Xenophontis Hellēnika

11쪽

εατέον μου VI i, i insimo iussi videtii esse a ponen- quantopere odios B auctor sile ac siligentia super omnes alios emineat: eteri enim hic salsam emendatio ieiuἐατέον μοι ossioriant, B solus isto μου exhibens verme ser*

lenicon amatores nobiscum dolebunt, quod non ut bonitate, ita etian incoluinnato prirnarius hic inlex excellii, quippe queri in septimo libro miserrimo oleamus esse inutilatum. Sed ne adeo bonitati credas hune Odicent, ii vitiosis omnino careat lectionibus num abundat quidem omni genere mendorirni, a , modo vocalbula, praesertini in fine

modo toti versus inissa sint, modo verba Inii mini II ID Oiltra temere In Ii1utἔita appuri a Iit, iit V 4. 1 l. 1 οἱ γυμνοί extu pro τὰ γυμνά cliti etiam inter pillatii neis IIOIIpla Ii hi Sunt litora. ἀπεληλαμένος. At initia iste vilia tantoperta atque al)Surda esse solent, ut vix siniplicissianusquisque legentium decipiatur. Exemplar odicis B, quod B nominamus, sic scriptiliuesse putandian est, ut σθ' cum o μ anno, α cum meum a ei is, περί sit mrρά, στω πως saxeaste coniuniderei unir itaque B seripi iura quam diemit minuscula iuniore, qualis apud arduuiuisenum, palaeograph Gniec tali. IlI ex codicibus saeculi duodeelini depicta sextas, scriptum fuisse

XI VII litteras contiri iussi in le efficitur, quosl 2, post litteras quiri silaginta, V 4, 6 post quadra 1 puta ex V 3, Η post quadra IlIita liuin lite III 3, 3 post 1uadraginta tres iu pr. Voce quas luit salso repeti videantis Quae re ipsa codicem ' scriptura minuscula iunior e sectum fuisse

documeni nobis esse possit alioqui non tam multae litterae in singulis p pnis impiae fuissent Proximo ad codicis B viriuies a re t indoles odies M, quocum haud dulda necessitudine iuncti sunt DLV, ita ut

universi quasi unam essetant miliam, i sua secundum B, qui singularibus suis lectionii ius eminet, optime nobis ser-

12쪽

bycinus, Orariae via in die mi folium nituis. Scriptus est una eade Inclite manu inito 6852 - 1344 post Christum contineti lue lixi dictis lilai os VII et Xenoplioniis historiam Graecam. Primum inveniuntur θουκυδίδου τos λύρου στο-

ριον πρώτη, δε πέρα κτε. Sub finem τῆς ὀγδόης adina estiloxesoria: δύξα σοι ὁ θεός. Deinde duobus fessis vacuis relictis sequitur Xenophontis istoria Graeca, cuius sub laterii

Τotius Xenophonteae partis collationem fississiniam O tunatu Vidi meum in isti in confecit praeterea riderici Rutilii amicitia et intelini tu lemi indi in si tu liberalitate

hibere liceret. Denique nonnullos huius codicis loco Folix Ramorino anticissimus, Antonius Ceriani, celeberrirnae illius bibliothecae prinesectus liberalissimius Renim vel tertium iam spiciendos curraverunt.

De seriptura lusius libri idein Ceriani hae nobis pra Meat: Π eoisie iuro dei in hiari e distini per a suaseritinua. Librarii diligentia etiam inde elucet, cluod e

paucis locis ipse peccavi8Se videtur in vo ei laus 1 sed leti lis, quae in exemplari eius legebantur. Spiritus tuo Pie lie-centias IOI Vitiose, et Sui locis ponere Solet ut cod. Moptimo iure inter ευδιορθώτους numerandus Compluribus Iocis solus omnium emini spiritum rixebet. Diu in apponendo illo mi Poeant tota subscripto plus operae Olblocarii, quam omnium reli sumian quos Misit inius codicum auctores. Quamquam haec ipsa librarii indusina Draus inutilis suis, quippe uul non veraa Xenophontis scribendi rationetaei, sed sui aetatis p rammatimmani nonnas sequens illiti iosa etiam a in ponere non dubita bat, ubi perperam positum esse hodie nemo nescis V 2, 33 et 4, 16 ὁρῶν,

