Musici scriptores graeci Aristoteles, Euclides, Nicomachus, Bacchius, Gaudentius, Alypius et melodiarum veterum quidquid exstat

561쪽

Mesoni a. 457

dispositione et lectionum genere ex hoc triinsscriptiunesse o Monacensem 21 O Parisinorum alior nutuo patrem, et per litum aliquem librilin, o quo Neap. et Miat ori sunt, simul in Iahi bucne l. l. ita autem cuni hi omnes e en Auit transscripti, restant, unde quaeramus varim lectiones, soli III V, citius liabes specimen in tab. II. Ε siti sunt nymni in is litaris Vince o Galilei, dialogo dolia misica Mitica, morenet 1581. Mati Solo is naenomena, Theonis scholia, riι- tostilenis cat torisnu al. o Edit Ioannes Feli. Oxoni 1672. additis annotes ionibus Inundi nilinea l.). Burouo, dissertationes. c. ii Musit ex Par qui est nunc b32 sex versus alaemiis hymni et quattuor lecim versu tortu, sed nulla igna musica.

In primo Mnino vides principem nannoniae sonum et finalem la et praeter eum hos sonos

ni sunt omnes tonim ii, quo illis tenipori Diis fere solo in scriboridis musicis modis veteres utebantur. Di tiro b c Ooste

562쪽

458 X, 6-8. ymni sed exstat otium sonus aliquis, vel , hae iiim littora in codici inis aegre istinguuntiir lanam quam litteram soriasse in utrovii codice agnoveris nam Votomi in exu voca DulOritin Acrauit eiusnaodi ), quid in hoc notariam genere significare possit, non video; H sere posse existimo iit uini inter litteratara et Zintercodit littoram, ita inter sonos ii et e intemedei potest onus es mih). et iovium tutos sonus P - b, non Ibene ad auro accidit onus e clii tritono at illo distat invenitur uidem truoni intervallum in liymnos, non raro invenitur in Muinis uos Delphis nuper reppereriint tamen hanc ut o causam retinueriint veteres synemmenon tetrinctior lum, ut poetae, prout

vellent, aut sumerent aut vitarent intervallum, quod in vetiista ly a non hiemit nec omni uti semper place-Dat et videmus e longo illo camine 2 usos interitum esse poetas tim sonis, quos Alapius ignoraret Aristoxenus ipse admittit mixta e svnemmenon et diezeugmenon Systematii us prine. 41 p. 17 MD. et admittit idem mixta e diversis generi Diis et I 45, p. 44). ut in Athoniensi armine a ped. 96-124 immiscentiarson systemate alieni, utque adnibetur in caran. 3pedo 14 et in d. 19 s. sonus, nih, ita puto immiscetur in aran. 6 idem sonus lina uiatono genere alienus hic sonus aptissimus est versui , uiuium per semitonia vox descendu pariter aptum tu sorsitan existimes ac versiam 3 sed cum sylla Da λduos sonos accipere nevieat, alienam , io in est tenuissimum, per errorem aliquem ex accentu natum esse puto, ut ἀλσέων- initio na Duorit m l. minus etiam aptus sonus illo es videtur ad . , uni riγ-

564쪽

l. υειδε μουσά μοι φίλη,

σπονδ ιαμβος βακχεῖος

6 μουσον προ-καθα-γε -ι τερπνον, De notis codicis V . t uiam II. Neapolitani signa minio clarissime expressa habe in Beli. ab H et III. 6 αμβος βακχεῖος in V paulo auius positum huc revocavit Beli. 54.1 - signum vicietur soni producti dem et .vide proleqs,uem l is ot m. 19 Ααλλιόπα N. 20 dein cf. v. 7. 22 ποου-καθ. minio deletum.

565쪽

Μουσαν.

- - -

566쪽

T. καὶ σοφε μυστοδύτα,

Ευφαμείτω πῆς αἰθη ρ, γη καὶ πόντος καὶ πνοαί,

I , υρεα τεμπε σιγάτω,

3. αὶχοι θύποι ὀρνίθων. μελλε γαρ προς - βαίνειν Φοῖβος ἀκερσεκόμας ευχαίτας.

T. Xιονοβλεφάρου πάτερ Ἀους,

568쪽

10. χρυσέαισιν ἀγαλλύμενος κύμαις,

12. κτινα πολύστροφον ἀμπλεκων,

is 13. αἴγλας πολυδερκέα παγὰν

14 περὶ ' πασαν λίσσων

570쪽

18. κατ πλυμπον ἀνακτα χορεύει,

19. αν-ετον μελος αἰεν ἀείδων,

io 20. Οι-βη- δι τερπόμενος λύρα.

21. Γλαυκὰ δε πάροιθε Σε- λά- να