LIBANII OPERA

41쪽

32 LIBANU ORATIO HTταρώ, παρεκαλεῖτο το Κελτικόν, ἐκινεῖτο δὲ ὁ

Σκυθικόν, ἐχώρει δὲ ὁ πεζός, ἐπορευετο δὲ ὁ τοξότης, κατεῖχε οὐδὲν οὐδὲ ἐπέστρεφεν, οὐ Περσονιππος χρεμετίζων περὶ τον Εὐφράτην, οὐ μηχ αναὶ προσαγομεναι τείχεσιν, οὐ θρηνουσαι πύλεις, οὐκ ἐλπιιόμενον -ρ, ἀλλ' ἐωνεῖτο τη Ῥωμαίων γῆ τον φοβον των μεγίστων ἀφιστάμενος βαρβάροις, ναμὰ μικρον γένει, με τύτε τοὐς ἀντικαθιστα- μενους ἀφεὶς τὴν λεωφύρον σκοπειν ἀτος τέραν 16 ἐγδιν τριβη καὶ τραχεῖαν καὶ κρημνοῖς ἄπορον 5

περ τινὰ των ἐν στει χειροποι ων δρόμων η--σεν ἴσως Υστύλλων- ῆγουμένου καὶ τὶ δύσβατον

λεαίνοντος κατὰ τὴν τάφρον των χαιῖν. 63. υτω

δὴ τον αλισκομένων οὐκ αἰσθανομένων, σπερ τιν

Rag ἰχθύων - ω of δικπύου συναχθέντος, ἐπειδὴ 1 καιρος ν ἀνεφάνη προτον ἐπψὰ των ἐσχάτων καὶ διήνεγκεν οὐδὲν φέδρου κολυμβητου κρυπτομένου μὲν - τοῖς νώτοις τῆς θαλάσσης, λανθάνοντος δὲ

42쪽

M N ORATIO XII 33τους ἐπὶ της ωνος, ως αν βουληται 64. Osτω πλείω λόγον του μὴ δοκεῖν ἀδικεῖν ἡ της νίκης αἰτης ἐπεποίητο, στ' ἐν μέσοις τοῖς δεινοῖς ἐμβεβηκως δι Ελλήνων πασιν ἀνθρώποις πελογεῖτο πέμπων ἐπι στολὰς ἐκεῖσε κατὰ τους καστων τρύπους μείζους, ἐλάττους, τὶ μέσον ἐχουσα - ἔμελλον τοῖς δεξομένοις ἁρμόσειν 65. βουλευομένου τοίνυν ἐν Παιονι περὶ της - κης, εἴτ' ἐμβολῆς εἴτε καθεδρας ὁ καιρός, κοὰτ πλήθει των πολεμίων ἀντιτάττοντος ἀρετο τύχη τις κρίνει τι ἔργον ησυχαζόντων τον πλων πρεπον 10 ἔξευρουσα τη συγγενεί πέρας. μειδὴ γὰρ κρατησαι τον ἀμυνομενον, ἐξήρπασε τον ἐπιήντα νόσφ' κοὰ το μὲν τρόπαιον ουτω μέγα στρατιωτον δὲ οὐδα- μου τάφος 66. υποχωρείτω τοίνυν τ βασιλεῖ κάι - ρος ὁ μεγας ἐν θεοφιλον κρίσει. - γὰρ εἰ Raso του πο μένος ἐτυχεν εἰς σωτηρίαν, ἀλλα μεμάχητα γετ πάππ', καί τι καὶ πλέον, ς Τωκράτης φησίν, ωσθ' ὁμου Μήδους τε ἐχε καὶ συνεκαλυπτετο σοὶ καλλίων του κτηθέντος ὁ τῆς κτήσεως τροπος καθαρθτη χειρὶ παρελθοντι προς το παν. 67 τ δε τι οκάλλιον, τὴν γὰρ αὐτὴν σθησαν ἐπὶ τούτοις ἐδονὴν ους τε γε και οἷς ἀπήντας νύμω μὲν γὰρ μεθ' λερων ωαν, φίλτρω δὲ μετὰ σο πυνθανύμενοι γνώμη

