장음표시 사용
11쪽
eis, quamin diversitates lunabei larinis accurate ex- prini non seniper OSSent, ΠιViori bii rebus comparatis ot collatis ni inutias coiiani unicare Si persedi multis quidem de relati variis tenipombiis Sentonii varia-l3at tinteoqii ut locis comparatis uites nines inter se Satis coaequali esse dicas. at adsest enectius, inoi l, iam obscurratur oculoriin acies, imminet labor utinis ne vio passi sunt in hoc opere suscepto FrangPoetico, Marilitard tu leuiund mihi Ioque interveniat, finienda nunc negotia opusque tot oin in tu laboribus paratun a me per tot anno curat iam lairilem emi, tendum est tu antino suscipe benevolo l
12쪽
Imagno numero O licitiai uini Seriptoriana qui res
musicas contineant cum dignitate longe i aestent duo Veneti et unus Vatinanus, ad Nicoinaeni auteni extuni constituendum plurimunt valeat alter quidan Vaticanus, de is libris agani priore uius dissertationis arie, dein
urbium risinem alpnabeticui secutus nurnerem reliquos. Venetis autem iuris priore loco contemplari iuvat . eum, cuius imaginem nabes in tabula II expressam nunc i)Frui Bellerinanu, cum mino MeSomedis recenseret, non
vidit ille iidem, sed ingenii acumine cogitavit et con-Struxit e versuum enim inline pluriniis in codicinus turnato exstitisse aliquando libriina conclusit, in cuius duouus seli liis LV versias carminiiiii ita disponerentur, ut in editionis pag. 6 descripsit et ut in ac tabula vides delineatos. Uc, iuem V signavi in Bacenio et Meso-mede uin Vaticanus nullus intercedit) est: Venetus Marcianus appendicis classis V nunt. 10, mena Dranaceus, saeculo XII et XIII una eadentituemini elegantissime scriptus ita, ut lanidiatis semper lineis bina in singulis paginis exstent selidia insunt: Paululum differre codicis orctinem in thymni II titulo demonstravi apud Techeisen. IahiΦMher fia Philologis CXLI
Ad saeculum XII eum rettuleriin Mittarelli p. 73 de quo infra p. XIV e Max Geu Voltcinanes uservationes
misceli ad Plutarinum in actis aennal gymn. Iuraviensis I 873 p. 4ὶ Studemund mi olim do saec. I cogitatiat, scriptun . eum esse dicit arte Me XII posteriori restatur philo-
13쪽
1 Ps Plutarent Donus de nuSica, Porphyri commentariu in Ptol. nam Io 4, Aristidis Quintiliani de inusica lium, Anonymi R Bollomai anno 1841 editi,
Dionysi ars a Bellerananno edita et Bacenio per errorein vindicata,
trinaetri versus infra p. 28 exscripti), hymni III.
Qua aetate ni line consectias sit, non Satis Dene pon-sta nam in pnnio involucro mute scripta erant de indictionidus plane evanueriant, nec clariora dicunt Iae
exstant in fol. 1 post titulum Ptolenaae . . . οἰκονομίας V l ἰουνί . . . . . . γυρες certius Scimus, quorum ille nominum fuerit narra ex ultinio solio, quod continetnaec: τ ευλαβεστάτω - πανιερωτάτω καὶ μον αυθέντη
- essendi καὶ πατρὶ κυρίω σεραφι Φαναρίου, ainas
enucleavit suisse codicem quondana episcopi cuiusdana Tnessalomni in Italia primo fuisse videtur Mantuae apud
Victorinum elisensem Maurosius enim inversarius Canaaldissensium non noriam princeps, una a. 14 33 Basileain ad concilium clericoriana se consereet, vidisse senareat de musica voluimina Claudii Ptolemaei et Quintiliani cuiusdam vene erit liti, ut ex sui animadverti, et Bacchii Senis in eodem volumine . nae verna Mittarelli loco de io postea dicendum erit rettulit ad eum codicem, qui nunc Venetiae servatur, et si non m certo naue Dis, pro Davile iidem esse concedes sed antequam ad eam Diuliotnecam veniamus, in ima Mutarelli nunc liuriam vidit, alia dicenda sunt amae certissinia inscripuim enim legatur in ultimo folio verso: in no cossice continentia isti libri qui sunt Francisci Barnari quondam domini Can- Epistolae VIII 50 p. 419. in alia epistula 51 scribit
Nicolae utinuisse se, ut Quintilianus ille et Baccnius eius Nicolae nomine ininsscriberentur. iv. 19.
