Poetae lyrici Graeci Pindari carmina continens

발행: 1866년

분량: 405페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

41쪽

PINDARI CARMINA

ἐα' αλλοισι δ' ἄλλοι μεγάλοι το δ' ἔσχατον κορυφουται βασιλεῖσι. μηκέτι πάπταινε πόροιον. illi εχ σέ τε τουτον υ ψου χρόνον πατεῖν, ἐμέ τε τοσσάδε νικαφόροις IMόμιλεῖν προφαντον σοφία καθ' Ἐλλανας ἐόντα παντά.

42쪽

υναξιφόρμιγγες υμνοι,

43쪽

PlNDΛRI CARMINA . τίνα θεόν, τίν' ηρωα, τίνα δ' ανδρα κελαδήσομεν ψητοι Πίσα μὲν Λιός' υλυμπιάδα δ' ἔστασεν ἹΦακλεης 5 ἀκρόθινα πολέμου 5 Θήρωνα δὲ τετραορίας ενεκα νικαφόρουγεγωνητέον, οπι δίκαιον ξένων, ερεισμ Aκράγαντος, l0ευωνυμ ων τε πατέρων αωτον ορθόπολιν

καμόντες οῖ πολλα θυμῶ i5ιερον ἔσχον οἴκημα ποταμοί, Σικελίας τ' εσαν l0 οφθαλμός, αἰών τ ἐφεπε μόρσιμος, πλοίτον τε και χάριν

γνησίαις ἐπ αρεταῖς. ἀλλ' ω Κρόνιε παῖ Νας, εδος υλυμπου νέμων ἀέθλων τε κορυφὰν πόρον τ' 'Aλφεοὐ, ἰανθεὶς go ιδαῖς 25ευφρων αρουραν ἔτι πατρίαν σφίσιν κόμισον

i5 λοιπβ γένει. των δὲ πεπραγμένων ἐν δίκα τε καὶ παρα δίκαν αποίητον Ουδ αν 30 χρόνος ὁ πάντων πατηρ δυναιτο θέμεν ἔργων τέλος λάθα δε πότμω συν ευδαίμονι γένοιτ' ἄν.

ἐσλῶν γὰρ υπὸ χαρμάτων πῆμα θνάσκει M

44쪽

Κάδμον κουραις, ἔπαθον αῖ μεγάλα, πένθος δ' επίτνει βαρυ 40 κρεσσόνων προς ἀγαθῶν. 25 ζώει μεν ἐν υλυμπίοις, ἀποθανοῖσα βρόμω 45 κεραυνοὐ ταr υέθειρα Σεμέλα, φιλεῖ δέ νιν IIαλλας αἰεί,

καὶ Ζευς πατηρ μάλα, φιλεῖ δὲ παῖς ὁ κισσοφόρος 50M-. r. λεγοντι δ' ἐν καὶ θαλάσσαμετὰ κόραισι Νηρῆος ἀλίαις βίοτον ἄφθιτον:ι0 γνοῖ τετάχθαι τον ολον ἀμφὶ χρόνον. ητοι βροτῶν γε

κέκριται bli πεῖρας ου τι θανάτου,

ου δ' ἀσυχιμον αμέραν οπότε παῖδ αελίου

:lb ουτω δε Μοῖρ', ἄ τε πατρωχν GI τῶνδ' ἔχει τον ευφρονα πότμον, θ εο 9τω συν ολβω ἐπί τι καὶ πῆμ ἄγει παλιντραπελον αλλω χγνω ουπερ εκτεινε Λἀον μόριμος υἱός 70συναντόμενος, εν δε IIυθῶνι χρησθεν

σιμος.

