Herodoti Halicarnassei Historiarum libri 9. Adiectus est libellus De vita Homeri. Tomus 1.3. Tomus 3

121쪽

110 HERODOTI Iiis oυτω απὸ γὰρ του υρεος η καΤάβασις συντομωτέρη τέ ἐστι και βραχυτερος ὁ χωρος πολλον, περ περίοδος, και ἀνάβασις. 7 τε ὁ βάρβαροι οι υμφιπρξεα προσηῖσαν, και Οἱ αμφι Λεωνίδην Ελληνες, ως τηλεπὶ θανάτο εξοδον ποιευμενοι, δη πολλω μαλλον η

πολλοὶ των βαρβάρωW πισθε γὰρ οἱ γεμόνες των τελέων εχονrες μάστιγας ἐρράπιζον πάντα ἄνδρα, αἰεὶ ἐς

122쪽

πιόμασι κατέχωσαν οἱ βάρβαροι βάλλοντες, οἱ μεν ξέναντίης ἐπισπόμενοι και το ρομα του τείχεος συπώσαντες οἱ ὁ περιελθόντες πάντοθε περιπιαδόν. 226. Λακεδαιμονίων δέ κά Οεσπιέων τοιούτων γενομένων, δμως θεται ριστος ἀνηρ γενέσθαι παρτιητης Αιηνέκης, τον τοδε φασι ειπεῖν το πος πριν

σομμῖξαί σφεας τάω Μηδοισι, πυθόμενον προς ευτων ρηχινίων, ς ἐπεὰν οἱ βάρβαροι ἀπιέωσι τα το-

123쪽

ταυτα με καὶ ωλλα τοιουφότροπα επεά φασι ι ἐκ τω Λακεδαιμόνιον λιπέσθαι μνημόσυνα. 227. -τῶ δἐ τουτον ἀριστευσαι λέγονται α - δαιμόνιοι δύο αδελφεοὶ, Ἀλφεός τε καὶ Μαρων, Ἀσιφάντου παῖδες θεσπιέων δε ευδοκίμεε μάχιμα ω υ-

228. αφθεῖσι δέ σφι αυτου ταυτηὶ Iπερ επεσον, καὶ τοῖσι πρότερον τελευτησασι λυπὸ Λεωνίδεω πο-

πεμφθέντας οἴχεσθαι επιτ ραπται γράμματα λίτοντα

τάδε μυριάσων ποτὲ τηδε τριληκοσιαρς μύχοντο ἐκ Πελοποννάσου χιλιάδες τέτορες. - μεν - τοῖσι πασι προεγραπται σῶσι δε Σπαρτιήτησι διη7. -αγγέλλειν Λακεδαιμονιοις οτι τ8δεκειμεθα τοῖς κεινων ὐήμασι πειθόμενοι. Λακεδαιμονίοισι μεν ει τυπιο τω δἐ μάντι τόδε Μνημα τόδε κλεινοιο Μεγιστέα, ον ποτε Μῆδον Σπερχειὸν ποταμὸν κτεῖναν ἀμερψάμενο ,

μάντιος, ὁς τότε Κηρας ἐπερχομένας σάφα εἰδῶσου ἔτλη Σπάρτης ηγεμόνας προλιπεῖν. Ἐπιγράμμασι μεν νυν καὶ στηλym, το - μάοιος ωθραμμα, Ἀμφικτυόνες εισι σφεας οἱ ἐπικοσμησαντες 'το, του μαντιος Μετιστίεω Σιμωνίδης ο Λεωπρέπεός ἐστι κατὰ ξεινιην ὁ ἐπιγραφας. 229 α δε τουτων ων τρι οσίων λθεται υρο- τόν τε και Αριστόδημον, παρεὸν αυτῶσι αμφοτέροισι κοινω λόγω χρησαμένοισι η αποσωθηναι ὁμολες πάρτην, ως μεμετιμένοι του σαν ἐκ του στρατοπέδου πόAε-ἱδεω καὶ κατεκέατο ἐν πιπνῶσι ὀφθαλμιῶντες ἐς τὸ ἔσχατον, η εἴγε μη βουλοντο νοστησαι, ποθανεω