VI 3, 18 o A, G: εῶν V 1, 20 et 4, 22 ἀθήνησιν, Ι 3 3:φ δε πως, quin etiam III 5, 8 ω ἄνδρες 'nixa, nomina

13쪽

PRAEFATIO. propria illi lineola ducta est. Praepositionen mini nomine suo haud ut in unum verbiiii coniunt libriu sis, Huius odiei bonitatem primus inlustrion uo Ili inaninis in bulleti de correspontaneo 16llaniquo 1878

p. 133 ubi militas eius lectione Iril gavit in hiello, quem inscripsis: ita rei criticae tractamiae ratione Hellenicon Xenophontis textus ponstituendus su Parassis 1879 p. 43 sq. isque vir doctissimus p. 44 demOIistravit codicem Ambrosiamin pluribus lovis veram extubere lectionem quatu et inuinciuem sue reliquoriim Xenophontis ossicum. ita 'men siquis propter hoc miliem illum Parisinum Ambrasiano inferiorem iudieet, is priuatis salsus in etenim prope nullus exin locus, ubi, si e laetura non haberemus, ex aliis vera laetio non posset eriti, ut Ι 1, 5 ηε σαιέ; instra perinviti sunt loci, cim, si codex B temporum iniuria nobis ereptura

esset, IiIIIII luam reete OSsent restitui. Illi id δεουσαι verra pro εουσαιν an codicis Ambrosiani scriptor ipse aut emplaIis siris auctor coniectasse putandus est. Arta propinquitate cum codice uibrosian coniurietus est eo is D. Hic est Parisinus libliotthecae quam dicuntitati otialis 1642, olim Minus 2536 2236, codex chartaceus vetustioris notae ceneor gras et sana omnii'), seri oquariae maioris, 2 centim alius, 20, 3 centim latus, amees XV nitide et eleganter scriptus, XXXV versibus in sim gulis pamnis. Fol 1 Gestar κωάξ' os παρόντος βιβλίου continet

τωνος μίνως η περὶ νύμου. 228. 229. 230 vaciis. 231 - 233 δροι πλατωνος ' His τι κα τὰ πάντα χρόνον καὶ πρότερονον - τὶ περιποιεῖν ἀβλαβη. 233 - 237 Ἀρωνος στερεομετριαά. Tum 1 V, sina vaeua 239 : περὶ προνοίας τινὰ

14쪽

XI συντελο - 240 --24M κλαυδίου πτολεμαιου περὶ κριτ ρί- καὶ hγεμονικοs. nun 1 s. lia vacua. 246': κλαυδίου πτολεμαίου περὶ τῆς των ουρανίων κύκλων κινήσεως asmie

ad 250' med. ubi sermo siti rumpii ii in vocibus περὶ et κεντρον αυτου ἰσοταχος. iiD1 simillia pagini vacua est relicta.

Sequitur fol. 251 - 256' πτολεμαίου περὶ π9οχείρων κανύ- νων, non sine qui hiusdata lacussis, ubi singula vel bina verba omissa esse videmitur. Ol. 263 sqq. secuntur excerpta ex

deissoluatum). iim fguntur 'Aιοδώρου ταφαὶ ἀλεξάνδρου. Fol. 276 -27 P secuntur To φιλη κυρου μανουῆ του ἐφεσίου στίχοι εἰς δ βασιλεα ἀλεξανδρον 'υ μὲν τύχη δείκνυσι καλύπτει χρονος. Unusquisque Versuum accentum acutuam exhibet in sullat)a paenuluina. 277 Tos αυτου μεταφραστικοὶ πό τινος το τ

λουκιανο λύγανα εἰς εἰκώ ἔνωσαν ἐζωγραφημέν- τον tos λειωρου γάμον - θάλαμος do νυμφιαν φέρων κλίνην. m. versus eodem illo nisu eomposui sunt Fa 277 -277 med sine intervallo aut Aulo rubrotainin initiali sistinetum additur ἀποσπασμάτιον , περὶ

