장음표시 사용
231쪽
APO Σ. χρηστηρια, τα μαντεύματα. ἐνταυθα τα γεγενημένα εργα υπο του Μαντος χρηστηρια καλεῖ. ως γαρ δια τῶν μαντευματων, η ἐκ των μαντευματ- , ταμαλοντα ἐγένοντο δηλα, ευμ καὶ τα -ο του Αἴαντος τεγενημένα ἐφλουν την μανίαν αυτολ.
Τα τοιαυτα ειδε καλεῖται κατα σχέσιν. κατα σχέ σιν δε ἐστιν, ως 'Hφαιστίων φησω, οἶς ανταποδδο- ται καὶ ανακυκλειται ετερα παρόμοια. εἰσι δε τακωλα της παρουσης στροφης ιβ, καὶ τα τῆς αντι- στροφης τοσαυτα. το α ασυναρτητον εξ ἰαμβικης
καὶ τροχαὶ κης βασεως, ο καλῆται περἱοδος. δύο ρ ἴαμβοι καὶ δυο τροχολι περίοδος καλεῖται, ἴτιουκ εστι μέτρου τι εἶδος, αλλ' απλους περίοδος κωλεῖται τα υπερανω των τεσσαρων συλλαβων συσπι -
232쪽
ἔφθημιμερος ' τοδομοιον - β' το ε αναπαισπικον μονόμετρον το ς ἀναπαιστικον ἐφειμιμερές το ζομοιον - α, μοι περιοδος εχει δε δακτυλον αντὶ, τροχαίου το η ἰαμβικον ΣτενΘημιμερες ' το Θ αντὰ σπαστικον λμετρον καταληκτικόν, ητοι ἔφθημιμερές, ο καλεῖται Φερεκρατειον απο Φερεκράτους τούἐφευρόντος αὐτο ' το ι ομοιον - η' το - αντισπα στικον δμετρον ἀκαταληκτον, ο καλεῖται Γλυκω. δε--πο Γλυκωνος του εφευρόντος αὐτό ' το ιβ προεφθημιμερες , τον γ εχον ποδα δακτυλον. εἴ- παράγραψος καὶ λ τλαῖ, δια το εἶναι των α'
234쪽
ΠO NOMO ΥΣ, τους μεγάλους νομεῖς καὶ φυλα
δειγμα τα βουπαις' του δε ετέρου, το ἱππόβινος κώ
235쪽
λέγομεν, αἰτίαν ἐπάγει ο δεῖνα - δεῖνι, τα μεν ως προδότη, τα δἐ ως συκοφάντη κατα τον αὐτον τροῦπον τινεται καὶ ενταυΘα. καὶ ἔτερα μυρία τοιαυταευρήσεις πανταχου. μαρτυρεῖ δε καί τις των λογο- ποιων λεγων ουτω καὶ ζημίας , τῆς μεν ἀπο του τὴν χῶρα αργεῖν, της δε αἰπο τῆς του οφθαλμου καχεξίας. - αλλως τε καὶ ΠοI MNHN εἴπε, οεστιν εἶδος περιληπτικον, καὶ πάλιν εν τῆ διαιρεσειτο προςέταξε, δεικνυς οτι ἡ πο νη πλῆθος δηλῶ, ως περ γένος των υστερον. λεγει δὲ καὶ ὀ Αιβοίνιός που κατα το σχημα τουτο Eἰ φίλω - μεν χαριουμαι, τον δε υτροςλε ιομαι. Ar X' ANEP-
Ομοιον τω, μέσος κατεχο, ἀντὶ του κατα μεσον.
, λινου, o Bar. ἔμ ινα μιλ εινμι σνe. - Idem Scholion in paucis
236쪽
φειλεν almis, ς τῆν μέν, δια το , ποίμνην, καὶ δια το,.τήν μιν. ἡ δὲ τρο γενικην των πληθυντικων ἐπῆει, προς- σημαινομενον ἀναγων αὐτην, οῖον των ζωαν. ν γαρποίμνη των ζωων ην, καὶ τὰ σφαγεντα ζωα ἐσαν' οθεν μαγει καὶ το . - δέ. εστι δὲ καὶ αυτν η σύνταξις 'Αττικη. καὶ το σχῆμα το, κατα μερισμόν, λεγόμενον.
διπλώσας τον χαλινόν, παίει τον κριόν, ως λιγυρα
καὶ ὀξυφωνω μάστιγι. 'IΠΠΟΔE THN A 'PΥ-TH P A, χαλινόν. MUTA N D προς το πικρότερον καθάψασΘαι του ἔχθρου. Κ A K A' A E N N A ZΩN. αντὶ του βλαςφημῶν. περιστέλλει δε κα- λοῦς τον λόγον, φάσκουσα τοι μματα μη εἶναι του Αίαντος, ἀλλα Θεῶν τινος υποβολῖ δαίμονα δε, φησι
237쪽
καθ -τηρse OI λωροι των χαλινῶν, ους κατέχουσι ταῖς χερ- σιν οἱ δε ευοντες. λέγονται δὲ καὶ νίαι.
οἱ αν εδηλωσας. εστι δε κωλων Ε, δμοίων κατα πάντω εκείνη. ἐπι δε τω τελει ου τοι αυτρι κεῖται σημεῖα, αλλα μόναι δυο διπλαῖ εν μεν γαρ ταῖς στροφαῖς των ἀλλοιοστροφων τουτων συστηματων, 'των κατα περικοπην εχοντων συστηματα ἀνομοιομε- . ρη , επὶ του τελευταἰου κωλου κατα μεν την αρχην διπλη τἰλται εξω νενευκυῖα, εχτὶ δε τω τελει παρό γραφος και εσω νενἐυκυῖα διπλη, δηλουσαι οτι των ἀνταποδιδομενων εισοῦν αἱ τοιαυται στροφαI' εν δε ταῖς ἀντιστροφαῖς επὶ τω τελει του τελευταίου κο λου μόνη παραγραφος. επι μέντοι της τελευταίας ἀντι
238쪽
τινα , τουτέστιν εκαστον, ημων, κρυψαμενον καλυμ-
μασι την κεφαλην, ἀρέσθαι κλοπην δα των ποδων, ηγουν φευγειν δα ξηρῶς' η ἱζόμενον κατα τον --χυν ζυγὸν της κωπηλασίας, μελιναι εαυτόν, καὶ απολυσαι λα νηὸς ποντοπόρου. ΖΥΓΟ N 'EZo
239쪽
λευσθηναι, και ἄλλως μετ' αὐτου, ον μοῖρα πις κακη κατέχει. λέγει δε την μανίαν. φησὶν ουν ἡ Τέκμησσα πεπαυσθαι, ανπι του συμπαθεῖν αὐ-
240쪽
νον φόνον φησὶ καταχροοπικως. φοβουμαι, μη πως --λθόντες 'Aτρεῖδαι και αλλοι ' Ελληνες δια λιθασμῶ τον
AIαντα αποκτείνωσιν ' ου γενομένου, καρο αποθανουμαι
ως γενομένων τινων σημείων επι τοῖιὰ πνευμασιν, ωςτε παρατείνειν αυτά, η ταχέως πεπαυσθαι, ρῖον ἐστι