45쪽

ἰδοῖσα δ' oξεῖ' Ἐριννυς επεφνέ οι συν ἀλλαλοφονία γενος ἀρηων 75λείφθη δὲ Θερσανδρος ἐριπεντι Πολυνείκει, νεοις ἐν ἀέθλοις

εν μάχαις τε πολεμου 45 τιμώμενος, 'Aδραστιδἀν-αρωγον δόμοις 80οθεν σπερματος ἔχοντα ρίζαν πρεπει τον Αἰνησιδάμου ἐγκωμίων τε μελεων λυρῆν τε τυγχανεμεν. ηθ

υλυμπία μεν γαρ αλος γερας ἔδεκτο, Πυθῶνι δ' ομόκλαρον ἐς αδελφεον

50 1σθμοῖ τε κοιναὶ χάριτες ανθεα τεθρίππων δυωδεκαδρόμων Θαγαγον ' το δὲ τυχειν πειρώμενον αγωνίας, παραλύει δυσφρονῶν. υθο μαν πλοῶτος ἀρεταῖς δεδαιδαλμενος φερει των τε καὶ

καιρόν, βαθεῖαν υπέχων μεριμναν αγροτέραν, 100

M. γ'

55 αστηρ ἀρίζηλος, ἐτυμώτατον

ανδρὶ φέγγος εἰ δέ νιν ἔχων τις, οιδεντο μέλλον,

46쪽

oτι θανόντων μὲν ἐνθάδ' αυτίκ' ἀπάλαμνοι φρένες ita ποινὰς ἔτισαν, τα δ' ἐν ταδε Aιος αρχῶ .

ἀλιτρὰ κατὰ γῆς δικάζει τις ἐχθρῆ60 λόγον φράσαις ανάγκα.

ρ. δ'. ἴσαις δὲ νυκτεσσιν αἰεί, ἴσαις θ άμέραις αλιον εχοντες, απονεστερον 110εσλοὶ δέκονται βίοτον, ου χθονα ταράσσοντες εν χερος

ἀκμῆ

cntiis stina o I δε μιν FIων τις. οἰδεν τὼ μέλλον. Moinuison εχων loco vertii finiti osso putat, i Ioraiiarin nyo loqin Iecsηo existina iit, ait poeta an R- collitii in qnnilana su iistis. L. Scii tiri u postilian in Ρriora ni into protti insonteiit ins non sinu criti in nin recensuit, ceraset apollos in haud idest lorari, sed post longissin iniri interclipedi noni vOrborutri v. 89 orationena continuari, aliod vix cui praua probat, it, ili in inq In in etiain Dei sciitaegir et MOmn Aensii Apicnntur npodosi i siil, pq iii V. 61. Ego in tot i, inctione post τὶς nil lita piito limpcdutiin litiite locitin saetutino illustrari: bracli3logia iititur poeta verbii in enim οἶδεν. lutuli tominilii in suit, semel adllibuit. Hoc onina dicit: Si quis alitis opthiis sint ut set virilitibus clariis sititi ruin tempus ni orato tenet, lite est. Tlierone in en in clici, citius lati des hic orant celebrari lae, sacile unusquis lite aiulienti iani intelligebat. - V. 57. θανόντων, Narti ing τίνων τῶν, Oolschlaeger βροτῶν τῶν. - αυτίκ', Rniichenstein probabiliter αυτις, Iunni ii iam quid Pindariis scripserit, corto indagari no-εlliit, possis Cum nlin, tuIn αντι et 'vol ἐς τρὶς sit spicRri. - V. 58. ταδε,

σαις Vn2, rolici iri τούσας. - V. 61. 62. ἴσαις δὲ . . . ἴσαις θ' ' ἀμέραις scripsi. hoc oni in opinor dixit poeta, illi e Iioctibus seinper Paros Ofiso lies; ost illic Ver citansi perpotii uni, non sicut nos in hoc teram in ortio hientis saevitia labora iit. ua quo otia in telliis stin sponto Omnia fort. Λ eodit autern haec lectio proxiine ad honorii in libro mina semptui ana, nRΠ

αλκῶ, Π ciorα χειρῶν ἀλκα et in iii. ἀκμῆὶ. Non nason serερος conio ii, quod i lena sit atque ἐγχειριδίου, idquo existimat solioliomini auctoritato

47쪽

ὁσοι δ' ἐτόλμασαν ἐστρω

ἐκατέρωθι μείναντες απὸ πάμπαν ἀδίκων ἔχειν l2570 ψυχάν, ετειλαν Λιὀς οδόν παρὰ Κρόνου τυραν' ενθα μακάρων νῆσος ωκεανίδες αυραι περιπνέοισιν ἄνθεμα δὲ χρυσοὐ φλεγει, i 30

τὰ μὲν χερσόθεν απ' αγλαῶν δενδρέων, υδωρ δ' ἄλλα φέρβει,

5 βουλαῖς ἐν ὀρθαῖM 'Pαδαμάνθυος,

νέας ἔτοιμον καὶ ἀχώριστον ἔχει πάρεδρον, sed non vidit απάντων corrigon litin pro ὁ πάντων, qtiod hi vperlanto non serendo nil πατὴρ rotulit, illio rennino si in siliciter Snturtiua Rppellari potuit, os. Plato Crnt vl. 404 n.

