장음표시 사용
191쪽
I. IB. VIII. CAP. 132- 135. 81κομενος καὶ μισθῶ πείσας των ἐπιχωρίων ανδρα καταβηναι παρα ροφώνιον, καὶ ἐς Α ς,ας Φωκέων απικόμενος ἐπι Τ χρηστηριον. και ὁ και εὐροηβας πρῶταως απίκετο, τουτο μεν ω Ἱσμηνίω υπόλλωνι ἐχρησατο εστ δε κατάπερ εν πιλυμπ0 ἱροῖσι αυτόθι χρηστηριάζεσθαι τουτο ὁ ξεῖνόν τινα καὶ Ουχηβαῖον χρημασιπεἱσας κατεκοίμισε ἐς Ἀμφιάρεω. ηβαίων ὁ Ουδενὶ εξεστι μανrευεσθαι αυτόθι δια τόδε ἐκΩευσέ σφεας ' φιάρεως δια χρηοηρίων ποιευμενος κοτερα βουλονται Πέσθαι τούτων, ωυτλη τε μάντι χρίεσθαι φατε συμμάχο3, ολετέρου ἀπεχομένους' ι ει συμμαχόν μιν
εἴλοντο εἶναι δια τουτο μεν ου εστ ροηβαίων Ουδενιαυτόθι ἐγκατακοιμηθηναι.
192쪽
182 HERODOTI 136. Μαρδόνιος δνέπιλεξάμενος ο τι δη ὴ λποντατα χρηστήρια, μετα ταυτα προφε reio ες θήνας 'Aλεξανδρον τον Ἀμυντεω νδρα Μακεδόνα, ἄμα μεν ὁτιοι προσκηδέες ι Περσαι σαν Ἀλεξάνδρου γαρ ἀδελ- ψεην παίην, μυντε δε οπατέρα, Βουβάρης ἀνηρ
Φρυriης ἐδόθη Ἀλάβανδα πόλις μεγάλη νέμεσθαι), αμαδλο Μαρδόνιος πυθόμενος τι πρόξενος τε εχ και --επεπης ο Ἀλέξανδρος πεμπε του γὰρ Αθηναίους οφ εδόκεε μάλιστα προσκτήσεσθαι, λεών τε πολλὸν Γοα ἀκουων εἰναι και αλκιμον, τά τε κατὰ την θάλασσαν συντυχόντα σφι παθήματα κατερrασαμένους μάλιστα θηναίους ἐπίστατο τούτων δε προσγενομένων κατήλπιζε ευπετέως της θαλάσσης κρατήσειν, τάπερ αν καὶ ηπι πεζῆ- εδόκεε πολλὸν ἐναι κρέσσων Ουr Tacioriζετο κατυπερθέ οι, πρήπατα εσεσθαι των Ἐλληνικῶν τάχα ὁ α και τα χρη- ρια ταυτά οἱ προ- λέγοι, συμβουλευοντα συμμαχον ον Αθηνάχν ποιέεσθαι- ῶσι δη πειθόμενος πεμπε.
Περδίκκης στὶ ὁ κτησάμενος των Μακεδόνων την --
ραννίδα τρόπω τοιωδε. ευπεος φυγον ες Ἱλλυριοῖς των ημενο απογόνων τρεις ἀδελφεοι, Γαυάνης τε και,ἐροπος και Περδίκκης, ε δἐ Ἱλλυριῶν περβαλόντες ες την ἀνω Μακεδονιην ἀπίκοντο ς ε - πόλιν ένίαυτα δἐ εθήτευον επι μισθω παρὰ τω βασιλέῖ ὁ μεν ἴ- ς νέμων, ὁ δ βους, ὁ δ νεώτατος αυτῶν Περδίκκης τα λεπτὼ-ων προβάτων ἐσα δἐ τὸ πάλαι και αἱ τυραννίδες των ἀνθρώπων ἀσθενέες χρημασι, ου μουνον
193쪽
βλαβης γενόμενοι μισθὸν ὁ τμῖν θλωμέων αξιον
194쪽
επον, κατεστρέφοντο και η αλλην Μακεδori .
