LIBANII OPERA

21쪽

εκατερων γνώμας καὶ παρεσκευασμένη τοῖς ἀδικουμενοι ἐν ταῖς ταραχαῖς μένειν. 9 εὐρε τοὐς ἐξιήν- τας φιλοπύνους τε καὶ φιλοτίμους καὶ δικαίους και φιλοκινδύνους, ταμα δὲ τὰ σά, τὰ μὲν φύσεως δεξιώ- τητι, τὰ δε ευθυνον φύβω. - ον εφην προΓύντων τροπον γίνεται βασιλεία πάλιν καὶ τὰ αὐτῆς ἀπολαμβάνει, το δε πως, οὐ του παρύντος καιρου λέγειν. τοὐς πάτους παραλύσασα του στρατηγεῖν ἐπὶ τον 1 λοιπον ἐτηρησε ποιήσασα ὁ γέρας ἄοπλον 10 εἶθ' R 36 ὁπότε με βουληθειεν οὐ σπουδαίων λαμπρυναιτινας ἐδίδοσαν τὴν τιμήν, Ἀμε δὲ αὐτη χαρίσασθαιτο τWy, σφίσιν αυτοις περιετίθεσαν αυτὴν τ βασιλεῖ τον πατον παραζεύξαντες, πως - μεν το1 πω ευρουσα τιμφτο πήλις ἴτ' ἀνηρημένου παντάπασι του νύμου του τε πάντων κρατουντος μεταλαμβάνοντος ο καλου, αμα δὲ αυτοῖς ἀθάνατος η προ ηγορία μένοι καὶ το αεὶ γινομένων ἀπιύντων στήκοι

παγίως κατὰ παντος του χρόνου. o. ουτε λιθίνην ουτεε χαλκο-οsτε ὀρειχαλκίνην, αλλ' οὐδὲ ἀδάμαντος στήλην εὐρήσεις μονιμωτεραν τῆς μνημης ην τουτὶ το καλον

22쪽

το τυχόντι βεβαιοι. II. κεῖται γὰρ υκ ἐν μι τινι λει, καθάπερ χθηνησιν Ἀρμοδω καὶ Αριστογείτονι, της πύλεως ποκε μενον τυχη καὶ μετὰ ταυτης σωζύμενόν τε καὶ διανθειρόμενον, καίτοι κάἱ πόλεως εστώσης πολλάκις αἱ ἐπιγραφαὶ τον στηλον προαπεῖπον, ἀλλ' αυτ γε καὶ κατακλυσμον κδ τρο ἐκ πυρ0 δν διαφύγοι διαφθορὰν μετὰ τον ἐκεῖνα διαφευγόντων ἀνθ ρώστων, ους α τον τύπων έονται φύσεις, αν τὰ πεδία γένηται πέλαγος , οι γε ἐν σκοπέλοις , 370 οἰκουντε η πύλεις 3 κώμας ἐχουσιν, ἐν ις μάλιστα 1οφυλάττουσι τοὐνομα καὶ διδάσκειν τοὐς ἔπειτα δύνανται 12. πολλὴν δη συγγνώμην ἔχω τοῖς ἐροσι του πράγματος καὶ παρὰ τον θεον αἰ-sσι προ τον ἄλλων ἀγαθων ἐπὶ τουδε κομισθηναι του δίφρου ἐπεὶ καὶ οἷς πηρξεν εἰς μάρχους τελέσαι, πρ0ς ἡτο βλέπου-asσιν, Δ τουτο ν θλον κείνου, οἷς τε συνέβη τοὐδεπρὶν ἐκείνου τυχεῖν, ψ κιστα προσέχουσιν ἐκείν' νομίζοντες - αν ἐπι τοδε λάβωσιν, ἔλαττον εἰληφύτες

ἔσεσθαι. 13. τί γὰρ αν γένοιτο σεμνότερον τὴν

οἰκουμενην πασαν λίου δίκην ἐπέχειν τῆ προσηγο- Dρίρ, καὶ πάντων ανθρώπων ἐν στύμασιν εἶναι τουνομα Dein Lept. 6 70 p. 478 4 10 Her. I 170 2 20 Her. VII 19