μὲν εἶναι βασιλέα, πόνοις δὲ συστρατιώτην. 68. καὶ τουτ αρ ην το τὴν κεφαλήν σου παρὰ των κρειττύνων as15 Ηο Ι110 sq. 17 Isocri Euag. IX s 38 p. 196b

43쪽

Ras1 μὲν ὀργή, τη δὲ ὀργη- ροσις, κινήσει δὲ

σις δρομος καὶ γένοιο ει τοῖς πράγμασι πλησίον. εἰ δὲ κνεῖς, φησί, τον φύνον, θάρρει καὶ τουτο69. τω τοίνυν ὁσιώτατα λωμεν τῆς τε Εὐ- ρεπορς το πλέον καὶ τὴν Ασίαν προσλαβὼν οὐδὲν προτῖν ἱερων - δασεν, σπερ τις ἀγαθος ναυπηγις την τροπι προ τον ἄλλων σκεπτομενος. σπερ γαρ, ἐν- ταώτης ἰσχυρ σώζεται το πλοῖον, -τως ἐν τηθεραπεί το κρειττόνων αἱ πόλεις διὰ τομο νεώς ἀνέστη καὶ βωμοὐς ἐποίει και τὴν αυτου πατρίδα συνείθιζε μὴ πολεμεῖν τοῖς καλοῖς μιστα ἀνεχομένην καπνου λυσιτελουντος, σπερ τινὰ φέρα νουθετ 1 υἱις δ αὐτη τὰ προτα συνεξηπατημένος αὐτήν τε κἀκείνην στερον ἀπήλλαξε της πλάνης. 70. Θαυμάζω τοίνυν ἔγωγε τον ἐν μνήμη Περσον, ὁτι μὲν αὐτον κρατησεις, λεγύντων, ὁτι κεκράτηκας, οὐκ ἐωθωμουμένων, καὶ ταμα ἐπὶ τ στύματι -

20 Πύντου προ τω Βοσπύρω καθήμενος κά ποιον ο νυν

44쪽

φυγὴ 'ν εἶχε τὴν σωτηρίαν. 72. καὶ ἐμακάριζον οἱ

μὲν ἐν μεσογείι τοὐς ἐπὶ θαλάττη, οι δε οἰκουντες κάτω τοὐς ναυκλήρους αμον καὶ οὐδὲν, εὐδαιμονέστερον τότε το κεκτησθαι πλοῖον. Κυπρίων οἱ παροντες ἐθεραπλο- τε - καταγωγὰς πισχνουντο 10

ἡ δὲ ἀδεὲς οὐδὲ η θάλαττα ς ἔν τε τοῖς λιμέσιν ἐσομένων ὐπὲρ των νεον τραυμάτων ε τε τμπελάγει νεκρον του καιρου τοὐς κακούργους ἀθροίζοντος. 73. ταύτας δὴ τὰς μεταναστάσεις ἔσχεν ὴμέρα μία. η γὰρ αὐτὴ σοὶ μὲν ταμ ἔδωκεν, ἡμῖν δὲ θαρρῆσαι 1ετην μονὴν οὐ δυνάμεώς ποθεν ἐπελθουσης οὐδὲ τειχον τοῖς μὲν γενομένων, τοῖς δὲ ἐπισκευασθέντων οὐδὲ τον ἀντιπάλων λοιμω βεβλημένων, ἀλλὰ ψιλης της προσηγορίας ἐκβαλούσης τον φοβον, καὶ θρητος απέχων βδομηκοντα σταθμούς, σπερ αρας εἰς μάχην-οσημεῖα, οὐ Πέρσας ἐτάραττες. 74 ὁ δ κα- Rassἀπολουμενος ημάρατος ὁ α παρ μῖν ἐπαινον πρις

45쪽

36 LIBANU ORATIO XII ἐκείνους ἀγαθὰ καὶ του χεροΩνος φάσκων αυτοῖς παραδώσειν σπερ ἐν κύρτω τὴν πύλω μεταβαλών τοὐς Πολυδάμαντος ήφίει λύγους οἷς ἐκεινος ἐχρητο φανε τος Ἀχιλλεως. ταώτην ὁστις - φρονεῖ, μεγάλην νίκην προσερει της μελλούσης οὐ φαυλοτέραν η μεν γὰρ ἐκείνους θες, διδόντων δοριαλώτους ἄξει, ὴ ἐνῆς