14쪽
i Ven Marc. VI 10. XIII liani, quos emit a Georgio Trivis ino . an nolo V. longus esse nec de Trivisanis, qui libros iani scriptos i)Paduam collegor unt , ne de iis invisanis, ciuibus Bar- Dariis familiariter utebatur. Georgius Trevisanus Paduae habitasse et pictor fuisse dicit ira anno fere 1437. ad
igitur translatus est codex Venetiain ad nona inent cunioninitana libramin una Graeco ritu ainantissiniuna e notalis- Sina genere Barbari,inna ac raticiscus ille Candiani filius ad oration0s nubendas, im es inoderandRS, OStes etiana depellendos saepe niagnis honoribus delegatus, denimie S. Mamri procurator noniinatus est sanailiae lio est
Ηemnolaus min. 1 1493 Aquileiae patriarcha.
Tomasini, tabliotnecae Paduanae . 107. Blunie uer I 187. nabevant ni Ptolemaei et Aristidis codices cnari bomb. et o n. nari Tom. II5.)2 Bardariis epistulas dat ac nariae rivisano qui a Venetis pitvlice Romam erat delegatus epist. IX s. iovanni degli Agoacini, seritiori vinigianira 100. 35. Manciscus autem Trivis . monacnus certosinus fuisse videtur Batham consessor . Gio . p. 74. BD ei'. appendi IV 4.3 novalier, opertoire des solirces, mos eu-uge P. 457.4 Quirini in diatrida, quam praemisit aruari epistulis P. Giov. degli Agostin II Magauetielli seritiori d Italia I 758ὶu 264. Brixiam Bresciam cum a Milanormi imputu defendisset 1438 no velliani Gallicum litteris descridendum putavat. s. August illum p. 80. vitain F ncisci Barbari narrat ad an .norum aeriem Sau Dadini, Centotroita istitere inedite di 'raneraeo Barbaro Salerno 1884 p. 35sqq. ceteriam s. Volo u seder---wn des ara Alm h I 419-424.J i. .
15쪽
XIV Do codicivus manuscriptis. . ni Franciscus, qui de re uxoria omni Laurentio Medi o
1 dedite avit plurimasoue epistula scripsit viae typis publicatae sunt , codlicem Suo more Signarit. triuus saeculis post illo liber sui in monasterio S. Micnaelis prope Muranum Mittarelli enim, qui anno 1779 nutus Donasterii codices summa cura et diligentia descripsit, inesse di sit
Ρtolemaei , Bacenium idem curi Midat quae aruarias in calce codicis notaverit, nunc ipsum codicein se dicere clarissime significat. aaerens qui leni qua via liber Muranum venisse putetur, recordetur forsitan ali piis loci, quo Manciscum monacnis Carnaidolensitius iuros
liberalitate commodasse Ioannes Augustinus p. 41 praedicet, unde actum sit, ut multi illius ori postea invenirentur in Murano monasterio, noc tamen cave
reseras ad nunc Ptolemaeuna, quem Mutarelli emptum in
monasteri bibliotnecana se contulisse ait p. XVII). in
illa autona insula ciun rnale in servari licerentur, decemviri Veneti a. 1789 transferri iusserunt in tutioinecam Marcianam no mini coimmunicavit Sorango).Ηune V ut in Mesonte lis nyinnis plurimoriam Dromna esse archetypum apparet e Belle anni meismae curis et aperto vides e tauula nostra II, -- ita in Bacenti
contextu reoensendo plurinioriam eum Sse patrem vidi.cs enim praeter notariun musicariarn sorinas veri a Ir- Scripsit adulescens XVIII annomini 1516. expressus est Parisiis 1513, agenoae 1633, Miserpiae s. R., Argent. 1612, Amstet. 1639. versus ital Ven 1548 gallice Ib37. 1560 I667.2 r. actari epistolae ad anno 1425-53. Brixiae I753.
