Oppiani poetae cilicis De venatione libri 4. et De piscatione libri 5. cum paraphrasi graeca librorum de Aucupio. Græce et latine. Curavit Joh. Gottlob Schneider

발행: 1776년

분량: 473페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

211쪽

λίκα μεχρι καὶ των οσεων εἶναι τα θεῖα δωρημῶα.

ανεμων τερροπι την πιοην, και τας καλιας εκ των τοι

213쪽

κεχαρισμε,οι, και τας των γαμετων ωδῖνας παρηγοροῦσι

- δαῖναις, κυ παρίσσων αλσεσι, και ταῖς εὐθαλε λευκαις, πευκαις τε καὶ πλατάνοις, καὶ ταῖς λαμοθρι- πίτυσι, και κισσοῖς. Δυο δε ες ι γένη κοσσυ*ων ' και

214쪽

Καί τι πεῖ αύτων τοιόνδε α κοα. Λιθω τις σκέλος εὐ- σε πελαργου ' ο δε απὸ της αὐτοῦ πλαγιος ἐπεσε καλας. cτα γυναλες αυτὸν σκάζονlα Θεασάμενακ, ιασαντο λα-ασαι - καὶ βαδίων ηδε νικηθεντος τὰ παθους συν τοῖς - πῶς απ ι , καὶ παλιν ε πιόντ' ἐαρ , εἰς την αὐτηνωρμη- οικίαν, καὶ ἐγνωλ μὸν απὸ των της χωMίας σημείων , ἐσε δε τας γυναῖκας, ἔτι πω αυτας ἡκεν ασαμένως. Tοῖς μακροῖς δε χείλεισιν μῆλ λίθον των τιμίων περικαλλέςατον πρὸς τοῖς ποσιν ημεσε γυναικων ' αί δεεγνωσαν, οἰς ές χάριτ' αμοι ν καὶ ανδεων πολλάκις εἰ- ῶν οἱ πιλαποὶ προθυμότεροι. D Iταλία δέ τι λέγεται μοῦναι τοιουτον. Nεοέους τινων πελ. γων ἔῖις απὸ της γης κατηοιεν ανερπυζων, και εἰς τὸ ἔτερον παλιν ετ γτὼ ἐτερον τριε αυτοῖς διιφθειρε τοκον. οἱ δε ε ειλάμενοι.

215쪽

προς την ξένην, καὶ τρίτω ηκοντες, καινόν τινα οροιν, o θέντα πρότερον εzzηγαγοντο, βραχυτερον μεν αυτῶν, λαμ- φος ἀπο της κεῖαλης οξυ και μεγιτον οῦς τι προς--λόμενον ξπ'. Πως αρα, των νεοτιων αυτων την δυο Tro μίαν άIγείλαντες, τίσι, πρὸς την επικουρίαν ελθεῖν πεί

ώσκων πρὸς τας ac σεις ἐαυτον ἰδοι γή. ιμον, ἡ

216쪽

μας, προς μεν τον ἀέρα αὐτους - ἐκύουσιν δε βαμὰ

217쪽

ετσις ννυσιν , πιε Θαλπων, και τοῖς ανέμοις αυτὰ διαπαντος ἐπηρεπών. Και επ ὶ τοῖς Δοῖς τοιόνδε τι διωσινοι καταρρακιαι οι μεν αρσενες καταλαύοντες, οις

218쪽

αυτὰς αφια πάλιν εις τον βυθον, καὶ πάλιν ἀμάζουσιν

παίδων εκlροφης ποιουμένων, ουδε της μίξεως μνημην. Tων Θηλμῶν δἰ ἐπὶ τοῖς νεοέοῖς καμνουσων, καὶ προς αλ vηλας την σπουδην νεμομένων , αχ μὸν τα Γα Θάλπουσω μένουσιν ἐν ταῖς καλιαῖς, οὐδε τροQην συβκομίζουσι ταῖς Θαλμπ ουσπις, καὶ δρωσι τουτο μοι δον, - ωα τη των aris ρον Θερμαίνουσαι ψαύσει ' ειτα ἐπτι τον αἰγιαλὸν τους νωοέους αβσιν αυξηθέντας, ἐν ω τοῖς λπι νέμε ι φίλον,

219쪽

πιρισκέ πχνταου, και τινες ετι τύτων ἀμεγεθες εροι. δεκα δε ες κω τουτοις Hεροὶ, πλην ο ν επὶ τοῖς ακροὶατοις ονυξι καὶ τοῖς τραχηλοις μελασοπω. Κπι τύποις α παντες οἱ λοι ποι λαροι νομης τε καὶ ε δε- ώς βασιλsς νύ πείκουσι, κώ γηρασκου δε αυτοῖς κυάνεα γίνετίω τα

220쪽

ριπιοino' μεμυκοτα γαρ εν - έον, μετα την τελευτην ἀνοίγοντο κώ δε ανται. VII. Των M- ων ὐκ αν έἴποι τις εἰς φωνην ορνεις εας, τῶς λοις τῶῖς Θαλατlίοις προσψιλες έρας, os καὶ γαληνην αὐτάς, τὰ κύματα παύοντες, καὶ aetσνοιαν παντελως περὶ τον καιρον χαρίζονται των ωδίνων. is ἡμιραις εὐεξης ἐπlὰ τῶ σέ τε καὶ ἐκ QMu τὰς νεοτὶ . Nηρηίδων δε εἶναι τοῦτο δωρον ε αι τιλανδρία -υύεται, ἔτι τον αυτης ἄνδρα Κηύκα εν τω πελάγει δαῖθαρέντα Θρηνοῦσά ποτε ἀκέτως ἡ Αλκυων μετεγηθη μὸν εἰς ορνεον, τοῦ Α πάθους δε ἐπιλέλης-. Φιλ δε I. ς την θάλασσαν - παρὰ τοῖς κυμασι τsέναι τὰς καλιὰς, καὶ τὰ μὼ

SEARCH

MENU NAVIGATION