23쪽

14 LIBANU OBATIO H το παρὰ τον γονέων τεθὲν πολλὰς ἀνάγκας τῆς μνημης ἐχ σης, δι καοτήρια, γάμους, ἀγοράν, φένας, χρέα, πράσεις, οὐ συμβάλλοντας καὶ γραφομένους

ι - γραμμάτων φέροντας το ς κοινωνουντας τοὐς διισταμένους, παίδων γενέσεις εὐδαιμύνων, παιδω ἐν διδασκαλείοις μαθήσεις ων μία σπουδὴ βοῆσαι τοὐς

α371 τις εφη περὶ του - θεον -- , ιος, το1 μεστὰς εἶναι πάσας μὲν ἀγυιάς, πασας δὲ γορὰς καὶ λιμένας καὶ θάλατταν, τ τ' ἄν τις ελοι καὶ περὶ τον ὁμωνυμων τλθε και γαρ τὰ τούτων νύματα πῆσαν μὲν μειρον, πάντας δὲ μυχορ θαλάττης ἐπέρχεται καὶ γροὐ καὶ καλύβας, καὶ λως ὁ γένος ἀν- 1 θρώπων ἐμερον, καλ δε ημερον του ἐν τοις μετέροις ζοντας νύμοις, ἐ-- --τα καὶ γνωρίζεται καὶ λεγεται καὶ το -ρος τοις μεγίστοις παρέχει, καὶ α σμλ- ἀπ της ἐκειθεν προσρηκης - ῆττον ἀπανταχου καθ' κάστην ἄδεται την ὴμέραν. 15 τοσομον δέε ἐστι το της τιμης περβάλλον, - α με τον θεονέομαὶ διηρηνται τοῖς τύποις, καὶ τον μύρων τοὐς μὲν τοττ', τους δε τέρ πομπην πέμποντας δοιτις ἄν, και τουνομα του τὴν θυσίαν δεχομένου πολὐ

24쪽

μεν παρὰ τουτοις, πολυ ὁὲ παρ' ἐκείνοις, ου ταυτον έκάτερον, ὁ δ ματος ἔν πανταχου καὶ πολύ, χρονον ἐλάττω καὶ πλείω διορίζων, ου ἐον του νεωτέρους τὰ των πρεσβυτέρων ἔχειν, ὁ Ἀδὰ πάλαι κείμενος ἐν ταῖς δίκαις σπερ νισταται, καὶ συνδικάζει τοῖς ζοσιν ὁ τεθνεώς. 16 εικύτως ἄρα παῖδες Ῥωμαίων καὶ προγηρως λιπαρου τιθενται τὴν τιμὴν καὶ δοθεισης αἱρέσεως παρά του ον κρειττύνων βίου τε μακρου η ταύτης επὶ ταύτην αν ἐνεχθεῖεν ο γαρ τοὐς ηρωας ἐπίστανται τον φυχον πριαμένους τ μηδαμου στῆναι 10 τὴν Ἀνημην αὐτοῖς, τουτ' ἴσασιν πάρξον σφίσιν α372λτο μόνου το γέρως. 17. οὐδε τοσουτον ὁ Πυθύ- δωρος, φαυλον ὴ ρυσίς, μικρον ὁ Αἰνησίας υργος ἐκείνης, Ἀθηναι, τουτου, Λακεδαίμων ἐκείνου, καὶ ost' αν ὁ ἄκων ἐπεγρεψατο τ φηφίσμαπι τον 'A - 1s

δρων κατέροις τον νομάτων ἰσχυς. ἔνι δέ τις καὶ τοῖς λυμπίοις μοῖρα περὶ βραχύ τι καὶ αυτὴ μέ-νουσα. τούτω δὲ πασαν μὲν την οἰκουμένην ὁ νομος Ἀμωξε, πανταχο δὲ τὴν αὐτὴν ἐγκατέστησε δέ- 473ναμιν. 18. καὶ το της σελήνης προς τους ἀστέρας

