장음표시 사용
171쪽
σαλου, τουτεστιν, Ου δυναται των κατασχόντων αυτην ἀπαλλαγηναι 'κακων. εἴρηται Ο εκ μεταφορῆς των εν υδασι κινδυνευόντων. γίγνωσκε δ'οτι εν τά,ς Θηβαις τοτε καὶ πεῖνα καὶ λοιμικη
της γης, άλλα καὶ τους πεφυκότας καρπους λα- φθείρεσθαι υ πο του λοιμου.
κάλυξ, κάλυκος, ὀ βλαστός κυρίως δὲ ἐπὶ ρόδων.φλιρ-ὀνη δου κατῶ τας ἀγέλας των νομάδων
κους των γυναικων τους ἀγονους, ηγουν τους κα
172쪽
λις. η αντι του, τα δωματα πάντα τα ρ) της πόλεως. far. OEO την λοιμικην νόσον εκάλεσανενταυθα Θεον. 29. KEN ΟΥ ΤΑΙ. στερίσκεται του πλη-
ῶς βιωτικαῖς συντυχίαις. ''E N Τ Ε Δ AIM O NΩN ΣΥ NAAAΛΓΛΓΣ. και εν ταῶς πρὸς το θεῖον κοινωνίαις και φιλίαις. τό στοχάζεσθαιτης των Θεων διανοἰας. εκ τουτου δε παθητικωτέραν την τραγωδῖαν ποιεῖ, οταν ἡ τοιουτος εἶναι νομιζομενος, φανy καινοῖς μίσεσιν. ενοχος.
173쪽
ε'ς την πόλιν των Καδμείων ἐξέλυσας, αντὶ του ἔλυσας ηγουν επαυσας τον δασμον της σκληρας μοιδου, ηγουν της. Σφιγγός, ἴν παρείχομεν. A OI- ΔΟΥ λήγνι, ἐπεὶ ἐμμήτρως ἔλεγε τα αινἰγματα. ΔΑΣMON. το τέλος, διότι καν ἔτος απρτει τοῖς πολίταις ανθρωπον. δασμός, τό τέλος καὶ φόρος. αναδασμοὶ θῖ της γης, η αναμέτρησις, και
174쪽
προακούσας παρ ημων τον τρόπον των αἰνιγμά- των , οπερ μ) συνελάμβανέ πως σοι προς τν υ λυ- σιν. ως προς Θεοφιλη οἶν και ευτυχη ἀπαντωσι.
ΠΟΥ ΚΛ PΛ. η υπό πάντων κράτιστος εγαιυπολαμβανόγενος. η πῶσι τοῖς προειρημένοις, τ χύ, συνεσει, Θεοφιλία.4 I. ΠΡΟΣ ΤΡΟΠΟΙ. προςπεπτωκότες, προςτετραμμένοι. ἴσως δε τουτο ειπων ό υποκροτης προςπίπτει προς τους πόδας του ἄρχοντος. 4r. ΠΡΟ ΣΤΡΟΠΟΙ. προς σε τετραμ- μενοι ' καὶ παραγωγως προςτρόπαιος αλλαχου
, προςυπακουεται η μαντε, κατ' ἀναλογίαν.
175쪽
εν τοῖς συνετρῖ, τας συντυχίας καὶ τας αποβα-
νασθαι καrαλαμβάνειν αὐτα, καὶ ιθεν επηλθε φραζειν τοῖς Ε καλῶς βουλευομἔνοις, καὶ τα κα λω ζωσιν, ηγουν ἄριστα καταλαμβάνεται σι ηναιτίαν συνεβη και μάλιστα αἱ επερχομεναι ' LUτυχίαι τω κοσμω. eύτοι γάρ δυνανται καὶ ἔθενεπηλθον εξηγεῖσΘαι, καὶ μηχανην τινα φράζεινοι ης τάχιστα παύσονται. T J
ελθων - της πόλεως κακά, καὶ ρτι ικανός ἐστιν
176쪽
ἐστιν ἐπnρησαι απαλλαγην, ἐπάγει οπι καὶ χρ σιμον σωσαι την πολιν, μαλλον δε κινδυὐωδες τοάμελησαι. ιΘι ουν καὶ ευλαβήθητι, μη την υπάρ- χοουσαν δόξαν επὶ μ) τν ευπαία ἀπολέσζς. πάνυ ἱὸ αἰδημόνως ουκ ειπεν , οτι ρυκ ετι τιμήσει σε ἡ πολις ' ἀλλα συν τῆ ευχῆ το ρλον κατέθηκεν. εἰωθαμεν δε καὶ των ατυχημάτων καὶ των ευημεριων μνημονευειν, καθως ἄρχοντες ἀποβωσιν. εασονουν, φησίν, ακέραιον την προγεγενημένην σοι δόξαν, ἴνα αὐτο τρυτο λεγωμεν, οτι επὶ Οἰδίποδος τῆς Σφιγγος ἀπαλλαγέντες ευ οιαγεγόναμεν.
