장음표시 사용
261쪽
264쪽
o το κόρην Ant. 880. Fortasse etiani τὰ εἰς θεοῖς ἀσε aetῶν Ant. 1328. sic intelligi ilebet.
τα τοῖδε μὲν πεπραγμέν ἔσται, τἀμὰ δ' ημαρτημένα 620. κἀγὼ τὰ μεν κείνοιν ἐτερπόμη 785., PIod etsi allverbiascit, ciri iunioclitioneni tanaen illani luibet. ει σοι - μητρος και πατρὸς χρεcq λέγειν Oe l. Col. 269. δεινὰ τἀκείνοις τὰ νυν 337. cum breviloPH ntiu allictuin , de qua exposlut Heran. θάρσει τὰ τουδέ ν ἀνδρός 655. συλῶντα τίμα και τὰ των θεῶν 926. δρῶντα et is των κάκιστα δυωεβεστάτων I 192. τίς δὲ τολμήσει κλύων τὰ eto δ' ἔπεοθαι τἀνδρός - I430. τὰ σφῶν τὸ μὴ πίτνειν κακῶς απέφυγέ IT37 ch. sicuti recte emendasse Herin. vi letiir. τὰ μὲν δῆ πόλεος - θεοὶ - ἄρθωσαν πάλιν Ant. 162. φράσαι θέλω σοι πρῶτα τήμαντου 238. . πρὸς τοὐς ἐμαυτῆς 884. i. q. ἐμους. ἡτις Ου κάτοιδε τἀνθρώπων
Trach. 439. τὰ μὸν Θεῶν παρέβαν 498 1 Ii. noti deos se I cIeoruni histo rinan. τὸ τούτου μῶλλον , I ὐμῖν σκοπεῖν Ai. I 24. κεῖνοq τὰ κείνου σrεργέτω 1018. τὰ Λοξίου EI. 82. σὐ μεν τὰ σαυτῆς πρῆσσε 668. ἔχει καλῶς ουὰ κείνων πάντα I337. πάντα τἀνθρωπων νοσεῖ AIOad. XVI. I 98 D. . λόγος συγκολλα τἀμφῶν ἐς μέσον τεκταίνεχαι inc. LXXII. 2, 2 746 Ι . ἐπει πέπρακται παν τὸ του θεοὐ καλῶς ine. C. I 779 D. . Horum exemplorum duo adVecti cunt, Oe l. R. 785. et Oecl. Col. 655. Sed est aliud circinnlocutionis genus, cuin τὸ προου, τὰ τ Duipanin raen indicat, de quis I0qintur. Huius tralationis viain ot rationem ostendit ει τὰ τῶνδ' εὐνουν πάρα El. I 19 . - τί δ' ἀν φοβοῖτδνθρωπος, ω π τηε τύχης κρατεῖ Oed. R. 9 7. Di perium ent Iii casiιs et fortunae ipsum dicitur. μοχθουσα τλκμων δεύτευ' ῆγεῖιαι ιὰ τῆς o os διαίτης, εἰ πατὴρ τροφὴν ἔδει Oed. Col. 352. τὰ M πω ν Σίδων ῆδο
2. Appositus articuliis prono ininibiis οὐ est tibi uulignavom vel 1 risioni significandae constitiitus sit, V. Viach. ad Plioen. 1637. σὲ-δῆ, σὲ την νενουσαν ἐς πέδον κάρα Ant. 437. σέ τοι, oh τον τῆς αἰχμαλώτιδος
265쪽
Oed. R. I 24. Nos qi1idein latronem usu verse dici nura; regis' vero S pthocles desinite, ciuili de certo quodam , Uti Mimia interlaeeta, cogitet. Alia clini brevilomaentia dicuntur, velut τίς ὁi πόθ- Plii l. 597 τι γὰρ το μεῖζον η κατ αν9ρωπον νοοεῖς s Oed. Col. 604. τί δ αν οὐλοις et o πιστὸν ἐμφῆναι φρενί; I485.: quae cum Prononii ne relativo a thibito resolvi possint, de quo ante vidirnus, recta mitione constant. De infinitivo curia obiectivo tuna epexegeseos causa cuin articulo dicto vidi ianitis. Cuna participio si qliando alnandanter ilictiis videtur, ut in illo Οὐδ' ὁ κωλυθων παρῆν Ant. 260., de quo genere notavit Stati baum. adinat. Menex. p. 235 I ., lioc eodem loco censendiam atque in nonii ne substantivo, vellit illiid, de quo diximus , Oed. B. I 24. ὁ πας, πῶς λο σύμπας, τυ πολs, οι πολλοι, τὰ πολλά, τυ πλεῖον, τα πλείω, sita Ilabent sensus discriniina, de quibus in v. πῶς ut πολύς dicetur. Postronao ciliando praedicatis notionibus recte addat tir, iani vidi nuis. 5. Sed liberrime tragici inter epicoriani Et prosae orationis ligunt
Inediis in quendana locum tenentes in Dum tendo articula versantur, ut facilis eo careant, eum Gi extae et circumferriptae desiniendae Meres rium Plites.
