Virgilius collatione scriptorum graecorum illustratus opera et industria Fulvii Ursini. Editioni ad exemplar Plantini renovatae accesserunt Ludo. Casp. Valckenari

발행: 1747년

분량: 824페이지

출처: archive.org

분류: 시학

751쪽

sl ni vecta, pleniora legebantur in Codice, unde suerant descripta, sub nomine ΠΟΡΦT PIOT:

uncis inclusa in editione Graevis, sorte a S anhemio, suerunt omissa. Veriana haec totidem versis dudum sub nomine Porplaym legebantur in Quaest. Homeri C. III. initio. Cetera, quae in istas Observationes ehet iam libro derivaVit, eX indice poteriant repeti, praeter illa, quae in fragmentis Callimacti sitiere e posita, P. 278. 29q. & 29s. Et haec & alia excutere nolo, ne cui videar ambitiose consectari levissimos Excellentis Vin errores, Cuius doctrinae Copiam raros putem adsequutos: neque adeo est mirandum, SpaMemium, qui in numismatibus scienter tractandis Vitae partem consumserat, in erroribus librariorum investiganctis, & in iis quae ad veri nominis Criticen spectant, non fuisse perspicacissis

6VI. In notis ad Aristophanis Plutum,&Nubes.

Oxias morii iam vicinus ad stemm allegavit amnemtus , lasset meminit Scholiorum e in Vossiano; ad Pluti v. s36.-Nubes, V. 973. V. Ia 36. & ad U. 27 I. ubi quod nuspiam legi putabat vir lateratissis nius, Meursio etiam in Solone, ni mor, praeter

752쪽

Σιονες βοοωσιν ἐρευγομενης αλος λυτη ἡ εἰκὼν Πλάτωνος εκαυσε τα ποιήματα. ἔτας εγεργεςερον του ὀρωμενου το ἀγεωόμενον παρεςησε. δεικτι- κον δε καὶ τὸ Πευγομένης. το δὲ Ἐξω, τῆν ἐπιπλε ςον εκχυσιν τῆς θαλάττης δηλοῖ. Φασι δε καὶ Σολωνα τον νομοθετην , μιμησάμενον τῆν 'Ομηρου ποίησιν εν απα - σιν, ενθάδε γενόμενον διαπορροα, και θαυμάσαντα κατακαύσαι πάντα τὰ ἴδια σκέμματα, ἁς και Πλάτων. τῆς γαρ ἐπαλλήλου ταν ὐδάτωνεκβολῆς ἡ τgBοίωσιν ἀναδ λωσις ὁμοιαν ἀπετελεσε τὴν συν διαν.

Quae sequiantur in ML V lentur a SClaolioruna collectore Porphyriauis adiecta. In opere de Ρraestantia & Usu Numism. obiter quaedam Seliosa e ML attigit Stant emius, Veluti in Vol. II. Dissi X. p. I s. Vol. I. Dis L VIII. p. qs s. p. 3II. signe & vetustissinauria SciaOlion, quod DisI II. p.

8 s. aevulgarat, AnimadV. in Amm . subieci p. 242. Vanhemius lectionena ML expressit: Οοχ οἱ abτοὶ γαρ ῆσαν περὶ πάριv τοῖς Ἐλλησι χαρακτῆρες' & in Ve sione posuit ante Para M. Edidi: παρα-τοῖς Ἐλλ. non male, opinor; Verum innien istiuS muta

tionis bestior debuisset admoneri. Videri autem queat ilitici Scholion legisse Teteretes, Samgasio citat laSIn perdocta de Literis Graecis dissertatione.

. . . ' ' VII. Prae-

753쪽

a N HOMERUM IN EDITis. 9 f

VII. Pi aeterea in Animadvers. Gallicis qtlas si ib-kecit Spani e us observatis in Versionein Galli Cana Caesaruna Iulians, nonnillla e ML noliro e X citaVit

Ias. sed in Anim. ad ObserV. SOR. p. 7q. libio V Iano adnotatioiMIn pI tulit, qllam Vocat & partirn illii strat Claris L. Hem Jerbisus ita notis ad arguin. Pluti Arist. p. 7 & 8. Quoniana 'ae'-ro Spans enisus nonntilla intermedia, quibils mraclidae obstetaratur observatio, alia item praeter istit, patica perperam posilit; eamdem adnotationem Verulbissimi Grainmatici, Cuius, Por lyrio forte antiquioris, nomen ignoramus, prouti in ipso Codice scripta legitur, ad h. I. U. 378. hic repraesentabo: Tu καρος αἴση 'Aπὸ των Καρων, ους αεὶ λοιδορεῖ ι

754쪽

εἰ δε τοι 'Aτρείδης μεν απήχθετο κηρόοι μαλλον.

