장음표시 사용
21쪽
XX De codiciuus ulmusemPtis. n . auctoritatem onais atque ad apographoriani certius testi a montuni confugi. Varus auteni olatil,us de Marisiano nae facta essentini persuaSi. ML Pranius qui leni librarius paucissilina ipse inendavit. res armen cuni adniisisset at auctoriii ingonio alienas
ut p. 77. I90), parten harum alius postoli iuramus expunxit, veluti solioliunt illud ad iuclide iii 155 I ad Scripturn Pira figuris autem veterinus in ipso Marciani arcnetypo pessini pictis ex alio puto codice alter Drarius petivi eas, tiae allidae nunc et flavae in bid0nturi et lena inata viae pauidissimo colore scripta apparent ad Sagogen 186, cnoliuna etiam quod p. 197 notavi
eaden soriasse manu addita sunt alius autern Id rarius, cuius atramentum etiamnunc cernitur nigriin q, accentus vocaDuli istω nautavit in ὐπατων. nitrain nini tonomni
varietatem quae in Vat legentiunt oculos issendit, inde natat esse elucet, quod otiosus iste Marciani vexator paroxmna nautavit in perispotnena. quod autem init gravius ni inmisit, ante Vaticani apograpni tempora
que nauu notate M'. Huc revoco illudis in χρωματι 186, 18, τ I99, 9, περιά- στι- 203, , μελ- 205, 2 revocari nuc potest et πάντα Ι87, 16. similo aliquid statuit Marmiari XIII. Hoc inde concludo, quod diagrammata a initio picta ut vides p. 15 et 1 53 4 ostea auteriant in Vir quod in ipso M actum vides 152 et fuit et 152, t. Nam ii suo ingenio diagrammata restituit, is accura
Alioran etiam v auuloriam toni λίχανος, ἔσο fortasse prisca illa aetate mutati sunt quod autem de hac re miserolturam certanant, fertilis veteres accentus restitue Dat multumque eiusmodi etiam post margines occupatos peccauatur, nunc qui fuerit primit et verus accentus raro explanari potest vat. qui leni λιχανός scribit ἐστι,.
22쪽
Ne XIV quidem saeculo in veteridus codicis partivus ms inulta correcta vel mutata sunt inain cuni in margini diis 23 novae doctrinae inscra Derentur , vacua plerianique haec spatia errant nec scnolli vel additamentis impedita. luani tuain in sol. 33 cum Nicoinaclii exe 7 inscriberetur recessu aliquanto Drarius, quod ad Aristoxeni princ. 55 p. 25 D. iam adscripta erant quae eius apud Mai quar- liun p. 134. nae autem ante at apograpnuin Scripta Sunt.
aliquo in sol. 5 una illud et M συνημμένου 194, 16 quod usque ad MN .aues a Vat. tenui aliqua littomiminforaria inscriptum ina ni parieti occupasse . solui ristidis artein excerpe Dat in angustiore pari se continuit. quamvis auferri multa conectores adderent in Mitilo- Euclidis sagogen, margintu spatio nunquam usi sunt,maod inruupatum invenerant praeceptis Aristidis. Nian saeculo XIV nonio ille venit membriinariam parcissimus, qui trium auctorum doctrinas musicas in codies margini Dus insciipsu cum naud eleganter ille scripserit nec aeqwaliter compendiisque multis usus sit, paries sto eo scriptae non tacite leguntur Hunc saeculo XV secuti sunt ii, qui veteres textus delerent novamae multa intruderent nonnulla aidenani ad siderunt iste acile quis suo ingenio inveniat, ut partiunt ordinem mutant in isagoges initio, sonos omissos
supplent p. 1824s.), aut sonos diatonos ex xypycnis expungunt 186) , exemploriam numeriani augent 187); tamen quod quae addunt optime quadrant cum aliis codicidiis, hine illos petivisse credendum est. In iis quae ex Aristide excerpta sunt inendo legi Moν pro ro p. 7, i W 4, 26 I .
Attende I 87, 15 διατονον οὐ μετεχει πυκνos. Simal est iudicium illius, si in Baceni pronum in genere diatono siclinit negat commossius autem sui artis magistria tinna. ferro pycni nomen etiam in genus diatonum, atque exstiterant ni soni in vetere isago a textu, L Baccn. 20. 33. JA 5. 3 Illa por 62, post μέτρου sua mente nemo adiunxit; Iso, quae intrasa sunt conveniunt eum Boennio et Isa, cum
23쪽
XXII De codicibus manuscriptis.
