장음표시 사용
151쪽
124 LIB. III. VITAE TRAGICORUM. κατάλογος των Αἐσχύλου δραμάτων.
ll8-160. quot et qui libri habeant non tique l. certe G sub finem lubri post Supplices, sed ante ea quae posuimus inde a v. 7 4; habent et ar, quorum III eeonu nuo post ipsam vitam, hie post argumentum Prome ui et denium: sed ambo discerpta habent quae sine dubio coniuncta erant. scilicet dians series iuulorum continuRs repraesentant, unam eor in qui apud nos sunt a sinistra parte, L γαμέμνων, Ἀθάμας sqq. usque ad Qtγνγες 'Hrooος λι rere, de Ineeps alter meoriam qui a dextra, Αἰγυπτιοι, Αἰτναιαι γ' σura A qq. usque Re intχαγωγοὶ . in In illaris sane haee duabus seriemis seripla erant: at sine dubio librarii non ita ea distingui vo Iebant, ui ali soluta lola sinistra seri demum Ril dextram letior irAnsiret, sed si e potius coniungi, ut ad sint stram positum quemque titulum Alatini exciperes is qui exadversum tui essi t. quarΘ sie haec legenda Atini: b γαμέμνονν, Atroπτιοι, '. θάμας, Αἰτναῖαι γνήσιαι, Αἰτναῖαι νόθοι et ita porro. hunc nos ordinem restituere conati stimis . atri editores, quo pressius ad ordinem ulterarum Recedi rent, ni id in Ithris esset parum curantes, quin ellam qui omissi viderentur falaularum titulos ad netentes, prorsus haee corruperunt. 3 20. 21. αιτναι τι ar, Αἰτναῖοι v. γ νῆσεοι ar l 23. Kωπευσταὶ Ueleverus d. trilog. p. 312. t Lelus d. lib. d. ira g. gr. p. 30. l21. Πασσἀραι ar IIe 43' Iitus s. v. εἰλλόμενον Πάσσα ἔς liver , Πασσαρίδες Selio . Nic. Thor. 293, Schol. Ar. Tnesm. 135. 27. Λικrνουλκοἱ el. his l. an 7, 47. Pol l. 7, 35. 1lesych. s. v. θῶσθαι. Phot. s. v.
152쪽
ωδίπους Πενθεύς Περραψίδες ' Πηνελόπη Προπομποί Προμηθευς λυόμενος Πολυδέκτζς Σίσυφος δραπέτης
πλων κρίσις υστολόγοι Πρωτευς Πέρσαι
Προμηθεῖς δεσμώτης Προμηθε πυρφόρος
Aiσχύλος Αθζναῖος, τραγικός, υἱῖς μἐν Κυτορίωνος, αδελτὸς δ' Ἀμεινίου, Ευφορίωνος καὶ Κυναιγείρου τῶν εὶς
154쪽
ἐξ ων ὐμνοτέρων ἐστεπανώθη, ως φησιν Ἱστρος. ἐδιδάχθη δὲ τὴν μουσικὴν παρὰ Αἄμπρω, καὶ μετὰ τῆν ἐν αλαμῖνι
ναυμαχίαν Ἀθηναίω3ν περὶ τρόπαιον ὁντων μετὰ λυρως 20 γυμνὰς ὰληλιμμένος τοῖς παιανίζουσι των ἐπινικίων ἐξῆρκεν. παρ' Αἰσχυλω ει τὴν τραγωδίαν ἔμαθε, καὶ πολλὰ ἐκαι- νονργησεν ἐν τοῖς ἄγῶσι, πρῶτον ι ἐν καταλυσας τὴν υπόκρισιν του ποιητοῖ διὰ τυν ἰδίαν μικροφωνίαν ' πάλαι γὰρ καὶ ὁ ποι τῆς ὐπεκρίνετο ' αντοὐς ει τοῖς χορευτὰς ποιήσας 25ὰν τὶ ι' ιε καὶ τον τρίτον υποκριτὴν ἐξευρεν. φασὶ δ' Ο τι