Iσον γαρ σφιν - απήχθετο κηρὶ μελαίνη. καὶ ὀ αὐτὸς 'Aχιλλεῖς, Ἐχθρος γαρ-κεῖνος ὁμῶς ἀίδαο πυλησιν.

In Scholiis dudum editis ad h. l. palicissima legum tur. In Hornebants talia prostant, qtrae rideanutre nostr o Scholio olim ex ei 'ta , ad eana rationem, qua sollitos fuisse antiquarios inprim is ChriWIιDros 'ostiora resecare nnoriciit Ti. Hem rehu fius ad scholia in Plutcna p. 243. 366. 36 I. Ploniana ScylOlia, si Hormedio edita, non omnibus ei unt ad man vim, non pigebit quae leguntur ad hunc locum, deinceps usui iuriira, descripsit se:

ουτε ἀνόμαζον Ἐγκαρος ουν, τῶ ἐγκεφαλου. In illis prima videmus & ultinia Scholii melioris verba: ouod nonnullos Ἐγκαρα interpretatos του Θεδα, derivatuna ex Apionis ad h. l. COIIIIaentario, CuiuS notam postquam descripsit Eustativius, p. 6S9. 3I. - U.qI. sua quaedana subiungit, Pindar i, Mel occis, Lycophronis , dc Plutarcti telii monus munita: deinde naetiora quaedam profeci , 66O. Usque ad Versum i a. ex Aposiodoro Atheniensi aliisque, de cerebello, quod gustare Ve-

755쪽

promit ex Hormetico Cossice, qui Od serine legitair .

in Scholius editis; tandena Ceteris Obser ationem shibdit e Lexico PaWaniae. Eo haec videbantur lacinotanda, ut constaret, nil ad eorum, quae in Scholio supra possito leguntair, ntillum certe Auctorum in eo citatorum memorari apud Eustathhran, copiose ad hunc locum clisserentem. authm in

Scholio nostro medelae indigeant, aliis reficienda

committo; &, Innsis GrairimaUCOrtim commentiS, ' de Homerica dictone καρὸς optime conieCille ar-: bitror Samuelem Clarilaum. VIII. In eodem os ere Gallico, nimirum Anirri. 1 ad ObserV. 44. P. I a. ridet dvant emius, & merito, i L o meum Ascalonisam, qui per triani vitam in uno Horareri loco suime dicitur occupatus, in nota Por lym ad eamdem hanc nonam Homeri , ' Gaius notae, nonnulla complectentis minime pro- trita, Cum pauCula Veia priora duntaXat protulerit vani mutas, Constitati integram adnotationem e Codice ML. hic deponere. . Pertinet autem adlO- cum H neri ex Ody T. Ω. v. 2O7.

Ἐνθα s οἶκος ο ν, περὶ δε κλίσιον θέε ταντη. ad quem Versum, p. 83o. pauca notat de Vocei Κλίσιον ex Aelio Dion Isio, ceterisque L exicis suis sam iusi Verum a Collectore Scholiorum in Ilias da, qui pleraque Porphvriana describere consti : tuerat, ad marginem Iliadis 'L.τα istatuit adnotatio

756쪽

γρα*ίαν, πότεροv δια διοθόγγου ἡ πρώτη, ἡ δια τῆ

757쪽

οιόυ περι*ανῆ, δια το πανταχοθεν περιέχεσθαι' του αὐτὸν τροπον καὶ του Λαέρτου οἰκου περιέχεσθαι πανταχόθεν υτο τῆ Κλισίου κατα μέσον έκοδομημένου

λοῖ, ποιησας,

τα, προς τας Παςαδας, Πρόδομος , Tξεδρα ' προ - κοδομητο γαρ οἰκησεως τινος η Παςας. καὶ ἡ Προ- πατας, και ὀ Προδομος, καθαπερ και τουνομα δηλοι, ' Aλλο δ' ἐυι Προδων, προσθεν θαλαμοιο θυραων. Τοιουτο δέ τοι καὶ Ἐξεδρα τῆς οἰκίας, ε α πατα E σα, προς αυτη τῆ εἰσιδ καγεσκευασμένη ' οἱς παραπλησίως καὶ το Κλίσιον ἐξω του οἴκου.