124쪽

- έθελησαι ὁμοφρονέειν, ἀλλα νώμα διενειχθέντας ρυτον με πυθόμενον - των Περσέων περίοδον αἰτησαντά- τα οπλα καὶ ἐνδυντα, πειν αυτον κελ σαιτο ειλωτα ἐς τους μαχομενους ὁκως δε αυτον τατε, τον με παγοντα οἴχεσθαι φευροντα, ον δε ἐσπεσόνταε τον μιλον διαφθαρ αι, Wστόδημον δε λειπο χεοντα λεκμηναι. εἰ μεν νυν ην μουνον Ἀριστόδημον ἀψησαντα μονοστησα ες Σπάρτην η καὶ Ῥου σφέωναμφοτέρων την κομιδην γενέσθαι, δοκέειν μοι - αν σφι Σπαρτ α - -υδεμιαν προσθέσθαι- νυνὶ δετου με αυτῶν ἀπολομένου του δε της μεν αυτης ἐχομε- νου προφάσιος - μελησαντος δε ἀποθνησκειν, αναγκαίως σφι χειν μηνίσαι μεγάλως ριστο μαρ. 230. οἱ μεν νυν τω σωθηναι λε υσι ριστόδη-tio ες Σπάρτην καὶ δια πρόφασιν τοιηνδε οι δἐ απε- λον πεμφθέντα εκ ου στρατοπέδου, ἐξεὸν αυχω πια- λαβεῖν την μάχη θινομενην ου μελησαι, αλλ' προεἱ- ναντα εν ῆ οδω περιγενέσθαι τον δ συνόπελον αυ- του ἀπικόμενον, την μαχην αποθανεῖν.231. Aπονοστησας δε ες Λακεδαίμονα ὁ Ἀριστόδημος υνειδός τε εἶχε καὶ ἀτιμίην - πάσχων δ τοιάδε

διελέγετο, νειδός τε εἶχε ο τρέσας Αριστόδημος καλεόμενος ἄλλ' ὁ μεν ἐν τῆ ν Πλαταιῆσι μάχη ανέλαβε

HEROD. III. H

125쪽

114 HERODOTI 233. O. δε Θηβαῖοι, των ὁ Λεοντιάδης στρατ Πε, τέως με μετα των Ἐλλ ων ἐόντες ἐμάχοντο - .ar-καίης ἐχόμενοι, προ τρο βασιλέος στρατιήν Ἀ δἐ ειδοτ κατυπέρτερα των Περσέων τινόμενα α προπατα, Οὐ-τω δη των συν εωνίδρ Ἐλλήνων ἐπεγομενων ἐπι τον κολωνόν, αποσχισθέντες τούτων χεῖρας τε προέτεινον καιηῖσαν ασσον των ρβάρων, θοντες τον ἀληθέσrατον των λόρον, ς και μηδίζουσι καὶ ην τε καὶ δωρ εν πρώτοισι εδοσαν βασιλέῖ, πό δἐ ἀναπαίης ἐχόμενοι μ

μάρτυρας μέντοι τά τε πάντα ευτυχησαν-ώς γαραιτους ελαβον οι βάρβαροι ἐλθόντας, Ους μεν τινας

καὶ ἀπέκτειναν προσιόντας, Ους δε πλευνα αυτων κελευσαντος ἐρξεω στιζον πιθματα βασιλεῖα, ἀρξάμενοι ἀπλτου στραetποδ εοντιάδεω, του ον πῶμα ρυ- μαχον χρόνω μετέπειτα φόν σαν Πλαταιέες, στρατη- σαντα ανδρων ηβαίων τεetρακοσίων και σχόντα το

234. O μεν ει περ θερμοπυλας Ἐλληνες υτω Θωνίσαντο Σέρξης δἐ καλέσας Θημάρητον εἰρώτα αρξάμενος ἐνθένδε Θημάρητε, μὴ εἰς ἀγαθός τεκμαίρομαι δε τη ἀληθέ*- σασα εἶπας, παντα απέβη