139. 'Aπὸ τούτου δη του Περδίκκεω Ἀλέξανδρος δεοπόνε Ἀμύντεω παις ην λέξανδρος ' ἡντης δε
λέος λέγουσα -τω υθηναίοισι τας αμαρτάδα τα ἐξ ἐκείνων ἐς ἐμ γενομένας πάσας εχιγι νυν εἰδε, Μαρδόνιε, ποίεε τούτο μεν την νιν σφι απόδος, τουτοδλαλλην προς αυσα ἐλέσθων αὐτοὶ, ηντινα αν ἐθέλωσι, ἐόντες αυτόνομοι ἱρά- πάντα σφι, ν δ βούλωνται γ ἐμοὶ ὁμολογεειν, νόρθωσον, σα ἐγώ νεπρησα. λω δἐ ἀπ μένων, αναναίως ἔχει μοι ποιέειν Σαυzα, η μη το μέτερον ἀντίον γένηται λέγω δἐ μῖν τά νυν τι μαίνεσθε πόλεμον βαψέ ανταειρόμενοι οὐτε γαρ ν περ λοισθε et oti Ἀστἐ ἀντέχειν τον πάντα χρόνον ει δετε μενσαλτης ἐρξεω στρατηλασίης τὸ πληθος καὶ τα πα, πυνθάνεσθε δ και - νυν παρ ωλέουσαν δύναμιν, ώστε και ην Ῥέας περβάλησθε καὶ νικησητε, τουπερ μῖν Ουδεμία ἐλπὶς ειπερ ευφρονέετε, ἄλλη παρέσται πολλαπλησίη μη ν βοέλεσει
παρισεύμενοι βασιλέῖ στέρεσθαι με της χώρης, θίειν ει
195쪽
λευς τε ὁ μέγας μουνοισι μῖν Ἐλληνων τὰς ὁμαρτάδας ἀπιεὶς θέλει φίλος γενέσθαι. Αλέξανδρος μεν ταυτα
41. Λακεδαιμόνιοι δἐ πυθόμενοι κειν λέξανδρον λυθηνας ἐς ομολογίην ἄξοντα τω βαρβάρω Ἀθη- ναἰους, ἀναμνησθέντες τῶν λογίωνή σφεας χρεών ἐστι
πεισεσθαι κοντα παρὰ του βαρβάρου πελλον π
196쪽
186 HERODOTIoμολor 37, πυθόμενοι τε πέμψειν κατὰ τάχος αγγέλους.
ἐπιτηδες, ἐποίευν ἐνδεικνύμενοι τοῖσι Λακεδαιμονίοι την λυτων γνώμην.
42. N δε ἐπαύσατο λέγων λέξανδρος , διαδεξάμενοι λεγον οι απὸ Σπάρτης αγγελοι 'Hμας δε επεμψαν Λακεδαιμόνιοι δεησομένους Ῥέων μέμε νεώτερον ποιέειν μηδἐ κατά- 'Mλάδα μίμε λόγους ἐνδέκεσθαι
τυρ τόνδε τον πόλεμον μεῖς ουειν πιέων βουλομένων, - περ της μετέρης ἀρχην ὁ Θων γένετο νυν δ.
απάντων ωιτίους γενέσθαι δουλοσύνης τῶισι Ελλησι ἀδη αἰοος ουδαμως ἀνασχετον, ἴτινες αἰεὶ και ὐπάλαι φαίνεσθε πολλοἐς ελευθερώσαντες ἀνθρώπων πα- ζετμένοισι μένro vμῖν συναχθόμψα, καὶ οτι καρπων ἐπιεν τε διξῶν θη, και τ οικοφθόρησθε χρόνον ηδη πολλόν. ἀντι τουτων δε υμῖν -κεδαιμονιοι τε καὶ οἱ σύμμαχοι παπέλλονται υναικάς τε και τῶ ἐς πόλεμον ἄχρηστα οἰκετέων ἐχόμενα πάντα ἐπιθρέφειν, στίν ο πόλεμος οδε συνεστηκη μη δε ἡμέας Ἀλέξανδρος ὁ Μακεδών αναγνωσy, e ας τον Μαρδονίου λόρον. τουτω με τυρ απια ποιητέα εστέ τέραννος γάρ αντυράννω συγκατεπάζεται μῖν δέ, - ποιητέα, εἴπερ Ἀπώνευ φρονέοντες, πισταμένοισι, βαρβάροισιέ- ουτ πιπιόν - ἀληθῶς -δέκ. αυτ ελεξαν οἱ
197쪽
