἔχειν του κηφισοφῶντος. ουτω δ' αυτὸν Φιλήμων ηγάπησεν, ώς καὶ τώδε περὶ αDroῖ τολμῆσαι εἰπεῖν
15 εἰ ταῖς ἀληθείαισιν οἱ τεθνοκότες αἴσθησιν εῖχον, ἄνδρες ώς φασίν τινες, ὰπηγξάμην αν, ῶστ iδεῖν Εὐριπίδζν. οντως ηγοῖντο πολλοθ τινος ἄξιον.
pugillaribus narrare I .ueian. R lv. indoet. II monet mei nexilis. cf. eius I. tr.
166쪽
Εὐοιπι 'In τ9 ποι' τῆ πατρὶς μἐν Ἀθῆναι, πατέρες διμνήσαρχος κάπηλος καὶ Κλειτώ λαχανόπωλις. γεννοθεις δ' ἐν Σαλαμῖνι τῶν προς τος Ἀττικῆς νήσω ἐπὶ Καλλιάδου ἄγ
εὶς ἔργον προὐβο ἐνίκησε γὰρ ταυτα Ἀθήνησιν. ἔπειτα εω λόγους ώρμ κῶς ἐφοίτησε παρ' Ἀναξαγόρs καὶ Προδίκωκαί τισιν ἄλλοις. ὰγχινους δ' ών, εἴπερ τις, καὶ τῶ πονεῖν 10 ἐαυτὸν ἐκδεδωκὼς εἰς τραγωδίαν ἐτράπη καὶ Γλαμφεν ἐπὶ ταύτ=ν σεμνῶς ' πολλὰ γὰρ εὶς τὴν τέχνην ἐξεῖρεν, ά ουδει τισοῖν γε τῶν προ αὐτοῖ τύ τε γὰρ ἐν ὰσῆ του δράματος τὴν ἡ πόθεσιν διατυπουν καὶ τον ὰκροατὴν ωσπερ χειραγωγεῖν εὶς τὰ ἔμπροσθεν Ευριπίδου τέχνημα, τό τε σαφήνειαν uκαὶ πλάτος ἔχειν τὰ λεγόμενα καὶ τὴν ἐρμηνείαν ποικιλλεο ἐπιχειρήσεσί τε καὶ ρυθμῶ χαριέντι καὶ γνώμας εἰσάγειν συνεχεῖς καὶ μάλα τῶ υποκειμένω προσφόρους θανμαστός. ἔγραφε μἐν Ουν δράματα ψ β' τὰ πάντα, ἐν οἶς ἐν η' μόνα σατυρικά. νενίκηκε δ' ἐν πῶσι τούτοις τοῖς δράμασι νίκας 20 ε . ήρξατο δῶ του περὶ ταυτα ῶγῶνος ἐτῶν κε γεγονώς. φασὶ δ' αυτὸν καὶ ζωγράφον γεγονέναι καὶ δείκνυσθαιαυτοῖ πινάκια ἐν Μεγώροις. γυναῖκα δὲ γήμας πρώτην μἐν μελιτώ, ἔπειτα αυτῆς ἀπελθουσης μιρίλιν, νἱοὐς ἔσχε τρεῖς, πιυσαρχίδην ἐμπορον, Μοσίλοχον υποκριτὴν25 καὶ ὐμώνυμον αὐτῶ Εὐριπίδζν περὶ λόγους διατρίβοντα.
167쪽
ην δἐ σύννους καὶ σrρυφνος τὼ ηθος καὶ μισόγελως καὶ σκυθρωπός, καθὰ καὶ ' λιστοφάνvς σκώπτων φ σίν' , ,στρυφνὸς ἔμοιγε ποοσειπεῖν Ευριπίδης. νωράσας δὲ τον 30αλοῖ υποκριτην Κηφισοφῶντα ἐπὶ τῆ γυναικὶ καὶ τηνἐντεῖθεν μη φέρων αὶσχύνον, σκωπτόμενος ἡπὰ των κωμωδοποιῶν, ὰ ὶς τιν Ἀθήνησι διατριβον εἰς Μακεδονίαν ἀπορε παρὰ τον βασιλέα Ἀρχέλαον, καὶ δεχθεὶς υπ' αὐτου κάλλιστα καὶ φιλοτιμηθεὶς μεγίστvς ἡξιοῖτο τιμης. διατρίβωνMθουν ἐκεῖ, ἐπειδο ἐν τινι ἄλσει φροντίζων ἔτυχε, κατεβρώθη, ως φασιν, υπῖ των του Ἀρχελάου κυνῶν, του Μακεδόνων βασιλέως ἐξιόντος εἰς θήραν, υπὸρ - ο sev γεγονως. ἐτάφη μἐν Ουν ἐν Μακεδονία, κενοτύφιον δ' αὐτοῖ Ἀθήνησι γόγονεν, ἐν Ου ἐπέγραφε Θουκυ&δης ὁ συγγραφενς η Tιμόθεος 40 ὁ μελοποιὸς τώδε ' μνῆμα μἐν Ελλὰς ἄπασ Εὐριπίδου, ὀστέα δ' ἴσχει γῆ Mακεδών τῆ γὰρ δόξατο τέρμα μου. πατρὶς δ' Ελλάδος Ελλάς, Ἀθῆναι. πλεῖστα δὲ Μούσας