ἐκολυσε γενεσθαι, καὶ δι ἐκείνης μὲν ων πεπόνθαμεν ληψύμεθα δίκην, διὰ ταυτης οὐ προσπεπονθαμεν. 75 ῆττεια δε οἰμαι πολεμιος οὐχ ἁλισκόμενος μονον,1 ἀλλὰ κοὰ ταν λήψεσθαι μὲ ἐλπίση, σωθεὶς δὲ ἀγαπήση το γὰρ προσδοκηθὲν ἐν τοῖς εἰλημμένοις ἀριθμον πεστερῆσθαι νομίζει. 76. μία μὲν οὐν αυτητου νενικῆσθαι τι Μῆδον πτύδει ις, τερα δέ, καί μοι σύγγνωθι προς ιος, εἰ τι των ἀπορρφι Μ ἐκνέ- 1 ροιμι, βιάζεται γάρ μοι το στύμα κω γίγνεται του τείχους των ὀδύντων δυνατώτερον, γράμματα πρήηνοιεν ησύρια δεύμενα κήρυκι καὶ πρεσβεί ἀνοῖξαι τὴν ὁδον και τα διάφορα λύγρο τεμεῖν. 77. ἐγώ μεν ουν μην αὐτον κροτήσειν καὶ εορτάσειν στοὰ τάχους ἐπι-a μελήσεσθαι καὶ συνέχαιρον δη πρstγμα ποιῖν πολλάκις

46쪽

ILIBANU ORATIO XII 37ON μένου, ὁ δ ἀπερριψε την ἐπιστοὶ, ἀνδρειώτερονυιομήδους δεινον νομίζων, εἴ τις φείλων δίκας περὶ σπονθον διαλέξεται. 78. τούτων δε υκ ἐλάττω τὰ προς τοὐς κοντας παρὰ τον λυθον, οῖς ἐν τοῖς ορκοις ἀκριβολογουμένους λαβὼν ἐκελευσεν ἀπελθύν- τας περὶ πολέμου σκοπεῖν, καὶ διὰ μακρου χρόνου Ῥωμαῖος ἀνὴρ ἡ είλησε βαρβάρω. I9. πόθεν τbτου πολέμου μεταπέπτωκε πνευμα καὶ τί τὴν α394Ῥωμαίων τέτην ἐπανηγαγεν εἰς το Πέρσας φοβεῖν

πεζομαχία τις ουθ' ἱππομαχίας πύνος ουδ οπλων και 10 νύτης οὐδ' ἐπιτεχνήσεων εsρεσις, ἀλλ' αἱ πυκναὶ θωσίαι καὶ το αἱμα- πολυ και ι των ρωμάτων ἀτμοὶ καιθεον εστιάσεις καὶ διαμύνων οὐ πολεμίους συνώστειλαν. 80. διὰ τομο χαίρει καλούμενος ερ- οὐχ ἐπτον η βασιλεύς, καὶ το - τοῖς εργοις συμβαίνει 1s

ώς οὐ μαλλήν γε βασιλέας τοῖς περὶ τὴν ἀρχὴν ὴ τοὐς

ιερεῖς ἁγιστείαις παρῆλθεν οὐ λέγω τοὐς s τοὐς ἀμβλυτέρους, ἀλλὰ τοὐς πάλαι τοὐς ἐν ΑἰγύπYφ τοὐς ἀπηκριβωμενους. οὐ γαρ νύμων ἀνάγκαις πηρετον νυν μὲν ἐθυσε νυν δὲ ληξεν, ἀλλ' ὀρθος εἰρῆσθαι εο

νομιζω ν το δεῖν ἀπο θεῖν ρχεσθαι καὶ ἔργω ν καιλύγων, α τοὐς αλλους οιδε ταῖς νουμηνίαις ἀναθέντας,

47쪽

38 LIBANU ORATIO Hδεχύμενος ἀνίσχοντα τον θεύν, α ατι δὲ παραπέμπων εἰς δύσιν καὶ ταὐτὰ πάλιν νυκτερινοῖς τοφικων δαίμοσιν. 81. εἴσω δε τὰ πολλὰ κατεχύμενος π της

