Herodoti Halicarnassei Historiarum libri 9. Adiectus est libellus De vita Homeri. Tomus 1.3. Tomus 3

발행: 1828년

분량: 321페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

171쪽

LIB. VIII. CAP. 93 47. 16195. 'Αριστείδης ὁ ο Λυσιμάχου, ἀνηρ Ἀθηναῖος,

λαμῖνα γενομένω τάδε ἐποίεε παραλαβών πολλους ωνοπλιτέων Τ παρατετάχατο παρὰ ην κτην η Σαλαμινίης χώρης, γένος ἐόνrες θηναῖοι, ε Την υττάλειαν νησον ἀπέβησε ἄγων, οἴ του Πέρσας τους ἐν τῆ νησῖδι

HERO D. III. L

172쪽

162 ERODOTI ναυμαχίην ἶλλην ποιησομενος. ρέοντες δέ μιν πάντες οἱ

ρηξαντο πάντες, βορ, καὶ ιμπιε ἐχρέωντο ἀπλέτω,

173쪽

LIB. III. CAP. 97- 100. 163 ταξυ χρόνον γενόμενον, μέχρι Ου Σερξης αυτος σφεα τἀπιαόμενος παυσε Μαρδόνιος δε ορέων μεν ἐρξην συμφορην μεγάλην ε της ναυμαχίης ποιευμενον, υποπτεύων δε αυτὸν δρησμὸν βουλευειν εα ων Αθηνεων, φροντίσας προς έ-zόν ως δώσει δίκην ἀναγνώσας βασιλέα στρατευεσθαι επὶ την Ελλάδα, και ι κρέσσον εἴη ἀνακινδυνευσα η κατεργάσασθαι η Ἐλλάδα η αυτον καλῶς τελευτησαι τον βίον πἐρ μεγάλων αἰωρηθεντα πλέον μέντοι φερέ- η γνώμη κατεργάσασθαι η Ἐλ- λάδα λογισάμενος ν αυτ προσέφερε τον λόγον etόνδε Λέσποτα, μητε λυπέο μητε συφορον μηδεμίαν μεγάλην ποιευ-ovos o τετονότος εἴν α πρηνατος. - τα ξυλων ἀγων ο ὐπῶν φέρων εστὶ ηψν, αλλ' αν-

174쪽

164 HERODOTI παραμένειν, συ με ές θεα τὰ σεωυτού ἀπέλαυνs, Wς στρατιης ἀπάγων το πολλόν μἐ δέ σοι χρη την Ἐλλάδα παρασχεῖν δεδουλωμένην, τριηκοπια μυριάδας του στρατο ἀπολεξάμενον. 101. -- ἀκουσας Σερξης, ἐκ κακῶν εχάρη τs και ησθη, προς Μαρδόνιόν τε βουλευσάμενος - ἀποκρινεῖσθαι κότερον ποιησε τουτων. δε ἐβουλεύετο ἄμα Περσέων τοῖσι ἐπικλήτοισι εδοξέ οἱ κανυρτεμισχνἐς συμβουλέην μεταπέμψασθαι, τι πρότερον φαίνετο μούνη νοέουσα τὰ ποιητέα ην. δε ἀπικετο 'Αρτεμισίη, μεταστησάμενος τους ἄλλους, τους τε συμβούλους Περσέων και τους δορυφόρους, ελεξε Σερξης τάδε πι- λευε με Μαρδόνιος μένοντα αυτου πειρῆσθαι η Πελοποννησου, λπωνή μοι Πέρσαι - και ὁ πεζος στρατος ουδενὸς μεταίτιοι πάθεός εἰσι, ἀλλα βουλομένοισί σφι γένοιτ αν ἀπόδεξις ἐμ ων η ταυτα κελεέει ποιέειν, Θυτος ἐθέλει τριηκοντα μυριάδας ἀπολεξάμενος του στρατο παρασχεῖν μοι Την Ἐλλάδα δεδουλωμένην Ουτον δ' εμ κελεύει ἀπελαύνειν συν ω λοιπω στρατω ἐς θεα τά φά. λών εμοὶ, και γὰρ περι ηδνανα-χ' εο συνεβουλεvσας της τε γενης οὐκ εῶσα ποιέεσθαι νυν τε συμβουλευσον, ὁκότερα ποιέων επιτυχω

βουλευσάμενος. O .h ταυτα συνεβουλεύετο. 102. Η δἐ λεγε τάδε Βασιχεῶ χαλεπὸν μέν ἐστι

συμβουλευομένω τυχεῖν τὰ ριπια ιπασαν ἐπὶ μέντοι τοῖσι κατηκουσι προγασι δοκέει μοι αυτόν μέν σε ἀπελαύνειν οπίσω, Μαρδόνιον δε ει ἐθέλει τε και υποδέκεται ταὐτα ποιησειν,--οὐ καταλι αεῖν συν τοῖσι θέλει.