266쪽
h. appellativis socia κου te positis Inagna tum lieentia attii nitnr: invio genere ite nonnullis vocabulis iaIn observavimus: cs. Engellianu. ad Plat. Lach. p. 5. Menex. p. 28 . Falso et re mininae explorata Bern-hardy in Sunt. p. 316. artieuluna non abesse apud tragicos elicit. Clini certi homines certa qua Iain ratione designenti r acelirauus. Nec dive
267쪽
eeItarii in sortiana elaustra sunt.
ται δ' ἐμηρύσαντο νηὸς ἰσχάδα ine. XI. . 2 699 D. . ὁρος. ἔα με ναίειν ἔρεσιν Oed. R. IMI. certi enim sunt, CilliaeIon
ille, maius nomen statiin con inemoratur.
πώ stoc. γωγ ἄν ἐκπεφευγοί ν πάθος Oed. R. 840. illud certuin infortunium qitod Laio intersecto sibi contraxisse videbatur Oedipus. π έδ ον. ἐπίμπλατο ναυαγων - πέδον El. T20. πῶν, mio I ad litur, ad Vectuna refertur. προς πέδω θανατηφόρα κεῖται γένεθλα Oed. R. I 8l cli. si recto Herniannus enaonclavit vulgatum θανατηφόρο)- ω''qς --δον Oed. Col. 4I6. κατέστειφας πέδον 468. - ἐς πέδον Ant. 269. 437. et πέδω El. 737. Iulo non advocabo , quippe adverbiarcentia. Ad litus articulus in pari sententia legitur El. I 34I. Phil. 69. π εδιον. πηδωντα πεδία Ai. 30. certi enim sunt, castrIs Aestivorum Circumsiti. τi πώς - πίμπλησι πεδίον Ant. 4 5. Forte videtur factum esse ut eum ganitivo iunctum liocce vocabulum articulo non careat.
Phil. 908. Ira . I362. 1421. Oed. Col. 1314. πλους. καιρὸς γὰρ καλεῖ πλοῖν μη ' ξαπόπτου μῶλλον ῆ πυθεν σκοπιῶν Phil. 465. Sed adiectus articulus non alia in sententia Phil. 548. 899.
268쪽
κτά τε λείας. ἄδαστα μυοάλων φρου ματα. . Giem Ianius vocabuli ex-
einpla aliana explicanili rationem adnuttunt. πούς tu nane. πόδα τεινας Ant. III. π v λ η. s. θρα rcio πυλῶν τάδε διοθεται oed. R. I204. ἀναδεικνύναι πύλας M. I450. Ail verinascentia non moror. π P ο ά στ ι o ν. ἐκ προαστίου χωοῶ γε θώς El. I426. πρύμνη. εἰς πρυμνην Phil. 480. πρῶρα. εἰς πρῶραν miit. 480. utraque certae sunt navis Partes. πόνος. τρόπον πόνων ODκ αν διεωoῬι Trach. 2I.- ουδὲ - δεῖ -- νον μνήμην ἔχειν Oe l. Col. 510. fortasse delandatur aliter. σκηνή. ἐκεῖνον εἴργειν σκηνης υπαυλον Ai. 783. σκῆπτρον mina plitrative ἀρχήν significat, articulo caret. Oed.
etsi lociatio aliquatenus ac Vers i sit. . .
