장음표시 사용
271쪽
δαίμων- Legitiina sere omissio est eum ni viten sortem lion in unidisIiensans vel sors ipsa ilicitur. δαίμων δὲ τοῖς μὲν εὐτυχῆς καθ' nμέραν,ευῶν δ' ἀποθρόῖ El. 987. καὶ σὲ τῆςδε τῆς ὁδοῖ δαίμων ἄμεινον ἡ 'μὲ φρoi ρήσας τύχοι Oed. R. I479. ἐλπίδων γὰρ ἐς τίνα - δαίμων - ἐλαυ- νει Oed. Col. 17M in. ταμ οὐν ἔκλυεν δαίμων ημῶν I763 an. ἔβριν
δαιμόνων El. 905. ἐγὼ γὰρ αν Wiξαιμι δαιμόνων νόμους; Ai. II09. sas divinuin, ab sannib/ιs qiιasi illis sanciti ini. ουδὲ δαιμόνων Mq σέβων Oe l. R. 886cli. ναοῖς ἱκέσθαι δαιμόνων 912. ἱκέτης δ. Oecl. Col. 640. δαιμόνων δίκον Ant. 912. oi χρῆν τάδ' Οἴτω δαίμονας θνητῶν πέρι πρασσειν AIet. VII. 5 94 D. . His conser tiaec: τοίγαρ σ' ὁ δαίμων εἰςoes Oed. Col. I 372. ἐπείπερ εἰ γενναῖος, πλῆν τού δαίμονος Oed. Col. 76. earet e eae 3ta. r ω τε δαίμοiri r v τ ἀνδρί Oed. R. 244. ταὐrα δ' ἐν τω δαί- ρονι Oe l. Col. I 445. mira deiιim ret. τὴν αυτῆς δαίμον αrακαλουμένη Tracti. 966. δέμας. ἐξ ἔτου νεας τροφῆς ἔληξε καὶ κατίσχυσεν δέμας Oed. Col. 347. Πλα καὶ Λανάας ονράνων φως ἀλλάξαι δέμας Ant. 936 cli. Adverbi ascrint Tracti. 1045. Ant. 205. In ceteris exempIis adiecti viiiii δόμος nunquain cli In articillo dicitiir, etsi plurimis locis emammiandara de qua ilicitur dot nurn vel sedent significat: δόμων : Oed. R.
Nullum exeniplum attulimus, in vio ἐν δόμοις s. δόμοις idonii vel tu patria, nec in Pro δόμους et εἰς δόμους donium vel in patriar ιι significaret. δῶμα. δῶμα πάκτου Ai. 576. κενοῖται δῶμα Καδμέῖον Oed. R. 29. βεβῶσιν - δωμάτων υπόστεγοι El. I 378. πρὸς δὲ δώματα χωρῶμεν Tracti. 33I. δωμάτων έχω 896. δωμάτων πώρος Ai. 73. ante tentorium Procrite. δωμάτων ἔξω περψ Oecl. R. 53I. ἐκ δὲ δωματων παρα Ant. II66. Artiaculum non adsciscit nisi insuper aeddito genitivo, volui Oed. B. 925. , aut cum a liectivo coniunctum , quod sit Oed. R. 1226. I 395. ἔ ργ or. ἔργω et ἔργοις cum λόγω contrarium adverbiascit, articuIum sensus dis Inine nullo et adsciscere, et omissum non desiderare notum rv. urori Sed sit Itoc etiam extrix loci leniti illam formulam. χωρῶ πρὸς γον M. II6. ἐπ ξνεδ ἔργον 532. τόκος - ἔργου και ποδῶν - rφεται 80I. Sed longe frequentius τούργον et ταργα Iegitur.