τύχης, ἐπεὶ μὴ τρέχειν εἰς εριν παρ' ἡμέραν ἔνεστιν,

ἱερον ποιεῖται τὰ βασίλεια καὶ τον η τον καθαρώτεροντο παρ' ενίοις δύτων, καὶ γίγνονται τοῖς μὲν δέ-δρεσιν δίους οἱ βωμοί, τοῖς βωμοῖς δε τὰ δενδρα. 82. -κάλλιστον, οὐ γαρ ἐφ' υνηλου καθ' μενος η υχαναῖς ἀσπίσι περικλειόμενος τέρων χερσὶ θερα-- 1 πεύει τοὐς θεούς, ἀλλ' αὐτουργεῖ καὶ περιτρέχει, καιαas σχίζης ἄπτεται καὶ μάχαιραν δέχεται καὶ ρνις ἀνερρηξε καὶ τὰ ἔνδον ου ηγνύησε, καὶ τούτων πίστις οἱ δάκτυλοι τον ἐκεῖθεν τεκμηρίων γέμοντες. γεῖται γὰρ τοπον, εἰ τὰ μεν γραμματεῖα τοῖς αρξουσιν αυτος 1 ἐγχειριει, αδ δ αυται χερσιν ου τληρώσει τὰ στρ0ς τους θεούς. 83. ἐντευθεν οὐ καθίζει βουλὰς στρατη γον και λοχαγον καὶ ταξιαρχον ἐν τοις πείγουσιν οὐδὲ τρίβει χρύνους ἐν σκέφεσιν, ἀλλ' ἐῶ τοὐς διδασκάλους των ἐν ἀδηλφ καταφυγὼν ἀπηλλακται, ἐντευ-

εὐθεν γράμμα μὲν οὐδὲν ἀπο τον περώτων της ἀρχιης

η κομιδῆ σπάνια, πάντα δὲ γνωσται, καὶ καθάπερ τον

Πλιον λέληθεν οὐδὲν των ἐπὶ γης, ουτως ουδὲ σετον δρωμένων οὐδὲν αὐτο διδόντος Ἐχίου. 8ι ἔτι δὲ καν τοῖς ἐσχάτοις σοι βάρβαροι τὴν μετέραν απι

48쪽

LIBANU ORATIO XII 39της ἔξω θαλάττης μέχρι ταὶς του Πόντον παροικοsσιῆαχιας, Gπλα κρεμάσαντες ἀλοκίζουσι τὴν γῆν τὰς - ἐντμθει καὶ παρ' ήμων εὐπορίας ἀπεγνω- R496

ὁσοις ἔδει γενέσθαι κακος, τυραννίδος ἔρι- σφος αυτους ἀπώλεσα α μὲν ηλπισαν, ου δυνηθεντες δ δ' ἐφοβήθθησαν, λύντες οὐ παθόντες, μύνοι ζοντες ἐπὶ τοιουτοις βουλευμασιν 85. ἐγ δὲ Σέρξρν θαύμαζον οὐκ ἀποκτείναντα τοὐς ἀντὶ τον ἀγγέλων ἐπὶ δν -- νατον μοντας κήρυκες δίκηντο παρ' λης πο-- 397λεως, εὐκαταφρονητον τω μω κώ αμα τὴν ἀνδρίαν, τον--οὐ διδόντων ἴσχύνθη. 4 ὁ τοὐς, αμου μηδὲ εἰπεῖν θέμις συντεθεικύτας μέχρι ταὶν λέγχων

86. M ταυτα, Δ ἄνδρες, ον αυτον ἐπικούρων 1sῆγώμεθα τον βελτιμων εἰς φυλακὴν χργου του γηγε--υς, ο φρουρουσι μὲν αὐτον μετὰ δορυφύρων, φυλάττουσι δὲ οὐ δορυφόρους αὐτούς, κὰν ευρωσιν

49쪽

40 LIBANU ORATIO Uλιαῖς ἐνυπνίων ὁψεσιν, ἀλλ ωσπερ νυν μεῖς ἀλλήλους δρομεν καὶ φράσειεν - ἄλλος ἄλλ' περὶ το λεγοντος, ῶς ὁ λεγοντος ἰ τοὐναντίον ουτως ἐκεῖνοι τούτφι περὶ των πρασσύντων νεώτερα, φοντες αυτρο τοὐς