διαιρέοεως των ζώων εις ποικιλα εἴδη si te igitur in trutice fol. 1 J σελάχια λέγεται σα των ἰχθυων λεπίδας ου εχεικτέ - καὶ ἴλλα σα δωρ υ πίνουσιν. Hic codex locupletissimus admodum minute VIIa manu

scriptus est nisi tum in sicis illius sol. V extremam a ticulam ab inera mauu ortam esse apparet. Multae litterae initiales minio picta per totum inrtextum temere sparsae sunt sic, ut exemplum asseramus V 4 46 praepositionis εἰς prima litiem mssir dolore Hies. Item in singulamini pagibnamia summo mars e mini adpieti sunt libromini muneri: ἱστοριον πεμπτη similia. Recognoscendi emendan si que operis In curam suscipere praeteranisi librarius quo quidem etiam in collice B potissimum nos offendit is ile sue tum est, ut stupidissimi qui dicuntiar calami lapSus, s e es

15쪽

titioines vitiosae V 5, 2. VII 4, 33 alibi alia pie mendo,

qualia tenteruara et asi nasci solent, in libro nostro anuminantur. Nilii vero saepius in D accidisso videmus ciliani vo ribuli alicuius iacinamian ideoque nilninis audiendi sunt ii

qui ut Stilippius, vir alias II ellente is aenotiti Onteis nerH-tissimus, multa eorum Oeabiit Orittat. Histe in D solo ruissa sviat eam ipsam carisam abiudicare ausi sunt aut ab arci Hirpo aut a Xenophonte.

Quid quod etiam libidineri saeta verae lectionis mutatio saepissime occurru non quia is ipse, qui nostriai co licen exaravit, haec temere novare soluus su sed ille potius, qui codicis D exemplar scripsit, lil ere quaedam vid tu immutasse Eanu enim qui codicem Discripsit, quanivis incuriae culpa omnino non possis absolvi, munere tamen suo

eum fide funH studuisse nec suas temere interpolasse meam dationes indo efficitur, quod corruptelas, quas in exemplari suo deprelie11 lisse sibi visus erat, signo quodam addito indicabat vel tibi ipse meri dare ali lueti l cupiebat, aperie coniecturam sua in lege Iit illius On1Iriendabat, ut VII 1, 37 γρυ - τευς ερμηνευς, κάλλιον.

Plurimis autem locis luce clarius apparet codicem D vel V et vi ei comatione prininius est, librilius ex laetiuos descriptos esse arcia etypo librarios vero, qui lissduos odices exaraveruast, non a diibuo ullo in ero odies ex inera coniectura creberrimas illas lacunas supplevisse, unde huiuscemo si variae lectiones oriae sunt. V 1, 10 βοηθον cum lacuna aliquot litterarum B M βοηθήσων V προς συμμαχίαν D. V 1, 33 εὐθὐς α ἐξιεναι D διαβῆναι V. V 2, 20 δεις τους,υρίους B M τους ει τους κανθίους ετ εις τους συμμάχους V. V 2, 24 λάττω ἐχοντα δυναμιν ν ἐξαίρετον χοντα δυναμιν D εχοντα τοιαύτην δυναμιν V. V 2, 29 καὶ hγεῖται εὐθs B M καὶ Γεται ευθυς καὶ ρχονται V.

Plerami talia in appara in nostro commemorare Satye

16쪽

παρύδους pro ceteroriam libromin πύλεις aio posse non in conto xtiran admuti inter Innes X eat optiontis editores cori stat:

quam quidem lectionem primariam ego Xenophonti ipsi quam librari isti, qui Discripsit, tribuere malim rem pie iniminua explanandam esse suspicor, ut, nisi hoc loco odices BL deficereses, credanius ore ut , ii in utroque larii in aster viae eonu eadem illa reperiretur egret a laetio. ceterum eiusmodi oes in eod. D sunt rivrissimi nequo lisae de causa omnes hiatis codicis lectiones in apparat uiunostrum admisi ero opori ebas, sed tamen ioniam infer