εἴποι τις αν ἐν καιρω, τι πολλοῖς εἴδεσι τον ἀγαθον

25쪽

16 LIB M HI Mκονουμενων οὐκ ἔστιν - η κρυπτετοα παρὰ τουδε φωτί μύνη γαρ δε τιμον καὶ βασιλέως ηρ- 19. Καὶ περὶ μὲν του πράγματος αυτου και τον ὰ αὐτο τοῖς μετασχουσι γιγνομένων ἀπόχρη τὰ εἰ - ρημένα πυίω μὲν γὰρ ἔτερος σως γ' αν εἴποι μέμψιν ου αν ἀπειροκαλίας ἐκφέγοι οἷς δε γουμ- τον βασιλέων αὐτο πρέπειν καὶ προσέτι γε λυσιτελεῖν, ἐνταυθα πειπων ἐσρὶ τὰ λοιπὰ βαδιοομαι. 20. ἐγδε1 νομίζω τον μεν ἡ τέχνη βασιλικο τὴν γην κατευθυ- νοντα καὶ τὰ μὲν Ῥωμαίων κρείττω ποιουντα, τὰ δὲ

τον ἀντιπαλων ἀσθενη, καὶ τοῖς με ευφροσύνας πορίζοντα, τοῖς δὲ θρήνων ἀφορμὰς περιιστάντα, καὶ τὰ μὲν -- διακείμενα φυλάττοντα, τὰ δὲ ς τέρως

1 επανορ υντα, τούτφ με καὶ προσήκειν ἐν τοsτ γενέσθαι καὶ κερδος εἶναι την ἀίδιον μνήμην, σπερ Θησεῖ καὶ Πηλεῖ καὶ Παλαμήδει καὶ οἷς ἐμέλησεν ἀρε-της. 21. σοι δὲ τὰ μὲν τον οἰκείων εἰς φαμον κατάγωσι, τὰ δὲ τον ἐναντίων αίρουσι καὶ συνεθίζουσι εο νικῆν μὲν ἐκείνους αὐτους δὲ φευγειν, τους δὴ τοιουτους οὐχ ὁπως οἶμαι δεῖν τὴν ἐξ-πάτου μνήμην διώκειν, αλλὰ καὶ τοῖς τι προτον ευρουσι γράμματα καταρασθαι καὶ μι νεῖν, ὁτι κακον ἀπιύντων ἐπελάβοντο

26쪽

LIBAN ORATI XU 17 λυσαν. 22. σων γουν μαλαχον ἐν ἀρχαῖς γενομένωνα τον συνθηκον ναγνώσεις ἐπεισάγουσι τ νομα, συνεισέρχεται καὶ δ των κακων 5χλος, καὶ το τέλος

αὐτοῖς γίγνεται της λιγαρύτητος ζημία. 23. τίσιν ομουτω συμφέρει καὶ τὴν ἐσθητα ταύτρον ἐνδυναι Ἀχ ετο σκηπτρον ἐνεγκειν κοὰ το φάρμακον μνήμης ἀπαύστου πρις τι μέλλον ἀφεῖναι σοὶ καὶ ὁστις σοὶ προ ύμοιος η γέγονεν η γενήσεται παῖδες δέ σοι καὶ παίδων παῖδες καὶ οἱ ἀπ' ἐκείνων τον σον γένοιντο καὶ ζηλωτHκαὶ κληρονομοι. 24-γαρ μοι πῆς πατος γενέσθω βα- 1οσιλεές, ἐπειδήπερ ἔξεστι καὶ ἔστιν αὐτὁ μὲν ὁ διδούς,

αὐτος δὲ ὁ λαμβάνων ἀλλ' ο κατὰ τον πάλαι των

ὐπάτων νομον ουτω προυστη της βασιλείας, ῶς εἰς--ας καταστησόμενος της ἀρχῆς, οἷος μῖν αὐτος δέδειξαι. 25. καὶ γαρ εἰ μείζων λογιστῖν καὶ του 15 διδόναι λύγον ἀνθρώπων τισὶν ύχη, θεούς γέ σοι καθησθαι νομίζων δοκιμαστὰς ἀξίως τον κείνων ὀφθαλμον ἄπαντα καὶ πράττεις - λέγεις, ολ τε τινηλιον ἴτε τὴν νύκτα λήσων λαμβανετω ὁ καὶ πῆς

