장음표시 사용
551쪽
552쪽
Aελφῶν, τοῖσδ' ἐν Οεσσεν πταίστους Βάκχου θιάσους
αιει σώ τε προσαύλοις, τὰν τε σορισθενῶν ἀγων
553쪽
449 χιόνι, και - ἡ Ἀρτέμιὁος φρικτον ΠGλλύσος εγχος.
tuu pio trochaeis L in leti logiioed re saepe intercedant luculi f. nemo veteris artis peratus nuriit,itur nec magis est quod reprelien las viletilias ira:itionali , in initio ver-
554쪽
V. M. Rauisa Atilini prope Traules in Asia minor eo cum aliis itincriptioni inis inpranistitillim curavit in
musicis utor signis hanc neniam a natana osse dilitioinitio doctos fugit, De essely, si 188: inveuisso videtur, Statim proclainavit anno domum 189 emisitis in Philologo I. 169 notas naiasica se iispieitra lixit et paulo post V essol in uuali luis 3 inuasi alicuitis Vindo totiensi singit in ta actavit illi milio Craiqius in Philologo III 1893 elim de cantico Oi 0sti aget' 't, hanc etiam uolodiam et sima rhytlimie accurrati Atinio examinavit te meta tene constituendae iii et Frui Hansson si h Spitia operaim luderint, stitis anaonini uia re Diis ponderatis i l constat, eme in i ac ni mine lieni i-ianalaos, quales componebat Alaucu Pnil L 16 T), et anuellisin clunia lamis flail ora ivlla moriam-vio dilationein. θεσεω enim quum veteto ilice Dant vis saepe ui in tuas Antanas lividitiir, hi pol ciis Moui R
555쪽
prior pars incidat in reveni syllanam, altera pars in longa r syllat ac sequentis initi uim sicut facile fit, ubi
556쪽
5. Si cibi Gκων ἡ λωος εἰμί τ σι με Σείκιλος ἔνθα μνήμης ἀθανάτου σῆμα πολυχρονιον.
us. p. 63. 8 K cius. 61 sed p. 163 demisit Dunctum in I deletulum videli.
557쪽
D signo morae productae O et de punctis quibus pedis ictus signatur s. non unum Beli. 3. 3 meopas hic exstari et exitus syllabis . . ποὐ, ξθν, . . ra satis premendiam esse gonum extremum docet Sput p. 10s.
558쪽
6-8. De esumestis nymnis. Dion si nomen hyinini si iiseripseriint, ii codice Noap. III CA deopti titulum in no alius ti Delli sub- Scriptum so huc reuiiteraut eodenupio eri ore factum est, ut lilbello, qui in codicibus antiquiis his carininilnia praecedit titillus salsus in editioii inscrineretur sequitur autem in tantiscriptis acclin senioris sagogendoetrina illa do intem alloriam musicorum numeris et lationi Diis, quae incipii a veiqns T μουσικ τεχνηπaσαν τὴν δογματοποιίαν συντετάχθαι φασί, et viana
Bessor an imprimendam curavit una cum non unis
Beri 184 p. 101). Baechi hanc doctrinani viri licaret, illo inductius erat titulo Eχαγωγὴ τέχνης
μουσικῆς Βακχείου του γέροντος, quem non ad hunc lit ellum, se ad lini a pratecedit referri oporiuit. iun ver post Bacchii sagogen et seudo Dacchia loctrinam in cod. Von VII exstent trimetri illi, mios Supri iuvenis p. 285, altariim esse accliti, alteriini Dion i artem tacito ita persuade vis, et si it Barensi
nomen ad priorem trioni revocaveris, a Dionvsitioine inter ineram artem set thymnos insorium vitali
559쪽
viii licamini si vii codicibus 1l, ii et Vat. 1364
ἀστιβη χαροπὰ μερύπων στρέφεται τυχα, qui tint
Inscriptum est doctrinae illiti, initio nomen Dionus in cod. Ut Dinate 7 quamqvana postea est expunctum et in margine Vaticani 136 asel-Stu leniund p. 28 et 122 .es Bergici uni in Anthologia lyr. 18si XCIV et mi ae exposui in accini ed Arg. 890, 24 et in irbueherui 3 Phil.
Dissert ition tu is ni Iopse de 'tino Grai miιsique volo, pars II finoires de liuerature, p. 169. 8 Tiptae 1720, d. 729. Suidas: Μεσομήδης Αρης λυρικός, γεγονὼς ἐπὶ τῶν Ἀδριανο χρόνων, πελευθερος αυτου ἐν τοι μάλιστα φίλος. γράφει οὐν εἰς Ἀντίνοον ἔπαινον, ς Ἀδριανο παιδικά, καὶαλλα διάφορα μέλη. τι Ἀντωνixo et tof Συλλου μνημεῖον ὰναζητήσας ἐπεσκευασε τω τε μεσομήδει τω τους κιθαρροδικους νόμους συγγράψαντι κενοτάφιον ἔχωσε τω με Mes.), τι καὶ κιθαρωδειν ἐμάνθανεν, ἐκείν' δε οr την μότητα αὐτοθέγχου. Iulius Capit de Antonin 7 Ant salaria multis su D- traxit, unde etiana Mesonae ti ivric salarium Imminuit. cf. Euseolum II 160 p. 168 cli. μεσοα δης Κρης ποιητης νόμων κιθαρωδικῶν ἐγνωρίζοντο, Hi UODSnius Mesomedes Cretensis cunaricoriani carminii vi natisre iis poeta agnoscitur
560쪽
Bor. 1840 , p. 10-20 statuemias putavi quattuor, satis halaol initis admittere duas nam altor illius orta ex editioni uti consiste Dat quas fluxisse ex amilia prinui apso . Auspica Datur et codicis Neapolitani satis othistoria priinatui ouartus auton orato uni signanitisica non exni Deat, restant digni quos Orisidere111 hisor lori et HI ae mini ordinis tui notus inhaesica Oxhibo usu uo ad exuturi carminis III, o nos qui deinatiui novimus libruin nisi N III C . ad teri hi in Bellor anni or linent, qui continet sim musica usque ad II 13, Mon 2 Par Neap. Lugi accesserunt Ham- burgensis Mutinensis enotus, de uiniis egi in
Borolinensis 1555. cum tamen Hamu ex Parisino 2532, Mutinensis ex eap. III o Beml ox Monaconsivideatiar transscriptus, apparatu criticia nullo eorum augeturi enotus autem VI 10 univorsi nutus risinis princeps est et auctor nam qualem Bellerinan vir sagacissimus concluserat et descripserat codi in hiiliis orianis arcnewpum p. 26, talis hic est et versuuin
Oxoniensem editionem niti Florentina esserinan concedit p. 16 FlorentinM e Neapolitano codice oriam putat p. II. Quod autem Mette p. 183 tricii de manuscripto Hiberasiae, id revoco ad ea quae Usse exscripserint e Galilei editione. L Beli. 8.
Galilei usus est codice Aristidis et B ennii, qui erat S. Anseli cardinalis Beli. ). huius autem Angeli anueci libri hereditato venerunt 1565 ad Alexandram Farnesinum illius fratrem, aut festament legavit Odoardo nepoti 1589. Nothac Bibliothhouo do Fulvio Orsini Pari 1887 s. 22. anno autem 1736 Farn. l,ri Parina translati sunt Neapolim Bluino iter tal Berlin 1824. IV. 6. 14. Nollia 137 . nec igitur duinum est, tu Neap. III in sit ille Aristidis codex e quo fluxerit editio Galilei.