M . Quod autem y notavi quaecunque repetuntur iu a Neap. IH O , oriant ortasse tui reprehendant. Minnavis enim similis ni sit et i opinquus Marciano Subest quaedam rimnis dubitatio ac aelius ortasso fuit imotor unam corrictionen p. 194, 16 in priora terripori reseren- lani res a V alienas signare M. sed Neapolitanuni esse Marciani filium ratus cum omnia cur concinentiti redire vidissent inranos codicinus V et filiis), in conscribenda varia lectiones novi maae priora et quae posteriora viderentur nec puto malum est, quod quidquid conectionum in M quadrat ad N Dreviter indicatur scripta. autem est amni maior pars acuto illo stilo mistin Supra dixi.n'. Quarto autem ni ero signavi quidquid non in N, sed in V et L,ips et Mon. 104 invenitur de cuius familiae necessitudine infra disputavo Euclidis enim sectioneni Nicomaenum Alypium cum exin Bessario transcrinendos curasset in V essen te in no cossice nania quae Scripseram M', nae quorum maior pars Scripta est eodem sere modo ac codicis verna vetustissima v. supra p. XVIII paulo antequam Bessario et Rnosus legerent inscripta esse statui. concludere autem satis milia potos et ex iis quae in non leguntur ut in rasuri p. 152 I linam anuisso numeros opis videmus ex Vati v ad 151 3 . dimvero ausint ex , erasa esse apparet, antequam nosus trinsscri Deret alia, imae nunc exstant in et adsunt ex II, notavi q. atque in aetate saeculi XV parto priore vel me tia, anteolaininnosus accederet plures linm-rios nocin mutando occupatos fuisse existimo corTectas enim a pluridus video non Euclidis tantum, sed Nicomacti etiam et Bacensi doctrinas in Nicomacno praecipue diverso osse conectionum colores variasque litteramina forinas apparet; nam et sunt loci livido aliquo colore dicinus appi m). recte igitur arquar XIII ex aliis libris illa addita ait.
24쪽
et forinis tenuioribus coirecti , et sunt nigro atranient '. sortioreque manus ductu mutati, ut ad principis librarii a)manum appropinquent. sicuti autem celetaverant illi antequam Vati conficeretur de vocuna encliticarum potissi nauim)vero accentia, ita pugnant saec. V. iani luod odice na Bessario praedicavit ut optiinuria et rarissiniuim haud absurde nonnulli suspicabantur multas illas coi reet toties M ab ipso no viro clarissi in inscript tis fiso hoc go comparata uius scriptura in Od. Marc. 19 nauis 3,l:i, neganduna esse vidi tibi utein V non satis aecuriate ex Mus erat L,ipsiensent ut stitui, maena pluriniis in ivl usciam prinia Veneti manu concinere viderana quarta auternina manus cum Cleoni tis etiani Sagogen cluain et Pappo traduunt ad similis uri fidem atque Euclidentcoreexerit, unde veneriint eaedem lectiones in Venet uni, saepissime et in hoc livello conspirare vides en vel L,ips cum M.
Pauca, Iae aranos codice aliena esse vidi' signavi, u
ad nae autem posteriora tenapora referenda inini videtur pars etiam omni quae arquar oriri puta Dat M . est enim ubi integra metribrana erua non a coirigantur ut deleta vetere scriptiua nova auriantur, sed ut quae tulerunt nigro quodain atramento restituantur eteonnaementur exempla sunt perinulta iana in primo codicis
non antiqua aetate restituta esse puto, sed recenti potius, P. 237 16 ποοσήν, 241, τάrει - καc 243 ri voραο)λα, 244,4 γάρ, 252,4 την. s. in Ba ui 304 τε δ ὲπιτεινομένης, et in Aristide sol. 2 p. 10, Io M πρις την πάτην των πατῶν. P. 243,2 θώπτὶ σα et 246 διαγων)ίου, ubi de M cogitavi Mamuara. s. quae in Bacchio iaduntur p. 295.
29 at novisso conectorem tonum lydium, ignorasse autem ynnemmenon systema elucet o Bacenio 295.