καὶ κιθάραν ὰναλαβων ἐν μόνω τ0 Θαμύριδί ποτε ἐκιθάρισεν, ωθεν καὶ ἐν τῆ ποικίλη στοβ μετὰ κιθώρως αὐτὸν
155쪽
γεγράφθαι. Σάτνρος δέ φησιν οτι και την καμπύλvν βακ-30τηρίαν αυτος ἐπενόησεν. φησὶ δὲ και Iστρος τὰς λευκὰς ζπῖδας αντον ἐξευρηκέναι, ας ὐποδοῖνται οἱ τε ὐποκριταὶ και οἱ χορευταί, καὶ πρῶς τὰς φύσεις αυτῶν γράφαι τὰ
δράματα, ταῖς Θει Μούσαις θίασον ἐκ των πεπαιδευμένων συναγαγεῖν. καὶ α πλῶς ως ἐστιν εἰπεῖν, τοῖ η υς τοσαύτη 35 γόγονε χάρις, ῶστε πάντη καὶ προς απάντων αυτὸν στόρ
γεσθαι. νίκας δ' ἔλαβεν κ , ῶς νησι Καρύστιος, πολλάκις δὲ καὶ δευτερεῖα ἔλαβε, τρίτα δ οὐδεπώποτε. καὶ Ἀθη
156쪽
μετὰ την τελευτήν. γέγονε δῖ καὶ θεοφιλης ὁ Σοφοκλης Δρουκ αλλος, καθὰ φοσιν Ἱερώνυμος περι τυς χρυσῆς στεφά-Mνης. ταύτης γὰρ ἐξ ἁκροπόλεως κλαπεισης κατ ὀνωρ ιρα
mannus praef. Soph. Oest. Col. p. XI: quod eum haberet quo offenderet cc . Doeckli. Ind. Iecu. Derol. 825-2 s. p. 4 sq. , idem in eiusdrin fabulae ea. 2. p. XI rora ' ἐν Λράνια σιν seribendum eensuit atque 'Ac ιστοφάνος Rupplendum: hune enim illud seclisso in saliuia cui nomen erat Aeαιιατα, In qua plirator inpari Ps fuit; ce ex Selio . In nan. Si 0 798δ eonstare. sed poetae nomen excidisse iam videri u Naekius, qui AH κων supplevit, ut narrat UeIe cerua l. l. p. 263, la qui ipse de Peleo SophocIlii tragoedia et Musis Phrynichi comoedia cogitavu), quippe de huius eoinoedia Φράrεθες inscripta cogitans, in quam sententiam in-
157쪽
και μάνθης φασὶ τουτον τον τρόπον Καλλιππίδην υποκριτὴν ἀπ' ἐργασίας ἐξ υποῖντος ἐγκοντα παρὰ τοὐς Σόας πέμφαι αυτρο σταφυλήν, τον δὲ Σοφοκλέα λαβόντα εiρ τὼ στόμα ρῶγα ἔτι ὀμνακίζουσαν υπῖ του ἄγαν γήρως ἀποπνι-6ογόντα τελευτῆσαι. Σάτυρος δέ φησι τὴν Ἀντιγόνην ἀναγιγνώσκοντα καὶ ἐμπεσόντα περι τὰ τέλη νοήματι μακρφκαι μέσην η και ἡποστιγμὴν προς ἀνάπαυσιν μ' ἔχοντι, ἄγαν
μενον προ τοῖ τείχους αἱ σταδίων. φασὶ δ' οτι και τfμνήματι αυτοῖ σειρῆνα ἐπέστησαν, οἱ δἐ χελιδόνα χαλκῆν.
και τουτον τον χῶρον ἐπιτετειχικότων -κεδαιμονίων κατ75 Ἀθηναίων Λιόνυσος κατ ὁναρ ἐπιστὰς Λυσάνων ἐκέλευσενι ιγέναι τεθῆναι τον ἄνδρα εiς τον τάς Οὐ ώς δ' ώLγώρησεν ὀ λσανδρος, δεύτερον αυτ* ἐπήστο ὁ Λιόνυσος τοαυτὸ κελεύων. ὁ δὲ Αὐσανυος πυνθανόμενος παρὰ των φυγάδων, τίς εἴη ὀ τελευτήσας, και μαθών οτι Σοφοκλῆς, M κήρυκα πέμφας ἐδίδου θάπτειν τον ἄνδρα. φασὶ δ' ἐπιγε
158쪽
κρύπτω τψδε τάφω Σοφοκλῆν πρωτεῖα λαβόντα
τῶν τραγικῶν τυνν, σχῆμα το σεμνότατον.
Ἱστρος δέ φησιν Ἀθηναίους διὰ την τοῖ ἰνδρὸς ἀρετὴν καὶ
ὀρθως δ' υδυσσεύς εω ἐπώνυμος κακοῖς πολλοὶ γὰρ ἀδύσαντο δυσσεβεῖς ἐμέ.
