De septimae epistulae q.f. Platonicae adnominationibus ...

11쪽

Republ. 14 B. 'Aλλ' οὐ μέντοι σοι, ν δ θω,

summa habeatur mitio, fidei historicae nulla.Aηλος, θηλος, δέλτος. Axioch. 371 A. ἔφη τον πάππον αντον κα ομώνυμον πεμφθενχα εἰς Ληλον - ἐκ τινῶν χαλκέων δέλτων

12쪽

Prol. 362 A. καὶ γαρ ἐμοὶ ιπερ ἔφην ἐν α πάλαι ἄρα, λλὰ καλλια ω καλῶ χαρι μενος πρέμεινα. Prol. 336 B. ε καλῶς λέγεις, φη, Ἀαλλια Prol. 348 B. 'D Καλλια, δοκεῖ σοι, φη, καὶ ι'ν καλῶς Πρωταγήρας ποιευ. Phileb. FB υλ θέματα λέγεις, -- Καλλιον et nonnullis versibus post reλλα καλὸν μὲν το ξομπαντα γιγνω-ιν ω σωφρονι. Hoc uno totius dialoi loco Piotaretius appellatur illius Calliae. Num igitur casu tactum esse putabinius, ut in vicinia verbiin καλόν in-

13쪽

εγέλεις συνδιαπεραναι τον λόγον, λTὰν ἐμου γε ἀκονων ἐπιλαμβανον, ἐαι- ι σοι δοκῶ μη καλῶ λέγειν. Gorg. 447 A. A, . πολλὰ γα και καλὰ Γοργίας ημῖν λέγον πρυιερον ἐπεδειξατο. Tούτων μέντοι, Λαλλικλεις, Irιος αιρεφῶν. Gorg. 509 C. Drω και κάλλος του δυνατὰ εἶναι

videtur, quia et in contextu olei ait potest et cum Καλλίκλεις concinit. Atiiungatur locus notissinius Gorg. 497 A. . . f. Ρκold siti sociiζει Σωκράτης. 2D. ωγα, ἀλλα κ-κιζει, ἁ Καλλικλεις. κέφαλος, προσκεφάλαιον.

καθημ ει με φανωμένος ἐπί τινος προσκεφαλαιον εααὶ δίφρον.

In Phaedio dialogo nomin Ceptiali et verbis κεφαλ' ἀκέφαλον, κεφάλαιον luditur p. 263 D, 264 A C; 227 A 228 D.

14쪽

κατὰ τ αστυ, τὰ κατὰ τ' αλλην Κρήα ν φ δεφ-M. 321 B. δοκουσι σοι παλαιοτάτοις Κρητες ο Μίνωος καὶ Ραδαμάνθυος πολτω νόμοις χρησθαι; Qui ad huiusmodi parecheses animum attendens libros legunt perlustraverit, ei saeuius, quam his paucis exemplis fieri potest, persuadebitur vera esse quae

volumus.

μιν, ἐν δ εγώ, ἁ Λυσι. Similia in fine dialogormi Platonicoriim saepius

inveniuntur.

15쪽

λησεν - λαι μοι δεπο, Λέλητε, εἰπέ - δῆλον γὰρ ὁτι οἶσθα μέλον γέ σοι. -ορας, ἁ Μέλητε, τι καὶ Ρ εχεις εἰπεῖν καίτοι οὐκ αἰσχρόν ἡ δοκε εἶ, πιπιχ ἱκανον τεκμηριον οὐδἡ θω λέγω, ὁτι σοι τειν με - Apol. 25 C. ἀλλὰ - ω Μέλητε, μανῶς ἐπι- πιαπιπι - οὐδεπώπο) ἐν,-- των νέων, καὶ σανως ἀσπιφαινεις την σαυτο ἀμέλειαν, ὁτι Οὐδέν οι με- Euthvphr. 3 A. καὶ δ και Μιλ τεο ς σως rρῶrονμῖν μῆς εκκαθαιρε του τὰς βλάστας διαφθείρονrας, ῶς

μεληθεὶς πλειμων καὶ μεγισιων ἀγαθῶν αῖτιος τῆ

Prol. 333 D. τὸ ἐν οὐ πρῶτον ἐκαλλωπιζετο μῖν Πρωταγόρας. ot. 336 A. ουν ἐπιθrμεῖς μου καὶ Πρωταγόρου κοτειν, τονιο δέον, σπερ το πρωτόν μοι ασα-

κριναι - οἴ- και νυν ἀποκρίνεσθcra

Prol. 347 C. σαρ μὲν φαμένων τε καὶ ἐπων ἐάσωμεν, ναρι-ων πρωτον ἐγώ σε ἐμιτ α ω Πρωταγορα, μως ἄν σὰ τέλος ελ ιμι, - teterea respiciatur

16쪽

Ρret. 359 A. ἀπολογείσθω μιν Πρωταγόρας δε, τὰ πρῶιον ἀπεκρίνατο, πῶς υργῶς χει μη δ το

πρῶτον πανύαπασιν.