3 - 161, i ἐφεξθς, 16ι,4 το ε γὰρ. cum tamen simile glossema 15 ἐφεξθ 157, 1 ante Rhosi tempori inscriptum esset haud scio an illud ἐφεξh I 5 in uig adscriptum alligraphi
25쪽
De odicibus manuscriptis. cum aqua infusa aut senio litterae palluissenti uni enim 2 macula alimia inspersa color membranae lasciis actias est, ibi nigerriniae eiusmodi litterue legenti Oecuri anti a veteribus autoni somnis una illa non distere manifesturn esssit, lectionuni appariit una minutiis istis non inpedivi. Postreino nonymi praecepta in margine inscripta nee a Iomiar eouecta sunt.
v. et V est Vaticanus 191 notia e fol. S. XIII 3 aut XIV. post matnematicoriani aliorianimae scripta continet Gaudenti isagoge f. 287, Euclident s. Cleonidem s. 292, Euclidis canonem f. 295, Aristoxeni hami s. 297, Alypi tabula f. 309, Aristoxeni Amm. s. 314, Ptolemaei nam s. 320, Diopnanti arit aetica s. 361, do polygonis num lib. s. 93,
' seetionem canonis, nomina eorum ma lege XII ann tulerant, de origine Constantinopolis. De Gaudentio V. pag. seq. Aristoxenum autem nutus codicis misisse e .ciano VI Diana arquam demonstravit in M. p. XV-XXm, nec aliter iudicabit quicunque ex iis comparaverit sagoge quam in sicamus Cleonidi idem enim ibi est paritiam ordo p. 70, 6 concinit rara 3 et , on1 ἐστιν 1 4, nauen ποίαν τάξιν ἐχόντων συγκείμενον , περὶ τόνου , concinit ὰφανῖς 180, 6 τι - 19, τα δὲ μεταβάσεις . . . διαστήματα 20, ὀξυτης ὁ 181, 4 m. βαμ-
της ὁ τ δι' ἀνέλως, a n τετῶσθαι , καθαπτῖν , otii. δε 182, 4, In eosdem sonos 184, 15 et 185, 8, numerant diatonos 186, 22. nec minus conspirant in uelidis Sectione, immo, quos posuit M mtaseon numeros et asteriscos u redeunt in V. et Lagrammatum psidem elegit V ea, quae inera manus pinxerat in Monae summadauentia transscribens omisit Di agnoverat diagram-
26쪽
2 3 mare. VI 3 Vat. 191. XXumata priora cum tamen in II exstitissent veteriin dia V. gomniatum reliomae non aperiae, quae ovo spectarent a linorius ignorobat, inepsemant nae in V. nuc reser Onunieros opis qui deprenenduntur in V et euin in, nunc erasi sint not. ad 151, 3). satis etiani clare lueeteodicum necessitudin, ubi comparavisti tauulas Alypi; oq- clam enim sonos omittunt ut neten Syn toni nyperphrygi)signorumque omas exprimunt simillinaas ut si et nemialpna 371, 3, ni et et 19, enatat pna 373, 32 di-
garrinia 374 5. ouam 'Iam extrena signa inde a tononymaeolio in genere enarinoni V iniuit sol ulu ver- contextum ad Marciani finein perducit.
Quod autem nunc niaxων in V legas ut 182,8 183,23 S.), nunc ὐπατων ut 182.64. 183, 3), et quod in loco πάτων
184, 6), hoc admodum nitreris nec causam invenias, niSi inspexeris cod. . ita autem cum ad initio fuisset paroxytonon postea mutatum esset in perisponienon, quodlouoone loco valere vide datur, id V fideliter expressit, gemel etiam duos tonos recepit. in non solum unde natus sit V clare demonstratur, etiam planta religione ouulquid invenerat librarius transscripserit, Imanifesto declaratur e codicis, testis, ouo locupletior vel rinior cogitari non possit et ei Domin in coreectorum una pars item a V agnoscatur altera ignoretur, veteres SSessias oreretiones II ), nas recentes M' A apertum est
et luculentum in Gaetulentio autem cum accentus Oeauuli
--- non magis sibi constet ouam in Euclidis idoliis p. 332 14. 15 adnotavit tuae seri Di -τω idoue repeti SRepe, . 34s, i autem et 352 6 et 353 8 notat diversum aecentum ὐπατῖν), nanc quooue partena iurarium petivisse existimaverina e Marciano illo, ut lini videtur fuisse plenior.