126쪽

I. B. VII. CAP. 233 - 236. 115 πάντες εἰσι ομῖοι τοῖσι ενθάδε μαχεσαμένοισι οἴ γε με αλλοι Λακεδαιμόνιοι τούτοισι μεν ον ὁμοῖοι, πα-

θυι δε ειπε πρὸς ταυτα ορξης Θημάρητε, εω τρόπω ἀπονητότατα ων ἀνδρῶν τούτων ἐπικρατησομεν; ἴθι ἐξηγέο συσαρ εχεις αυτῶν τάς διεξόλους των βουλετμάτων ΟL βασιλευς τενθενος. 235. -δ αμείβετο - βασιλευ, ει με δη συμ- βοῶ εαί μοι προθύμως, δίκαιον με σοί ἐστι φράζειν τό

στεέλεια ἐπὶ την Λάκαιναν χώρην ἔστι δε εα αὐτὴ νησος επικειμεν τλουνομά ἐστι Κυθηρα, την πιλων,

128쪽

ῶν κακολογ'ς πέρι της ἐς Ῥάρητον, ἐόντος ἐμοι ξά

238. -υτα εἶπας Σερξης διεξηῖ δια των νεκρῶν.κάὶ Λεωνίδεω, ἀκηκοώς τι βασιλεύς τε, και στρατηγος Αακεδαιμονίων, κέλευσ ἀποταμόντας την κεφαλην ἀνασταυρῶσαι δηλά μοι πολλοισι μεν και αλλοισι τεκμηρίοισι, ν δἐ δη καὶ τωδε - κιστα πονε, τι βασιλευς ἔρξης ἀντων δη μάλιστα ανδρων ἐθυμώθη

ζωοντι Λεωνἱδη ου ταρ α κοτε ἐς το νεκρὸν ταυτα παρενόμησε, ἐπεὶ τιμαν μάλιστα νομίζουσι των ἐγὼ οἶδα ανθρώπων Πέρσαι ανδρας ἀγαθους τα πολέμια. ιμεν ει ταυτα ἐποίευν, τοισι λοέτακτο ποιέειν.239. Aνειμι δε ἐκεῖ του λόγου τὴ μοι πρότερονεξέλιπε. -υθοντο Λακεδαιμόνιοι οτι βασιλευς στέλλοιτο επὶ τη- λάδα πρῶτοι, και - δη ἐς το χρη

ται, υκ ευνοος Λακεδαιμονίοισι ' πάρεστι δε εικάζειν, εἰτε ε oly ταυτα ἐποίησε εἰτ και καταχαίρων ἐπώ τεταρ ἐρξy εδοξε στρατηλατέειν ἐπὶ ' Ἐλλάδα, ἐὼν ἐν

Σουσοισι ο ημάρητος και πυθόμενος ταυτα θέλησου Λακεδαιμονίοισι ἐξαπεῖλαι. λλως με δη -- εἶχε σημηναι' ἐπικίνδυνον αρ, μηλαμφθείη ὁ δἐ μηχα- νῶτα τοιάδε δελτίον δίπτυχον λαβών τον κηρόν αυτ ἐξέκνησε, και επειτα ἔν τω ξυλω του δελτίου πραν την βασιλέος γνώμην, ποιησας δε ταυτα οπίσω ἐπέτηξε τον κηρον ἐπὶ τα ράμματα, ἴνα φερόμενον κεινον το δελτων

129쪽

eta BERO D. LIB. VII CAP. 239. μηδεν πρηνα παρέχοι προς των ο&φυλάκων ἐπεὶ δεκαναπικετο ἐς την Λακεδαίμονα, ον εἶχον συμβαλέσθαι οἱ Λακεδαιμόνιοι, πρίν τε δη σφι, θὼ πυνθάνομαι, κλεομένεος μεν πάτηρ, εωνίδεω δε - πώ

σθαι.