τοῖτο μῆν γάρ, ην κατασrρέφηται τά φησι ἐθέλειν καιοι προχωρήση τὰ νοέων λέγει, σον' επον. δέσποτα,

175쪽

I. B. VIII. CAP. 100 - 105. 165

ταρ πετρχανε τάπερ αυτος ἐνόεε. υδἐ τα εἰ πάντες ωάνπασαι συνεβούλευον αὐτῶ μένειν, μενε α δοκέειν ἐμώρ - καταρήωδηκεε επαινέσας δε την Ἀρτεμισίην ταύτην μεν αποστεῖλε πουσα αυτου του παῖδας ς

176쪽

166 HERODOTI

λεε ἐς Σάρδις τε και μεσον χρημάτων μεγάλων παράταρ τοισι βαρβάροισι Ῥιώτερο εισι οἱ ευνουχοι πωτικεινεκα της πάσης των ἐνορχίων. λλους τε δ' ὁ Πανιωνιος ἐξέταμε πολλους, τε ποιεέμῖνος ἐκ τούτου ζόην, και δ καὶ τουτον. και υσαρ τὰ πάντα ἐδυστύχεε ὁ Ἐρμότιμος, ἀπικνεεται ἔκ των Σαρδίων παρὰ βασιλέα με ἄλλων δώρων, χρόνου ει προ ντος πάνεων των Θυνουχων τιμήθη μάλιστα παρὰ ψD. 106. YZ δε- στράτευμα το Περσικὸν ἄρμα βασι- λεως ἐπι τὰς Αθηνας ἐών εν Σάρδισι, ἔνθαττα καταβῶς κατὰ δη τι πρηγμα- Ἐρμότιμος ες ves ,

τηναῖοι με νεμονται, πιαρνευ δἐ καλέεται, εὐρίσκειτο Πανιώνιον ἔνθαπια ἐπινοὐ δἐ ελεγε προ αυτον πολλους και φιλιους λόγους, πρῶτα με οἱ καταλέγωνοσα αυτος διυλῖνον ποι ἀγαθά, δεύτερα δέ οἱ πιπισχνεύμενος αντὶ τούτων οσα μιν Θαθὰ ποιησει, ν -- μισάμενος τους-ικέτας οικώ ἐκεινηὶ, AG υποδεξάμενον ἄσμενον του λόγους - Πανιώνιον κοψσαι τὰ τέκνα

καὶ την γυναῖκα. ς ὁ ἄρα πανοικίη μιν περιέλαβε, ελπ ὁ Ἐρμότιμος τάδε ' πάντων ανδρῶν - μέλι-

177쪽

LIB. VIII CAP. 101 - 108. 167σατο, ι παῖδες ἀναγκαζόμενοι ἀπέταμνον Πανιώνιονυεν νυν Ουἔω περιηλθε η τε τίσις και χροὐτιμος. 107. Σερξης ὁλως τους παῖδας υρτεμισθὶ πέτρεψε απάγειν ς' εσον, καλέσας Μαρδόνιον ἐκελευσέ μιν της στρατιης διαλέγειν του βουλεται, και ποιέειν τίσι λο- τοισι τα ρrα πειρώμενον μύλ. αφην με την μέρη ες τοσουτο εZίνετο, της δε νυκτος κελευσαντος βασιλέος ὁ νηας ι στρατηγο εκ ου Φαληρου πηγον ὐπίσω ες ο Ἐλλησποντον, ως τάχεος εῖχε καστος, διαφυλαξουσας α σχεδίας πορευθηναι βασιλέZ πεὶ ὁν χολησαν Ζωστηρος πλώοντες ι βάρβαροι, νατείνουσι ταρ κραι λεπται της πείρου, ταυτας εδοξάνε νηας εἶναι και φευγον επὸ πολλόν χρόνο δε μαθόντες ἔτι υ ηες ευν, αλλ' ακραι, συλλεχθέντες ἐκομί

διώξαντες μέχρι νδρου, ἐς δε την Ανδρον ἀπικόμενοι

ἐβουλευοντ ροεμιστοκλεης μεν νυν νώμην ἀπεδείκνυτο δια νησων τραπομένους και ἐπιδιώξαντας τας ηας πλωειν ἴθέως επὶ τον Ἐλλησποντον λυσοντα τα τενυ- ρας φρυβιάδης δἐ την ἐναντίην ταυτην γνώμην δείθετο, λέγων, ως ει λυσουσι τας σχεδίας, Ουτ αν θιστον