Redeunt autem eodem in codice inde a sol. 397 post Dio N. pnanti doctrinam uelidas illi qui feriantur libelli isagoge
et canon ex alio autem fonte hausti nanc parten Studemund non excussit, ut nisi Frangi cnedas adniduissem et diligenter examinassem, neglectae adnu iacerent lectiones
27쪽
XXVI De codicivus manuscriptis. optiniae. Euclulis autem lectiones in qui accurate in- 3 spexerit, proxime auesse vide uno Marciani fornia antiquissiima diagrmini naturi enim veteriam quidqmi mansit in M, ut redit in IV eandena habes in pri t. 2 lineant ad norizontem directani et inter eadem textus verba inscriptain, nec disteriint, diagriinainatis elimitae in prol. 3 delineatae, et ut actuin videinus in M, uni non vi aliqua veteres reliquiae erasae sunt, ut lineolae aluus iam linea divisa erat auierint in litteranici leganturque numeri a matneniatica
ratione alionissinii io I 0), id in IV saepius etiam apparet v. proti 5 et s) cuni in IV rmissi uterque nauta μηπολίαπλάσιον, uni in detrionstranda pri,t VI easdem litteras omittant idemque abeant glossenaa, conspirentque in
lectioni Du τον μισυν 155, 15, παράμεων 161 16 al. insomna numeri quae ausit in 158, 4, deuaque init- tinni: έν αυτον σου 165 1i, unitare nenio potest quin
I et M ex uno eodemque fonte manaverint. Iana cui Marciani votiisti contextiam ad Vaticani minoris exemplar exprini nullo imodo potuerit, nascitur quaestio, sitne ni textus ex illo deprimptus an ad tertiunt quenaan fontem utrius dae origo revocanda sunt autem naud pauca quae in iis disserant, ut Marciani ditis Vaticanus
putari non possit in livelli initio
μέσοι ... ἐμπεσουνται 52, 2. μέσος . . . ἐμπεσεῖται,
ἐπιτρίτου 154, 16, λίου. Quodsi p. 49, 1 universam sententiam in M, videris
omissam, in I scriptam, acile conceues non ex ipso es, sed ex nutus aliquo propinquo aut ipsum v aut uius arcnewpuni esse profectum quae cum ita sint, quamvis neglegenter I scriptus sit naendisque auore non paucis imaxima tamen eius est dignitas et, Dicunque exm prisca
28쪽
3 Vat. Is i. XXVII lectio sublata est, ex nutus auctoritate petenda lanatio. F. ita enim p. 152,s, uvi omnes reliu ui Dra vocabulo αρα δὶinseria id conelucientem faciebant Euclidena, quod posueriit in nypotnesi lineam et lineae 8 esse superparticularern),
solus Iu diei ἐπεὶ, ut recto Euclides argumentetur. Tanta cum sit huius auctoritas in veruis Eucli sis restituendiis, in F angi collatione acquiescere uole Darii. tuo luero Vaticani uri s mense Augusto ipse adire non potui, Petersen instituti Germanici praesectat cor novit Maii, hominem doctissimum et in ac opera Sollerti inauna, ut uelidis sectionem no cum codice iterum compararcti. unum ac in re dolendunt, quod mi es 11 18 Vornattit.
In Isagoga Rutem quae uua cum canonis sectionetra scridi solevat, saepe nunc I agentem vidi uni ei-bomi vulgaridus codici uus', ut ab initi naud ita magni existimarem tamen et erat ubi congrueret cui M. eni-uue uni discedentem hunc a M lectiones optimas nodis osterTe vidi et in ipsis erroridus ante socioriun lignitate commendari, etiam in sagoga nas lectiones perinagni aestimandas esse intellexi. s. enim ἀμφοῖν illud, quod in omnivus iuris legitur 181, 6, in I solo ad τάσιν tφθόγγον recte revocatur, et o πρῖτον κειται 197, I, cride cum N B concordantem nunc sontem 190 9. 203 H. 206, 20. Quae cum ita se naueaut ex eodem lini arche typo nunc V cum relicuis sontivus nuxisse dicemus, ritestare autem lectionum dignitate et virtute ita oue quounorum M et lectiones ubi concordavant senape si non veras, at antiquissimas duxi et codicum auctoritate inax line prouatas, omnes ri secto laudauunt; erunt fortasse ii huic at plus etiam auctoritatis ouam Mareiano tribueti-
29쪽
XXVIII De coitiouus manuscriptis. V. dum contendant. 4cnolli ut laborabat , ita ne IV ά- 3 dem liber est y nosura autena Sagoge illani hausisse dicemus o cossice, qui ad nunc V proxinae accederet , ipso v eum usum esse negauinaus, 1ia Rue 194, z- quao
IV omittit. Excusserim V sol. 287-96, 309-313 Stii lenatandi 292-96, 314-19, 3974s. FranZ, 400 Ss Mau. R. Vat. 198. stari in ' S. XV in aut XIV. in- 4 sunt Ptol. Ροivn. υπόμνημα εἰς τὸ α - β των ὁρμ. Im.)Nicona , ο - Hic etsi aetate inferior videtur Maaviano, lectioni nus praestat. f. 237 8 ὁ περὶ τῖν ἐν, 1 φροντίδι,241 9 ογκους, 48,17 ὰ παράλλακτον, 258,1 ανωθεν ἐφεξῆς ima illo solus exhibet et 242, 1 περὶ, 253, 18 πάλαι,256, 20 et uni cum B concinae etiam 249 II uia seret poSs p. . συστημα .lu negauant, hic veri sustinet tutus a Iamdlicno ma saepius cum eo concoritat 247, 12.248,14 mendis tamen cum ipse quoque laboret 236, 17.238, 12. 19. 239,2 et cet.), innia, nutus unius auctoritatem revocare non potui coraeerit auer inrarius R )246, 1. 247, 10 διπλασίω - βάρη 252, 2. 256. 259, b. s.