ed Quirini, cf. P. XIII noto. In litiro continetur redire video in Porpnuri cod. quem doseribit it relli tui. S. Micnaelis n. 7, p. 56. - , iste liver fere semper insci ipsit, cuius rei vide exempla apud Joann. MO1st. II 42 et Mittar. p. XVII. Fle. isen, rbire in 1890. 681. In singula signa Diemant notae I p. 93, is legitur in Marc. VI 2 et notae . t naue recens ille Marc. p. 94, set pro . , quae ex larinis veteris V in Monacensi et iusis
16쪽
101, 8 in Aristidis diagruminatis cum inanifestissime codicum natura appareat, memor nunc in prinio diagraininate p. 15 M omittere re et reli tuo superiorum lineariuno ne bene servato ultima tauulae signa ita deserit,it:
namoniis antinuissimis quoniani disputavi in Iahrbuesim 189 p. 683, transeo ad Ptolemaeum et nutus initium in sol. 1 abet minio pictum noc ' βιβλίον προτον τῖν μονικον της μουσικης κλαυδίου πτολεμαίου. dein scripta erant de tempore et origine uae legi non poSSunt tum: ' πίναξ μ αρμονικῶν του πρώτου βιβλίου της μουσικῆς. et inris semper numeris et initiis a. περ τῖν ἐν αρμονικηκριτηρίων. in capitis argumento legitur Πυθαγορίοις Πυθαγόριος sicut in oιστοξένιοι. in 10 nauetημίσεος , in 11 δια ὀκτ. in 14 μηδ' ἔτεραν. titulorimata DIURI Requitur minio inscriptum: 'l' Κλαυδίου Πτολεμαίου περὶ τῶ ἐν αρμονικη κριτηρίων 'α . p. 1, e litterassum ex Vallisti editione in ' 1682 μευ m. post oraliuris fideliter expressis facile orae Dantur n. 8 in V - - ), notae II sorina id est rotunda ouantovana naec omnia clarius oeulis videntur uana vectis demonstrantur. In Veneto id est proprium cum ut', Quo lexniDet B ante num. 26. notarn 24 scrinunta hic et 192 et ut signum 30 ni nauent Q sita et Neap. in illi . et 30 eodem modo scribitur in signis I 2 II 12 Ven rectos hane angulos et item in hi forma rotuncias me uent Ual. mum Is in ven. , in Vati Neap. res Y sun in Mili., in Hiis contra aut v aut l. 2 ora sunt igna in V uor. 7 et ly l. dor. Idoris , pnv. h, ion. no vn est in ), phry 6 et s rectis angulis picta sunt. 11 . mai. numeris utor ut Bellem. p. 67ὶ
17쪽
XVI codici ni manuscriptis. . nanet D ut aninios advertat ad rem definitam. e o
inser. την. denique moneo in id omitti figuram et omitti verva ae Aστε ὁ α γίνεσθαι δὶς δι πασῖν, unde apparet Vallis codice Savilianos cetra illo notat, ego 80 et 8 1 ad nunc accedere proxiime Monacensis autern 215 ut in Bacenio et Mesonaede ita in tolemaeo no exen plar accuratissime repetit, concinunt tota tua sunscriptatum omissa, accentus u μὴ δέ), Qua quiuus aut ostendit V definitiones ut in in 1 aut spatia explet ut p. 13, Uall. min. post διήκουσα). omni autem quae corricta videmus in V, cum parten agnoscat Mon. ut καὶ , 21 post φαινόμενον τῶν δι' pro o δι' ὁ9,2i , partem noret ut quae tanto inscripta sunt 13, 8ὸ μεγέθους η πλάτους περεχον), de corrictionum diversa aetate certiores fimus. - luitur post γινομένων Π 14. De nutus filiis et nepotinus quoniam multa contuli in Bacchi editionem Arg. 189 p. 27-31 et in Jahri inheri l. aliaque infra demonstrauo uni ad siugulos linros venero, nunc satis naue praemittere nanc te natis anuletian: Venetus Marcianus appondicis V I0.