βουλήμενος ζέτασιν ὁμοίως καὶ νέος καὶ γέρων. 26. δὲ ἐν φαυλότερος πω ξυτέρου φορος οὐκ ἀπ' αὐτης της βασιλείας ἀρξάμενος, ἀλλ' ἐπὶ

27쪽

18 U BANU OBATIO Hτὴν πρώτη. ἡλικίαν ἀνενεγκων τὴν κρίσιν, πως τα - την φαίνηται προορούντως λαβων καὶ δείξας ρετην

καὶ διδαοκάλων φοβούντων ἐδέξατο τη φυχη τὰ πρῖτατον ἱερον καὶ τὴν ίζαν χοντα, εἰπεῖν παραλείφω. καὶ γὰρ εἰ μηδὲ τοτε το της προθυμίας ἀπῆν, εἴς γε τὴν τῖν ἐφεστηκότων φρὐν ὴ δοξα τον πόνων ρχεται. 28 ἀλλ' πειδη προδεν ὁ χρονος τὰς μεν τοιαυ- 1 τας ἀνάγκας λαυσε, βουλῆς δὲ κύριον ἐποίησεν, σπερτ0 Πρακλέα, πηρχε δε καὶ διὰ τῆς λείας ρχεσθαι καὶ οὐκ η ὁ κωλύσων εἰς οἶνον ἐκφερόμενον καὶ κώ-

βου καὶ σωμάτων ρωτας, ἐῶ τον ορθιον καὶ τραχὐν

1 χαλεπον. 29. καὶ μέσος δυοῖν βασιλεοιν ἰδιώτης ἐν Ἀστακί κα μενος ενθεν με ἀνεψιου του τι πῆν κράτος ἔχοντος, τέρωθεν δε ἀδελφο δευτερα τάξιν εἰληφύτος, ἐπέθετο κτήμασι βασιλείας καλλίοσι, φιλο-

28쪽

σοφία καὶ λύγοις, ουτω δὲ φηφίζομαι παρὰ σου μαθών, β-ιλεs, το προτιθέντος Ῥαθῶν ἔχεις ων αρχεις ἐθνον. 30. ἐγρον ' τι ητορικη μὰν την προς τὰ πλήθη πειθὼ δημιουργεῖ, φιλοσοφία φ περὶ τον-

μνοτέρων εἰδέναι ποιεῖ, καὶ νομίσας δεινόν, ω περὶ μὲν τον κανος διαλέξεται, τὰ μείζω δὲ οὐκ εἴσεται, συνηγεν ἀμφοτέρας καὶ συνεκεράννυε, την μεν ζ 376 διάνοιαν ὐφηλοτέραν ποιον τη τον οὐρανίων μαθήσει, τὴν δὲ γλοτταν εἰς δρομον ἀσκον η τον ρητύρων ὁμιλίς. 31 καίτοι τίς οἰκ αν ἀρκουσας πολαβδεν ο εἰς ευδαιμονίαν ἀφορμὰς τον πατέρα, τον πάππον, τον θεῖον, τον ἀνεψιύν, - ἀδελφήν, τὰς διὰ τι γένος τιμὰς κά θεραπείας καὶ κολακείας, ἐσθίων καὶ πίνωι καὶ καθευδων διετέλεσεν ἐπὶ μισθῶ τοις δεομένοις συμμαχον καὶ προστιθεὶς ἀγροῖς ἀγρους, χρυ- χρυ- 1εσον, σκευ σκευεσι ταλλα τοις ἄλλοις ἀλλ' οὐ οὐτος. 32. ἀλλ' ἐπαινον Αναξαγύρου το τὴν με πατρφανγην σπορον ἀφεῖναι, την η υχην δε εἰς καρποὐ παρασκευάσαι τον μὲν μέλει, τὴν δὲ ἐθεράπευε καὶ κτήματος νος ἀμετρίαν θαυμάσας, ου γὰρ ποκρυψο- 20μω, βιβλία πάντα πανταχύθεν ἐξείλκυσε καὶ τὰ ταμιεῖα διηρευνησατο τούτων μῆλλον η τὰ τον χρημάτων τεροι. 33 φιλοσοφίας δε ρομένον καὶ ἐπὶ τον ἐκείνης

