De septimae epistulae q.f. Platonicae adnominationibus ...

21쪽

Sequuntur duae alia, minuit propitomini parecbeses epistula sumptae.

329 Α με ἡ ἐμου μέρος - ἐπὶ σοὶ γέγονε καὶ

M FrasisI μέν. Item Vere III μερο Iuxta Mέγαρα Par echeseos ausa loco quodam Isocrate Positum est Vi Μεγαρεῖοι - μέρος ι. Exornplis ait hue in hoo capite allatis satis probavisse mihi videor tales nominum proprioruin ludos et in

dialose Platonidis et in epistula septima longissimuni tenero spatium eos illustrandos saepius locos ab Iso crate petitos laudavimus. His locis Isocrateis paucos ex multis quasi in appendice asserere liceat, ut quain longe etiam apud hune omitorem hae armilae rhetorie lateant inpareat.

22쪽

Cum in pareolietibus partes Mittin verbonian inter se congwiant, paronomasiae repetitione tofina verbi vel verbi stirpis aut eodem aut livere sensu positi me, iuuiis es quae de his rebus docte disputat Blass, Attiselio

Berecisainhei II p. 1763. Quae paronomasiae nulluΠIconserunt ad epistulae colorem Gorgianum perficiemium. Primmn, apud pare heses, locis orianis vel Gorgianae artis plenus dentinistrabianus, i suo modo res Gorg. Epitaph. τοιγαρονι αντῶν ποθανόντων -- ον σνναπέθανεν, αλλ' ἀθάνατος -- ubi praeterea respiciatur parechesis ἀποθανόντων ο πόθος).

Menex 237 B. της ευγενείας πρῶτον πηρζε οχει τῶν προγόνων γένεσις ον επηλυς υσα, νει το ἐκγόνους - . Nun cognoscamus, quales paronomasiae in epistula

inveniantur.

327 Bl C. 9εν ἐπαχθέστερον τοῖς περὶ τὰ τυραννικὰ κωφα ζωον ἐβίω μέχρι του θανάτου του περὶ Λιονυσιον

23쪽

Parvo hoc spatio septeni formae verbi Hr- γαι--reunt, praeterea διενο θ', διάνοιαν, κατενόει. Ut has paronomasias emceret, qualia non evitaverit epistolographus, apparet ex elocutione inolestissima ὁ θάνατος ο προ νιονυσιον ενορονος pro linplici -ονοσίου

αλίαν πένθει περιβαλὼν μυριω. Continet locus paronomasias has: πάσχειν, παθεῖν, Παύνων, Παγος, πάθοι, unde auctor per pareeheseim Disstigini Corale

24쪽

sπράττων). Hoc exemplum propterea praeclarissimum est, iii K auctorem est, quae alio modo mulio distinctius et melius exprimere posset, de industria semper eodem verbo significavisse ex eo optime apparet. mio excusatio emitu, qui recis negant antiquos scriptores repetitiones verboririn evitavisse non iam sumest; nam aliud est aliquid non evitare, aliud summo studio appetere. Confido lotur annes, tui, quot et quam diversae res verbo

πρῆγμα hoc loco exprimantur intellexerint, concessuros esse epistolograptiun , si rete dictiori a IutSSa SeripSiSSet, alia et distinctiora verba adhibitur11In fuisse. Gravissimum autem et amplissimuΠ paronomasiae

25쪽

νμερον τα περὶ τανεα διέξειμι, των ἐπανερο νωνιων ἔνεκα,

κλητος ἐπὶ τον τοιονιων ον ερχομαι ξυμβουλευσων ib), βιασόμενος-ονδ αν ιος μου δουλη δ ξυμ βουλεύσαιμ' 16 ῶν και η ἐγελοντά γε προσβιαζοίμην. Talia in Platonis scriptis genii in is non inveniuntur. Attamen cum lio loco declaniatio Platoni supposita, quae Disstigini Corale

26쪽

re eadem arte rhetorica iniuri Ini in eius declamationis aisgere liceat. Demodocus 380 -381Α. ri μὲν δὴ κελετεις

μένους ξυμβουλεύειν γὰρ ἱκανος ἔκασιος μῶπια πάντες η ἐπισrασθε, πῶς αν δυναισθε βουλευε

27쪽

Sequuntur nonnulli loci minoris circuitus palono-328 lI . μη οζαιμι nor εμαυτῶ παντάπασι λόροις μόνον ἀτεχνῶς εἶναι τις, εργο ει υλνὰς αν ποτε ἐκων ἀνθάψασθαι, κινδονενσε ιν προδοτναι πρῶτον μιν nωνος ξενων τε και ταιρείαν ἐν κιι δννοις οντως γεγονή - ον σμικροῖς. κινδυνενειν - videri, κινδυνος - periculiiiii.)329 c. -- μὸν καθ' ὁσον ηδυνάμην, σμικρὰ δ' οἰδ τ' ην, μοὶ σχεδον - τετάρτη ιωνα -- - - σμικρον εἰς πλοῖον ἐμβιβάσας ἐξέβαλε στιμως.