At sunt fortasse, qui Sauppi potissimum auctoritate freti multo pluris eum aestimandum esse censeant. Sed fugi eos, ni fallor, ne illum ipsum quidem vimini de Xenophonte meritissimum satis vire: Maia usum esse codicis collatione etenim

in adnotatione critica, quam editioni suae praemisit, cum alia tum haec corrigendi sunt I 6, 19 D non liabet σίτω sed uismo Lim non habet βραχέα, vemini βραχέως. Δ, a D non habet κροκίνας, sed κροκίνας. II 4, 33 D non habet ἐνταμα δὲ, sed ἐνταμα καὶ II 4, 34 D non habet παρήγγειλε, erilm παρηγγελλε. V 2, 15 D non liabet ἐπελθύν- sed απελθόντες. V 2, 17 D non habet φιλον, secli λῖν.

θιοι. V 4, 10 D corr. exhiinet M. V 4, 19 D non omisit ων. HV 5, 19 post ἐκ τούτου D non exhibet δέ, sed cl. IV 7, 4 D non habet των ἀποδημίας, sed των περὶ, ἀπο

δημίας. IV 8, 9 non os εἰ lassitur in D nee in V, sed

17쪽

XIVPEAE TIO. non μεγαλοφροσυνη legitur in D μεγαλοφροσυνην Verrum supra hoc duo puncta ad tua sunt ita signum lectionis dubiae. 1, 32 D non larit,et αὐτονόμους ἔσεσθαι, sed αυτον- οπις

Πναι. V 2 4 non exhibet προκαθημένοις nec V), sed πιγγ καθημένοις. V 2, διοικα, ο inis. D. V 2, 14 D non habet αὐτοπολῖτια, sed αὐτοὶ π rau. 4, 8 in D non let: tau ἀγησιλάου, Ied ἀγησι o. V 4, 19 D non exhibe δύω, sed δύο. V 4, 26 D non exhibe σωτῆρα ino, sed σιωπηρα

αυτ id est σ-ηρα αυτον. VI 4 27 D non habet εἴ που sed aperte εἴποι. Ι5, non παλάντιον scril)d D, sed παλλάντιον. VI 5, 30 non προ ιν leibtur in D, set προσῶν. Ιb, 50 ἐπελη λυθεισαν sic)' non recte adnotatum videtur a Sauppio, uana priorem accentum non legimus in D. VII 1, 2 D non habet υμῖν, sed μῖν. I 1 9 non leotur τούτους, sed τούτοις.

VII 1, 33 post muro Oissu D. VII 3 7 δίκαια non let nius in D, sed δίκαιον. VII 3, 10 ἡμετέρας non habet Rin Do VII 4, 8 -' erilibet D eorr. VII 4, 23 non or τε ἀπέλα,- est in D, sed oris ἀπέθανον VII 4, 24

non ἔστασαι, D, sed ἔστασαν. VII 4, 26 non τυ πήλιν, sed περὶ τὴν πυλον. VII 4, 35 πεμψαντας exhibet etiam D,

neque ea mera obeti coniectura est. Hi 9 καὶ post δειπνοποιησάμενος non deest in D. Adde tuos etiam in torreus haud paue iis odicis denuo hune codiceni curavimus inspiciendum.

Arta quadam comatione cum hoc Parisin cohaerere eodicem Venetum V supra demonstravimus ira eamus ijDim ad huius indolem contemplandam.

Est aut in Venetus Maresanus 68 Mein XIV XVeliari aceus sorinae quam dicunt quartae maioris, foliorum numeris insimuorum 184,28 centim alius, 19,3-2Meentim. latus in ea parte, quae Hellenica continet, singillli pagina XXXII versus exhibent, alibi philina XXXVI occurriint. Fol. 1 -77 legitur Ξενοφοντος ἱστορια ελληνικὴ Se baitur Agesilaus fol. 77 85 Tun leguntii memorabilia fol.