29쪽

20 LIBANU ORMIO Hπαρακύψαντα εφον δοξαν περὶ του θείου παρά μον οὐκ ἐνην περιφέρειν, ἀλλ' εὐ- ς τὴν κηλῖδα διέρ- ψε καὶ τοὐς δντας - του δοκουντος ἐπέγνω προς τὴν ἀλήθειαν γεμόνι φιλοσοφιον χρησάμενος. 34. ἐκεί- νην γ την ημέραν ἀρχὴ, ἐλευθερίας τη γη καλοκαὶ μακαρίζω τύπον τε ος την μεταβολὴν δέξατο, καὶ τον της γνώμης ἰατρον, κινδένων τον-λλιστον τύς τε κινδυνεύσας καὶ τόνδε πείσας μετὰ του μαθVτου τὰς Κυανέας διεπλευσεν 35. εἰ μὲν οὐνυ, προσεῖχε τον νουν τοῖς τ δε γράμμασιν ὁ ἀδελφός, ἄν - συζυγία προστατον, καὶ γὰρ ν οἷος οὐ R377 ι Μιλεύων βασιλευοντα νουθετεῖν Δ δὲ ὁ μὲν ἄκριτος ἀπεληλύθει λέγειν ἔχων τι περὶ τον πεπραγμένων, ἐπὶ δε τουτον ἐκτεῖναι τὰς μέμφει ὁ ἐκεῖνον , ἀπεκτονος ἐβούλετο μέν, πύρει δέ, φύνου μὲν σχεν αὐτον, πλάναι ἐκάκου δίκας λαμβάνων ων ἐγκαλεῖν

Εur. Hippol. 111 6 sci. f. p. 7, 3 sq. una p. I. l. p. 47, 11 et 51, 18 sq. ab Iulian es ad Sen. POP Ath. P. 270 D. 16 Iulian. l. l. p. 272 DIS 1 σημίωσαι, τουτο κατάπτυστον duo ultima, vocabula

postea add. A

in ras

30쪽

LIBAM ORATIO XII 1των Συρρακουσίων γεῖτο λιθοτομίας καὶ λύγων ἐρα-στη το χωρίον δεσμωτήριον, σπερ ὰν εἴ τις εἰς Θάσον των φιλοίνων τινὰ κομίOας και κελευσας μένειν

τήκειν ωτον γοῖτο τ τι , τὰ πάντων διστα - ριζύμενος ἐν τη κολάσει. 37. μαλλον δὲ θεον τουτο

δορον ὴν βουλομένων φίλην τε πρι τῆς βασιλείας

αὐτῶ γενέσθαι τὴν πόλιν καὶ προεισενεγκεῖν χαριτας,οστως ν ἐν τω βασιλευειν φειλέτης εἴη τη πύλει, καὶ το μέγιστον, ω' θήνηθεν ἐπὶ το σκηπτρον Αν έ- ορηὶται παρὰ της θέττικης, οπερ αλλο τι των ἐκεῖ φυο μένων το κρατεῖν βαρβάρων. 38 ὁ μεν οὐ δαίμων καλος ταυτα διώκει της οἰκουμένης προμηθουμενος,

ησυχίας ἐπι μί βασιλείαν ἔφευγε μήνος ἀποδιδράσκων το παρὰ τον ἄλλων θηρευθέν, στέφανον καὶ εβασιλείαν τὴν τύτε. τεκμήριον δέ, πλείω μὲν ἀφηκε δάκρυ καλοέμενος - , αὐτην ἐχύμενος της ἐν ἀκροπόλει κιγκλίδος, η τις αν επὶ κώνειον γύμενος, δι- στα - πτερωθεὶς ἐξαίφνης εἰς Υπερβορέους α378 ἀπέδρα στρέφων δε παρ ο ν την πορείαν λογι- 20σμούς, εἴ πως ἀποκρούσαιτο τὴν πολύευκτον ἀρχήν,