τέρενας ἐκ πολλῶν καὶ τὰν ἔπαινον ἔχει. Q νασὶ δ' ἐπὶ τω ὰκούσματι τῆς Εὐριπίδου τελευτῆς τοὐς μἐν Ἀθηναίους πάντας πενθῆσαι, 22'οφοκλέα δ' αυτὴν ι ἐν καὶ ναιὸν ἐνδεδύσθαι χιτῶνα, τοῖς δ' ὐποκριτὰς αὐτου ὰστεφανώτορος τῶ τότε εἰσαγαγεῖν πρὼς τὀν αγῶνα. οἴτω δ' αυτὸν
Φιλήμων ἡγώποσεν, ώς καὶ τάδε περὶ αὐτοῖ τολμῆσαι
168쪽
γύνος ἐδοξάσθη ' ἔγημε δ' ὁμως πρώτην μἐν Σοιρίλην, θυγατέρα Μνησιλόχου, ἐξ vς ἔσχε Μνησίλοχον καὶ Μνησαρχίδον καὶ Εὐριπίδην. ἀπωσάμενος δὲ ταύτζν ἔσχε καὶ δευτέραν, 15 καὶ ταύτης ομοίως ἀκολάστου πειραθείς, μετανασώς ὰπ Ἀθηνῶν η λθε προς Ἀρχέλαον τον βασιλέα τῶν Μακεδόνων, παρ' φ διυγεν ἄκρως ὰπολαύων τιμῆς. ἐτελεύτησε δ' ἐξ ἐπιβουλῆς Ἀρριδαίου τοῖ Μακεδόνος καὶ ματεία τοῖ Θεττα
169쪽
LIB. III. VITAE TRAGICORUM. τῶ Κυριπων. ἔτεροι δ' ἱστόρησαν Ουχ υ κυνῶν, ὰλχ υπὰ
γυναικῶν αυτὸν διασπασθῆναι πορευόμενον ἀωρι προς μα- 25 τερὸν τον ἐρώμενον Ἀρχελάου καὶ γὰρ σχεῖν αυτὸν καὶ περὶ τους τοιουτους ἔρωτας , οἱ δὲ προς την γαμετην πικοδίκουτοῖ Ἀρεθουσίου. ἐγη δὲ βεβιωκέναι φασὶν αυτὸν Οε , καὶ τα οστῶ αυroυ ἐν Πέλλη μετακομίσαι τον βασιλέα. δρύματα δ' αυτου κατὰ μέν τινας Οε , κατὰ δ' ἄλλους , '. σώ-ad ζονται δ' ὐζ . νίκας δ' ὰνείλετο ε , τὰς μἐν δ περιών, τηνει μίαν μετὰ την τελευτήν, ἐπιδειξαμένου τὸ δρῶμα τοῖὰ δελφιδοῖ αντον Εὐριπίδου. ἐπεδειξατο δ' ὁλους ἐνιαυτους μν. τελευτῶ δ' ἐπὶ τῆς ὁλυμπιάδος. 1. ΛΥΚΟΦΡΟΝΟΣα . Περι γένους και βίον καὶ τῶν γεγραμμένων
V Λυκόφρων Ουτοσὶ τῶ μἐν γένει ἐν λκιδενς, υἱὸς Σωκλέους ἡ Λύκου του ἱστοριογράφου κατά τινας. ἐν δ'εις τῶν ζ ποιητῶν, οἱ τινες διὰ τὁ ζ εῖναι τῆς Πλειάδος ἐλέγοντο, α τὰ ονόματα Θεόκριτος ὁ τὰ βουκολικά, υρατος
170쪽
4 τὰ φαινόμεοα γράφας καὶ ἔτερα, Κίκανδρος, --τίδης ἰ βώπολλώνιος ὁ τὰ Ἀργοναυτικά, Φιλίσκος, 'Oμ ρος ὁ νέος τραγικός, ὁ Ἀνδρομάχου Βυζάντιος, ἔς δράματα ἐποίησε μζ ,
και Ουτος ὁ Λυκόφρων, κἄν ἔτεροι μ' εἰδότες ἄλλους φασὶν ειναι τῆς Πλειάδες. ησαν δ' Ουτοι ἐν χρόνοις Πτολεμαίου τοὐ Φιλαδέλτου και Βερενίκ ς, οἱ παῖδες ησαν ἀμφόυροι Π Πτολεμαίου του Λαγωοῖ καὶ Βερενίκvς τῆς Ἀντιγόνου θυγατρός. ηυδοκίμει δὲ τότε Αυκόφρων ου τοσοῖτον διὰ την ποίοσιν ἴσον διὰ τὸ λέγειν ἰναγραμματισμους, οἷον ὁτι Πτολεμαῖος απῖ μέλιτος λέγει μεταγραμματιζόμενον, Ἀρσινόη δ' Ηρας δον, καὶ ο ια τοιαῖτα. ουτος ὁ Αυκόφρων τοῖς φιλα- 15ναγνωστοῖσι των νέων χαριζόμενος τὸ παρὰν βιβλίον ἐξέθετο ἱστοριῶν τυγχάνον ὰνάμεστον ' τὰ γὰρ ἀφ ιρακλέους καιτων Πωικῶν μέχρι Ἀλεξάνδρου του Μακεδόνος και κατωτέρω συντεμὼν πάντα γράφει, και περὶ τὸ τέλος του βιβλίου ανατρέχει καὶ κατ ἐπιδρομὴν λέγει καὶ την αρπαγὴν τῆς20
Ἱοὐς την παρὰ τῶν Φοινίκων, ωθεν ὁ πόλεμος ἀνερράγοβαρβάροις καὶ Ἐλλ σιν.