Θηρ θεους ἀνθρώποις ἀναμίξαντι-- ῶτερ ταίρους κά φίλους. 87. οὐκ εμελλον μεσθα σοι φίλοι μηδενος αυτοῖς ἀμεληθεντος ἐν ' δεῖρο πορεί βωμου; ὁ γε καὶ της ευθείας ὁδου τοσοῖτον ἐκδεαμων εἰς 1 Φρυγίαν ἐλθων τὴν τα σαν μῖν τοὐς ωὐ πολλοῖς καὶ μεγάλοι. τιμήσας ἐπανηλθες. 4κων τοίνυν παρημος, ῶς μὲν ἄν τις φαίη τον οὐδὲν εἰδότων, ἡ συχασας, ῶς δ αν ἐγώ, πεπολέμηκας, καὶ τον εἰς την νίκην φερύν- των εsρηταί τι μεῖζον αὐτης τῆς μάχης καὶ γὰρ οἴ- 15 τως ἔχει. 88 ου ην μον οὐ προσθεν χρονον Περσον μναμις οὐτε πλέμει μείζων τε ἀλκὴ βελτίων

ουτε τέχνη καλλίων υτε πλοις ἰσχυροτέρα, ἀλz πάντα ταμα καὶ συνέχει και διαφθείρει νυν μὰν παρόν, νυν δε ἀπόν, ἐκεισε μεθειστήκει καὶ μετ' ἐώείνων Ras ἐπιει, δαίμονες πολέμου και μαχης και τροπης a1 κύριοι, καταπολεμ ντες μὲν τοὐς ἀτιμάζοντας, ἐπιρρωννύντες δὲ τοὐς αἰδουμένους. 89. συνιύντων οὐ

νυν ἔτι τον στρατοπέδων φανη πω ἐκείνων ἐπὶ τοὐς ὴμετέρους ὁπλίτας ἐχώρει βέλη τον φυχον απτό-

50쪽

MBANMOBATIO XII 41μενοι μὲν Αρεος ἀφιέντος, τὰ δὲ των χρεος λοχι - τον του είμου του Φύβου τούτοις δη τάς τε καρδίας πλήττοντο τά τε ξιφη τον χειρον μεθέεσανεπασχύν τε περ εἰκος ἀνθρωπου τοντο δαιμόνων. 90 εἰδως ουν ὁρθος, τι δεῖ στρατιώτην καστον προσκυνησαι τούτους ν δεῖται μαχόμενος, τουτ' δν παρασκευῆς κεφάλαιον, - ἀσπίδος ουδὲ θώρακος οὐδε ἀκοντίου, καὶ διαλεχθεὶς τοῖς θεοῖς, ἄττα δη καὶ διείλεξαι συνέσει τον κρειττύνων την δυναμιν λισας, κύντας ἐπὶ τοὐς βωμοὐ δέοντας καὶ δια- 16 μαχομενους ἡπὲρ του λιβανωτos. 91 μὲν ὁ Ῥωμαιων χ τοιουτον τεῖχος περιήλασας. 4 δὲ ποιον καὶ τον ἄλλον μεταρρυθμίζεις χλον, το του Πρωτέως εἰς ἐτέρους εργαζύμενος νυν γὰρ δὲ τι τὴν γην οἰκ- ἀπο - ἀτεχνος εἰς ἀνθρώπους μεταπλάττεται. 2 τουτων δὲ Ἀπάν-4 400των αἴτιον οἱ λύγοι ταυτὶ μεν γὰρ ἔργα φρονήσεως, φρύνηοις δὲ λύγων, ους ἐδέξω θ νυχῆ πβσαν ἰδέαν, τοὐς μὲν δρύμω χωρουντας τοὐς δὲ σχολη βαίνοντας,

ἐπιστολάς, διαλεκτικους, κάλλος ἐπον ων τοι μὲν ο

ἐγκωμιάζεις τοι δὲ πείθεις, τοῖς δὲ ἀναγκάζεις, τοῖς δὲ θέλγεις, καὶ νικὰς οὐ μὲν ἐήτορας τῆ φιλοσοφίλ