ἐχοίσας. ut vi detur) θρόνον. F t Λνόνος nil liquitus non lectuin esse iii lonypnret, illi Oil Aristarctius ornnia nil Iove in rotulit, I lilyn iis ile intriti Satiirnuna intelligendum ess a vi lit; ipsuin no incri an intiiterii, non li diei,

48쪽

πόσις απάντων Ῥεας υπερτατον εχοίσας θρόνον. 140 Πηλευς τε καὶ Κάδμος εν τοῖσιν αλεγονται

'Aχιλλεα τ' ενεικ', ἐπεὶ Ζηνος ητορ80 λιταῖς ἐπεισε, μάτηρ .

ος ' τορ' ἔσφαλε, Tροίας Ubἄμαχον αστραβῆ κίονα, Κυκνον τε θανάτω πόρεν, Ῥοίς τε παιδ' Αἰθίοπα. πολλά μοι υπ' ἀγκῶνος ωκεα

ἔνδον εντὶ φαρετρας ς φωνάεντα συνετοῖσιν ες δὲ το παν ερμηνέων

χατίζει. σοφος ὁ πολλὰ εἰδὼς φυα ' μαθόντες δὲ λάβροι

παγγλωσσία, κόρακες ως, ἄκραντα γαρυετον

Θιὸς προς ὁρνιχα θεῖον. ἐπεχε νυν σκοπω τόξον, ἄγε θυμέ, τίνα βάλλομεν l6090 ἐκ μαλθακῆς αυτε φρενὸς ευκλέας ὀιστους ἱεντες; ἐπί τοι

αυδάσομαι ἐνόρκιον λόγον ίλαθεῖ νόω, τεκεῖν μη τιν' εκατόν γε ετεων πόλιν φίλοις ἄνδρα μῆλ-

49쪽

IqNDARI CARMINA.ευεργέταν πραπίσιν ἀφθονεστερόν τε χέρα

95 Θ ρωνος. ἀλλ' αἶνον ἐπέβα κόρος ου δίκα συναντόμενος, αλλα μάργων υπ' ἀνδρῶν, 175τὸ λαλαγῆσαι θέλων κρυφον τε θέμεν εσλῶν καλοῖς ἔργοις. ἐπεὶ ψάμμος ἀριθμον περιπέφευγεν ' ἐκεῖνος Pσα χάρματ αλλοις ἐθηκεν, Ι 80100 τίς αν φράσαι δυναιτο;

50쪽

Τυνδαρίδαις τε φιλοξείνοις ἀδεῖν καλλιπλοκάμω θ' Ἐλμα κλειναν Ἀκράγαντα γἴραίρων ευχομαι,

Ep. v. 4. Boeckli linte in duos versus diviserat, iit seni fierent vorsus. Ι o versuum distril alitione nillil est inrod monearii, nisi quo i illabi uim Potest videra. iitriin epodi v. 4 et 5 coniungentii sint an disi tingeniti. 'oii- iunctiorient nitati et elisio per apostropli uiti opoll. 2. 3, divisione ut smia lannuceps opo l. 1, interΡunctio opod. 2 atque elogans rosoris ilio plenus 1 ro-vioris nitInera ante elati sulam ustis. Sed sui inba nn eops etiarn v. 27 iii medio reperitur versu: nicitae ite na apostrophus tuni alibi tu in v. 26 in fino vernus. Quapropter fluctuanto iii licio malui viii ι aiani relinquero vistinctiori In qtinIn utralui lito nielmain conitingore. noem . itioin in ossitio non itera lios versiis coniunxit. V. l. άδεῖν Seli. M 1 et ut videtur plii res litari boni, v. άδεῖν.

SEARCH

MENU NAVIGATION