ehisdem sunt familiae Neap. I C , M. 2531. xcusserim Fran et Studerniind. Reliquoriam codicum iam imam multos in Britannia potissimum qui Servantur parum novimus, tamen quid-msi de sis inveni nil consertim ordinem autem constita ad urnium nomin A. Argentorati vini nunc existit codicem audini ri- ο' stoxeni qui olim erat excussit Melle lectiones V in o.
Augustae Vindelicoriam si fuerant Monaa:ntiam iranslati sunt. iniri 68 69.)1 Vide 181 s. 87 20. Isi s. Is4, 16. 87, ni addit διάτονον τόνος καὶ τόνος καὶ μιτόνιον. iam nanet Mon. 104, Mei v. asseri e Pena et e Ing cov. et Barocc., naue taps. Ing. item Par 2456. Attendo ea quae p. XXVII in ann. I enumeravi facileque augere possum. Lips 2 ex o Videtur correctus esse.
30쪽
Nicoinaetii l. I et II, et ut ex ac re l. II colligero hinlicet, proxime accedit ad M, quocunt ei fuit arcnetypus quidani conamunis vide p. 236 237, 12 2384s.), in loan excerptomun a capite discor lant videtur tu inelior . bonas hic affert lectiones 37, 11. 239, 1. 2I0, 2i, nec spernendum κατωτάτω 241, 21 prraecipue 265, 4, concinuque cum Ianiulieno 248, 9. 13. 249,1 I. fuainquam inter luin
librarius suo ipse ingenio videtur einendasse 249, 1 ro prori. 250 10). altera manus orae xit 241 9. 243, 2. 251, io. 15 al. plenior elimat ni B videtur, quod inscribit
diagrammata, naue enim lmetamini tabulani in c. 3, trigoni et monoctior si forinas ii 4, 3Tae cinctioritae scalam in , systema immutabile in 11. cum tamen ecclesi- nristianae tonos in is diagraminatis vidissem enumeratos et ad monocnorituri canona adscriptum legissem rosτο παρὰ τοις Ουρκοις καλεῖται ταμπουρας , nihil ista ad veteriina artem consere ratus Oinmunicare nolui ac redeunt sere omnia illa in aenyaneris doctrina , unde videtur libramus nuc intriuisse. - contulit tu lenam l. I xpressa abes illa magrariamata apud Vincent, Notiees et aetrait de manuserit XV 2. Lutetiae I 847. p. 408. 10.416. minet prima invula τὰ μερήσια κινήματα καὶ τὰς μερησίας πολήψει sic των πτὰ πλανωμενων - lucent 408 suptii ona. ὁ ἀνάπαλιν. - s. BIT. 11). tertium diagramina ,- Vincent 410. sed omittit τρισμεγίστου, pro mτῶ salso repetuvπατῶν, ona supra 4 καὶ λιχανις λεγεται, diapente et diatessaron uno arcu conmmnendi cui inscripsit διὰ πασῶν. infra navet intervalla 4ν ὴμ τόν τόν. μ. τόν τόν. addit imo loco ad parγpatea linearn περπαρυπάτη καὶ λιχανός, ad meses lineam παραμέση, ὴ παρεντεθεῖσα, dein senutonio interposito seri ni ad pariunesae lineam τρίτη πρώην παραμέση hunc
autem resinem intervalloriam, cui nos eo aramus scalan
a vel a cla video redeuntem apud Nicepnorum Gregoram Vinc. 2844.). - Quartum diagramma desimarum naues in Vincenti Notires p. 416 descriptum est systema immutauile,