ἡ θοποιεῖ δὲ καὶ ποικίλλει καὶ τοῖς ἐπινοήμασι τεχνικῶς χρῆ-sbται, υμηρικὸν ἐκματτόμενος χάριν. οθεν εiπεῖν Ἀωνικόν τινα, μόνον Σοφοκλέα τυγχάνειν Ἱρου μαθητήν. καὶ ἄλλοι μἐν
159쪽
γαρ πολλιοι μεμίμηνταί τινα των προ αυτῶν ὐ των καθ' αὐτούς, μόνος δὲ Σοφοκλης ἀφ' ἐκάστου τὸ λαμπρὰν απανθιζει 100 καθ' υ καὶ μέλιττα ἐλέγετο. ἔννεγκε δἐ τα μικτά, εὐκαιρίαν, γλυκύτοτα, τολμαν, ποικιλίαν. οιθε δὲ καιρὸν συμμετρῆσαι καὶ πράγματα, ἄστ' ἐκ μικροῖ ἡμιστιχίου υ λέξεως μιας ολον ἡ θοποιεῖν πρόσωπον. ἔστι δἐ τοῖτο μέγιστον ἐν τῆ ποιητικῶν δηλοῖν ἰθος ἡ πάθος. φησὶν ουν Ἀριστοφάνης 5 ἔτι , , Καιρὸς ἐπεκαύλε το , ἄλλ' δι , , Σοφοκλέους του μόλιra στόμα κεχρισμένον. 3σὶ δ' Ἀρωτόξενος ῶς πρῶτος τῶν Ἀθήνη ν ποιητῶν τvν Φρυγίαν μελοποιίαν εὶς τὰ ἱδια ἄσματα παρέλαβε καὶ τῶ διθυραμβικῶ τρόπρο κατέμιξεν.ν. Tκ τῶν Σουίδα. Σοφοκλις Σοτίλλου Κολωνηθεν Ἀθηναῖος, τραγικός, τεχθεις κατὰ τvν ογ ολυμπιάδα, ώς πρεσβυτερος ει ναι Σωκράτονς ἐγη ιζ . Oυτος πρῶτος τρισὶν ἐχρησατο υποκριταῖς καὶ τῶ καλουμένω τριταγωνιστῆ, καὶ πρῶτος τον χορὸν ἐκ
5 1ε εlσνγαγε νέων, πρότερον ι' εἰσιόντων. προσηγορεύθη δὸμέλιττα διὰ τὼ γλυκυ. καὶ αυτὰς ηρξε τοῖ δρῆμα πρὸς δρῶμα ὰγωνίζεσθαι, ὰλλα μν τετραλογίαν. καὶ ἐγραφεν
160쪽
II. SOPHOCLIS 2. III. EURIPIDIS 1. 133
ἐλεγειαν τε και παιῶνας καὶ λόγον καταλογάδην πιρὶ του χο-
ρου, προς Θέσπιν και μιρίλον ὰγωνιζόμενος. παιδας δ' ους ἔσχεν ουτοι, )οφων, Λεωσθένης, Ἀρίστων, Στέφανος, Μενε- id κλείδες. τελευτῶ μετ EDριπίδην ἐτῶν ἐδίδαξε δή δράματα ρκγ , ῶς δή τινες και πολλ* πλείω. νίκας δ' ἔλαβε κδ . T. ET PIH o T. α. Γένος Κυριπίδου καὶ βίος. Εὐριπίδης ὁ ποιητης υἱὸς ἐγένετο Μνησάρχου καπήλου και Κλειτοῖς λαχανοπώλιδες, Ἀδ ηναῖος μέν, ἐγεννήθη δ' ἐν
Σαλαμῖνι ἐπὶ Καλλιάδου ἄρχοντος κατὰ την Οε ολυμπιάδα, ο τ ἐναυμάχησαν τοῖς Πέρσαις οἱ Ἐλλονες. ησκησε δὲ κατ' ὰπὰς μἐν παγκράτιον η πυγμήν, του πατρός αυτοῖ χρησμον 5 λαβόντος, ο τι στε τανύφόρους αγῶνας νικήσει. καί φασιν αὐτὴν Ἀθήνησι νικῆσαι. ὰναγνοῖς δ' ἐπὶ τραγωδίαν ἐτράπο, καὶ πολλοὐς προσεξεῖρε λόγους, φυσιολογίας, ρυτορείας,