.iusden sunt familia Neap. III cra. Par. 2460. n. est Venetus Marcianus appendicis classis L n. 3, 2 mem Dranaceus, 4 mai, S.Ita insunt: insol. 1- Ps Euclidis sagoge, 9 17 uelissis sectio,17-66 Aristoxeni strinonica,
18쪽
a 2 Ven Mare. VI I et 3. XVII 67-9 Alypi sagoge, M . 92-95 Aristoxeni ele inenta nylliniica. 2)His addi sit alia manus . XIV in inarginibus: f. a 1 excerpta ex Aristidis tu . I, 17-34 Nicomaeni haran. et II, 35 43 Menti sagogen. Deni pie terita inanti cui iis atraniolatuin expalluit adscripsit S. ut XV ex non vinis ellemniinui avemus
In uius fol. I cum manu vetustissilia Scripturi su σιμος διώρθου ἐν Κωνσταντινουπόλει ευτυχος, fuerunt qui exaratum codicem putarent inanu Zosimi. at vel buin διώ-o mininae indicat exaratum esse inmain, Sed Or- rectum et in meliorem risinein esse redactum ut scnolio
prodam in cod. Vat. 176 post argumentui libri I ex Ptolemaei annonicis adscripto Nicepnoriis Gregoras nos libros recensuisse dicitur διωρθώσατο). sicuti auteni Miuc. 322, nabr. Q ins Bon. 2048 aliique codices Hoc a Zosimo suuscriptum e vetere Mareiano repetunt, uasaesllime nio uomi repetere potuit e liuri aliquo vetustiore.
Scriptae sunt in primo quaternione lineae 27 - 28, in relimais 20. in scripsit dena iurarius irina manu litteras elegantes et ad legendum conana Rias, ut Dicun-oue ser at sint verua, si ille voluerit, nulla disticultates
intellegatur: menivmnamina autem p. numore depravata
est unde iis correpta videntur sol. 2. 6. 10. 11. 16)
et ouod multo gravius vetus vervorum contextus nivltarum manuum cora ectioni Dus mutatus et laceriitus est hi Fabricius in Gr. III 36mur l. Marcituar Mistox XII Wesiphal in vereion Gem Aristox. 1883)XLVII Joannes Fran de musica Grae riun commentatio Berol. 1840. p. 10. - naeeum Mitiorelli qui in Aristoxeni artis AEnninicae editione διώρθo vertit me Mat. In eodieis sol. I ex Aristidis doctrina Ira nonnulla verba γαρ καθ' . τρόπον - Ρ. 0, sam calamitate aliqua veluti aqua infusa perierant.