τάφος. παραστάντες τάφον Ant. I200. πατρὸς προς τάφον El. 9l9. Sed iure omittitur articulus pliirali niunero, velut πεί νιν θάνατος ἐκ τάφοις ἔχει Oe l. . R. 942. ἐν τάφοισι θέσθε Oed. Col. 1412.: uein ciun ἀφος sepulturana signiscat, vellit Ant. 2I. 306. 486. τόξα. εἴ με τόξων ἐγκρατὴς αἰσθήσεται Plii l. 75. Longe cret,miis articuliis in eis lem Herciliis arcu et sagittis significandis a lest, velut Pliil. 650. 9I2. 930. 969. 1256. Iure autem articillus abest in locutione πρὸς τόξον κρίσιν Tructi. 265. adsignificata sagittariae artis peritia. τόπος. αυρα , ῆ rις μ' ἀποικίσεμν ἐκ τόπων Tracti. 95I. i. o. τῶνδε
τρόπος. τρόπον μὲν ἀν πόνων οὐκ ἄν διείποιμι Trach. 2I. Acile. Ioi et Horcillis certaInen. τύχη. τοῖς ξυναλγουσιν τύχας Ai. 276. Aiacis enim res dipuntur.
At quando easinii et fortunani notione tenus λbstracto signiscat, sere s lennis omissio est, Pliii. 542. Ant. II43. Cainio. IV. 302 D. : a lestidem eodem sensu Oed. Col. I 030. Pliae tr. X. 2 604 D. . φιλότης. μὴ φιλότητ ἀπωσa Pliii. Il07 cli. siquidem longo apti iis
est την ἐμὴν φιλότητα intelligi, viain quat 'incunqlle notione tenus ilictain.
--φλός. εἴ ποτε ἡνίσατ ἐHοπίαν qλόγα πῆματος Oed. R. I66 cli. ἐκτοπίαν enim ad verbum refertur, φλόξ alitem Inaluin curtum est, a Sphinge olim illatun ... -
269쪽
aniunt. Adver ascentia ornitio.
- χολη. μετύρσιοι χολαι διεσπείροντο Ant. 997. A necti vii in vi ilio itino itur.
270쪽
πόθ oc 8I2. πότερα παρ oηδὲν του βίου κήδεσθ' ἔτι; DI9. τελευτην του βίου μέλλει τελεῖν Tracti. 79. τον βίον σκοπεῖν Phil. 503. ρῶστα τον βίον φέρει Ood. R. 983. ου σοι τῶ βίου ξυνέσπoo rara. τὰ λοίσθμι αἰτεῖ του βίου Oed. Col. 589. τον βίον λαμπρον ποιεῖσθαι II45. ὐπαν πέλας - τον' λω εἰήορῶσι του βίου Ant. 577. At vieturn significans βίος non caret
φῶς ἀποσβεννυή γένους Sc T. II. I 497 D. . Adve ibialiter dicta cuni
186 D. . Adititur eo leni sensu articillus: ἡ γλῶσσα σου Ai. II 03. cf. 58I. ορω βροτοῖς την γλῶσσαν, ουχὶ τἄργα πάνθ' ἡγουμένην Phil. 99. τω νῶ θ' ομοίως κἀπὸ τῆς γλώσσης λέγω Oe l. Col. 940., mrod eo ni moratu dignius, Piod adverbi est. ὀρθὴ μὲν ἡ γλῶσσ' ἐστίν Creus. I. 2