Dissiligo 1 Cooste

758쪽

In initio latitus obse varionis, Versu 3 legendum Vi

tarnen illud Cuspiam putem placituriam: pauis post

bat σκεπτον. .

IX. Ex istis specinlinituis manifestitna esse poterit, Leidensena eo licern illis certe naulto meliorena esse, e quibus nobis Scholia in Homeram sueriant evulgata. HaeC CitIn diVersi sint generis, S e Vanis Codicibias edita, de singulis pauca stini dicenda. In illiis iam olim editis, & nunqtlana deinceps ad Mir Collatis, Vix quidquam alicuitis momenti pinem ad libros Iliactis XXI II. reperiri, quod non inveniatur in libro Leiciensi. Sed hic praeterea plurima Complecticiar laediui, Vetera, & Optimae frugis, quoruna in edstis illis Selaoliis ne vestigiuna cluidem compareat; nonnulla enam pleniora, e quibus exce pia suDersint in editis. Non

759쪽

IN HOMERUM IN EDITIS. Io 3 miror nonnullos in ea fuisse sententia, ut editorum Scholiorum unum esse Parentem, & quidem

HUen Homeri unum superesse crederet, eumque &alibi, & in Antonin. p. 37.-6s. Α. 77. l .

bitanter Hieracleonem nuncuparet: eodem enim iu

re Vocari potuerat Epaphroditus, Cuius in Homerum Commentarios, ut & Heracleonis , Aselepiadis, Dia mi, Theonis, Pii, passin laudat Auctor Atymologies M. Sed Vin Doctissimi de Molus in Aristophanem aliosque Poetas editis ita loqui solent,

is quasi unus aliquis Grammaticus omnium se conditor; quum naiXtaS habeamus, sumimoqueo studio discernendas, & Optimae notae, &nul-- litis pretii aevique serioris reliquias. - Vesta sunt Cel. Hem Johusis libello cultilIimo, p. I 37. Nillius

forte Coclex exltat Hontenctis, in quem plura istiusnaodi civersortim, Variis temporutra ari iculis scripta, observata fuerint quam in Leidensem conlucta. X. Adnotationes luculentas ad Iliada 'Iῶτα inprimis in antecellium propositi, ut intelligerent haruni rertini scientes, Lesdensum Codicem divaeriissimum esse a Morentino, & L,ipsiensi: neque enim ista reperiuntur in Scholus Honi anis ad Isiada Ἱωτα, e Codice Petri Victorii, ut perhibent, FlOrentiae Osim a Ioanne Caselio descriptis. Motia illa exstare In optimae notae Codice Homeri A quo libri xvi Iliadis & initium Xu II continentuo Pau linae B Ul. Lipsiensiis, primus monuit StephanuF

760쪽

- ionein incidas, ibi Psiensena C micein ab eo, quem Cate Dus a, non et e IVerstrin, siqui dena ea lena cona plectatur Scirolia, quae Cour. Homo: verunt clive in os esse Codices, Horentinum & I ipsiens ira, ex iis Claris Itine Conficias, tuae vir Egi egi is nouivit in Misceli. Observ. Vol. V. P. I Ss.&-Scholia in pnnaos vel 1iis 7o Iliadis nonae Conterens ad ἀπόγραφον, Cum Cura desesipitini e I .ibro lapsiensi, hinc pro- l Init, quae desint in Ho; 'Iiruis, ad vers 7. iq. ;3I. 34. clo. sS.-&, ne 1 Orte credas, haeC a Caie- lito 1eltinante Oinissa, alio clocinnento ostendana, lCodices esse diveisos. Detunt in Lipsiensi Sclaolia, quae dederat HoraxΠιs ad V. I 2. I I 6. SP. 66.&C. Ea tamen ol cirtet 1it inter istos JOdices adfinitas, ut ad tinum Vettistius eXenaplar Uideri poS- sint exarati : nana non raro utriusque odicis Scholia velis tantuin dilconveniunt. Leganir :T. H. ad Scholia in Plutuni, p. 383. Hac in i

o i iiipplementa laudat, nainus equi dein prolata l

SEARCH

MENU NAVIGATION