19쪽
XVIII a codicivus manuscriptis. M'. codicis vexatores una nec cultro temPerrarent, nec aquis 2 caiasticis austinerenty, veteriam Veramna tuo litterariam partes naud exiguam Perdiderunt. trivmenta auten quia inultis locis expalluerunt, aliis locis infiis fortasse liquoro vel laesa niemuranae Superiicie in suscunt colorent si paene nigrani Dierunt, e colorum discrimine celeti aliquid raro elicitur , facilius contra demonstratur eiusdem coloris Oi- rectiones msectas esse an nonii niuus diveritis. melius
igitur rem expediri putaveris e manuunt proprietate et Seridendi genere noc anae qui suscepit, is e Scylla incississe se videt in naryudini deprenenduntur qui)em aliquot locis certi cuiusdam dirimi vestigia nam interdum acutissimo stilo tenues quaedam litteritiae Delio et
nitide pictae videntur u ἐφεξης 151, 10. 157, 12 et διπλάσιος 164 3, etiarn τριημιτόνιον 187, ). aliis locis
litterae apparent ampliore stilo confectae, eadem autem elegantia pictae, qua princeps iturarius usu erat, ut naeud sine sollertia illius omaso hoc expressas esse di fas In sol. II p. 62, s postis o Maae seque Dantur liquorsatiouo deleta esse apparet recentiuinoue litterurati colorem inde actum esse suscum et paene nimina similia apparenti'. 91, Di post διάστημα desunt sere duae lineae p. 98, irpos o littera extersae sunt etiam in Nicomactio 252, 20 voci συλλαβά ultima littera liquore aliquo deleta est et in Baecnio saepe proslambanomen prius signum, io initio orata, eadem ristione mutatum est. p. 295, 1 ante rβδομον maattuo, litterino ita consulto erasae sunt.
In codiei folio 1 inuol. 55 recentia diagrammatis pallidus olor facile lignoscitur a nigris illisis et , quas
novissimus corrector inscripsit.
Expalluit enim color et eius oui uclidis diagrammata correxit M' et his qui lemmata, addidit p. 18 et p. 206, 2oμερῶν της ἄρμ. ι'. a. scripsit, non rasinus quam eius atramentum qui in Nicomacno 241, 13 τάχει pauloque post κα insensit, item eius qui nonymi praecepta in margini Dus inscripsit. contra oriatia quae cod sol bi' in Aristoxeno p. 74,32 q. addita sunt, pars in extremo marg. nunc fulva videtur, pars propius textum Dosita nig . et glossenariis p. 90, i para ἐναρμ. nigro est colore, par γένους)4Rvο.
20쪽
2 Ven Marc. VI 3. XIXquerariSQue Quod minus facile scripturae dignoscantur tuis . quod iam Marmiari ciuestus Ati XIII et XIV). nec tamen 23
fieri potest, ut ad nomina uomana manus innia conecta
revocentur, plures intercedunt Scripturae nec deni librarius in forinis semper si ut OnStat tinnio prout patia patebant, modi coimprime Dant illi litteras, lodi viduce Dant, aliis locis deleto vetere textu paululum aut ni nil adda-deriint, ut nullius alligraphi toprima qui 1 tuain videas. Maruuard uident inultis locis certant ali imani inlinunt cognovisse tui vide Datur, sed collatis apogiruptas iudaciuntiniprodatum est et convictum. et quain tuain sex ille manu dignosce Dat septinia etiain somna uti oportebat M , Saepi Que duuitare se confitetur, scripseritne, an, vel alia manus. nae potissimum ut diiudicarem, ipse initii codex vide uatur ineundis Quem ubi inspexi et exa navi, in tanta ista uianuum varietate de oculo ii iussicio ipse uouue Gesperavi. Sed eripit nos e calamitato id quod varia a mus exenipla diversis tenapori Dus ex transscripta nausit enim hinc circa annunt 1300 uelidis qui seruntur libri, Aristoxenum etiam et lupium cod.Va I91 a fol. 292). 1 cum Marciani verva fidelissime
repetati aDemus eorum, quae saeculo XIII in illo morint testem locupletissimum ataue alii codices cuin saeculo XV in transscripti videantur, etiam uuae posteriori DuSgasculis condicio fuerit, clare videre pom auS. quae cum ita essent, manuum ego et scriptionum dubiana et fallacem Litteramni - 7 eadem ille forma utitur ac qui prunus scripsit Pag. 52, 5 ni Kddidi μέσοι οὐτε , 81, καὶ