πάντων σφεῖς κακὸν ην Ἐλλάδα ἐργάσαιντο εἰ ταραναγκασθεν ἀπολαμφθεὶς ο Πέρσης μένειν ἐν τῆ Movetqὶ πειρωτο αν χ4 μ αγειν, ς αγοντι μέν οι

178쪽

168 HERODOTI

ειχοντο της νώμης καὶ Πελοποννησίων ων ἄλλων ἔ

καὶ ἐπὶ σφέων αυτῶν βαλλόμενοι, ει ολλοι μη βουλοίατο έχετε σφι τάδε και αυτος - πολλοῖσι παρεγενόμην, και πολλω πλεω ἀκηκοα τοιάδε γενέσθαι, ανδρας ἐς ἀναγκαίην ἀπειληθέντας νενικημένους ἀναμάχεσθαι και ἀναλαμβάνειν την προτέρην κακότητα. μεῖς δε εvρημα ταλ ρηκαμεν Ῥέας τε αυτους καὶ - αλαδα, νέφος τοσουτον ἀνθρώπων ἀνωσάμενοι μη διωκωμενωνδρας φευτοντας. τάδε ταρ - ημεῖς κατεργασάμεθα, ἀλλα θεο τε κά ηρωες, οδ ἐφθόνησαν ἄνδρα εν της

179쪽

ἐνετειλατο βασιλέ φράσαι - και ακιννο ὁ οικέτης αυτις ἐγένετο. 7 έπει τε ἀπίκοντο προς την ψικην, οι με κπιέμενον επι τω πλο- Σίκιννος δε ἀναβὰς παραδερξεα λεγε τάδε Ἐπεμψε με θεμιστοκλέης Vεο- κλέος στρατηγὸς μεν Αθηναίων, νηρ δε των συμμάχων παντων αριστος καὶ σοφωτατος, φράσοντά τοι ὁτι Οεμιστοκλέης ο Ἀθηναῖος, σοι βουλόμενος πουπέειν, ἔσχητους Ἐλληνας ἀς νῆας βοωλομένους διωκειν και τάς ἐν Ἐλλησπόντ γεφυρας λύειν. και νυν κατ ησυχιν πολλὴν κομίζεο οἱ μεν απια σημήναντες ἀπέπλωον οπίσω.lli. O M Hληνες, ἐπεὶ τε σφι πέδοξ μ. ἐπιδιωκειν σι προσωτέρω των βαρβάρων τὰς νηας ηυπλωειν ἐς το Ἐλλήσποντον λυσοντας τον πόρον, την

180쪽

170 HERODOTI Aνδρον περικατέατο ξελέειν θελοντες. πρωτοι - Ἀνδριοι νησιωτέων αἰτηθέντες προς Θεμιστοκλέος χρήματα - εδοσαν, αλλὰ προωχομένου εμιστοκλέος λό- τον τονδε, ς κοιεν Ἀθηναιοι περὶ μυτους χοντες δέ θεους μεγάλους, Πειθώ τε και ναγκαίην, ουτω τέ σφι κάρτα ωτέα εἶναι χρήμαzα, υπεκρίναντο προς ταφαλέγοντες, κατὰ λόγον ησαν ἄρα αἱ Ἀθηναι μεγάλαι

τε και ευδαίμονες και θεῶν χρηστῶν κοιεν ευ, ἐπεὶ 'Aνδρίους τε εἶναι γεωπεινας ς τα μετιστα νηκοντας, και θεους δύο χρηστους - ἐκλελειν σφέων ν νησον, αλλ αἰει φιλοχωρέειν, Πεν- τε καὶ Ἀμπαν, και τουτων των θεων ἐπηβόλους ἐόντας Ἀνδρέους Ου δώσειν χρηματα ουδέκοτε αρ ης ωυτῶν ἀδυναμίης, ωθηναίων δύναμιν εἶναι κρέσσω. ουτοι με δὴ ταυταωποκρινόμενοι και υ δόντες χρήματα πολιορκεοντο. 12 θεμιστοκλέης δε, υσα ἐπαυετο πλεονεκχέων,

ἐσπέμπων ε τὰς ἄλλας νησους ἀπειλητηρ&υς λόγους

κακου περβολη ἐγένετο Πάριοι δἐχεμιστοκλέα χρη- μασι ἱλασόμενοι διέφυρον το στράτευμα θεμιστοκλεης

SEARCH

MENU NAVIGATION