장음표시 사용
42쪽
αλκην λάβοις αν κἀνακουφισιν κακων
ἀνω ξένος μεν του λόγου τουδ εξερω, ξένος δε του πραχθέντος. ου γάρ αν μακρὰν
ἴχνευον αυτός, μη ουκ ἔχων τι συμβολον. 22 νυν λ υστερος γὰρ αστὸς εις αστους τελω, υμῖν προφανω πῶσι Καδμε εις τάδε.ocτις ποθ' υμων Λάιον τον δαβδακουκάτοιδεν, ἀνδρος εκ τίνος διωλετο, τουτον. κελευω πάντα σημαίνειν ἐμοI'
τον αυτόχειρα, μη σιωπάτω ' το γάρ κερδος τελω 'γω, χ η χάρις προςκείσεται.
V. am. οὐκ in unam syllabam coalescunt, quod tironI-hnis ecia in notuna. In B. scriptiun μ λ ὐκ, supra II. μὴδ: et se ubicumque siniti elisioni locus est: quem di novidum et scribi et essera i volebat Marklandus. Glossii: κεὶ οὐκ ἔχω τι σημεῖον. B Inck. Dresd. b. μ οὐκ. V. a2I. Dres l. b. δετερον. V. 226. φοβεῖται, τοὐπικλ. οῦ. Sic recte distinxit post Heathium Boinck. V. 229. αὐτις una Voce Dresd. b. . Pro odio variam Iecl. anas memorat Turn. ad calcem edd. strarum. Ceteri in D resil. a. post x ον , non Post aὐτοχειρα, interpua-gitur.
43쪽
εI δ αυ σιωπησεσθε, καί πις ἡ φίλου δείσας ἀπώσει τρυπος, ἡ χ αὐτου, το δει
ακ τωνδε δράσω, ταυτα χρη κλυειν εμου.
τηςδὶ ης εγω κράτη τε και Θρονους νεμω, μηὶτ εἰςxχεσθαι, μήτε προπωνεῖν τινα, μήτ' εν Θεων ευχαῖσι μη τε Θυμασιν κοινον ποιεῖσθαι, μητε χὐρνιβας νεμειν ωΘῶν ο ἀπ οἴχων παντας, ως μιασματος του δ' ημὶν οντος, ως το Πυθικον Θεουμαντεῖον εErφηγtν ἀρτίως εμο ι. ἐγω μεν ουν τοιός δε τω τε δα μονιτω τ άνδρὶ τω Θανόντι σύμμαχος πελω. κατεύχομαι δε τον δεδρακός, εἴτε τις εῖς ων λεληθεν, εἴτε πλειονων μετα, κακον κακως ων ἄμορον εκτρIψαι βίον.επεύχομαι θ'. οἴκοισιν ει ξυνεστιος .
44쪽
υμῖν σε ταυτα παντ επισκηπτω τελεῖν,
εχων μεν ἀρχας, ἁς εκεῖνος εἶχε πρίν, εχων δε λέκτρα, και γυναῖχ ὀμόσπορον,
45쪽
τω Λαβδακείω παιδί, Πολυδωρου τε, κάὶ του πρόσθε Κάδμου, του πάλαι τ Aγηνορος. και ταυτα τοῖς μη δρωσιν ευχομαι λους μη τ' ἄροτον αυτοD γης ἀνιεναι τινα, μητ ουν γυναικων παῖδας ' ἁλλα τω πότμω arci τω νυν φθερεῖσθαι, κἄτι τουδ εχθίονι.υμιν δε τῶς ἄλλοισι Καδμείοις, ρσοις
viae frequens est in libris menda . Vide Marklandum ad
46쪽
καὶ μην - γ ἄλλα κωφῶ καὶ παλαι ηεπη.
47쪽
τάληθὸς ἐμπέφυκεν ἀνθρώπων μονω.
48쪽
ωα νοσω cυνεστιν ης σε προστατην
τηρά τ, ω 'ναξ, μουνον εξευρίσκομεν. Φοῖβος γάρ, εἰ καὶ μη κλύεις τωνδ αγγελων, πέμψασιν ἔμιν ἀντέπεμψεν, ἔκλυσιν
μόνην αν ελθεῖν τουδε του νοσηματος,
ει τους κτανόντας - ον, μαθόντες ευ, κτείναιμεν, η γης φυγάδας ἐκπεμψαίμεθα. συ ουν, φ5ονησας μήν ἀπ οιωνων φάτιν,
μητ ει τιν αλλην μαντικης εχν οθον, ρυσαι σεαυτον καὶ πόλιν, ρυσαι Ο εμέ,
υσαι δοῦ παν μίασμα του τελ κότος. εν σοι γάρ εσμεν ' ἄνδρα δ'' ωφελεῖν ἀφ' ων
εχοι τε και δύναιτο, κάλλιστος πόνων.
49쪽
50쪽
τ ἄλλως ἐλεγχεις, ου γαρ αν πυθοιό μου. ΟΙΔΙΠΟΥΣ.
κ, ω κακων κάκιστε, καὶ γαρ ων πετρούφυσιν συ γ ο ργανειας, εcερεις ποτεὁαλλ'-ατεγκτος κατελευτητος φανεῖ 3 33 I
V. 33I. θω εστ' ἔμαυτίν. Sic praeter Athenaeum L. X. p. 453. iIn Is e nostris codd. iIHlti bie, et alter a prauia manu. Reliqui ἐγώ τ' ἐμαυτόν, cum glosia, ὰπὸ κοινοι το οὐ. Passim occurrit ἐγω οὐ disyllabum, ut oed. Col. 9sq. Antig. 458. apud Comacum Lys. 284. 876. Ran. 33. Vesp. 416. Equit. 3go. Criusvis etiam vocis vi finale cum sequente eὐ in unam syllabam coalescit, ut tu Lysistr. IIII.