272쪽
θεῶ foran illa in exilit ent, vi au συν τῶν θεῶ Effertur Ai, 376, Pluralis clini deos on nes alit iniverse signi si eat articillo caret θ εο l: El. 1258. I 375.
adest articuliis, quanPin in lonsse rarius quain singula. i nurne ira: τα τῶν
273쪽
Ant. 77. οφείλω τοῖς mola πολλὴν χαιλιν MI. ἔταν - τους 'εους ει ρω κακούς Phil. 450. τι τους θεους - καλεῖς ς 727. θεοὐς προτε Dωντους θεους ψευδεις τίθης 980. yr θεους τιμῶντες εἶτα τους θεους μοῖραν ποιεῖσθε μηδαμως Oed. Col. 278.: quae duo exemIFla eo leni venualidi turn articuliun et oinissum praeserentia memoratiI ceteris iligniora sunt, ineptumque ostenderet Reumen qtii iluinonstrativa potestatis alimi odvestigiii in quaerendo eXPlicaret it S tiust tris, hos insos deos faltis; vel cavete 3ie deos eoimido hos eos lam cless sprevisse vi deamini.
εἰκε θιγοῖ καa με rἀστασιν δίδου Ant. 7 4. ατη παetάξαι θ Dμόν I084. Ac litiuir in pari sensit unicillus Oed. Col. 439. Ai. 1103. Ant. 489. I 075. κάρα. σχίζουσι κάρα κl. 99 an. καρυ κηλῶδας ἐξέμαξεν 437. Ag nae in nonis caput est. καρα προβάλλων τ30. κάρα σιάζων ἱδρῶ i. Ai. s. παίσας κάρα 30 . in qua et simili biis soranulis etiain κεφαλὴ prosam is scri Phoribus sine aniculo vicitiir. κάρα τέμνειν φεῖτο τῶ θέλοντι Pliil. 614. κἀνάγει κάρα 854. κἀνακουφίσαι κἀρ - ει Ουχ οἱα τε Oed. R. 23. ἔς πάντας ἐς πέδον κύρα νεῖσαν - προὐτρεφεν Ant. 269. κάρα σείο1etες 29I.
σὲ την νεύουσαν πις πέδον κάρα 437. διὰ κάρα τεμών Synil. VIII 6 153D. . Oinnino non aliuitiir articuli is nisi alliecti lim vel genitivus ad lauir. κρῶτα. etειι Οὐσα κρα ὸς βοοτρύχων ἄκρας φόβας EI. 44l. οὐδ' ἀπαράξαι θις) κρῶτα βίου θέλει Trach. I012 n . κρατὶ - κυνῆ πρόςωπα Θεσσαλίς νιν ἀμπέχει Oed. Col. 314. ἐς δ' ἄκραν δεῖμ' υπῆλθ ε κρατὀe φόβαν I464 in. χῶν ἀντέχοντα κρατός I647. ἐπὶ κρατί μοι πότμος εἰς ἐλατο Ant. I 32b in. Genitivo non addito articulus ne in Iloc qiii leni
λ ὀ ro et cum urticulo caret, recte fit et ex Iege Iinguae univerae obviervata: illiid viso notatbile. viod a luethiascens λόγω a. λόγοις, quando ἔργου s. ἔργοις contrari iun habet et specie terra 3 Significat, nunti lain cum articulo dicitur, quanquam lars pariter et τω ἔργω in usu est: et eodem Ilaec Versii coniuncta reperitintur Oed. Col. 786. λογω μὲν ἐσθλα, τοῖσι
μήτηρ tralatici uin est articulo carere. μήτηρ: El. 398. 128I. I 288. 301. Tracti. 523 cli. Ai. 6 4 cli. Oud. R. I 452. - μητρός r El. 53I. - . 1 G. Tracti. 526 cli. Plii l. 466. Oed. R. 417. 783. 826. 1037. Deil. Gl. 977. 982. Ant. 902. 966 ch. Synd. IX. 7, 2 in D. . Collati. IV 3 3l4