μηδἐ δοκέων χρηστὰ - ρris ἀθέμιστα ερδειν παραίνεε- ου γάρ σε βουλόμεθα ουδἐν ἄχαρι πρός Αθηναίων παθέειν ἐόντα πρόξεινόν τε καὶ φίλον. 144. Προς μεν Ἱλέωνδρον ταυτα πεκρωαντο ' προς ὁ τους π Σπάρτης πέλους άδε μενδῶσαι Λακεδαιμονίους, ὁμολογησωμεν τω βαρβάρο=, κάρτα ἀνθρωπηλ ην ἀτὰρ αἰσχρῶς τε Οἰkατ εξεπιστάμενοι το - αἰων φρόνημα ἀρρωδησαι, τι υτεχροσός εστ της ουδαμόθι τοσουro oυr χωρη κάλλεῖ καὶ ἀρετηὶ μέγα περφέρουσα, τὰ μῶς δεξάμενοι ἐθέλοιμεν α μηδίσαντες καταδουλῶσαι την Ἐλλάδα πολλα τε γὰρ καὶ μεγάλα εστ τῶ διακωλύοντα απια μη ποιέειν, μηδ' ην θέλωμεν πρωτα ἐν καὶ μέγιστα ων θεῶν τὰ γάλματα καὶ τ οικηματα ἐμπεπρησμένα τε καὶ συγκεχωσμένα, τοῖσι γέας ἀναγκαίως χει τιμωρέειν ἐς τὰ μQιστα ἄλλον περ ὁμολογέειν τω ταυτα ἐργασαμένον υτι δἐ το Ἐλληνικὸν ὁ ὁμαιμόν τε καὶ Ομο- γλωσσον, καὶ θεων ἱδρυμπιά τε κοινῶ καὶ θυσίαι θεατε ὁμότροπα, των προδότας γενέσθαι θηναίους -
198쪽
μεθα την προνοίην την ἐς πως χουσαν, τι προεωσε ημέων οἰκοφθορημένων ουτω στε ἐπυθρίφαι ἐθέλεινημέων τους οἰκοτας και μῖν μεν η χάρις ἐκπεπλήρωτα , πιέες μέντοι λιπαρησομεν ουτω κως ων χωμεν, -δἐνλπιτέοντες Ῥέας - δι ς -- ἐχόντων, στρατιηνῶς
τάχιστα εχπέμπετε. ως γὰρ μέες εικάζομεν, - ἔκῶς χρόνου παρέσται βάρβαρος ἐσβαλων ές την ημετέρην,
ωλλ' ἐπειδὰν τάχιστα πυθηται ην πεu. τ ουδεν ποιησομεν των κεῖνος νέων προσεδέετο πρὶν ων παρεῖναι κεῖνον ἐς τηνυττι ' Ῥέας καιρός εστ προ - θησαι ἐς την Βοιωτίη . O μειν ταυτα υποκριναμένων 'Aθηναίων ἀπαλλάσσοντο ἐς Σπάρτ .
200쪽
90 HERODOTI ἔκαστέρω, αλλ' -του ἱζόμενον ποιέειν οκως μαχητὶ τὸν πῶσαν Ἐλλάδα καταστρέφηται κατὰ μέν αλτο ἰσχυρὸν Ελληνας μοφρονέοντας, ἴπερ καὶ πόρος ταὐταθίνωσκον, χαλεπα εἶναι περιγίνεσθαι καὶ,πασι ἀνθρώποισι εἰ δέ ποιησεις τλημεῖς παραινέομεν, ἔφασαν λεγοντες, ξεις ἀπόνως παντα τα κείνων βουλευματα. πέμπε χρο ματα ἐς τους δυναστεέοντας ανδρας ἐν τῆ σιπόλισι, πέμπω δἐ την Ἐλλάδα διαστησεις ἐνθευτεν ει τους μη - σα φρονέοντας λῖδίως μετ- των στασιωτέων καταστρέφεαι. 3. Pμεν ταυτα συνεβούλευον δε-- ἐπει θετο,
μον αστυ η δ βασιλέος ἀρεσις ἐς τρο στέρν την Μαρδονιου παττραν, δεκάμπος θένετο. 4. Ἐπεὶ δέ ἐν Ἀθηνησι θένετο Μαρδόνιος, πέμπει ἐς Σαλαμῖνα Μουρυχων ανδρα Ἐλλησπόντιον, φέροντα
τους αυτους λόγους τους και Ἀλέξανδρος ο Μακεδων τοῖσι 'A Hοισι διεπόρθμευσε ταυτα δἐ- δεύτεροναπέστελλε προέχων ἐν των Ἀθηναίων ο φιMας νω- μας, ἐλπίσας δέ σφεας πη ιν της γνωμοσύνης ως δοριαλώτου ἐούσης πάσης της ἁττικης χώρης κανέ σης ηδη ωπ έωυτω τούτων μἐν εἴνεκα απέπε- μυρυι- δη ἐς Σαλαμῖνα-