λαβωμεθα ουπερ τὸ πρότερον - καὶ ἡρμι συνεχωρφαν Πρωταγόρας περ τε το ἀμείνονος και Αρονος λα- φήγιν υνός. Phileb. 65B. πρῶτον δέ γε ἀληθεια λαβοH, ἀΠρωταρχε. di noniiiiiiiii propriorum in epistula septinia Occurrentes.

OInntum Orninum propriormui, quae in epistula leguntur, longe frequentissiIna sunt OInini Dionvssi et

Dionis. Quo fit, ut his plurimi parechesium ludi imstituantur. Accedit, quod haec duo nomina tam bene inter se congruant. inmitio ex Convivio 207 C. η - εἶπε, ιανομ ον δεινός ποτε γε σεσω τὰ ἐρωτικα, ἐὰν ταυτα μὴ ἐννοῖς; Ἀλλα ταντα τοι ἁ ιοτιμα, πως νυν δε ελον, παμη - νον ὁ διδασκάλων δέομαι, nunc ruge somoscantus exempla parechesianai nominibus Dionysii et monis et praeposition din esse

17쪽

Ad di addi potest etiam G ik, μή, im Minois in liis exemplis: 338 D. Miοι τέ τινες ἐν Συρακουσαις μι- λωνος

πιον της Θέωνος ἐπιβουλ*ς περὶ δ' ἐμοῖ - δι με λόγος τις - ιονυσίου - διατεθέντες. Hi pareehesimi ludus etiam syllabam v coin plectitur in

18쪽

διι ξω δετ δε καὶ δεῖξαι καὶ δόξαι si Blam; eoiid: αα MD . - τοῖς κοιμον. Videbimus enim iis dein verbis, quae typis conspicua reddidi, etiani in epistula ludi ac nomina Dionysii et Dionis. Aeeedi 'ονασθαι, δοναμις, το)335 -Ε. Οἱ μὲν - βουλόμενον δικαιοσυνη χρῆσθαι διαφθείραντες, ὁ Ουδῖν ἐγελήσας χρησασθαι δικαιοσυνη διὰ πάσης της Οχης μήλιαζην δύν/αμιν ἔχων, η γενομένη φιλοσοφέα, και δύναμις νἐως' avrφδιὰ πάντων ανθρώπων - μετὰ φρονήσεως - δικαιο- σννη διαγάγη τον βιον - παιδευθεὶς ἐνδίκως ταυτα μὲν

329B. ευρον στάσεως τὰ περὶ Λιονυσιον μεσetis ξυμπαντα καὶ διαβολῶν προς την τυραννιδα ίωνος πέρι - δυνώμ V. 329 C. Lω να ιονύσιος αἰτιώμενος ἐπιβουλενειν τῆ τυ ραννιδι

19쪽

340 C. χωρὶς του ει ξαντος, ἀδυνοτος. 341 A. δεικνυναι - δυνάμενον. Denique verbum Mina ad hunc ludum perti eredemonstrant hae exempla:

20쪽

348 E. ως ι ἄλλο τι Λιονυσι δόξη. Nun etiam de ipso initio epistula recte iudicare

Cum lino initio conlparetur finis epistulae 352 A. 339Ε. ετ προδουναι ιωνα 333 B. ἀπέδωκε αυτοῖς δὶς την πόλιν ταων προς

350 D. Θιονυσιος ἀπέδωκε τὰ χρηματα Λέωνι 333 C. Λιονυ σιον ἐκβάλλοι ἐκ τ' ἀρχθς υλω. Videmus igitur 1. iuxta nomina Diony si et Dionis creberietine praepositionem me positam esse, 2 ceteras, quae emamini, parecheses optime con-gmiere cum iis, quas in laudatione elenae p. 2M viventinus, qua ex re Gorgiana epistulae dies clam

elucet.

epistolographiis iuxta Dionysii et Dionis nomina

praepositione a saepissime usus est, ita Isocrates sedulo operain dedisse, ut nomen Ciuini eae eu In praepositione καrti OInpolieret, duobus Oeis Ino II stri r liceat. XIV 19 κατηγορουσιν, D την Λαδ μεῖαν κατέλαβον και τρουρὰς - , τους πιλεις καθίσιασαν. XIV 28 Καδμεια καταληφθειρος ναρούσγ'σαν Hae sufficiant ad probandum rhetores artem Go gianam colentes parechesiuni nominibus propriis et praepositionibus effectarum valde studiosos suisse. Disstigini Corale