Sophoclis Tragoediae septem ac deperditarum fragmenta emendavit, varietatem lectionis, scholia notasque tum aliorum tum suas adiecit Carolus Gottlob Augustus Erfurdt, Aa. Ll. M. gymnasii Merseburgensis collega 3. Accedit lexicon Sophocleum et index v

발행: 1811년

분량: 684페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

251쪽

Θέμενος. .

λονοτι κυνοις βοτηρας.

καὶ τῶν μεν τους αυχενας ετεμνε, τουτεστι τους τραχ'

λους, η λαιμούς' τους δὲ ἐς ράχιζεν ανω τρέπων,

τουτέσπιν ορθίους ἱστας ' τους ὀε ρκίζετο δεσμίους ποιησας, ά περ ἄνδρας, προοπίπτων ταῖς ποίμναις.

Tεκμησσα ηγνοει, τίνι διηλεκται ' ἐκ του προλογου,

252쪽

ιδιον τοῖς μαινομενοις και τοῖς ματαίοις λαλεῖν. α- γνοουσα δε, οτι η Ἀθηνα αυτον ἐκάλεσε, διοι του

253쪽

τοῖς ερειπίοις των νεκρων του ἀρνείου φόνου ερειφθεὶς,οῦ ἐστιν, εν τοῖς πτωμασι των νεκρων καταπροσων εκειτο. Θαυμαστως δε υχτ οψιν ἄγαγε ταπράγματα, μεταξυ των πτωματων την φαντασίαν επιδεικνυς, οῖον καὶ τὸ παρ' ' ηρω περὶ του Κυκλωπος 'Ο1 I. a 98. ' τανυσσαμενος λα μηλων. 'EPEIΦΘΕΙ Σ. αντὶ του καταπεσων, ε ριμμε νος. πάντα γαρ τα επὶ τ π εραν πειστοντα, ἐρείπια καλουνται. και αἱ ριπαὶ εντευθεν, ως - ερεματια τινες δε EPEIΣΘΕΙΣ γράφουσιν, οἷον εχτερεισαμενος.

254쪽

τουτεστι, νεκρων ἀρνων πεφονευμένων. εzρηται δετουτο ἀπο μερους το παν. ου γαρ αρνες μόνον ησαν,

σMιλι θεις Ω ἐν τοῖς ἐρειπίοις των νεκρων του φονου τουαρνείου, τοι ταν μων των ἐσφαγμένων, ἐκαθέζετο u

255쪽

κνω. κώ το λαμπω. καὶ αποφαίνομαι. φαίνομαι δευπό πινος ν . . . . 'ὶ ἐνταὐθα. οἶν τό, φανείην, αντὶ του, φηναιμι.

ο Λἰ ας εν τοῖς κακοῖς ἀπολοφύρεσθαι, αλλ' καρτεριμος. ελεγεν ουν, φησίν, αεὶ κακου ανδρος τοολοφυρεσθαι, οπο ιόν φησι και 'Hρακλης ἐν Τραχι

Ἀλλ' ἀστένακτός αἰεν ει τίμην κακοῖς. ο ουν Λαις προ τούτου, εἰ συνέβη τι αυτω δεινόν, ως ταυρος ανεβρυχῶτο ανεξάκουστον. Ουδεποτε δε εις προφανῆ γόον εξέπιπτεν. Κ Λ Κ o Υ , δειλου. B M P Υ ΨrX O Υ, μικροψυχου, καταπεπτωκότος την

H Compendἔum scripturae, quod Cod. h. l. habet, P golaus non potuit explicare. Duiligod Corale

256쪽

αμφότερον αντὶ του δειλω νοητέον. 3II. οἱ λέγοντες τὸ ''E X EIN αντὶ του υπαρ- 'χειν, αμαρτάνουσιν. ω τερ γαρ φαμεν, τα δίκαια ποιεῖν καλου ανδρος εχει, Οἴτω και τουτo' ελεγμ ρ ο Λἴας, ως εχει το τοιουτο δειλου ανδρός, τοκαΘαπερ γυναῖκα κλαίειν, καὶ Θρηνους εἰς υψος ζειν. Td.

257쪽

μέλλων ποιῆσαι. το γαρ δρασείω, τυψε , Πτολεμησεko, καὶ τα τοιαυτα, απο ενεστωτων καὶ μελ- λοντων τινων ἄλλων ρηματων Σταζαγονται. εκ μεν του δρασω μελλοντος, τὸ δρασε . καὶ εκ του τυ- φω, τὸ τυψειω. καὶ εκ του πολεμησω, το πολεμη σεω. εκ δε του χρω πεστωτος, τὸ χρεἰω. καὶ εκνου κιχω, τὸ κιχείω. καλουνται δε ἐφεκτικα, καὶ σημαHαν εχουσιν ἀει μελλοντος.J

τον ρὶ Punctum post reoaeo et sequentia textus verba omisit Briinch.eὶ φησὶ, expelli vult Purgolitus, quod . interpunctione a nobis inutara , non OPus est. To utique con- ungendum cum D aένει. Disticis 1 by Oml

258쪽

a 41τον ἐν μέσοις τοῖς βο- μασι τοῖς ἰπὰ του σιὀήρου φονευ- Θεισιν, ἐμφάνει, Ο αὐτος ο Αίας ἔσκεπτω δρασά τι κακον ' ο τι δέ, τοῖυ ίδηλον. τὰ δέ, ἐσταλν, ἀντὶ ηλθaν προς υμῶς, μεταφορικως. ἐπὶ γὰρ τῶν πλεόντων τ ν δ αλασσαν λέγεται τὸ στέλλεσθω, καὶ πάντα τὰ ἐε

259쪽

sas. o E Bar. haec asseruntiir Seholiar

260쪽

ὀ ανυ η νοσων λυπῆσθαι, οτι 'λονότι τρυτο πασχει, ν λυπεισθα τοῖς πάλαι συνυπαρχουσιν αὐτω νοσεμασιν.

est interpretatio. Q Bar. Ανηρ ΔικινJ ὁ κνηρ o Arus, η παρων κώ ἔνισταμεras

τοῖς ξυνουσιν, ἔγουν πῶς πλησίον ἐκώ- κειμένοG πτώμασιν τοῖς συμβῶσιν α του παλ- νοσήματος ηοικε λυπῶσθαι.

SEARCH

MENU NAVIGATION