274쪽
tivo alit assiiectivo adiuncto i on reperitur nisi bis: καλου της μ τρός EI. 359. ώς in ρι Ῥεοα κακοστομουμεν 586. quod litrilinque Electrix de sua matre Cirtaemnestra dicit. ναύς. πλευρον ἔσπερον νεων M. 86I. ἀειφε μὲν νεων ἐδωλαις πυρὴς φλέγοντος 1255. τον σκοπὸν προς ναῶν ἀποστελῶ πάλιν PlitI. 125 προς ναῖν ειμι cf. 459. 623. ὁρῶντα ναῖς - πάσας βεβώσας 279. ορμώ με se εἰς ναύν 869. ναῆται δ' ἐ/m n υσαντο νηὸς ἰσχάδα inc. XLI. 2. 699D. verisinii lius en ina ancora nauis stιae niora vocatilr, Ulam naviuyn universe. A dditus est articuliis Plii l. 523. χη ναῖς γὰρ αξει. νόσος. ἴσος νόσου κύ/ινοντι συλλάβοιτο Plii l. 281. καί σε δαίμονες νόσου μεταστῆσειαν 46I. ποῖς τοίς σε - κἀποσώζοντας νόσου I365. νόσου παυστλῆριος Oed. R. 150. In eo leni Plii loctetis naomo ni unorando articii liis adest Pliii. 516. 754. 1033. , et do pestilotitia apti l Tliebanos Oud. R. 217. οἰκ ο ς ut δόμος et δωμα sero perpetuo articulo caret. ἐξ οἴκου λαβών Tracti. I055. ἐκτὰς Οικων EI. II 25. μ τηρ δ' ἐν οἴκοις IMI. Gκτον δἰ οἴκων ἀοι ἰως ὁροωμένου Tracti. 861. λείπου μ δὲ σν, παρθέν, ἀποἰκων I 265 an. οὐκ εἰ σύ τ' οἴκους Oecl. R. 637. de intro nilo dictum. Et adverti ascentia πρῖς οἶκον et οἴκους, κατ' οἶκον et κατ οἴκους, ἐς οἰκον et ἐς οἴκους, ἐν οἴκοις niinquam articuliliai sit,i addi patiuntii ri
Adverbialiter dicta praetereo, a quibus lainen ipsis arti lili lisus non plane abest: τυφλὸς τά τ' dere τον τε νοῶν τά τ ὁρματ εἶ Ood. R. 3TI. παῖς. Nonainativo singillaris numeri, vanilo opus, ad litus reperitiir atticillus: Tracta. 928. Ant. I 2I6. Obliquos casus crebro non coli tiniatur : παιδός Ai. 620 ch. Oe l. R. TI3. TIT. 722. Ant. 1167. IID. 130I. - παιδι Oed. R. 1209 cli. - παῖδα Tracti. 897. - παίδων et πυίδων δὲ τοῖς μὲν - αυτη τρέφει, τοῖς δ' ἄν το SDqς ἄστυ νατοντας μάθμοις Tracti. II43. : nain etsi in paltiliono iisitatissianuin tragicis est articulitin ne ligere, Propter inse aiiens tamen τοὐς μ έν - τοὐς δ έ etiani solito
requiritiir Diagis. In Oei I. R. I 459. Post παίδων δέ distingitendtina non est. - παῖδας Oec . Col. I 594. inc. LXXXV. I. 764 D. ; quae omnia de certa certorinna prole ilicia longe rarius articuluin liabent: Plii l. 134l. Oed. COI. 825. et de Pitero Vel puella Oed. R. II50. II56. Oed. Col.