συγκριτικον, cΘεν καὶ προς ενικην γενικην ἔχει την σύνταξιν, ως το, ἀρείων ο 'Aχιλλευς του Λῖαντα τά πολεμικά. ἄριστος, υπερΘετικόν, ΟΘεν καὶ προς γενικῆν των πληθυντικων εχει την ἀποδοσιν τῆς συντάξεως.
ταρχάς εποίησας cυδαμως μεμνησόμεθα Jf46. τουτο, βουλόμενος παρακινῆσαι αυτον εἰς την αυτων βοήθειαν, λέγει ' αιδέσθητι και εο - Θησον ἡμῖν, επεὶ σὲ σωτηρα ανακαλειται ἡ πολις, τῆς πρότερον ' επιθέσεως τῆς Σφιγγος ἐλευθερω- Θῶσα '
177쪽
βληθηναι, βοηΘειαν πρότερον λαβουσαν παρά σου. A N O P O Ω Σ O N. ἀνεστηκυῖαν ποίησον, ηγουν ἀνάστησον. s a. OBNIOI AI'ΣΓΩι. μαντεία ευσυμβόλω, τουτεστιν αγαθον συμβολον δηλουσζ. ορνι- Θες, α πλως μεν πάντα τα πετόμενα, ἰο ς δέ, Οἱ εις μαντείαν συντείνοντες, ἀφ' ου ελεγον καὶ
μαντείαν συντείνοντα, αλλ' ηδη καὶ αυτην ἁπλως την μαντείαν ορνιν καλουσι, καθῖ λέγεται ενταυ- Θα. τό αἰσιο, Ε καὶ τὸ ἀπαίσιον ἐπὶ της των ορνίθων μαντείας κυρως λέγεται, καὶ ἀπό τουτου καὶ ἐπ ἄλλων, οἷον απαίσιοι ορνιθες, οἱ δυςοιω- νιστρι' αἴσιοι δέ, το εναντίον, οῖον οἱ ευ συμβολοι,
178쪽
σθένης Aνδρες γαρ πόλεις, και ου τείχη. ομοιον δὴ το των νεων ταις πολεσιν, οΘεν και τροπικοῖς τοῖς ονομασιν ἀπο των εἰωθότων ε χρωνται ἐπὶτων πόλεων, οἴακας νυν αντι τους ' ἄρχοντας λέγοντες, και οζεις πλεῖν την πολιν φάσκοντες.
179쪽
λίγεται, ως οἰκτροτέρους, καὶ μαλλον βοηδεειας δεομένους' ἄμα σε καὶ λα το πλῆθος, ως επικρα σέστερον.
σαι, αλλα δακρυσαντα, δα το ιστε. γνωστικον
πλάνη, ἀλλα και ὀ πλάνος' ωcπερ καὶ
180쪽
με απὸ τοὐ νυν ημερα συνεξεταζομενη τω καθηκοντι χρόνω λυπεῖ, ἀπορουντα δηλονοτι ρ τι πρατ-τει. καὶ το ημαρ συμμετρουμενον και ποσούμενον
ρουντα δηλονότι τί πράττει. φυσικος εστιν Ο λογος, απο των ε παγομενων συνυπακουειν τους πρεποντας πρότερον λέγεσθαι, ως ενταυθα του ΤΙ