86 -125 tum hipparchicus, qui a librario appellatur λόγος α - fol. 125 131 de re equestri λύγος β - sol. 131 - 137 de Lacedaemoniorum republiea λύγος, -- sol i37

18쪽

seni pa e vacuae sol. 183 - 184' rruginentur inem rabilimn In principio libri glutin inserta est leonis Ma

eiani imago aere meus anno 1722 insin sue legitur hic inulus: Hieron Im Venerit quilis ac D. M. Procurator S Iaesidis curru. Fol. 4 legimus: ξενοφοντος τὰ ἔλληνικά. ἀπομνημονεύματα ἱππαρχικις ἱππιαμ λακεδαιμονίων πολιτεία. ἀμωλω πολιτεία. πύροι

b . Car 'usculani: In prior codicis parte usque ad sol pauca ea, quae lilararius ipse omiserat, ab aequali quod tua in margine nitidissilii scriptura visiecta sinit in altera pari e iii scientinuectoris manus iam non apparet, sed posterioris aevi homo

alio atrament ductu pin ore emendationes suas addidit; ibiden inultae tripantur glossa aena,mnalem inanes ac supe vaeuae. Eiusdem allarius partis contextus vi nimis coam pendiis scriptus est non sane inultis mendis et lacunis. Prior

autem pars, qua Hellenica et Agesilaus memorabilia paene tota continentur, mulio melius scripta est, Ita ut Inag Iia laude non indismus videatur ille libramus. Qui iam paene anXia cum fide ac litigentia exemplar suum I anseripserit in lepolissimum e Rur, quod nonnullis locis, ubi quid partim certe expiscari sibi visus est, dubitationis signa quaedam adicere non praeterinisu Graece bene sciebat quo factum

est, illic, cum ceteri eodios latinii spiinum pro erent, in V solo vertas inveniretur, ses 5 1i. 12. dein solus redisseriba κροκίνας Π 3, , ubi et eri e iees extis,en κρωκώ

19쪽

esse depravatum ut V 4 43. VII 4, 31 libi. Deniquo nonnulli a Midis V auetore recte videntur esse coniectata III 5, 15. IV 7 6 V1 1 15 etenim ad archetypum vix

auia hariani scriptauaritii sitit: alarium videtur esse resem a. Plurima vero in V et audaeissim salsissinis iniuriis suus. Exempla aliquot iam a Dindorsi in ed. x prines sic habes colis ci a IQ, , in opteris libris legitur 'Aγις δε ε τῆς Λεκελείας ioci πλοῖα πολλὰ σίτου εἰς Πειραι καταθέοντα, ουδὲν ἔφελος φη εἶναι τους μετ αυτου πολον ὁ χρύνονυ ναίους εἷσειν τῆς γῆς, εἰ μή τις miσοι acia πεν - κατὰ θάλατταν σῖτος φοιτα κράτιστόν τε εἴναι καὶ Κλεαρχον sev HYμφίου πραενον ἔντα Βυζαντίων πέμψαι εἰς Καλχηδόνα τεπε τεκαίδεα στρατιωτιδων μολλον η ταχειον λετο καὶ αὐτή - νεῖν τρεῖς πύλλυνται, τ. x eis hie particula inter εῖνπι- λεαρχον sine ratione interposita vitium latere prodit, Veneti tamen libri supplementum post φοιτὰ pergentis 'Ε, Λακεδαίμονι καλον ἔδοξε τοι τέλεσι Κράτιστον τε τον Ἀριστομενους, καὶ Κλεαρχον τον Ῥαμφίου . . . rursus aliam novo i ldficiat latent, diaplici qui sequitur sing=lari χετο et αὐτο non Oraomaente iam cum duplici nonnite