275쪽
937. Sed in somnula tῖν παιδὶ συν γυναι ι Triicli. 256. Iegitima omissio
est, nec minus Cirin Pro Singillari nuniero in certa re Pluralis incerto ponitur, vellit προς παίδων se νῶῖν Oed. COI 974., quae de Liaio secun- illini oraculi responsuin a filio filio , qui loquitur, Oedipo , occillendo di-
π α τήρ. Certi certomun patres arti t tiIO non adclito naeinorantiar:
1162. - πατέρα: El. 548. 56I. Plin. II94m. Oed. R. I372. Laoc. III. 2 342 Dd. Plurali nil ni ero bis tantiam apud Sopthoclem Iegitur nec ita, ut ad inittat articiillim. Is a Iditur, iii Si adiectivo iuncto, rarissi ine: EI. 255. 350. Plii l. 362. Oed. R. 45I. Sγnd. III. 3. I48 D. . Nam in duo-
exeinpiis alticillus sine sententiae gravi detrina ento oniitti non Potuit: τον πατέρα πατηρ υμῶν ἔπεφνε Oed. R. I 496. id est suum ipse patreni occidit, et o ἱ δ' ἐπωφελειν, οι του πατρός, τῶ πατρὶ δυνύμενοι, et o δρῶν οὐκ ἡθέλησαν Oed. COl. 443. cum revrea Patris, mιitu voci bant i sim eram/t, suo patri opem seme detrectamιnt.
276쪽
cuin genitivo vel adiectivo composituni seines reperi: οὐ του κρατοῖντος ἡ πόλις νομίζεται Ant. 734.
στράτευμα et στοατό ς. πρωτος ἐκκριθεὶς στρατενματος Pliii. 4II. Acilivorii in ante Troiam exercitus, velut αοιστει ἐκλαβων στρατευματος I4II. στρέψαι στράτευμ ἐς Αργος Oed. Col. 1418. - ου γαρ λυσις στρατοῖ προς οἰκον El. 564. στρατὸς δ' ἀνωλόλυζε 739. ἀλωαoτρατοῖ Ai. 374 in. πιαντος, ο ς μέγιστον ἴσχυσε στρατοῖ 497. τοῖ μανέντος κύπιβουλευτοὐ oτρατοῖ TI3. στρατοῖ τα πρωὐ ἀριστεύσας 1279. ἔχθιστος στρατοῖ I3I5. μῆ με διαβύλνὶς στρατοι Plid. 578. τοὐς πρώτους στρατοῖ I 290. Quae partitioneIn liabent inempla, omisi. σ τ έγ η. De certa doino plane ut δόμος et οἶκος caret tamen articulo El. 20. 900. Tracti. 328. 864. Oe I. R. 637. 927. 1262. Oeis. Col. 340. Adverbi ascentia Onaisi.
o ναφορά. κἀπὶ συμφοραῖοί μοι γεγηγος re πει δάκρυον ὀμμάτων ἄπο Ε l. I 221. ἀδίνουσα συμφορας βάρος Tracti. 324. i. q. τqς λυτῆς. σομφορῆς χάριν Oed. Col. 256. Hoc tisitati iis sere cuin articulo dicitur: Oed. R. 44 . 99. 454. 5I5. I 347. Oeil. Col. 1018.
τ έκ ν ο ν. ' τέκνου κλύουσαν Ant. I232. filii IIaeinonis. ἔχοι μὲν ἐν χείρεσσιν ἀρτίως τέκνον I 282. - ν τοι προς ἀνδρὸς ξ τεκνων φοβουμένη I rach. I49. διπλῆν ἄρουραν οὐ τε και χεκνων Oe. R. I257. τεκνων δ' αφοὐ I52I. τέκνων ἀποοπάσας μου - αυνωρίδα Oecl. Col. 898. μοια νόσιοι Τέκνων 950. - ειπε δ ῆν τέκνοις μοῖραν - νεμοι Trach. 16I. δος μοι χερός σῆς πίστιν -- τέκνοις Oecl. COl. I628. - τον et φανέμπαε λα- μηκύνω λόγον Oecl. Col. I 122. χείρ. Advectiascentia et siguratu dicta non tangimus, sed ea sola exen Pia, qtiae do - rum niuiit. liabent. χείρ cum OInnino bis tantum apuit Soplioclein legatur, sic di et tirn ei non est. - χειρός: ΡIii l.
277쪽
minduin illii vel Si serinonis regulam Inonstrat. - χερσί: El. 802. II 5.