Haec tuoque paronomasia eo augetur, luod ei uni repetituni vixodi de liveI'Si Ssinus rebus clic itiir priniurii de auxilio. iioi Plato Dioni inico tulit, deinde de navigio, quo lite Xpellitur.331 B. προθυμως Ρι βουλευω καὶ ν ἀφοσMBσά

οἰκεια καὶ ἀλλήλαις εἶναι προς - των βαρβάρων βοτ

28쪽

333 A. ἐξέβαλον με λωνα, μῶς εἰς φοβον κατέβαλον - , δ' ἐκnεράνωμεν ι ολιγα πράγματα ἐν λέγω χρόνω . iecerunt 'ionem, nobis auten timorem iniecerunt Subsequitur altera parono

masia.

338 A. Dionysius II. Platoni perinisu, ut abiret, sed ea condicione, ut eum revocaret καταστησάμενος τὰ περὶ τὴν ἀρχηγ σφαλέστερον ἐαur'. Cur autet pax esset et Dio eum Dionysii precibus suas coniunxisset,

σιν, quo loco prius 6αι πεῖα πι- ificat viam putare adinuabilem audivisse) posterius viam ostendere'. 341 A. - - δη καὶ - σιω-ήτ' ἐρρήθη τὰ Mim C. verbis reo si et disre luditur. xcerpolias paronomasias: στερον δὲ καὶ καν γεγραφέναιαων περὶ ἄν τότε κουσε - αχλον μιν υνα οῖδα γεγραφότας πιρὶ τῶν αιτῶν--των - ὁσοι φασὶν εἰδέναι περ ῶν ἐγὼ σπουδάζω.343 B. καὶ μην περὶ λόγον γε ὁ αντος λόγος,

εἴπερ OMOμu ων καὶ ὐθμα Ιων Πυγκειται,- θεν κανῶς βεβαιως εἶναι βέβαιον, . . o definitione λόγος) aderi os ratio λόγος), an non Satis simne ess firmanirem. Noe modo explicationes philosophicae, in quibus obscurassiniae et molestissimae factae sunt.

29쪽

Duo alia ex unpla ex hac philosophica epistulae parto sumpta hanc seriem loeorum concludant.

procreant.'

Quocum conferatur sinulis par ononiasia in Phaedone adhibita 117 A. και παῖς δ ελθ ωι καὶ συχνὰ, χοόνον διατριφώ ς κεν αγων τον μέλλονιαχώσειν το φάρμακον, ἐν κυλικι φέροντα τετριμμένων.

Haec satis sunt de paro amissis, luamVis eae, quas attuli, pro multitudine earum, quae insuan in epistula, De nominibus numeralibus. De non1inibus iunieralibus in epistula oecurentibus proprio capite agere ideo mihi opus esse visum est, quod numeroritari ludos inter incipitas tutis Gorgianae proprietates habendos esse puto. Quos ludos ibi Oxstaro

Stati In XenapES ippii retiit, OrsIianae tuter metioni EOAtribuerados SSe ex cornpartitione epistulae III orratione illa funebri, quae est in Mene Xeno dialogo, In St1tuta elue obit. Cum nim IV oncitantii eontiger'it, Ut non paucas res huius orationis ad Gorgiam revocaret, de nutrieris

nonnulla nobis addenda reliquit. a. Ac primum qiItidem ad numeros, qui in epistula occurriuit, recte intellegendos figuram paronomasiae Disstigini Corale

30쪽

diligenter respicere oportet. Repetitione enim eiusdem nominis numeralis rhetores ex Gorgiae schola orti vehe

menter deleotabantur.

Menex 237 Bl C. IV δ εογενείας πρῶτον - - σμη - πρῶτον την ηαιρα αυτ ν - πρῶτον ὁ καὶ μέροπιον ου νγχάνει τω θεοφιλης. Des e sequuntur indo a p. 23M usque p. 239 D πρώτη πρωιονς, μιας, πρῶτα, πρῶτον. Haec studio paronomasiae effecta

esse nena negabit. Nunc, quaeso, comparemus ciun his exemplis ea, an in epiStula inVEniuntuI'.

330 B D. την πρώτην διάνοιαν ψυχάτrων - ὁ πρῶτος η χρόνος ης εἰς Σικελίαν ιιῆς ἐπιδημησεως - tρου πρῶτον ἐν ξυμβουλευσας - οι χρη πρῶτον ἐναντι μεταβάλλειν ον βίον. 337 D. πρῶτα δ' ηι α το πρῶτον ἐπεχειρηθ μεν'ciντο διονυσιον πραχθηναι. Secundo nomine numerali luditur

με αντον Λιονυσίου πραχθηναι alteraim πρῶτον, ita in hoc XeIIa plo Verbum refroi plane superVacaneum molestum est. Septimi denique nominis numeralis praecla ru ludus

exsist p. 332 A-C. Dionysium I. septies deteriorem fuisse quam Dareum exponit epistolog millius, quia neminen habuerit, es confideret, ita Dareus septeni erisui paries, quartim inolite tota Sicilia maiores fuerint, anileis fidelibus tradere potuerit. Quod euinciam satis sophisse dictum sit, nullius vero est momenti in hac arm-Disstigini Corale