Cratisti et Clearchi. Quodsi iiiermi singularis ceteris tantum in libris I re , si altem nomine carent, fiunt quis illis a correctore illatum credere potius quain Venet nomen prius. Nunc cum idem singularis bis si in hoc grammatici fraude nomen prius illa fui esse in Venelain eo est pres,

ibilius quo minorem veri speciem esitora eius habent sinsilia supplementa. Velliti cum V 1, 13 - δε τούτου οι Λακε- δα μύνιοι Tελευτίαν α ἐπὶ ταυτst ἐκπέμπουσιν ἐπι ταύτας τὰς ναος ναυαρχον. -ειδον αυτον ηκοντα οἱ ναυται, υπερήσθησαν. ὁ δ' αυτο b συγκαλεσας εἶπε τοιάδε lacunas ex libris melioribus in varietate scripturae adnotatas et He

20쪽

PRAEFATIO. XVII inieinis in dieatas Ra explevit: Ἐκ δὲ τούτου οἱ ιὰν Λακεδαι- μώνιοι ἰδμες καὶ πρύτερον ὁντα ἄριστον ελευτιαν καὶ ἐπὶ ταύτη τη πράξει ἀρμύδιον ἐκπέμπω- ναέαρχον ς γη

σύμενον του ἐν Αἰγίνη ναυτικοs τουτον ἰδόντες κοντα πάντες οἱ ναοται περήσθησαν. 3 αυτου ἀσπασάμενος καὶ συγκαλέσας πε τοιαδε, lai leuique paulo alite ουδὲ γαρ τω

Ἐτεονίκω/θελ ον οἱ ναμα καίπερ ἀναγκάζοντι ἐμβάλλειν, Sac: Οὐ γὰρ - 'Eτεονίκληθελον πακούειν καίπερ ἀναγκάζοντι ἐμβάλλειν, io verbiain etiam Stephanus inserebat, Esed Setinebile recte repudiavit. Tum III 2, 27 Aρουμενης ὁ τῆς χώρας κάὶ - τῆς στρατιαῖς περὶ Κυλλαρον βοωλύμενοι περὶ Σενίαι is libri uine τι λούμενον μεδίμν' ἀπομετρήσασθαι - παρὰ το πατρις ἀργύριον δι Μαῖν τὴν πόλιν sol, ut Leonclavius τοὐς ιλείους adebat Selinoider)προσχωρησαι τοῖς Λακεδαιμωίοις, ἐκπεσόντες οἰκίας ξίφη εχοντες σφαγὰς ποιουσι, quoi est in Veneto λεγύμενον μεδίμνω m μετρήσασθαι τἀργυριον πολλον πῆσα ἐνεπλήσθη σὶ στρατιά συσπειραθεντες δε τινες των πιείων rati πιλο τινα συνελθόντες οἰκίαν, ἐκπεσύντες τε ἐξ αὐτῆς, σφαγὰς ποιουσι primum defectu ipsum laborat inter τἀργυριον et πολλον,

deiunde non intellegii ii neque laedi exerenus hic agai ne si in cur τιν - 'Hλείων, si mram vis περί τινα συνελθόντες ο is nihiloi in ἐν τυ eminpiant, distin=antur a Xeria, quem sigillis et Lacedaemonior ii hospitem ausanias cau- lis saeu audiorem in libri tertii apii octavo Ροm mi l 3, 18 Σαεὶ δὲ σὐδεὶς υτεξροι αὐτω, τότε τῆς λυνθια εἴ τι πύλοιπον ν δ ου και εἰς τὰς συμμαχίδας ἰωναυτῖν ἔφθειρε τον σῖτον ' ορώ mi δὲ καὶ προσραλῶν εἷλε κατὰ κράτος Venetus praeibet solus ορώνην δὲ καὶ Θέρμην προσβαλδε εἷλε κατακράτος, coniectiiram S SE OIIo ercipientis vini particulae καὶ tanto credit,ilius, quod ea dein Ostensus Leonclavius inutilem feci coniecturia κά Tορώνην δε Qi iocum mire consensit in ali nnula veriore coisiectura IVRA 'Eστι-- ἀτως ἔχον εἰ ναυμαχία κρατο μεν, Οὐδὲν ἄρα is in inserens, ut ille, post sto particulammini deberet . . . ἔτι autem hic non amis Graeciun videatur quam post --τον aeri similia vocabula posti inia pud recentissint , et L. indor Thesaut rapti vol.