Veliat ανqρ, ἀνόλρωπος, rq, μήτηρ, πατῆρ, πόλις, δόμος, οἶκος, παῖς,
τέκνον, χείρ, χθών quaerenitis palica itelibantes nitineri satis saettiri Vi-ileaintil. I e liac Oini Moite ita malilena, ut ait illi tet, Sed non satis rectei vilicat Scliausoriis ait Dion. de C. v. p. 239. ὁπόταν δὲ /ώλρ δεινὸς ἴδιc et Pthil. I47 an. Philoctetes. O μοι βαλον
278쪽
279쪽
λειφθῆ 9I an . Gi γεραὶ turnus ευναί 92 an. ον - φοίνιος γρης οὐκ ἐζένισιν 96 an. ἐν κοἰμις παrρύαις I87 est. πατρω ὁρῶσα πῆματα 250. μέγιστον σῶμα δειλαίας σποδου g ρουσιν 748. πατρος ἀρχαῖον τάφον MI. ἔν o ἐοριαῖς i, τε πανδ μω πόλει 970. πατρῆα προςκi ore, γ' ἴδη θεῶν I356. ἀρχαίπλουτα πατρος εἰς ἔδώλια I385. πολυ ρυτον - αλ υπεξαιροῖσι των κτανόν tων οἱ πάλαι θανόντες I4I0. Piixi inuni huic generi est , clina postpositi in s stantivo adiectivunt aut advert duin adiectivi loco dictitin, vel geniti vim articillum coinitetulial, et, etsi etiam sit bstantivo Praeniitti eum consentanetini elat.. Et sic revera ali iliando adest bis positiis , vellit της μητρὸς ξχω της γῆς φρ σων ἐν oli νυν ἐστἰν Tracti. 1112. τοῖς μὲν λόγοις τοῖς σοῖσιν οὐ τεκμαίρομαι Ceilal. II. I 307 D.). Sic ilisponendus versiis Tracta. 869. ως cie Dιν ου σμικρῶν κακων ἐραεν τῖ δῶρον Ἐρακλεῖ το πόμπιμον. Viligo post δῶρον inci litur, quo facto Ἐρακλεῖ iusto sortiore sono essertur. Iungen Ia alitent se δῶρον Ἐρακλεῖ, donitam vermili ιleslint man. Alterius rationis miniis aliquot de plia minis exenipla appositisse satis est. τι γάρ,
280쪽
δη, κέοδεσιν τοῖς μη κ λοῖς ζ li. e. Give gaudeas, non ditarn I fcro otii ii, ni certe iii hortesto, generatim dictis Postea circii nascriptis. Rari iis est, curn alli iti milia sui stantivo Prienaissii in arti millim coini-tein liabet . alter Nil aliten , qtiod siti seqΜitiir eo caret. τὸν γοῦν ororα-
nunc a niti tantia scripti ira versiis iiiiiiis plane vi,sti nitit Heranatiniis. πα-τρῖς μὲν ἐν α ιοισιν Οἰνέως Tiacti. 6. Eo ιδα χώραν φασίν, Εἰρίνου
scisce nilo vacatiori ein ii alient; Priiiiiiin ανα lio notis vocabuli ini Dis et reothiis concessu in , deinde a liectiva δυς ορος, δείλαιος, τίλας, τλήμων, illiae Silis Plauque locis quaereiula , qua ite re etia in in illa coinimiseratiotiis larni uia οἴμοι τάλας, οἴμοι τάλαινα, Οἰ 'γὼ τάλαινα nainor 'γὼ τάλας non dicitii H uno excepto versit Ant. 82. a liectivi ina castini reetiim serotat, ne pie accoli in OilatiIT PronOInini; ileni lite cogitoni ina Deo-mini Ζεύς ἱκεσιος, ξύν μιμος, χο ὀνιος, a ilia linis alieni iura sunt
e. Cuin prououilae dolioli strativo aPiul Prosalios arcte solet copulari, tragicis ea itecessitas visa tion e t , iit sitiermine ait ili et oinitii soleat, v. ἐκεῖνος, ἴδε, οἴτος. Qii anilo dicati ir ὁ αὐτός, iiiiiiis loci non est cxem